Leviticus 20

Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1GUSTI ngetokké tembung marang Moses:

2“Wong Israèl pada kudu kok omongana: Saben wong tunggalané Israèl utawa bangsa liyané sing manggon ing antarané Israèl, sing ngekèkké salah sijiné anaké marang Molok, kuwi kudu diukum pati, dibandemi watu karo para umat.

3Aku déwé bakal nglawan wong sing kaya mengkono kuwi, Tak entèkké sangka sak tengahé bangsa, awit ngekèkké anaké salah siji marang Molok, dadiné najiské omah sutyi-Ku, lan ora ngajèni asma-Ku sing sutyi.

4Nanging yèn rayat ing negara étok-étok ora weruh marang wong kuwi waktu ngekèkké salah sijiné anaké marang Molok, lan ora ngekèki ukuman pati marang wong kuwi,

5ing kono Aku déwé bakal nglawan wong sing kaya mengkono kuwi lan uga marang brayaté, lan wong kuwi bakal Tak entèkké sangka antarané bangsané, lan kabèh sakkèhé wong sing pada mèlu nglonté lan nyembah marang Molok kuwi.

6Wong sing madep marang rohé wong sing wis ninggal ndonya utawa marang rohé para tukang ramalan, ya kuwi sing nglonté karo takon marang roh-roh mau, Aku déwé bakal nglawan marang wong sing kaya mengkono kuwi lan Tak entèkké sangka tengahé bangsané.

7Mulané kowé kudu pada nyutyèkké awakmu, supaya pada dadi sutyi, awit Aku iki GUSTI Allahmu.

8Lan kowé pada gatèkna lan pada nandangana pernatan-Ku; Aku iki GUSTI sing nyutyèkké kowé.

9Yèn ana wong nyepatani bapaké utawa ibuné, kuwi diukum pati; awit wis nyepatani bapaké utawa ibuné, getihé ngenèkana awaké déwé.

10Yèn ana wong lanang sing laku bédang bojoné liyané, dadi laku bédang karo bojoné sak pepadané, kuwi loro-loroné pada diukum pati; ya wong lanang ya wong wadon sing dibédangi kuwi.

11Yèn ana wong sing ngantyani turu karo bojoné bapaké, dadiné bukaki kewirangané bapaké, wong loro kuwi pada diukum pati; getihé ditibakké marang wong-wong kuwi déwé.

12Mengkono uga yèn ana wong lanang sing ngantyani turu karo mantuné wadon, loro-loroné pada diukum pati; sebabé pada nglakoni penggawé sing rusuh; getihé ditibakké marang wong-wong kuwi déwé.

13Mengkono uga yèn wong lanang ngantyani turu karo pada wong lanang tyarané kaya karo wong wadon, dadi pada nglakoni penggawé sing rusuh, wong loro kuwi pada diukum pati; getihé ditibakké marang wong-wong kuwi déwé.

14Yèn ana wong lanang rabi loro, anak wadon lan ibuné, kuwi penggawé rusuh lan ala. Wong kuwi lan bojoné pisan diobongi, supaya aja ana penggawé rusuh lan ala ing tengahmu.

15Uga menèh yèn ana wong lanang sing ngantyani turu karo sembarang kéwan, kuwi kudu diukum pati, uga kéwané ya patènana uga.

16Mengkono uga yèn ana wong wadon sing ngumpuli sembarang kéwan supaya dituroni, wong wadon kuwi uga kéwané pada kok patènana; loro-loroné kudu diukum pati; getihé ditibakké marang loro-loroné.

17Yèn ana wong lanang sing ngrabi seduluré wadon, anaké bapaké utawa ibuné, dadi sing lanang weruh kewirangané sing wadon, lan sing wadon weruh kewirangané sing lanang, kuwi penggawé rusuh lan ala, wongé pada kudu dibuwang ing ngarepé bangsané, awit wis nuroni kewirangané seduluré wadon.

18Yèn ana wong lanang sing tyampur turu karo wong wadon sak njeruhné ijik éntuk reget, dadi mbukaki kewirangané lan mbukak tutupé, lan sing wadon ya ngekèki tutupé getihé dibukak, kuwi loro-loroné pada dientèkké sangka tengahé bangsané.

19Lan menèh kowé aja mbukaki kewirangané seduluré ibumu utawa seduluré wadon bapakmu; awit sing dibukaki kuwi kewirangané kulit dagingmu déwé, loro-loroné kudu pada nyangga kesalahané déwé.

20Yèn ana wong lanang sing ngantyani turu karo bojoné seduluré bapaké, kuwi dadi nglanggar wewenangé seduluré bapaké, loro-loroné pada njalari dosané déwé, lan bakal pada mati tanpa anak.

21Uga yèn ana wong lanang ngepèk bojoné seduluré, kuwi penggawé sing ala, awit nglanggar wewenangé seduluré lanang, mesti bakal pada ora nduwé anak.

22Mila kuwi kowé pada gatèkna sakkèhé pernatan-Ku lan sakkèhé katetepan-Ku, lan kuwi pada kok tindakna, supaya negara sing dadi tujuané enggon-KU nuntun mlakumu supaya kok enggoni kuwi, aja nganti nglepèh marang kowé.

23Mlakumu aja miturut adat tata-tyarané bangsa sing bakal pada Tak tundung sangka ngarepmu; awit kuwi wis pada nglakoni sing kaya mengkono kuwi mau, nganti pada Tak emohi.

24Nanging tembung-Ku marang kowé: Kowé sing bakal pada ngenggoni negarané bangsa kuwi, lan Aku sing bakal ngekèkké marang kowé dadi duwèkmu, negara sing lubèr mèlek lan madu; Aku iki GUSTI Allahmu, sing misahaké kowé sangka para bangsa.

25Kowé pada mbédakna kéwan sing halal lan sing haram, uga manuk sing haram lan sing halal, supaya awakmu aja nganti kok najiské, awit sangka kéwan sing sikil papat lan manuk, lan sembarang sing mbrangkang ndlosor utawa nggremet ing bumi, sing wis pada Tak pisahké supaya kok haramké.

26Kowé pada dadia sutyi kanggo Aku, awit Aku GUSTI sing sutyi, lan kowé wis pada Tak pisahké sangka para bangsa, supaya dadia duwèk-Ku.

27Uga yèn ana wong lanang utawa wong wadon sing ketèmpèlan rohé wong mati utawa rohé préwangan, kuwi pada diukum pati, pada bandemana watu, lan getihé ditibakké marang wong-wong kuwi déwé.”

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →