1 Corinthians 13

Belarusian Bible (CHNT) 1999

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1Калі б я гаварыў мовамі людзей або анёлаў, а любові ня меў бы, я быў бы як медзь зьвінячая, або цымбалы гудзячыя.

2І калі б я меў дар праракаваньня ды зьведаў усе тайны і ўсякую веду, і меў усю веру, што і горы пераносіў, але любові ня меў бы, я быў бы нішто.

3І калі б раздаў на бедных усю сваю маёмасьць і цела сваё аддаў на спаленьне, але любові ня меў бы, ніякай мне з гэтага карысьці.

4Любоў цярплівая, любоў ласкавая, не зайздросная, не ганарыстая, не пыхлівая,

5не амбітная, не шукае свайго, не гняўлівая, не памятае зла,

6ня цешыцца з несправядлівасьці, але радуецца з праўды,

7усё пераносіць, ва ўсё верыць, на ўсё спадзяецца, усё церпіць.

8Любоў ніколі не зьнікае. А вось прароцтвы, счэзнуць, і мовы змоўкнуць, і веда занепадзе.

9Бо мы часткова пазнаём і часткова праракуем.

10Калі ж надыйдзе дасканалае, саступіць тое, што частковае.

11Калі я быў дзіцём, гаварыў па-дзіцячаму, разумеў па-дзіцячаму, думаў па-дзіцячаму, а як стаў мужам, вызбыўся таго, што дзіцячае.

12Цяпер мы бачым быццам праз (мутнае) шкло, невыразна, а тады (убачым) тварам у твар. Цяпер пазнаю часткова, а тады пазнаю поўнасьцю, як я сам пазнаны.

13Дык цяпер бытуюць вера, надзея і любоў; а з гэтых трох найважнейшая — любоў.

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →