Ecclesiastes 6

Georgian 2013 (ბიბლია)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1არის ბოროტება, რომელიც ვიხილე მზისქვეშეთში და მრავლად არის კაცთა შორის:

2ზოგ კაცს ღმერთი აძლევს სიმდიდრეს და ქონებას და პატივს და არაფერს აკლებს, რასაც ისურვებს, მაგრამ არ აძლევს შესაძლებლობას, რომ მოიხმაროს ეს ყველაფერი, არამედ სხვა მოიხმარს მათ. ესეც ამაოებაა და უბედურება.

3კაცმა რომ შვას ასი შვილი და მრავალ წელს იცოცხლოს, თუ მის სულს სიკეთე არ უგემია და საფლავიც არ ეღირსა, მე ვიტყვი: დედის მუცელს რომ მოსწყვეტოდა, ის ჯობდა.

4რადგან ამაოებაში მოდის და ბნელში მიდის და წყვდიადი შთანთქავს მის სახელს.

5რადგან მუცელს მოწყვეტილს მზე არც უხილავს და არც არაფერი გაუგია; იმ კაცზე უფრო მოსვენებულია.

6თუ ვერაფერი სიკეთე ნახა, ორჯერ ათასი წელიც რომ ეცხოვრა, რა ბედენაა, ბოლოს განა ყველა ერთად არ შეიყრება?

7კაცთა მთელი შრომა მათი პირისთვისაა, მაგრამ მადა აღუვსებელია.

8რადგან რა უპირატესობა აქვს ბრძენს უგუნურზე? ან რა სარგებელი აქვს ღატაკს, რომელმაც იცის, როგორ გაუძლოს ცხოვრებას?

9სჯობს თვალით ნანახი, ვიდრე ნაოცნებარი – ესეც ამაოებაა და დევნა ქარისა.

10ყველაფერს, რაც შეიქმნა, უკვე სახელიც მიეცა დიდი ხანია; ისიც ცნობილია, რა არის კაცი: თავისზე ძლიერთან დავა არ ძალუძს.

11რაც მეტია სიტყვები, მით დიდია ამაოება. მაშ რა სარგებელი აქვს კაცს მათგან?

12ვინ უწყის, რა არის უკეთესი კაცისთვის მისი ამაო ცხოვრების დათვლილ დღეებში, რომელნიც აჩრდილივით ქრებიან? ვინ ეტყვის კაცს, რა იქნება მის შემდეგ მზისქვეშეთში?

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →