Acts 17

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1Karon sang nalatas nila ang Anfipolis kag Apolonia, nag-abut sila sa Tesalonica, diin may sinagoga sang mga Judio.

2Kag si Pablo sono sa iya kinabatasan, nagsulud kag sa tatlo ka adlaw nga inugpahuway nagpakigbais sa ila gikan sa mga kasulatan,

3nga nagasaysay kag nagapahayag nga kinahanglan ang Cristo mag-antus kag mabanhaw, kag nga nagasiling, “Ining Jesus, nga ginabantala ko sa inyo, amo ang Cristo.”

4Kag ang iban sa ila nabuyuk, kag nag-impon kay Pablo kag kay Silas; subong man ang daku nga kadam-an sang mga Griego nga mainampoon, kag indi diotay sa lutaw nga mga babayi.

5Apang ang mga Judio nga nahisa, nagkuha sing pila ka tawo nga malaut gikan sa mga horong, kag sang natipon ang isa ka punsok, ginpagubut nila ang banwa, kag sang gingubat nila ang balay ni Jason, ginhimulatan nila ang pagdala sa ila sa katawohan.

6Kag sang wala nila sila makita, ginguyud nila si Jason kag ang pila ka mga kauturan sa atubangan sang mga manugdumala sang banwa, nga nagasinggit, “Ini sila nga nagpabaliskad sang kalibutan nagkari man diri,

7kag ginbaton sila ni Jason; kag sila tanan nagahimo sing batok sa mga mando ni Cesar, nga nagasiling nga may isa pa ka hari, si Jesus.”

8Kag naggamo ang katawohan kag ang mga manugdumala sang banwa sang pagkabati nila sini.

9Kag sang nakabaton sila sing pasalig kay Jason kag sa iban, ginbuhian nila sila.

10Sa gilayon sa kagab-ihon ginpadala sang mga kauturan si Pablo kag si Silas sa Berea; kag sang pag-abut didto nagsulud sila sa sinagoga sang mga Judio.

11Karon ini nga mga Judio labi pa ka dungganon sang sa mga yadto sa Tesalonica, kay ginbaton nila ang polong sing hanuut, nga ginausisa ang mga kasulatan adlawadlaw kon ining mga butang matuud.

12Busa madamu sa ila ang nagtoo, amo man sa mga babaying Greciahanon nga lutaw kag sa mga lalaki indi diotay.

13Apang sang nahibaloan sang mga Judio sa Tesalonica nga ang polong sang Dios ginbantala ni Pablo sa Berea man, nagkadto sila didto man, nga nagatublag kag nagagamo sang mga kadam-an.

14Niyan sa gilayon gindol-ong sang mga kauturan si Pablo tubtub sa dagat, apang si Silas kag si Timoteo nagpabilin pa didto.

15Ang mga nagdol-ong kay Pablo nagdala sa iya tubtub sa Atenas; kag sang pagkabaton nila sing sogo kay Silas kag kay Timoteo nga magkadto sila sa iya sa madali gid, nagtaliwan sila.

16Karon sang nagahulat si Pablo sa ila sa Atenas, naakig ang iya espiritu sang ginatan-aw niya ang banwa nga puno sang mga diosdios.

17Gani nagpakigbais sia sa mga Judio kag sa mainampoon nga mga tawo sa sinagoga, kag sa mga masugata niya sa balaligyaan sa adlawadlaw.

18Ang pila man sang Epicureo kag Estoico nga mga filosofo nagpakigbais sa iya. Kag ang iban nagsiling, “Ano bala ang buut nga isiling sining boraan?” Ang iban nagsiling, “Daw sa manugbantala sia sang dumoloong nga mga dios”—bangud nga ginwali niya si Jesus kag ang pagkabanhaw.

19Kag ginkaptan nila sia kag gindala sia sa Areopago, nga nagasiling, “Mapakilala mo bala sa amon kon ano ining bag-o nga pagtolon-an nga ginapamolong mo?

20Kay nagadala ka sing kalamag-ohan nga mga butang sa amon mga idulungug; busa buut namon mahibaloan kon ano ang kahologan sining mga butang.”

21Karon ang tanan nga taga-Atenas kag ang mga dumoloong nga nagapuyo didto walay liwan nga ginagamitan sang ila tion kondi ang pagsugid ukon pagpamati sang bag-o nga butang.

22Gani si Pablo nagtindug sa tunga sang Areopago kag nagsiling: “Mga tawo nga taga-Atenas, sa tanan nga butang ginahantup ko nga kamo masinimbahon gid.

23Kay sang pagligad ko, kag pagpanilag sang mga butang nga inyo ginasimba, nakita ko man ang halaran nga nasulatan sini, ‘Sa dios nga wala makilal-i.’ Busa ang ginasimba ninyo nga wala makilal-i, ini ginabantala ko sa inyo.

24Ang Dios nga naghimo sang kalibutan kag sang tanan nga butang nga yara sa sini, sanglit sia Ginoo sang langit kag duta, wala nagapuyo sa mga templo nga ginhimo sang tawo,

25ukon ginaalagad sia sang mga kamut sang tawo subong nga daw may kinahanglan sia sing bisan ano, kay sia gid nagahatag sa tanan nga tawo sing kabuhi kag ginhawa kag sang tanan nga butang.

26Kag sa isa ginhimo niya ang tagsa ka pungsud sang mga tawo sa pagpuyo sa bug-os nga nawung sang duta, nga napat-ud niya ang ila natangdo nga mga panag-on kag ang mga dulunan sang ila puluy-an,

27agud nga magpangita sila sa Dios, sa paglaum nga mahikapan nila sia kag makita sia. Apang indi sia malayo sa tagsatagsa sa aton,

28kay ‘Sa iya nagakabuhi kita kag nagahulag kag amo kita’; subong sang nasiling sang pila sang inyo mga mamalaybay, ‘Kay kita gid kaliwat niya.’

29Niyan subong nga kaliwat sang Dios, indi kita dapat maghunahuna nga ang Pagkadios kaangay sa bulawan, ukon pilak, ukon bato, nga tinigib sang arte kag hunahuna sang tawo.

30Ang mga tion sang pagkapakuk ginlaktawan sang Dios, apang karon sia nagatugon sa mga tawo nga sila tanan bisan diin maghinulsul,

31bangud nga nagtangdo sia sing isa ka adlaw nga hukman niya ang kalibutan sa pagkamatarung paagi sa tawo nga iya gintangdoan, kag nahanungud sini nakahatag sia sing kalig-onan sa tanan nga tawo paagi sa pagbanhaw niya sa iya.”

32Karon sang pagkabati nila sang pagkabanhaw, ang iban nag-uligyat; apang ang iban nagsiling, “Mamati pa liwat kami sa imo nahanungud sini.”

33Gani si Pablo naggowa gikan sa tunga nila.

34Apang may mga tawo nga nagbuylog sa iya kag nagtoo, nga sa ila amo si Dionisio nga Areopagonhon kag ang babayi nga ginhingalanan si Damaris kag ang iban nga kaupud nila.

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →