Proverbs 14

Gaelic - Comann Bhìoball na h-Alba 1992, 2017

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1Cuiridh gach bean ghlic a taigh suas; ach leagaidh a’ bhean amaideach sìos e le a làmhan fhèin.

2Esan a ghluaiseas na ionracas bidh eagal an Tighearna air; ach esan a tha fiar na shlighean nì e tàir air.

3Ann am beul an amadain tha slat uabhair; ach gleidhidh bilean nan daoine glice iad.

4Far nach bi daimh, bidh a’ phrasach glan; ach bidh fàs mòr le neart an daimh.

5Cha dèan an fhianais dhìleas breug; ach labhraidh an fhianais chealgach breugan.

6Iarraidh fear na fochaid gliocas, agus chan fhaigh e; ach don tì a thuigeas tha eòlas furasda.

7Imich à làthair an duine amaidich, nuair nach mothaich thu ann bilean an eòlais.

8Is e gliocas an duine chiallaich a shlighe a thuigsinn; ach is cealg amaideachd nan amadan.

9Nì amadain magadh den pheacadh; ach am measg nam fìrean tha deagh-ghean.

10Is aithne do chridhe duine searbhas a anama; agus na aoibhneas cha bhi co‑roinn aig coigreach.

11Tilgear taigh nan aingidh bun-os‑cionn; ach thig pàillean nan ionraic fo bhlàth.

12Tha slighe ann a chìthear dìreach le duine; ach is iad a crìoch slighean a’ bhàis.

13Ann an gàire fhèin bidh an cridhe brònach; agus is e deireadh an t‑subhachais sin tùirse.

14Le a shlighean fhèin lìonar esan a thionndaidh air ais na chridhe; agus uaithe fhèin sàsaichear an duine math.

15Creididh an duine baoghalta gach facal; ach bheir an duine ciallach an aire da cheum.

16Bidh eagal air an duine ghlic; agus trèigidh e an t‑olc; ach tha an t‑amadan borb agus dàn.

17An tì air am bi fearg gu h‑obann, nì e gu h‑amaideach; agus fuathaichear fear nan droch innleachd.

18Sealbhaichidh daoine baoghalta amaideachd mar oighreachd; ach crùnar na daoine ciallach le eòlas.

19Cromaidh droch dhaoine an làthair dhaoine matha, agus na h‑aingidh aig geatachan an fhìrein.

20Eadhon le a choimhearsnach fhèin fuathaichear duine bochd; ach is lìonmhor iad leis an ionmhainn an duine saoibhir.

21An tì a nì tàir air a choimhearsnach, peacaichidh e; ach is sona an tì a ghabhas truas de na bochdan.

22Nach tèid iadsan air seachran a dhealbhas an t‑olc? Ach bidh tròcair agus fìrinn acasan a dhealbhas am math.

23Anns gach saothair bidh tairbhe; ach thig cainnt nam bilean a‑mhàin gu uireasbhaidh.

24Is e crùn nan daoine glice an saoibhreas; ach is amaideachd amaideachd nan amadan.

25Saoraidh fianais fhìor anaman; ach labhraidh fianais chealgach breugan.

26Ann an eagal an Tighearna tha adhbhar earbsa làidir; agus aig a chloinn bidh dìdean.

27Is e eagal an Tighearna tobar na beatha, a‑chum dol as o lìontan a’ bhàis.

28Ann an lìonmhorachd sluaigh tha urram an rìgh; ach ann an dìth sluaigh tha milleadh an uachdarain.

29An tì a tha mall a‑chum feirge, tha e pailt ann an tuigse; ach esan a tha dian na spiorad, àrdaichidh e amaideachd.

30Is e beatha na feòla cridhe fallain; ach is e lobhadh nan cnàmh am farmad.

31An tì a shàraicheas am feumach, maslaichidh e a Chruithear; ach bheir an tì sin urram dha, a ghabhas truas den bhochd.

32Na aingidheachd fuadaichear air falbh an t‑aingidh; ach bidh dòchas aig an fhìrean na bhàs.

33Ann an cridhe an duine thuigsich gabhaidh gliocas tàmh; ach aithnichear an nì a tha an taobh a‑staigh nan amadan.

34Ardaichidh fìreantachd cinneach; ach is e am peacadh masladh sluaigh air bith.

35Bidh deagh-ghean an rìgh aig seirbhiseach glic; ach bidh a fhearg na aghaidh-san a bhios na adhbhar nàire.

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →