bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Norwegian
/
Norwegian 2011 (Bibelen 2011 Nynorsk)
/
Job 19
Job 19
Norwegian 2011 (Bibelen 2011 Nynorsk)
← Chapter 18
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 20 →
1
Då tok Job til ords og sa:
2
Kor lenge vil de plaga meg og knusa meg med ord?
3
Det er tiande gongen de spottar meg og utan skam går laus på meg.
4
Har eg verkeleg feila, så må eg sjølv leva med feilen.
5
Vil de heva dykk over meg, så vis at mi vanære er fortent!
6
Men vit at Gud gjer meg urett når han spenner sitt garn omkring meg.
7
Eg ropar om vald utan å bli høyrd. Eg skrik om hjelp, men det finst ingen rett.
8
Han stengjer vegen, eg når ikkje fram. Han legg mine stigar i mørker.
9
Æra tek han frå meg, riv krona av hovudet mitt.
10
Han bryt meg heilt ned, eg må gå bort. Håpet mitt rykkjer han opp som eit tre.
11
Vreiden hans flammar mot meg, han reknar meg som sin motstandar.
12
No kjem alle troppane hans, dei marsjerer mot meg og omringar teltet mitt.
13
Brørne mine held seg på avstand, kjenningane mine er som framande.
14
Dei næraste er borte, dei som kjende meg, har gløymt meg.
15
Huslyd og tenestejenter reknar meg som ein framand; ein utlending er eg i deira auge.
16
Ropar eg på tenaren, svarar han ikkje; eg må be han audmjukt om hjelp.
17
Anden min er ekkel for kona mi, eg vekkjer avsky hos min eigne born.
18
Sjølv gutungar foraktar meg. Når eg reiser meg, talar dei mot meg.
19
Dei fortrulege venene viser no avsky, dei eg elskar, vender seg mot meg.
20
Eg er ikkje anna enn skinn og bein, tannlaus må eg berga meg.
21
Spar meg, ja, spar meg, vener! For Guds hand har rørt ved meg.
22
Kvifor jagar de meg slik også Gud gjer? Blir de aldri mette av mitt kjøt?
23
Om berre mine ord vart skrivne ned, om dei vart innførte i ein bokrull,
24
forma med griffel av jern og med bly, rissa i stein for alltid!
25
Eg veit at min utløysar lever. Som den siste skal han stå fram i støvet.
26
Når huda er riven av meg og kjøtet er borte, skal eg sjå Gud.
27
Mine auge ser, det er eg som får sjå han, ikkje ein framand. Mitt indre fortærest av lengsel!
28
De seier: «Lat oss jaga han. Årsaka finst hos han.»
29
Frykt heller de sjølve for sverdet; for sverdet brenn mot urett, og de skal få kjenna at det finst ein dom.
← Chapter 18
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 20 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42