Ecclesiastes 7

Malagasy (Baiboly Protestanta Malagasy 2011)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1Tsara ny laza soa noho ny menaka manitra ary ny andro ahaterahana dia tsy mahaleo ny andro ahafatesana.

2Tsara ny mankany amin’ny trano misy fisaonana noho ny mankany amin’ny trano misy fanasana, fa ho amin’io no hiafaran’ny olombelona rehetra, koa ny velona dia handatsaka izany am-po.

3Tsara ny alahelo noho ny hehy, fa na dia malahelo aza ny tarehy, mety ho tsara ihany ny fo.

4Ny fon’ny hendry dia ao amin’ny trano misy fisaonana, fa ny fon’ny adala kosa dia any amin’ny trano misy fifaliana.

5Tsara ny mihaino ny anatra mafy ataon’ny hendry noho ny mihaino ny hiran’ny adala.

6Toy ny firefodrefotry ny tsilo ao ambanin’ny vilany, dia tahaka izany ny fihomehezan’ny adala. Izany koa aza dia zava-poana.

7Ny fampahoriana dia mahavery saina ny hendry, ary ny kolikoly dia mahasimba ny fo.

8Tsara ny fiafaran’ny raharaha iray noho ny fiandohany; tsara ny mahari-po noho ny miavonavona.

9Aoka tsy halaky tezitra ianao, fa ny fahatezerana dia milafika ao am-pon’ny adala.

10Aza milaza hoe: Ahoana no nahatsara ny andro taloha noho ny ankehitriny? Fa tsy avy amin’ny fahendrena no anontanianao izany.

11Tsara tahaka ny lova ny fahendrena, sady zava-mahasoa ho an’izay mahita masoandro izany

12satria fialokalofana ny fahendrena ary fialokalofana ny vola; fa ny mahatsara ny fahalalana dia izao: Maharo ny ain’izay manana azy ny fahendrena.

13Diniho ny asan’Andriamanitra; fa iza moa no mahahitsy izay nataony meloka?

14Amin’ny andro mahafaly dia mifalia ary amin’ny andro mahory dia mieritrereta; fa Andriamanitra no nanao ny iray, toy ny nanaovany ny iray koa, mba tsy hahitan’ny olombelona izay ho avy any aorianany akory.

15Izao rehetra izao dia efa hitako tamin’ny androko mandalo foana: misy marina maty noho ny fahamarinany ary misy meloka ela velona noho ny faharatsiany.

16Aza marina loatra ary aza miseho ho hendry loatra; nahoana no hosimbanao ny tenanao?

17Aza ratsy loatra ary aza adala; nahoana no ho faty raha tsy mbola tonga ny andronao?

18Tsara raha mitana iroa ianao, nefa aza mampiala ny tananao amin’itsy; fa izay matahotra an’Andriamanitra dia ho afaka amin’izany rehetra izany.

19Ny fahendrena dia mahatonga ny hendry hahery kokoa noho ny mpanapaka folo ao an-tanàna.

20Fa tsy misy olona marina ambonin’ny tany izay manao ny tsara ka tsy manota.

21Aza mihaino izay teny rehetra tenenina, fandrao handre ny mpanomponao manozona anao ianao

22satria fantatrao tsara fa matetika ny tenanao koa dia mba efa nanozona ny sasany ihany.

23Izany rehetra izany dia nozahako toetra tamin’ny fahendrena. Hoy aho: Ho hendry aho. Kanjo lavitra ahy izany.

24Eny, lavitra ny zava-misy; lalina dia lalina! Iza no hahatakatra azy?

25Nitodika aho ka nampiasaiko ny saiko mba hahalala, handinika ary hitady fahendrena sy izay anton’ny zavatra rehetra ka hahafantatra ny haratsiam-panahy ho fahadalana, ary ny fahadalana ho fahaverezan-tsaina.

26Ary hitako fa mangidy noho ny fahafatesana ny vehivavy, rehefa izy no fandrika ary harato ny fony, sady famatorana ny tanany; nefa izay olona ankasitrahan’Andriamanitra dia ho afa-mandositra azy fa ny mpanota ihany no ho azony.

27Indro, izany no hitako, hoy i Mpitoriteny, rehefa nandinika ny zavatra tsirairay aho mba hahitako izay antony.

28Izay mbola notadiaviko koa nefa tsy hitako, dia izao: Lehilahy iray no hitako ho marina tao amin’ny arivo; fa tao amin’ny vehivavy rehetra dia tsy nisy hitako na dia iray akory aza.

29Indro, izao ihany no hitako: Nataon’Andriamanitra mahitsy ny olombelona, fa izy tenany ihany no namorona tetika maro.

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →