Job 16

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1แล้วโยบก็กล่าวตอบว่า

2“ข้าเคยได้ฟังเรื่องอย่างนี้มามากแล้ว พวกท่านช่างเป็นผู้ปลอบประโลมที่สร้างความทุกข์ใจเสียจริงๆ

3ลมปากของท่านไม่มีที่สิ้นสุดหรือยังไง มีอะไรกวนใจท่านหรือถึงต้องพูดไม่หยุดอย่างนี้

4ข้าก็พูดอย่างที่พวกท่านพูดได้ ถ้าพวกท่านมาอยู่จุดนี้แทนข้า ข้าก็สามารถเรียงร้อยถ้อยคำมาต่อว่าพวกท่าน และส่ายหัวใส่พวกท่านได้

5แต่ข้ากลับจะให้กำลังใจพวกท่านด้วยปากข้ามากกว่า และปลอบประโลมพวกท่านด้วยริมฝีปากของข้า เพื่อช่วยให้ท่านคลายจากความเจ็บปวด

6แต่ตอนนี้ถึงข้าจะพูด ความเจ็บปวดก็ไม่ได้คลายไป ถึงข้าจะเงียบ ความเจ็บปวดก็ไม่ได้ทิ้งข้าไปอยู่ดี

7พระเจ้าทำให้ข้าพเจ้าหมดเรี่ยวแรง พระองค์ทำลายทั้งครอบครัวของข้าพเจ้า

8พระองค์ทำให้ข้าพเจ้าซูบผอม ซึ่งคนเอามาเป็นหลักฐานเอาผิดกับข้าพเจ้า ความผอมแห้งของข้าพเจ้าลุกขึ้นมาต่อว่าข้าพเจ้า เป็นพยานปรักปรำข้าพเจ้าซึ่งๆหน้า

9พระองค์ฉีกข้าพเจ้าด้วยความเกรี้ยวโกรธ และอาฆาตแค้นข้าพเจ้า พระองค์ขบฟันใส่ข้าพเจ้า พระองค์เป็นศัตรูของข้าพเจ้าที่จ้องข้าพเจ้าเขม็ง

10ชาวบ้านอ้าปากกว้างหัวเราะเยาะข้าพเจ้า และตบหน้าเยาะเย้ยข้าพเจ้า เขารวมหัวกันต่อต้านข้าพเจ้า

11พระเจ้ามอบข้าพเจ้าไปอยู่ใต้อำนาจของคนชั่ว พระองค์โยนข้าพเจ้าให้ไปตกอยู่ในกำมือของคนเลว

12เมื่อข้าพเจ้ากำลังสุขสบาย พระองค์หักข้าพเจ้าเป็นชิ้นๆ พระองค์คว้าคอของข้าพเจ้าและทุบข้าพเจ้าจนละเอียด พระองค์จับตัวข้าพเจ้ายืนขึ้นเป็นเป้า

13นักยิงธนูของพระองค์รายล้อมตัวข้าพเจ้าอยู่ พระองค์แทงไตของข้าพเจ้าจมมิดอย่างโหดเหี้ยม และเทน้ำดีของข้าพเจ้าลงสู่พื้น

14ข้าพเจ้าเป็นเหมือนกำแพงที่พระองค์ทะลวงเป็นช่องซ้ำแล้วซ้ำเล่าจากทุกด้าน และพระองค์วิ่งโถมเข้าใส่ข้าพเจ้าราวกับนักรบ

15ข้าพเจ้าเย็บผ้ากระสอบติดกับหนัง ข้าพเจ้า และกำลังข้าพเจ้าก็จมดินไปแล้ว

16ใบหน้าของข้าพเจ้าแดงก่ำเพราะร่ำไห้ ขอบตาของข้าพเจ้าดำคล้ำไปหมดแล้ว

17ถึงแม้ว่ามือข้าพเจ้าไม่เคยก่อความรุนแรง และคำอธิษฐานของข้าพเจ้าบริสุทธิ์

18แผ่นดินโลกเอ๋ย อย่าปกปิดเลือดของข้าพเจ้าไว้เลย ขออย่าให้เสียงร้องของข้าพเจ้าหยุดลงเลย แต่ให้มันไปจนทั่ว

19เดี๋ยวนี้เอง พยานของข้าพเจ้าก็อยู่ในสวรรค์ ผู้ที่พูดแทนข้าพเจ้าก็อยู่เบื้องบนนั้น

20เพื่อนๆของข้าพเจ้าเย้ยหยันข้าพเจ้า ตาของข้าพเจ้าเทน้ำตาออกให้กับพระเจ้า

21แต่พยานของข้าพเจ้าจะสู้คดีให้กับพระเจ้า อย่างที่เพื่อนควรจะทำให้กับเพื่อนของตน

22เพราะว่าอีกไม่กี่ปี ข้าพเจ้าก็จะไปตามทางที่ไปแล้วไปลับ

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →