Mark 13

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1Kag sang paggowa niya sa templo, ang isa sang iya mga gintoton-an nagsiling sa iya, “Manunudlo, tan-awa, daw ano nga mga bato kag daw ano nga mga balay!”

2Kag si Jesus nagsiling sa iya, “Nakita mo bala ining dalagku nga mga balay? Walay mabilin diri nga isa ka bato sa ibabaw sang isa, nga indi malumpag.”

3Kag sang naglingkod sia sa Bukid sang mga Olivo nga nagaatubang sa templo, si Pedro kag si Santiago kag si Juan kag si Andres nagpamangkot sa iya sing pahain,

4“Sugiri kami, san-o bala magakahanabu ini, kag ano bala ang tanda kon ini tanan nga butang malapit na matuman?”

5Kag si Jesus nagsugud sa pagsiling sa ila, “Andam kamo nga walay tawo nga magpatalang sa inyo.

6Madamu ang magakari sa akon ngalan, nga nagasiling, ‘Ako amo sia!’ kag magapatalang sang madamu.

7Kag kon kamo makabati sang mga inaway kag mga kinonokono sang mga inaway, dili kamo malisang; kay ini kinahanglan nga mahanabu, apang indi pa ang katapusan.

8Kay ang pungsud magatindug batok sa pungsud, kag ang ginharian batok sa ginharian; may mga linog sa nagakalainlain nga mga duug, may mga tiggulutum; ini amo ang pamuno sang mga kasakit.

9“Apang andam kamo sa inyo kaugalingon; kay itugyan kamo nila sa mga corte; kag sa mga sinagoga bunalon kamo; kag magatindug kamo sa atubangan sang mga pangolo-puud kag sang mga hari bangud sa akon, sa pagpamatuud sa ila.

10Kag ang maayong balita kinahanglan ibantala anay sa tanan nga kapungsuran.

11Kag kon dalhon kamo nila sa hukmanan kag itugyan kamo, dili kamo maghimud-os nga daan kon ano ang inyo isiling; apang ang bisan ano nga ihatag sa inyo sa sadtong takna, ina ihambal ninyo, kay indi kamo ang nagahambal, kondi ang Espiritu Santo.

12Kag ang utud nga lalaki magatugyan sa kamatayon sang utud nga lalaki, kag ang amay sang iya anak, kag magatindug ang mga anak batok sa mga ginikanan kag ipapatay sila;

13kag dumtan kamo sang tanan nga tawo bangud sa akon ngalan. Apang ang nagapadayon tubtub sa katapusan maluwas.

14“Apang kon makita ninyo ang makamulusmus nga pagtampalas nga nagatindug sa indi niya dapat tindugan (ang nagabasa maghangup), niyan ang mga sa Judea magpalagyo sa kabukiran;

15ang sa atop dili magpanaug, ukon magsulud, sa pagkuha sing bisan ano sa iya balay;

16kag ang sa latagon dili magbalik sa pagkuha sang iya kunup.

17Apang kailo ang mga nagabusung kag ang mga nagapasoso sa sadtong mga adlaw!

18Pangamuyo kamo nga indi mahanabu ini sa tigtulugnaw.

19Kay yadtong mga adlaw manginkangitngitan subong sang wala pa sing kaangay kutub sa ginsuguran sang tinuga nga gintuga sang Dios tubtub karon, kag indi na gid mahanabu.

20Kag kon wala mapalip-ot sang Ginoo ang mga adlaw, wala kuntani sing tawo nga maluwas; apang bangud sang mga pinili, nga iya ginpili, ginpalip-ot niya ang mga adlaw.

21Kag niyan kon sin-ong tawo magsiling sa inyo, ‘Tan-awa, yari ang Cristo!’ ukon ‘Tan-awa, yadto sia!’ dili kamo magpati.

22Kay magalutaw ang dimatuud nga mga Cristo kag dimatuud nga mga manalagna kag magapakita sing mga tanda kag mga kalatingalahan, agud nga mapatalang nila, kon mahimo, ang mga pinili.

23Apang andam kamo; nasugid ko na sa inyo ang tanan nga butang.

24“Apang sa sadtong mga adlaw, sa tapus yadtong kangitngitan, ang adlaw padulmun, kag ang bulan indi maghatag sang iya kapawa,

25kag ang mga bitoon magakaholog gikan sa langit, kag ang mga kagamhanan nga yara sa mga langit uyugon.

26Kag niyan makita nila ang Anak sang tawo nga nagakari sa mga panganud nga may dakung gahum kag himaya.

27Kag niyan magapadala sia sang iya mga manugtunda, kag magatipon sang iya mga pinili gikan sa apat ka mga hangin, kutub sa mga ukbung sang duta tubtub sa ukbung sang langit.

28“Karon sa higuera tumoon kamo sang paanggid: kon ang iya mga sanga manglumbay kag manghumlad ang iya mga dahon, mahibaloan ninyo nga malapit ang tingadlaw.

29Subong man, kon makita ninyo nga nagakahanabu ining mga butang, mahibaloan ninyo nga sia malapit, sa mga gawang.

30Sa pagkamatuud, nagasiling ako sa inyo, indi magtaliwan ining kaliwatan tubtub nga tanan ining butang matuman.

31Ang langit kag ang duta magataliwan, apang ang akon mga polong indi magataliwan.

32“Apang nahanungud sadtong adlaw ukon sadtong takna walay isa nga nakahibalo, bisan pa ang mga manugtunda sa langit, ukon ang Anak, kondi ang Amay lamang.

33Andam kamo, magbantay [kag magpangamuyo]; kay wala ninyo mahibaloi kon san-o ang tion.

34Kaangay sa tawo nga nagapanlakatan sa malayong duta, sang ginbayaan niya ang iya balay kag ginhatag sa iya mga ulipon ang pagbulut-an, sa tagsatagsa ang iya buluhaton, nagsogo man sa manugbantay sang gawang sa pagbantay.

35Busa magbantay kamo—kay wala kamo makahibalo kon san-o maabut ang agalon sang balay, kon sa kahaponon, ukon sa tungang gab-i, ukon sa tigpamalo sang manuk, ukon sa kaagahon—

36basi kon mag-abut sa hinali masapwan niya kamo nga nagakatolog.

37Kag ang ginasiling ko sa inyo ginasiling ko sa tanan: Magbantay.”

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →