bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Irish
/
Irish 1817 (An Bíobla Naomhtha 1817 (Bedell))
/
Hebrews 6
Hebrews 6
Irish 1817 (An Bíobla Naomhtha 1817 (Bedell))
← Chapter 5
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 7 →
1
Uime sin ar léigean thoruinn dúinn theaguisg chéudthosuigheadh Chríosd, tigeam air ar naghuidh chum bheith diongmhálta; gan bheith dúinn a rís ag cur fhonndameint na haithrighe ó oibreachuibh marbha, agus chréidmhe a dtáóbh Dé,
2
Theagusg na mbaisdeadh, agus leagadh na lámh, agus eiséirghe na marbh, agus an bhreitheamhnuis shíorruidhe.
3
Agus do dhéunam so, do chead Dé.
4
Oír an dream atá ar na soillsiughadh áon uáir amháin, agus fuáir blas an tiodhluice neamhgha, agus lér roinneadh an Spiorad Náomh,
5
Agus do bhlais deaghbhríathar Dé, agus subhailcidhe an tsáoghail atá chum teachda,
6
Agus atá ar dtuitim, ní féidir a nathnúadhughadh a rís chum aithrighe; do bhrígh go bhfuilid ag céusadh Mhic Dé a rís dhóibh féin, agus ag sgige fáoi.
7
Oír an talamh shlúigeas a nfearthuinn thig go minic air, agus do bheir luibhionna úadha théid a dtárbha don druing sháothruigheas é, do ghéibh sé beannachd ó Dhía:
8
Achd an talamh do bheir sgeathach agus driseach úadha as diomolta, agus is fogus é dá bheith malluighe; agúr ab é a chríoch a losgadh.
9
Gidhéadh a cháirde, atámuid deimhneach asuibhse fá neithibh is fearr ná sin, agus as foigse don tslánughadh, bíodh go lábhramáoid mar so.
10
Oír ní bhfuil Día neamhchomhthrom, go mbíadh dearmud aige ar bhur nobair agus air sháothar bhur ngrádha, noch do fhoillsigheabhair dhá ainm, sa miniondrálachd do rinneabhair, agus fós do ní sibh do na náomhuibh.
11
Agus as mían rinn gach áon aguibh do thaisbéunadh na dúthrachda céudna chum láindearbhtha an dóthchais go deireadh:
12
Ionnas nách mbiádh sibh lesgeamhuil, achd bhur luchd leanmhana ag an druing agá bhfuil oighreachd na ngeallamhnach tré chreideamh agus tré fhoighid.
13
Oir an tan thug Día gealadh D'Abraham, do bhrigh nár bhféidir leis neach bá mó do thabhairt mar mhíonnuibh, tug sé é féin mar mhíonnuibh,
14
Ag rádh, Go deimhin ag beannughadh beannócha mé thusa, agus ag méudughadh méideócha mé thú.
15
Agus mar sin, ar bhfuireach go foighideach dhó, fuáir sé toradh na geallamhna.
16
Oír go deimhin do bheirid dáoine an tí is mó ná íad féin mar mhionnuibh, agus as críoch air gach imreasain dóibhsion mionna chum deimhnighthe.
17
As mar an gcéudna ar mbeith do Dhía fonnmhar ar a chomhairle neamhchorruidh dfoilliughadh go ro fhoirrleathan doighribh na geallamhna, do dhearbhuidh sé é ré mionnuibh:
18
Ionnas tré dhá ní dóatharruidh, ann nach féidir lé Día bréug do dheunamh, go mbeith meanma láidir aguinne, ag rioth chum greamuighthe don dóthchas atá romhuinn:
19
Noch atá aguinn mar ancaire, daingean diongmhálta a nanma, agus théid a steach go soithe a ní atá don táoibh a stigh don bhrat;
20
Sa náit a ndeachuidh an céidreathuighe air ar soinne, eadhon Iósa, dá ndearnadh árdsagart síorruidhe do réir uird Mhelchísedec.
← Chapter 5
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 7 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13