Ecclesiastes 12

Malagasy (Baiboly Protestanta Malagasy 2011)

← Chapter 11 Jump to:

1Tsarovy ny Mpanao anao amin’ny andron’ny fahatanoranao, dieny tsy mbola tonga ny andro mahory ary tsy mbola mihatra ny taona izay hilazanao hoe: Tsy sitrako izao;

2dieny tsy mbola mihamaizina ny masoandro sy ny fahazavana ary ny volana sy ny kintana, ary tsy mbola mitambatra indray ny rahona rehefa avy nilatsaka ny ranonorana;

3fa amin’izay dia hangovitra ny mpiandry trano ary hanjoko ny lehilahy matanjaka, hitsahatra ny mpanompovavy mikoso-bary, satria efa vitsy ireo ary ho maizina ny vehivavy mitsirika eny am-baravarankely;

4hirindrina ny varavarana kopa-droa mankeny an-dalambe rehefa mihamalemy ny feon’ny fikosoham-bary; ho taitra ny olona raha vao maneno ny voronkely ary tsy hahaloa-peo ny zazavavy mpihira rehetra;

5hatahorana ny toerana avo, fa toa misy zava-mahatahotra eny an-dalana; hamony ny hazo amanda, ny valala dia ho tonga mavesatra, ny voan-tsimperifery tsy hanan-kery intsony fa mandroso ho any amin’ny tranony mandrakizay ny olona ary ireo mpitomany dia mandehandeha eny an-dalambe;

6dieny tsy mbola mivaha ny kofehy volafotsy, tsy mbola vaky ny vilia volamena fitoeran-diloilo, tsy mbola potika ny siny eo an-doharano, ary tsy mbola tapaka ny kodia eo an-davaka fantsakana.

7Fa amin’izany ny vovoka dia hiverina amin’ny tany ho toy ny teo aloha fa ny fanahy kosa dia hiverina amin’Andriamanitra izay nanome izany.

8Tena zava-poana, hoy i Mpitoriteny, eny, zava-poana ny zavatra rehetra!

9Ary izao koa, satria hendry i Mpitoriteny dia nampianatra ny olona fahalalana izy; eny, nandinika sy nieritreritra ary nandahatra tenim-pahendrena maro izy.

10Nikaroka i Mpitoriteny mba hahita teny mahafinaritra; ary izay tena izy no voasorany, dia teny azo antoka.

11Ny tenin’ny hendry dia toy ny fanindronana ary toy ny tsatòka natsangan’ireo mpanangona tenim-pahendrena. Fanomezana avy amin’ny mpiandry tokana izany.

12Ankoatra izany, anaka, minoa anatra; fa tsy misy farany ny manao boky maro ary manasatra ny tena ny fianarana be.

13Rehefa re izany rehetra izany dia izao no teny farany: Andriamanitra no atahory ary ny didiny no tandremo, fa izany no tokony hataon’ny olona rehetra.

14Fa ny atao rehetra dia hoentin’Andriamanitra ho amin’ny fitsarana ny zavamiafina tsy an-kanavaka, na soa na ratsy.

← Chapter 11 Jump to: