2 Corinthians 8

Welsh CTE 1894 (Testament Newydd gyda Nodiadau 1894-1915 (William Edwards))

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1Yr ydym ni hefyd yn hyspysu i chwi, frodyr, ras Duw yr hwn a roddwyd yn eglwysi Macedonia,

2ddarfod mewn mawr brofiad gorthrymder, i orlawnder eu llawenydd hwy a'u tlodi dwfn orlifo i gyfoeth eu haelioni hwy;

3canys cyfrannasant yn ol eu gallu, yr wyf yn dyst, a thu hwnt i'w gallu, o'u dewisiad eu hun,

4gan ddeisyfu arnom gyda llawer o ymbil am y ffafr a'r cyd‐gyfrannogiad mewn gweini i'r saint,

5a hyn, nid fel yr oeddem ni yn gobeithio, ond hwy a'u rhoddasant eu hunain yn gyntaf i'r Arglwydd, ac i ninnau trwy ewyllys Duw;

6mewn canlyniad, cymhellasom Titus, megys y dechreuasai efe o'r blaen, felly hefyd orphen o hono ynoch chwi y gras hwn hefyd.

7Eithr fel yr ydych ym mhob peth yn helaeth, mewn ffydd, a gair, a gwybodaeth, a phob llwyrfrydedd, ac yn eich cariad tuag attom ni, gofelwch ar fod o honoch yn helaeth yn y gras hwn hefyd.

8Nid mewn ffordd o orchymyn yr wyf yn dywedyd, eithr gan ddwyn i brawf, trwy lwyrfrydedd eraill, wiredd eich cariad chwi.

9(Canys chwi a adwaenoch ras ein Harglwydd Iesu Grist, iddo ef, ac efe yn gyfoethog, fyned er eich mwyn chwi yn dlawd, fel y cyfoethogid chwi trwy ei dlodi ef).

10Ac yn hyn yr ydwyf yn rhoddi fy marn: canys hyn sydd fuddiol i chwi, y rhai oeddech y cyntaf i wneuthur dechreuad flwyddyn yn ol, nid yn unig i wneuthur ond hefyd i ewyllysio.

11Ond yn awr, gorphennwch y gwneuthur hefyd, fel, megys ag yr oedd y parodrwydd i ewyllysio, felly hefyd y byddo y cyflawniad, yn ol eich gallu.

12Canys os yw y parodrwydd yn bresennol, y mae y rhodd yn gymmeradwy, yn ol yr hyn sydd gan ddyn, nid yn ol yr hyn nid oes ganddo;

13canys nid fel y byddo hyn i fod er ysgafnder i eraill a gorthrymder i chwi; eithr yn ol cyfartalrwydd;

14y pryd hwn eich helaethrwydd chwi ar gyfer eu hangen hwy, fel y delo eu helaethrwydd hwythau ar gyfer eich hangen chwi, fel y byddo cyfartalrwydd;

15fel y mae yn ysgrifenedig, Yr hwn a gasglodd lawer, nid oedd ganddo dros ben; a'r hwn a gasglodd ychydig, nid oedd ganddo lai.

16Eithr i Dduw y byddo y diolch, yr hwn sydd yn rhoddi yr un llwyrfrydedd calon ar eich rhan yng nghalon Titus;

17canys yn wir, efe a dderbyniodd ein hannogaeth; ond gan ei fod o'r dechreu yn eiddgar, o'i ddewisiad ei hun efe a aeth allan attoch chwi.

18A danfonasom gydag ef y brawd yr hwn y mae ei glod yn yr efengyl trwy yr holl eglwysi;

19ond nid hynny yn unig, ond hefyd a ddewiswyd gan yr eglwysi i gyd‐ymdaith a ni yn y gras hwn, yr hwn a weinyddir gennym i ogoniant yr Arglwydd, ac i ddangos ein parodrwydd ni;

20gan drefnu hyn, na fydd i neb feio arnom yn achos y llawndid hwn a weinyddir gennym;

21oblegyd yr ydym yn rhag‐ddarpar pethau anrhydeddus, nid yn unig yng ngolwg yr Arglwydd, ond hefyd yng ngolwg dynion.

22A danfonasom gyda hwynt ein brawd, yr hwn a brofasom mewn llawer o bethau lawer gwaith, ei fod yn eiddgar, ond yn awr yn llawer mwy eiddgar, o herwydd ei ymddiried mawr ynoch chwi.

23Os am Titus y gofynnir, efe yw fy nghydymaith a'm cyd‐weithiwr tuag attoch chwi; neu am ein brodyr, cenhadau yr eglwysi ydynt, gogoniant Crist.

24Dangoswch iddynt hwy gan hynny amlygiad o'ch cariad, ac o'n hymffrost ninnau ar eich rhan yn wyneb yr eglwysi.

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →