2 Corinthians 3

Welsh 1945 (Cyfieithiad Urdd y Graddedigion 1921-45 (T.N., Hosea ac Amos))

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Ai dechrau drachefn ein cymeradwyo ein hunain yr ydym? Neu a oes arnom angen llythyrau cymeradwyaeth atoch chwi neu oddi wrthych chwi megis y mae ar rai?

2Ein llythyr ni ydych chwi, wedi ei ysgrifennu yn ein calonnau, yn hysbys i bawb ac yn ddarllenadwy ganddynt.

3Amlwg yw mai llythyr Crist ydych wedi ei weinyddu gennym ni, wedi ei ysgrifennu nid ag inc ond ag Ysbryd y Duw byw, nid ar lechau cerrig ond ar lechau o gnawd, sef ar galonnau.

4Y mae gennym y cyfryw hyder trwy Grist tuag at Dduw.

5Ni olyga hyn ein bod yn gymwys ohonom ein hunain i farnu dim, fel pe bai’n deillio ohonom ni ein hunain, eithr o Dduw y mae ein cymhwyster

6gan mai ef hefyd a’n cymhwysodd i fod yn weinidogion cyfamod newydd, nid o’r llythyren ond o’r Ysbryd. Canys y mae’r llythyren yn lladd ond yr ysbryd yn bywhau.

7Ac os bu gweinidogaeth angau a gerfiwyd mewn llythrennau ar gerrig mewn gogoniant, fel na allai meibion Israel graffu ar wyneb Moses oblegid gogoniant ei wyneb, er mai gogoniant yn diflannu ydoedd,

8pa wedd na fydd gweinidogaeth yr ysbryd yn fwy fyth mewn gogoniant?

9Canys os bu gweinidogaeth y gollfarn yn ogoniant, mwy o lawer y mae gweinidogaeth cyfiawnder yn rhagori mewn gogoniant.

10Canys yn yr olygwedd hon ni bu ogoneddus yr hyn a ogoneddwyd oblegid y gogoniant tra rhagorol.

11Canys os daeth y diflanedig trwy ogoniant, mwy o lawer yw’r arhosol o ran gogoniant.

12Felly gan fod gennym y cyfryw obaith, yr ydym yn arfer rhyddid mawr

13heb wneuthur yr un modd ag yr ysgrifennwyd: Moses a osodai orchudd ar ei wyneb fel na chraffai meibion Israel ar ddarfyddiad yr hyn oedd yn diflannu.

14Eithr caledwyd eu meddyliau. Canys hyd heddiw y mae’r un gorchudd yn aros ar ddarlleniad yr Hen Gyfamod heb ei dynnu ymaith, gan mai yng Nghrist y dileir ef.

15Canys hyd heddiw, pa bryd bynnag y darllenir Moses, y mae gorchudd wedi ei daenu ar eu calon.

16Eithr pryd bynnag y try at yr Arglwydd symudir y gorchudd.

17Yr Arglwydd yw’r Ysbryd. A lle y mae Ysbryd yr Arglwydd yno y mae rhyddid.

18A nyni oll gan syllu ag wyneb diorchudd, megis mewn drych, ar ogoniant yr Arglwydd, a newidir i’r un ddelw, o ogoniant i ogoniant, megis gan yr Arglwydd, yr Ysbryd.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →