Acts 27 — Mazanderani GMB (گیله ماز)

1وَختِی تصمیم بِیتَن که اَما دَریای راه جی ایتالیایِ سَمت بیشیم، پولُس و چَن تا دیگَه اَز زِندانیِان رِه ایتا اَفسَر که اونِه اِسم یولیوس و اِمپراطورِ گُردانِ جی با، تَحویل هَدَئن.

2پَس کَشتی ایی که اَدرامیتینوسِ شهرِ جی بوما با و آسیای منطقه بَندران رِه شونِه با سَوار هَبَیم و رادَکِتِیم. آریستارخوسِ مَقدونی، که تِسالونیکی یه جی با هَم اَمِی هَمرهَ دَبا.

3فردَئی به صیدونِ شهر بَرِسییَیم. یولیوس پولُسِ لُطف هَکردِه، اِجازه هَدَه خودِشِه رَفیقِانِ وَر بوشو تا اونِه اِحتیاجان رِه برطرف هَکُنَن.

4یه بار دیگه اوجِه یه جی دریای سمت رادَکِتِیم، وَلی چون بَرعَکسِ وا زَنِه با پس مجبور هَبَیم قِبرِسِ اون وَرِ جی که وا نَزَنِه با رادَکیم.

5بعدِ اینکه کیلیکیه و پامفیلیه دریا کِنار جی بُگذشتِیم، میرایِ بَندرِ دِلِه، که لیکیِه منطقه دِلِه با پیادِه هَبَیم.

6رومی اَفسَر اوجِه ایتا کَشتی پیدا هَکوردِه که اسکندریه شهرِ جی به ایتالیا شونِه با، وَ اَمَرِه اونه سَوار هَکردِه.

7چَن روز یَواش یَواش بَشَیم و سَختی یه هَمرهَ به کْنیدوسِ دریا کِنار بَرِسییَم. وَلی چون برعَکسِ وا زَنِه با مَجبور هَبَیم اَمی مَسیرِ عَوَض هَکنیم و کرِت جَزیره اون وَرِ جی که وا نَزَنِه با بیشیم. تا سالمونِی یه شهرِ وَر پِیش بَشَیم.

8سختی یه هَمرهَ دریا کِنار جی بُگذشتِیم و یِجا که اونِه اِسم ’قَشنگِ بَندرشان‘ با بَرِسییَم که لاسائیه یه شَهرِ نَزیکی با.

9اوجِه یه جی که خیلی وَخت تَلف هَبا با، حتّی اون روزایی که روزه گیرنه بان موقِه هم بُگذشت با، اَسه دیگه دریایی سَفر این موقِه دِلِه خَطرناک با. اینه وَسین پولُس اوشانِه هُشدار هَدَه باگوتِه:

10«آقایان، دینَم که پُر خطرِ سَفری داریم و نه فقط کَشتی و اونِه بارِ ضَرَر زَنِه، بَلکِه اَمِی جان رِه هم صَدمِه زَنِه.»

11وَلی رومی اَفسَر، ناخدا و صاحاب کَشتی یه گَبِ بیشتَر اهمیت هَدَه تا پولُسِ گَبِ.

12چون اون بَندر زِمِسّان سَر هَکوردَنِ وَسین خوب نَبا، اینه خاطری بیشترِ این آدَمان تصمیم بِیتَن که اَمی سَفرِ اِدامِه هَدیم، این امیدِ هَمرهَ که به فینیکس بَندر بَرِسیم و زِمِسّانِ اوجِه سَر هَکونیم. این بندر کْرِت دِلِه با و اونِه دیم هَم جِنوب غربی و هَم شمالِ غربی یه سَمت با.

13پس وَختِی یَواش یَواش جنوبی وا وَرِسَه، اوشان گمان هَکُردَن به خودِشانِه مَقصَد بَرِسیَن؛ لَعبَرِ بَکِشیَن و کْرِت راسِه، دَریاکِنار نَزیکی پِیش بَشَن.

14وَلی خیلی زَمان نُگذشتِه که ایتا تنِّ وا، که شمال شرقی یه وا رِه معروف با، خُشکی یه سَمتِ جی اَمِی سَمت بَزه.

15کَشتی کولاکِ گِرِفتار هَبا و نَتَّنِسِّه خلافِ وا پِیش بوشو؛ اینه وَسین، خودِمان رِه وایه دَس بِسپارِسِّیم و اونِه هَمرهَ بَشَیم.

16بِالاخَرِه کَشتی رِه ایتا کوچِ جزیره‌، جنوبِ طَرف که اونِه اِسم کُودا با بَرِساندیم و اوجِه هِزار زَحمت هَمرهَ نِجاتِ لوتکا که کَشتی یه دُمّال دَبا رِه کَشتی یه سَر بیاردِیم.

17وَختِی مَلَوانان لوتکا رِه کَشتی یه سَر بیاردَن، لافند کُمَک هَمرهَ، کَشتی یه دُور و وَرِه قایِم دَبِسّن تا فور نیِه، وَ این تَرسِ هَمرهَ که نَکُنِه کَشتی سیرتیس گِلِ دِلِه دُماسِه، لَعبَرِ تُووادَن و کَشتی رِه وایه سَمت وِل هَکُردَن.

18فردَئی، چون کولاک اَمَرِه بَدجور ضَربِه زَنِه با، مَجبور هَبان کَشتی یه بارِ دَریای دِلِه بَریزِن.

19سوّمین روز، خودِشانِه دَس هَمرهَ کَشتی وَسایِلِ دَریای دِلِه بَریختِن.

20هَمینجوری روزا شونِه با و اَما خُرشید و سِتارِه شانه رَنگِ نَینِه بِیم و کولاک هَم کَم نَبونِه با، جوریکه هَمه اَمیی اُمیدِ نِجاتِ اَز دَس هَدَیم.

21اوجه یه جی که خیلی وَخت با غذا نُخاردِه بان، پولُس اوشانِ دِلِه بیِسَا و باگوتِه: «آقایان، شما می گَبِ بایِسّی قبول کانِه بِین و کْرِت جی دِرگا نیَنِه بِین تا اینقدر ضَرَر و زیان نَینِه بِین.

22اَلَان هَم شِمرِه تشویق کانَم که شِیمی دِل قُرص هَبو، چون شِیمی هیچکِدامِ جانِ ضَرَری نَرِسِنِه؛ فقط کَشتی اَز دَس شونه.

23چون هَمین دیشو خُدایِ ایتا فِرِشتِه، خُدایی که اونِه جییَم و اونِه خِدمَت کانَم، می ور بییَساَ

24و باگوتِه: ”پولس، نَتِرس. تو بایسّی محاکمه یه وَسین، امپراطورِ پِیش حاضِر هَبی، وَ راس راسی، خدا تمام تی هَمسَفَران جانِ هَم تِرِه بِبَخشیَه.“

25پَس اِی مَردِکان، شِیمی دِل قُرص هَبو، چون مَن ایمان دارم هَمونجور که خدا مَرِه باگوتِه بونِه.

26وَلی اَمِی کَشتی بایسّی ایتا جزیره دِلِه به گِل بِنیشِه.»

27چهاردهمین شُو، هَلَه وا اَمَرِه آدریاتیکِ دریای دِلِه این طَرف و اون طَرف بَرنِه با که نِصف شُویه نَزیکی، مَلَوانان گمان هَکُردَن خشکی رِه نَزیک بونَن.

28پَس اُویه عمقِ اندازِه بَزَن و بِفَهمِسِّن که حدودِ چهل مِتر بونِه. ایما، یِدَفِه دیگَه اُویه عمقِ اندازِه بَزَن و بَدییَن سی مِترِ.

29چون تَرسِنِه بان صخره شانِ بُخاریم، چهار تا لَعبَرکشتی یه دُمّال تُووادَن، وَ دُعا کانِه بان هر چه زودتر روز هَبو.

30مَلَوانان قصد داشتِن کَشتی یه جی دَر بوشون، نجاتِ لوتکا رِه دَریای دِلِه تُووادَن، این بَهونه یه هَمرهَ که خَنِن چَن تا لَعبَر کَشتی یه سینه یه جی دَریایِ دِلِه تُووادَن.

31پولُس اَفسَر و سَربازانِ باگوتِه: «اَگه این مَرداکان کَشتی یه دِلِه نُمانَن، نَتَّنین نِجات بَگیرین.»

32پَس سَربازان اون لافند که نجاتِ لوتکا رِه دَبسِّه با رِه بَبییَن و لوتکا رِه وِل هَکُردَن.

33وَختِی که آفتو دَبا دَر بیِه، پولُس هَمِه رِه تَشویق هَکردِه که یِچی بُخارِن. باگوتِه: «امروز چهارده روزِ که انتظارِ دِلِه دَبِین و هیچی نخاردِین، بی‌غذا بُمانِسِّین.

34پَس شِمِرِه تشویق کانَم غذا بُخارین، چون شِمِرِه قُوَّت دَنِه. ایتا تار مو هَم شِیمی سَرِ جی کَم نَبونِه.»

35وَختِی اینه باگوتِه، نانِ بِیتِه و هَمه یه چِشمِ وَر خدا رِه شُکر هَکردِه و نانِ پارِه هَکردِه، شروع به بُخاردَن هَکردِه.

36پَس هَمِه تَشویق هَبان و یِکَم غذا بُخاردِن.

37جَمعاً کَشتی دِلِه، دویست و هفتاد و شش نَفر بِیم.

38اوشان بعدِ اینکه غذا بُخاردِن، بَقیِه غَلّه رِه دَریای دِلِه بَریختِن و کَشتی رِه سَبک هَکُردَن.

39وَختِی روز هَبا، خُشکی رِه نِشناختِن، وَلی ایتا کوچِ خلیج که دریا کنار وازیکِ جی پُر با رِه بَدییَن. پَس خَسَّن اگه هَبو کِشتی رِه اوجِه به گِل بِنیشانِن.

40لَعبَرِشانِ لافِندِ بَبییَن و اوشانِ دَریای دِلِه تُووادَن و اون لافندی که سُکانِ داشتِه رِه هَم واز هَکُردَن. ایما، کَشتی یه سینِه یه بادبان وای مَسیرِ سَمت جآر بَکِشیَن و دَریا کِنارِ سَمت بَشَن.

41وَلی کَشتی، اُویه جیر ایتا ازصخره شانِ بُخارده و به گِل بَنیشتِه. کَشتی یه سینۀ دُماسِسّه و بی‌حرکت بُمانِسّه، وَلی کَشتی یه دُمّال کولاکِ ضَرَباتِ هَمرهَ بِشکِسِّه.

42سَربازان خَسَّن زِندانیانِ بَکوشَن نَکُنِه کَسی شِنو هَکونِه و دَر بوشو.

43وَلی رومی افسر که خَسِّه پولُسِ جانِ نِجات هَدِه، اوشانِ جلو بِیتِه و دَستور هَدَه اَوّل اوشانیکه تانَن شِنو هَکُنَن، خودِشانِه دریای دِلِه تُووادَن و خُشکی یه دِلِه بَرِسانَن.

44بَقیه هَم بایسّی خودِشانِه اَلوار یا کَشتی یه وَسایِل سَر خُشکی یه دِلِه رِساندِنِه بان. اینجوری هَمِه سلامت خُشکی یه دِلِه بَرِسین.