Luke 24 — Lao 2023 (ພຣະຄຳພີລາວສະບັບສະໄໝໃໝ່)

12ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ເປໂຕໄດ້ລຸກຂຶ້ນແລ້ວແລ່ນໄປທີ່ອຸບມຸງ. ເພິ່ນກົ້ມລົງເບິ່ງໄປທົ່ວ. ເພິ່ນເຫັນແຕ່ຜ້າຝ້າຍລິນິນກອງຢູ່ ແລະ ເພິ່ນກໍກັບຄືນໄປດ້ວຍຄວາມຄິດສົງໄສໃນສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນ.

13ບັດນີ້ ໃນວັນດຽວກັນນັ້ນສາວົກສອງຄົນກຳລັງເດີນທາງໄປບ້ານໜຶ່ງທີ່ມີຊື່ວ່າເອມາອູດ, ເຊິ່ງໄກຈາກເຢຣູຊາເລັມປະມານ 7 ໄມ.

14ພວກເພິ່ນໄດ້ສົນທະນາກັນກ່ຽວກັບທຸກສິ່ງທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນນັ້ນ.

15ຂະນະທີ່ພວກເພິ່ນກຳລັງສົນທະນາ ແລະ ປຶກສາກັນເຖິງສິ່ງເຫລົ່ານັ້ນຢູ່, ພຣະເຢຊູເຈົ້າເອງໄດ້ມາ ແລະ ຍ່າງໄປກັບພວກເພິ່ນ,

16ແຕ່ພວກເພິ່ນກໍຖືກເຮັດໃຫ້ຈື່ພຣະອົງບໍ່ໄດ້.

17ພຣະອົງຖາມພວກເພິ່ນວ່າ, “ຂະນະທີ່ຍ່າງມາຕາມທາງນັ້ນພວກເຈົ້າໄດ້ສົນທະນາກັນເຖິງເລື່ອງຫຍັງ?” ແລ້ວພວກເພິ່ນກໍຢຸດຢືນຢູ່, ຕ່າງກໍມີສີໜ້າໂສກເສົ້າ.

18ແລ້ວຄົນໜຶ່ງຊື່ກະໂລປາໄດ້ຖາມພຣະອົງວ່າ, “ທ່ານເປັນພຽງແຂກທີ່ມາຢ້ຽມຢາມເຢຣູຊາເລັມຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ເຫດການຕ່າງໆທີ່ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງວັນເຫລົ່ານັ້ນບໍ?”

19ພຣະອົງຖາມວ່າ, “ເຫດການອັນໃດ?” ພວກເພິ່ນຈຶ່ງຕອບວ່າ, “ເລື່ອງພຣະເຢຊູເຈົ້າໄທນາຊາເຣັດ, ພຣະອົງເປັນຜູ້ທຳນວາຍ, ມີລິດອຳນາດໃນຖ້ອຍຄຳ ແລະ ການກະທຳຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ ແລະ ຕໍ່ໜ້າຄົນທັງປວງ.

20ພວກຫົວໜ້າປະໂລຫິດ ແລະ ພວກຜູ້ປົກຄອງຂອງພວກເຮົາໄດ້ມອບພຣະອົງໄວ້ໃຫ້ຮັບໂທດເຖິງຕາຍ, ພວກເຂົາຄຶງພຣະອົງໄວ້ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ,

21ແຕ່ພວກເຮົາຫວັງວ່າພຣະອົງຄືຜູ້ທີ່ຈະມາໄຖ່ຊົນຊາດອິດສະຣາເອນ. ແລະ ຫລາຍກວ່ານັ້ນອີກ ວັນນີ້ກໍເປັນວັນທີສາມແລ້ວນັບຕັ້ງແຕ່ເຫດການນັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນ.

22ນອກຈາກນີ້ ແມ່ຍິງບາງຄົນໃນພວກເຮົາຍັງເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາປະຫລາດໃຈຄື ພວກເຂົາໄດ້ໄປທີ່ອຸບມຸງແຕ່ຮຸ່ງເຊົ້າວັນນີ້.

23ແຕ່ບໍ່ພົບສົບຂອງພຣະອົງ. ພວກເຂົາໄດ້ກັບມາບອກພວກເຮົາວ່າພວກເຂົາໄດ້ເຫັນນິມິດຄືມີເທວະດາມາບອກວ່າພຣະອົງຍັງມີຊີວິດຢູ່.

24ແລ້ວສະຫາຍຂອງພວກເຮົາບາງຄົນກໍໄດ້ໄປທີ່ອຸບມຸງ ແລະ ໄດ້ພົບເຫັນເໝືອນທີ່ພວກແມ່ຍິງໄດ້ບອກນັ້ນ, ແຕ່ພວກເພິ່ນບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະເຢຊູເຈົ້າ”.

25ພຣະອົງກ່າວແກ່ພວກເພິ່ນວ່າ, “ພວກເຈົ້າຄືໂງ່ແທ້ ແລະ ຊ້າທີ່ຈະເຊື່ອທຸກຄຳທີ່ບັນດາພວກຜູ້ທຳນວາຍໄດ້ກ່າວໄວ້!

26ພຣະຄຣິດເຈົ້າ ຕ້ອງທົນທຸກທໍລະມານຕໍ່ສິ່ງເຫລົ່ານັ້ນກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງບໍ່ແມ່ນບໍ?”

27ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງອະທິບາຍທຸກຢ່າງທີ່ກ່າວໄວ້ໃນພຣະຄຳພີກ່ຽວກັບພຣະອົງເອງໃຫ້ພວກເພິ່ນທັງສອງຟັງຕັ້ງແຕ່ໂມເຊຕະຫລອດຈົນບັນດາຜູ້ທຳນວາຍທັງໝົດ.

28ເມື່ອພວກເພິ່ນມາໃກ້ບ້ານທີ່ພວກເພິ່ນກຳລັງຈະໄປນັ້ນ, ພຣະເຢຊູເຈົ້າເຮັດຄືຈະຜ່ານໄປເລີຍ.

29ແຕ່ພວກເພິ່ນໄດ້ໜ່ວງໜ່ຽວພຣະອົງວ່າ, “ແວ່ພັກເຊົາຢູ່ກັບພວກເຮົາກ່ອນເພາະໃກ້ຈະຄ່ຳ, ກາງເວັນກໍຈະໝົດໄປແລ້ວ”. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງເຂົ້າໄປພັກເຊົາຢູ່ກັບພວກເພິ່ນ.

30ເມື່ອພຣະອົງນັ່ງຮ່ວມໂຕະກັບພວກເພິ່ນ ພຣະອົງໄດ້ຈັບເອົາເຂົ້າຈີ່, ໂມທະນາຂອບພຣະຄຸນພຣະເຈົ້າ ແລະ ຫັກເຂົ້າຈີ່ແລ້ວເລີ່ມຍື່ນໃຫ້ພວກເພິ່ນ.

31ຫລັງຈາກນັ້ນ ຕາຂອງພວກເພິ່ນກໍຖືກເປີດອອກ ແລະ ພວກເພິ່ນຈື່ພຣະອົງໄດ້ ແລ້ວພຣະອົງກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາຂອງພວກເພິ່ນ.

32ພວກເພິ່ນຈຶ່ງເວົ້າກັນວ່າ, “ໃຈຂອງພວກເຮົາກໍຮ້ອນຮົນຢູ່ພາຍໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງກ່າວກັບພວກເຮົາຕາມທາງ ແລະ ໄດ້ຍົກພຣະຄຳພີມາອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຮົາຟັງບໍ່ແມ່ນບໍ?”

33ພວກເພິ່ນທັງສອງກໍລຸກຂຶ້ນກັບໄປທີ່ເຢຣູຊາເລັມທັນທີ. ພວກເພິ່ນໄດ້ພົບສາວົກສິບເອັດຄົນກັບຄົນອື່ນໆເຕົ້າໂຮມກັນຢູ່

34ແລະ ກຳລັງເວົ້າກັນວ່າ, “ເປັນຄວາມຈິງແທ້! ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເປັນຄືນມາແລ້ວ, ແລະ ພຣະອົງໄດ້ປາກົດແກ່ຊີໂມນ”.

35ແລ້ວທັງສອງຄົນນັ້ນກໍໄດ້ເລົ່າເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນຕາມທາງ ແລະ ທີ່ພວກເພິ່ນຈື່ພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ແມ່ນເວລາທີ່ພຣະອົງຫັກເຂົ້າຈີ່.

36ຂະນະທີ່ພວກເຂົາກຳລັງເລົ່າເຫດການນີ້ຢູ່, ພຣະເຢຊູເຈົ້າເອງກໍໄດ້ມາຢືນຢູ່ທ່າມກາງພວກເພິ່ນ ແລະ ກ່າວວ່າ, “ສັນຕິສຸກຈົ່ງມີແກ່ພວກເຈົ້າທັງຫລາຍ”.

37ພວກເພິ່ນສະດຸ້ງຕົກໃຈຢ້ານຫລາຍ, ຄິດວ່າຕົນເຫັນຜີ.

38ພຣະອົງໄດ້ກ່າວກັບພວກເພິ່ນວ່າ, “ເປັນຫຍັງພວກເຈົ້າຈຶ່ງວຸ້ນວາຍໃຈ? ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຄິດສົງໄສຂຶ້ນໃນຈິດໃຈຂອງພວກເຈົ້າ?

39ຈົ່ງເບິ່ງມື ແລະ ຕີນຂອງເຮົາ. ນີ້ແມ່ນເຮົາເອງ! ສຳພັດເຮົາເບິ່ງ; ເພາະວ່າຜີບໍ່ມີເນື້ອໜັງ ແລະ ກະດູກ ເໝືອນທີ່ພວກເຈົ້າເຫັນຢູ່ວ່າເຮົາມີ”.

40ເມື່ອພຣະອົງກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະອົງກໍໄດ້ໃຫ້ພວກເພິ່ນເບິ່ງມື ແລະ ຕີນຂອງພຣະອົງ.

41ແລະ ໃນຂະນະທີ່ພວກເພິ່ນຍັງບໍ່ເຊື່ອເລື່ອງນີ້ເພາະຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີ ແລະ ຍັງປະຫລາດໃຈຢູ່, ພຣະອົງຈຶ່ງຖາມພວກເພິ່ນວ່າ, “ຢູ່ທີ່ນີ້ພວກເຈົ້າມີຫຍັງໃຫ້ກິນບໍ?”

42ພວກເພິ່ນກໍເອົາປາປີ້ງຕ່ອນໜຶ່ງມາໃຫ້ພຣະອົງ,

43ແລະ ພຣະອົງຮັບເອົາປາມາກິນຕໍ່ໜ້າພວກເພິ່ນ.

44ແລ້ວພຣະອົງກໍໄດ້ກ່າວກັບພວກເພິ່ນວ່າ, “ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ເຮົາບອກໄວ້ໃນຂະນະທີ່ເຮົາຍັງຢູ່ກັບພວກເຈົ້າຄື: ທຸກສິ່ງຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນຕາມທີ່ມີຂຽນໄວ້ກ່ຽວກັບເຮົາໃນກົດບັນຍັດຂອງໂມເຊ, ຂໍ້ຂຽນຜູ້ທຳນວາຍ ແລະ ໃນເພງສັນລະເສີນ”.

45ຫລັງຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ເປີດຈິດໃຈຂອງພວກເພິ່ນເພື່ອພວກເພິ່ນຈະສາມາດເຂົ້າໃຈພຣະຄຳພີ.

46ແລ້ວພຣະອົງກໍກ່າວແກ່ພວກເພິ່ນວ່າ, “ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ຂຽນໄວ້ຄື ພຣະຄຣິດເຈົ້າຕ້ອງທົນທຸກທໍລະມານ ແລະ ຕ້ອງເປັນຄືນມາຈາກຕາຍໃນວັນທີສາມ,

47ແລະ ການຖິ້ມໃຈເກົ່າເອົາໃຈໃໝ່ເພື່ອການອະໄພບາບຈະຖືກປະກາດໃນນາມຂອງພຣະອົງແກ່ທຸກຊົນຊາດ, ເຊິ່ງເລີ່ມຕັ້ງແຕ່ທີ່ເຢຣູຊາເລັມ.

48ພວກເຈົ້າທັງຫລາຍຄືພະຍານໃນເລື່ອງເຫລົ່ານີ້.

49ເຮົາຈະສົ່ງສິ່ງທີ່ພຣະບິດາເຈົ້າຂອງເຮົາໄດ້ສັນຍາໄວ້ມາໃຫ້ພວກເຈົ້າ, ແຕ່ຈົ່ງຢູ່ໃນເມືອງນີ້ຈົນກວ່າພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບລິດອຳນາດທີ່ມາຈາກເບື້ອງເທິງ”.

50ເມື່ອພຣະອົງພາພວກເພິ່ນອອກໄປທີ່ຂົງເຂດໃກ້ຄຽງໃນເບັດທານີແລ້ວ, ພຣະອົງຍົກມືຂອງພຣະອົງຂຶ້ນອວຍພອນພວກເພິ່ນ.

51ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງກຳລັງອວຍພອນພວກເພິ່ນຢູ່ນັ້ນ ພຣະອົງກໍຈາກພວກເພິ່ນໄປ ແລະ ຖືກຮັບຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ.

52ພວກເພິ່ນທັງຫລາຍຈຶ່ງນະມັດສະການພຣະອົງ ແລະ ກັບຄືນໄປທີ່ເຢຣູຊາເລັມດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີອັນໃຫຍ່.

53ແລະ ພວກເພິ່ນໄດ້ຢູ່ໃນບໍລິເວນວິຫານເປັນປະຈຳເພື່ອສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າ.