Mark 4

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Liwat nagsugud sia sa pagpanudlo sa ubay sang dagat. Kag nagtipon sa iya ang daku gid nga kadam-an, sa bagay nga nagsakay sia sa sakayan kag naglingkod sa sini sa dagat; kag ang bug-os nga kadam-an yadto sa duta sa ubay sang dagat.

2Kag nagtudlo sia sa ila sing madamung butang sa mga paanggid, kag nagsiling sa ila sa iya pagtolon-an:

3“Pamati kamo! Isa ka manugsab-ug nagkadto sa pagsab-ug.

4Kag sang sia nagsab-ug, ang iban sang binhi nagtupa sa higad sang dalan, kag nagdapu ang mga pispis kag ila gintoka ini.

5Ang iban nagtupa sa batohon nga duta, diin wala sing madamu nga duta, kag sa gilayon nagtubo ini bangud nga walay madalum nga duta;

6kag sang nagsubang ang adlaw nalayong ini, kag bangud nga walay gamut nalaya ini.

7Ang iban nagtupa sa mga talongon kag nagtubo ang mga talongon kag naglumus sini, kag wala makapamunga.

8Kag ang iban nagtupa sa maayong duta kag nagpamunga, nga nagatubo kag nagadaku kag nagpatubas sing katloan ka pilo kag kan-uman ka pilo kag isa ka gatus ka pilo.”

9Kag nagsiling sia, “Ang may mga idulungug sa pagpamati, magpamati sia.”

10Kag sang isa na lang sia, ang mga yara sa palibut upud sang napulog duha nagpamangkot sa iya sang mga paanggid.

11Kag nagsabat sia sa ila, “Sa inyo nahatag ang paghibalo sang tinago sang ginharian sang Dios, apang sa mga yara sa gowa ang tanan nga butang ginahimo sa mga paanggid;

12agud nga sa pagkamatuud makakita sila apang indi makahantup, kag sa pagkamatuud makabati sila apang indi makahangup; basi kon magliso sila, kag patawaron sila. ”

13Kag nagsiling sia sa ila, “Wala bala ninyo mahibaloi ining paanggid? Paano bala ang pagkahibalo ninyo sang tanan nga paanggid?

14Ang manugsab-ug nagasab-ug sang polong.

15Kag ini amo ang mga sa higad sang dalan, diin ginasab-ug ang polong; sang nakabati sila, sa gilayon nagaabut si Satanas kag nagakuha sang polong nga nasab-ug sa ila.

16Kag ini sa among bagay amo ang mga ginsab-ug sa batohon nga duta, nga, sang nakabati sila sang polong, sa gilayon nagabaton sini nga may kalipay;

17kag wala sila sing gamut sa ila kaugalingon, kondi nagapadayon sa diotay nga tion; niyan, kon mag-abut ang kangitngitan ukon paghingabut bangud sang polong, sa gilayon nagakasandad sila.

18Kag ang iban amo ang mga ginsab-ug sa tunga sang mga talongon; sila amo ang nakabati sang polong,

19apang ang mga paghimud-os sang kalibutan, kag ang paglimbong sang manggad, kag ang kaibog sa iban nga mga butang, nagasulud kag nagalumos sang polong, kag nangindimabungahon ini.

20Apang ang mga ginsab-ug sa dutang maayo amo ang nagapamati sang polong kag nagabaton sini kag nagapamunga, katloan ka pilo kag kan-uman ka pilo kag isa ka gatus ka pilo.”

21Kag nagsiling sia sa ila, “Ginadala bala ang suga nga ibutang sa idalum sang sulukban, ukon sa idalum sang higdaan, kag indi bala nga ibutang sa tulungtungan?

22Kay wala gid sing nalipdan, kondi nga ipahayag; ukon tinago, kondi nga masanagan.

23Kon sin-ong tawo nga may idulungug sa pagpamati, magpamati sia.”

24Kag nagsiling sia sa ila, “Andam kamo sang inyo ginapamatian; sa talaksan nga ginataksan ninyo takson kamo, kag kapin pa ang idugang sa inyo.

25Kay ang may iya hatagan kag ang walay iya, bisan pa ang iya kuhaon. ”

26Kag nagsiling sia, “Ang ginharian sang Dios kaangay sang tawo nga magsab-ug sang binhi sa duta,

27kag magtolog kag magbangon sa gab-i kag adlaw, kag ang binhi mag-ulhut kag magtubo, nga wala niya mahibaloi kon paano.

28Ang duta nagapatubas sa iya kaugalingon, nahauna ang dahon, ugaling ang uhay, niyan ang pasi nga matinggas sa uhay.

29Apang kon ang bunga alanyon na, sa gilayon nagapadala sia sang galab, kay nag-abut na ang ani.”

30Kag nagsiling sia, “Sa ano bala ipaangay naton ang ginharian sang Dios, ukon sa ano bala ipaanggid naton ini?

31Kaangay ini sang lamigas sang mostaza, nga, kon mapanggas sa duta, labing diotay sa tanan nga binhi sa duta;

32walay sapayan kon mapanggas na nagatubo ini kag nagadaku pa sa tanan nga kahoy-kahoy, kag nagapananga sing dalagku, sa bagay nga ang mga pispis sa langit makapugad sa landong sini.”

33Sa madamung kasubong nga paanggid ginhambal niya ang polong sa ila, sono sa masarangan nila sa pagpamati sini;

34sa walay paanggid wala sia maghambal sa ila, apang sa pahain ginsaysay niya ang tanan nga butang sa iya mga gintoton-an.

35Sa sadtong adlaw, sang kahaponanon na, nagsiling sia sa ila, “Matabok kita.”

36Kag sang binayaan nila ang kadam-an, gin-upud nila sia, subong nga amo sia, sa sakayan. Kag iban pa nga mga sakayan nag-upud sa iya.

37Kag nag-abut ang isa ka dakung unus, kag ang mga balud nagtap-ok sa sakayan, sa bagay nga gintugub ini.

38Apang sia iya yadto sa ulin, nga katolog sa olonan; kag ginpukaw nila sia kag nagsiling sa iya, “Manunudlo, wala ka bala kabalaka nga mawala kita?”

39Kag nagmata sia kag nagsabdong sang hangin, kag nagsiling sa dagat, “Maglinong! Magpuas!” Kag nagtunung ang hangin, kag may dakung kalinaw.

40Nagsiling sia sa ila, “Ngaa bala nahadluk kamo? Wala pa bala kamo sing pagtoo?”

41Kag hinadlukan sila sing lakas, kag nagsinilingay, “Niyan sin-o bala ini, nga bisan pa ang hangin kag ang dagat nagatuman sa iya?”

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →