Acts 4

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Kag sang nagpamolong sila sa katawohan, ang mga sacerdote kag ang capitan sang templo kag ang mga Saduceo nagpalapit sa ila,

2nga natublag gid bangud nga gintudloan nila ang katawohan kag nagbantala nga kay Jesus ang pagkabanhaw.

3Kag gindakup nila sila kag ginsulud sa bilanggoan tubtub sa madason nga adlaw, kay kahaponon na.

4Apang ang madamu nga nakabati sang polong nagtoo; kag ang kadamuon sang mga tawo mga lima ka libo.

5Sa madason nga adlaw nagtipon sa Jerusalem ang ila mga manugdumala kag mga tigulang kag mga escriba,

6upud si Annas nga pinakamataas nga sacerdote kag si Caifas kag si Juan kag si Alejandro, kag ang tanan nga himata sang pinakamataas nga sacerdote.

7Kag sang napatunga nila sila, nagpamangkot sila, “Sa ano bala nga gahum ukon sa ano nga ngalan nahimo ninyo ini?”

8Niyan si Pedro, nga puno sang Espiritu Santo, nagsiling sa ila, “Kamo nga mga manugdumala sang katawohan kag mga tigulang,

9kon kami karon usisaon nahanungud sang kaayohan nga nahimo sa tawo nga piang, kon sa ano nga kalalangan nag-ayo ining tawo,

10kilalahon ninyo nga tanan, kag sang bug-os nga katawohan sang Israel, nga sa ngalan ni Jesu-Cristo nga Nazaretnon, nga inyo ginlansang sa cruz, nga ginbanhaw sang Dios, paagi sa iya ining tawo nagatindug nga maayo sa atubangan ninyo.

11Ini amo ang bato nga ginsikway ninyo nga mga manunukud, apang nanginpuno sang pamag-ang.

12Kag walay kaluwasan sa bisan kay sin-o nga iban, kay walay iban nga ngalan sa idalum sang langit nga ginhatag sa mga tawo nga paagi sa iya kinahanglan kita maluwas.”

13Karon sang nakita nila ang kasidla ni Pedro kag ni Juan, kag nahantupan nga sila walay tinon-an, dimaalam nga mga tawo, natingala sila; kag ginkilala nila nga nakapakig-upud sila kay Jesus.

14Apang sang ginatan-aw nila ang tawo nga gin-ayo nga nagatindug upud sa ila, wala sila sing ikasiling batok sini.

15Apang sang napagowa nila sila sa corte, nagsinapul sila,

16nga nagasiling, “Ano bala ang himoon ta sining mga tawo? Kay hayag sa tanan nga nagapuyo sa Jerusalem nga ang isa ka tanda nga bantug nahimo paagi sa ila, kag indi naton mapanghiwala ini.

17Apang agud nga indi na maglapnag ini sa katawohan, pahogon ta sila nga kutub karon indi na sila magpamolong sa bisan kay sin-o sa sining ngalan.”

18Gani gintawag nila sila kag gintugnan nga indi gid magpamolong ukon magpanudlo sa ngalan ni Jesus.

19Apang si Pedro kag si Juan nagsabat sa ila, “Kon matarung sa itololok sang Dios ang magpamati sa inyo sang sa Dios, hukmi ninyo;

20kay kami indi makahimo kondi magpamolong sang amon nakita kag nabatian.”

21Kag sang ginpahog pa gid nila sila, ginbuhian sila, nga wala sing nakita kon paano nga masilotan nila sila, bangud sang katawohan; kay ang tanan naghimaya sa Dios tungud sang nahimo.

22Kay ang tawo nga ginhimoan sining tanda sang pag-ayo kapin sa kap-atan ka tuig.

23Sang nabuhian sila nagkadto sila sa ila kaugalingon nga kaupdanan kag nagsugid sang tanan nga nasiling sa ila sang puno nga mga sacerdote kag sang mga tigulang.

24Kag sila sang pagkabati nila sini, nagtib-ong sing hiusa sang ila tingug sa Dios kag nagsiling, “Makagagahum nga Ginoo, ikaw nga naghimo sang langit kag sang duta kag sang dagat kag sang tanan nga yara sa ila,

25nga paagi sa Espiritu Santo, sa baba sang amon amay nga si David nga imo alagad, nagsiling, ‘Ngaa bala nagsingkal ang mga Gentil, kag ang katawohan naghunahuna sing walay pulus nga mga butang?

26Nagpaagisud ang mga hari sang duta, kag nagtipon sing tingub ang mga manugdumala, batok sa Ginoo kag batok sa iya Hinaplas’ —

27kay matuud gid si Herodes kag si Poncio Pilato, upud ang mga Gentil kag ang mga katawohan sang Israel, nagtipon sa sining banwa batok sa imo balaan nga alagad nga si Jesus, nga imo hinaplas,

28sa paghimo sang bisan ano nga gintangdoan na sang imo kamut kag sang imo kabubut-on nga mahanabu.

29Kag karon, Ginoo, tan-awa ang ila mga pagpahug, kag itugut sa imo mga ulipon ang pagpamolong sang imo polong sa bug-os nga kasidla,

30sang nagauntay ka sang imo kamut sa pagpang-ayo, kag mahimo ang mga tanda kag mga kalatingalahan paagi sa ngalan sang imo balaan nga alagad nga si Jesus.”

31Kag sang nakapangamuyo sila, nag-uyug ang duug diin sila nagtipon sing tingub kag napuno sila tanan sang Espiritu Santo kag nagpamolong sila nga may kasidla sang polong sang Dios.

32Karon ang kabon sang mga nagtoo isa lamang ka tagiposoon kag kalag, kag walay isa sa ila nga nagsiling nga may bisan ano sang mga butang nga naangkon niya nga iya kaugalingon, kondi kabilogan nila ang tanan nga butang.

33Kay sa daku nga gahum nagpanaksi ang mga pinadala sa pagkabanhaw ni Ginoong Jesus, kag daku nga bugay ang yara sa ila tanan.

34Walay bisan sin-o sa ila nga nakulangan, kay ang kapid-an nga may mga duta ukon mga balay nagbaligya sini, kag gindala ang mga bili sang nabaligya

35kag ginbutang ini sa tiilan sang mga pinadala; kag ginpanagtag sa tagsatagsa sono sa iya kinahanglan.

36Sa amo si Jose nga ginhayoan sang mga pinadala nga Bernabe (kon sayoron, Anak sang pagpalig-on), nga Levita, nga tumanduk sa Cipre,

37nagbaligya sang iya uma, kag gindala ang cuarta kag ginbutang ini sa tiilan sang mga pinadala.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →