bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Leviticus 11
Leviticus 11
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 12 →
1
GUSTI terus ngetokké tembung marang Moses lan Harun, mengkéné:
2
“Kowé ngomonga marang wong Israèl: ‘Iki kéwan sing kena kok pangan sangka antarané kéwan sing sikilé papat ing daratan:
3
saben kéwan sing tratyaké sigar, ya kuwi sing sigarané dawa sing karo nggayemi, kuwi kena kok pangan.
4
Nanging tunggalané sing nggayemi lan sing sigar tratyaké, sing ora dililani kok pangan, ya kuwi: unta, awit kuwi ya nggayemi, nanging ora tratyaké sigar, kuwi haram kanggo kowé.
5
Uga marmut, kuwi uga nggayemi nanging ora tratyak sigar, dadi haram kanggo kowé,
6
uga truwèlu, kuwi ya pantyèn nggayemi, nanging ora tratyak sigar, dadi haram kanggo kowé.
7
Mengkono uga babi, kuwi ya tratyak sigar, malah petyahané dawa, nanging ora nggayemi, kuwi haram kanggo kowé.
8
Dagingé kéwan-kéwan mau aja kok pangan lan batangé aja kok sénggol; kabèh kuwi haram kanggo kowé.
9
Tunggalané sing urip ing banyu, ing segara lan ing kali sing kena kok pangan, ya kuwi: saben sing karo kepet lan sisik, kuwi kabèh kena kok pangan.
10
Nanging saben ing segara lan ing kali sing tanpa kepet lan sisik, lan menèh tunggalané sing pada uyel-uyelan pating krogèl ing banyu, kuwi kabèh najis kanggo kowé.
11
Awit kuwi kabèh najis kanggo kowé, kowé aja mangan dagingé, lan batangé kudu kok najiské.
12
Saben sing urip ing banyu sing tanpa kepet lan sisik, kuwi najis kanggo kowé.
13
Tunggalané manuk sing kudu kok najiské lan aja kok pangan awit kabèh kuwi najis, ya kuwi: manuk garuda, manuk gagak lan manuk alap-alap segara,
14
manuk alap-alap abang lan manuk alap-alap liyané,
15
manuk raaf ireng lan sak panunggalané,
16
manuk unta, manuk darès kebonan, bèbèk laut lan tunggalané manuk alap-alap,
17
manuk darès tyilik, ibis lan manuk darès gedé;
18
manuk darès putih, pelikan lan gagak laut;
19
manuk ooievaar werna-werna blekok lan manuk pitian tyilik lan lawa.
20
Sak rupané kéwan nggremet karo wulu lan sikil papat kuwi pada najis kanggo kowé.
21
Lan tunggalané werna nggremet sing karo wulu lan sikil papat, lan kejaba sikilé papat ijik ana sutangé kanggo mentyolot ing bumi, kuwi kena kok pangan.
22
Tunggalané sing kena kok pangan, ya kuwi: sak panunggalané walang lan sak panunggalané jangkrik.
23
Liyané kuwi saben sing nggremet karo wulu, sikil papat kuwi najis kanggo kowé.
24
Uga sing disebut iki bakal ndadèkké najismu, saben wong sing ndemèk batangé, bakal dadi najis nganti tekan mingslepé srengéngé,
25
lan sapa sing nggawa sak bagéan batangé, kuwi kudu ngumbah sandangané lan ya bakal najis tekan mingslepé srengéngé,
26
ya kuwi saben kéwan sing tratyaké sigar, nanging petyahané ora dawa, lan ora nggayemi, kuwi kabèh haram kanggo kowé, lan sapa sing ndemèk kuwi bakal dadi najis.
27
Mengkono uga tunggalané sak rupané kéwan sikil papat sing mlaku nganggo tlapakané, kuwi kabèh pada haram kanggo kowé; sapa sing ndemèk batangé, bakal dadi najis nganti tekan mingslepé srengéngé,
28
lan sapa sing nggawa batangé, kudu ngumbah sandangané, lan ya bakal dadi najis tekan mingslepé srengéngé. Kuwi kabèh pada haram kanggo kowé.
29
Tunggalané kéwan mbrangkang sing kemruyuk ing bumi, sing haram kanggo kowé, ya kuwi: tikus lemah, tikus piti lan tikus wérog, sak wernané kodok,
30
tekèk, kadal lan sapakara, kéyong lan blungon.
31
Sak okèhé kéwan mbrangkang lan ndlosor, kuwi kabèh pada haram kanggo kowé. Sapa ndemèk kéwan-kéwan kuwi yèn wis mati, kuwi bakal dadi najis tekan mingslepé srengéngé.
32
Uga menèh samubarang sing ketiban kéwan mau yèn wis mati, kuwi mesti dadi najis: kabèh piranti kayu, sandangan, lulang utawa karung lan saben piranti sing kanggo nindakké apa waé, kuwi tyemplungna ing banyu lan dadi najis tekan mingslepé srengéngé, sakwisé mengkono bakal dadi resik menèh.
33
Nanging saben wadah kwali sing ketiban salah sijiné kéwan kuwi, apa isiné dadi najis, lan wadahé kudu kok sigar.
34
Saben pangan sing kena dipangan, yèn kenèng banyuné wadah mau, kuwi dadi najis, lan sak rupané ombèn-ombèn sing kena diombé ing wadah sing mengkono kuwi, ya dadi najis.
35
Samubarang sing ketiban batangé kéwan mau dadi najis; yèn kuwi panggangan roti utawa angklo, kuwi kudu diremuk, awit kuwi kabèh wis pada dadi najis lan ya kok anggep najis;
36
nanging sumber utawa sumur sing isi banyu, kuwi tetep ora najis; nanging sapa sing ndemèk batangé kéwan-kéwan mau, kuwi dadi najis.
37
Mengkono menèh wiji apa waé sing arep disebar, sing ketiban ing batangé kéwan kuwi, kuwi tetep ora najis.
38
Nanging yèn wiji mau wis dikum ing banyu, terus ketiban batangé, kuwi dadi najis kanggo kowé.
39
Lan yèn tunggalané kéwan sing dadi panganmu mati, sapa sing ndemèk batangé bakal dadi najis tekan mingslepé srengéngé.
40
Lan sapa sing mangan batangé, kuwi kudu ngumbah sandangané lan ya dadi najis tekan mingslepé srengéngé. Mengkono uga sing nggawa batangé, ya kudu ngumbah sandangané lan dadi najis tekan mingslepé srengéngé.
41
Uga menèh sak rupané kéwan sing nggremet uyel-uyelan ing bumi kuwi pada najis, aja nganti dipangan.
42
Saben sing mlakuné ndlosor lan saben sing mbrangkang utawa nggremet nganggo sikil papat, utawa sing sikilé okèh, saben sing tunggalané kéwan nggremet uyel-uyelan ing bumi, kuwi aja kok pangan, awit kuwi kabèh pada najis.
43
Kowé aja pada ndadèkké najisé awakmu déwé awit sangka saben kéwan sing nggremet uyel-uyelan lan aja pada najiské awakmu awit sangka kuwi mau kabèh, supaya kowé aja dadi najis.
44
Awit Aku iki GUSTI Allahmu, mulané kowé kudu pada nyutyèkké awakmu lan kowé kudu pada sutyi, awit Aku iki sutyi, lan kowé aja nganti pada ndadèkké najismu awit sangka saben kéwan sing nggremet uyel-uyelan ing bumi.
45
Awit Aku iki GUSTI Allahmu sing wis nuntun kowé mentas sangka negara Egipte, supaya Aku dadia Gusti Allahmu; kowé pada dadia sutyi, awit Aku iki sutyi.
46
Kuwi mau pernatan bab kéwan sing sikil papat, bangsané manuk lan bab sak rupané sing urip sing obah kemriyek ing banyu, uga bab saben apa sing uyel-uyelan ing bumi,
47
ya kuwi kanggo mbédakké sing haram lan sing halal, kéwan sing olèh dipangan karo sing ora olèh dipangan.”
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 12 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27