Proverbs 5

Gaelic - Comann Bhìoball na h-Alba 1992, 2017

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1A mhic, dom ghliocas thoir an aire; rim thuigse aom do chluas;

2A‑chum gun coimhead thu ciall, agus gun glèidh do bhilean eòlas.

3(Na èisd ri mealltaireachd mnà:) oir mar a’ chìr-mheala silidh bilean mnà coimhich, agus is mìne na ola a beul.

4Ach tha a crìoch searbh mar a’ bhurmaid, geur mar chlaidheamh dà fhaobhair.

5Tha a casan a’ dol sìos a‑chum a’ bhàis: nì a ceuman greim air ifrinn.

6Air eagal gun cothromaicheadh tu slighe na beatha, luaineach tha a ceuman air chor is nach urrainn thu an aithneachadh.

7A‑nis uime sin, a chlann, èisdibh rium, agus na dealaichibh ri briathran mo bheòil.

8Atharraich do shlighe fada uaipe, agus na tig am fagas do dhoras a taighe:

9Air eagal gun toir thu do neart do mhuinntir eile, agus do bhliadhnachan don an‑iochdmhor:

10Air eagal gun lìonar coigrich led shaoibhreas, agus gum bi do shaothair ann an taigh coigrich;

11Agus gun dèan thu caoidh mu dheireadh, nuair a chaithear d’fheòil agus do chorp,

12Agus gun abair thu, Cionnas a thug mi fuath do theagasg, agus a rinn mo chridhe tàir air achmhasan?

13Agus nach robh mi umhail do ghuth mo luchd-teagaisg, agus nach d’aom mi mo chluas riùsan a theagaisg mi?

14Is beag nach robh mi anns gach olc, am meadhon a’ cho-chruinneachaidh, agus a’ choitheanail.

15Ol uisgeachan as do shoitheach fhèin; agus uisgeachan-ruith as do thobar fhèin.

16Biodh do thobraichean air an sgaoileadh a‑mach; do shruthan uisge anns na sràidean.

17Biodh iad agad fhèin a‑mhàin, agus na b’ann aig coigrich maille riut.

18Biodh do thobar beannaichte; agus dèan gàirdeachas maille ri mnaoi-phòsda d’òige.

19Biodh i mar an eilid ghràdhach, agus mar an earba thaitneach; sàsaicheadh a cìochan thu anns gach àm: le a gràdh bi a‑ghnàth air do lìonadh.

20Agus carson, a mhic, a mheallar thu le mnaoi choimhich, agus a dhlùthaicheas tu ri broilleach bana-choigrich?

21Oir fa chomhair sùilean an Tighearna tha slighean an duine, agus tha e a’ cothromachadh a cheuman uile.

22Glacaidh a euceartan fhèin an t‑aingidh, agus le cùird a pheacaidh ceanglar e.

23Bàsaichidh e gun teagasg; agus ann am meud a amaideachd thèid e air seachran.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →