Job 17

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1วิญญาณของข้าพเจ้าใกล้แตกดับแล้ว วันเวลาของข้าพเจ้าใกล้จะมอดแล้ว หลุมศพรอคอยข้าพเจ้าอยู่

2ใช่แล้ว มีแต่คนเยาะเย้ยอยู่รอบตัวข้าพเจ้า และข้าพเจ้าก็ต้องมองพวกนี้สบประมาทข้าพเจ้า

3ข้าแต่พระเจ้า โปรดยอมรับคำยืนยันของข้าพเจ้าที่ว่าข้าพเจ้าบริสุทธิ์ด้วยเถิด เพราะไม่มีผู้อื่นมายืนยันให้กับข้าพเจ้า

4เพราะพระองค์ได้ปิดกั้นความคิดของพวกเขาไม่ให้เข้าใจ พระองค์จะไม่ได้รับการยกย่องจากการทำอย่างนั้น

5คนพูดกันว่า ‘ผู้ที่ปรักปรำเพื่อนเพราะเห็นแก่ได้ ลูกๆของเขาก็จะหิวหน้ามืด’

6พระองค์ทำให้ข้าพเจ้าตกเป็นขี้ปากของชาวบ้าน และเขาต่างถ่มน้ำลายรดหน้าข้าพเจ้า

7ดวงตาของข้าพเจ้าพร่ามัว เนื่องจากความเศร้าโศก และแขนขาของข้าพเจ้าผอมเหลือแต่เงา

8คนดีจะตกตะลึงกับเรื่องนี้ คนบริสุทธิ์ก็จะปลุกเร้าตนเองให้ต่อต้านคนที่ไม่มีพระเจ้า

9คนที่ทำในสิ่งที่ถูกต้องก็จะยึดมั่นในทางของเขา และคนมือสะอาดก็จะยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้น

10มาสิ พวกท่านทุกคน โจมตีข้าพเจ้าอีกสิ ข้าพเจ้าไม่เห็นใครในหมู่พวกท่านฉลาดสักคน

11วันเวลาของข้าพเจ้าผ่านพ้นไปแล้ว แผนการของข้าพเจ้าแตกหักแล้ว คือสิ่งต่างๆที่ข้าพเจ้าหวังไว้นั้น

12ความหวังเหล่านั้นทำให้กลางคืนเป็นกลางวัน และนำแสงสว่างมาสู่ความมืด

13ถ้าข้าพเจ้าคาดหวังว่าแดนคนตายจะเป็นบ้านของข้าพเจ้า ถ้าข้าพเจ้ากางเตียงนอนในความมืดมิดนั้น

14ถ้าข้าพเจ้าพูดกับหลุมลึกว่า ‘เจ้าเป็นพ่อของข้า’ และพูดกับหนอนว่า ‘แม่จ๋า หรือ พี่สาวจ๋า’

15ถ้าข้าพเจ้าทำอย่างนั้น ความหวังของข้าพเจ้าอยู่ที่ไหนกัน และใครจะเห็นอนาคตที่สดใสสำหรับข้าพเจ้า

16ความหวังของข้าพเจ้าจะลงไปสู่แดนคนตาย ไม่ใช่หรือ ทั้งข้าพเจ้าและความหวังของข้าพเจ้า จะลงไปสู่ผงคลีดินด้วยกัน ไม่ใช่หรือ”

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →