Acts 12

Mazanderani GMB (گیله ماز)

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1هَمون موقِه ها هیرودیسِ پادشاه بَنا بِیته یِدَسّه کلیسایِ آدمان رِه اذیَت آزار هَکُردَن.

2اون یعقوب یوحنایِ اَداشِ شَمشیرِ هَمرهَ بَکوشتِه.

3وَ وَختِی بَدییِه که یَهودیِان این کارِ جی خوشحال هَبان، پِطرس رِه هَم دَسگیر هَکردِه. این کارعید فطیرِ موقِه اِتِّفاق دَکِتِه.

4هیرودیس بعدِ پِطرُسِ دَسگیر هَکُردَن، اونِه زندان میَن تُووادَه و چهار تا دَسِّه یه چهارتایی سَرباز اونِه نِگَهبانی یه وَسین بَنَه. وَ خَسِّه بعدِ عید پِسَخ، اونِه مَردُمِ وَر مُحاکِمِه هَکونِه.

5پَس پِطرُسِ زندان دِلِه داشتِن، وَلی کلیسا یِکسَرِه اونه وَسین خُدای وَر دُعا کانِه با.

6یِه شُو، پیش از اون روزی که هیرودیس خَسِّه پِطرُسِ مُحاکِمه هَکونِه، اون دُتا زَنجیلِ هَمرهَ دَبِسِّه با و دُتا سَربازِ میَن خاته با، وَ نِگَهبانان هَم زندان دَرِ وَر کِشیک دَنِه بان.

7یِدَفه خُداوند ایتا فِرِشتِه ظاهِر هَبا و ایتا نور زندان دِلِه بِتابِسِّه. فِرِشتِه پطرسِ تَکِ بَزه و اونِه بیدار هَکردِه، باگوتِه: «تُنِ هَباش وَرِس!» دَرجا زنجیلِشان اونِه دَسِّشانِ جی واز هَبا و زمین سَر بَکِتِه.

8فِرشتِه اونِه باگوتِه: «تی کَمرِ دَبِد و تی چَمیشِ دَکُن.» پِطرُس هم اینجور هَکردِه. ایما فِرشتِه اونِه باگوتِه: «تی قَوا رِه تی دوش بَنی و می دُمّال بییِه.»

9پِطرُسَم اونِه دُمّالسَر زندان جی دِرگا بَشَه. پِطرس باوَر نَکُردِه اونچه فِرِشته کانِه، واقِعیِه، بَلکِه فِکر کانِه با رویا دینه.

10اوشان اَوَّلین و دوّمین نِگَهبانان جی بُگذشتِن و آهینی دَروازۀ یه وَر بَرِسیَن که شَهرِ سَمت واز بونِه با. دَروازِه خُد به خُد اوشانِ وَسین واز هَبا. اوشان دِرگا بَشَن و هَمونجور که دَبان را شونه بان یدَفِه فِرِشتِه غِیب هَبا.

11پطرس وَختِی به خود بوماَ، باگوتِه: «اَسه دِ مُطمَئنم که خُداوند خودِشِه فِرِشتِه رِه روانه هَکوردِه و مَرِه هیرودیسِ چَنگ و اون اذیت و آزار جی که یَهودِ قوم اونِه توقع رِه داشتِن نِجات هَدَه.»

12وَختِی پِطرُس اینه بِفَهمِسِّه، مریم، یوحنای مَعروف بِه مَرقُسِ مآرِه سِرِه بَشَه. اوجِه خیلی مَردم جَم هَبا بان و دَبان دُعا هَکونَن.

13وَختِی پِطرُس سِرِه یه دَرِ بَزه، ایتا کُلفَت که اونِه اِسم رُودا با بوما تا دَرِ واز هَکونِه.

14اون کُلفت وَختِی پطرسِ صِدا رِه بِشناخته، خوشحالی یه جی، اینه عَوَض که دَرِ واز هَکونِه، سِرِه یه دِلِه بَشَه و همه رِه باگوتِه: «پِطرُس دَرِ پِشت اِیساَ!»

15اون کُلفَتِ باگوتِن: «خُل هَبَیی.» وَلی وَختِی اون کُلفَت اصرارِ بَدییَن، باگوتِه: «لابِد اونِه فِرِشتِئِه.»

16هَمون موقِه، پِطرس یکسَرِه دَر زَنِه با. سَرآخَر، وَختِی دَرِ واز هَکُردَن و اونِه بَدییَن خِیلی تعجِب هَکُردَن.

17پِطرس خودِشِه دَس هَمرهَ اِشارِه هَکردِه که ساکت هَبون، وَ تعریف هَکردِه که چِطور خداوند اونِه زندان جی دِرگا بیاردِه. ایما باگوتِه: «یعقوب و بَقیِه اَداشانِ این جَریانِ جی باخَبَر هَکُنین.» ایما یِجای دیگه بَشَه.

18وَختِی صُب هَبا، سَربازان میِن بَلبَشو هَبا، چون نِدانِسَّن پِطرسِ سَر چی بوما.

19هیرودیس دَستور هَدَه هَمِه جا پِطرُسِ دُمّال بَگِردَن. وَ وَختِی اونِه پیدا نَکوردَن سَربازان جی بازجویی هَکردِه و اوشانِ بَکوشتَن حکمِ هَدَه. ایما پِطرس یَهودیِه جی به شهرِ قیصَریِه بَشَه و چَن وَخت اوجِه بُمانِسّه.

20هیرودیس صور و صیدونِ شهرِ مَردُمِ هَمرهَ غیظ هَکُردِ با. اوشان بْلاستوس، پادشاه دَربارِ خِدمتکارِ راضی هَکُردَن تا هیرودیسِ وَر بیئِن تا آشتی هَکُنَن، چون اوشانِ غذا و مایَحتاج هیرودیسِ مِلکِ جی تَهَیِّه بونِه با.

21ایتا معیَنِ روز، هیرودیس خودِشِه شاهانِه لِواس دَکردِه، تَختِ سَر بَنیشتِه و جَماعتِ وَسین سخنرانی هَکردِه.

22مَردم داد زَنِه بان: «این ایتا از خدایِانِ صِدائِه، نه آدَمی یه صِدا!»

23دَرجا، خُداوندِ ایتا فِرِشتِه هیرودیسِ بَزه، اینه وَسین که خَدا رِه جَلال نَدَبا. ایما کِرمِشان اونِه تَنِ بُخاردِن و اون بَمِردِه.

24ولی خُدایِ کَلام بیشتَر و بیشتَر پِیش شونِه با و پَخش بونِه با.

25وَختِی بَرنابا و شائول خودِشانِه مأموریتِ تَمام هَکُردَن، اورشلیمِ جی وَگرِسَّن و یوحنایِ مَعروف به مَرقُس رِه هَم خودِشانِه هَمرهَ بیاردِن.

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →