Job 22

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1แล้วเอลีฟัสชาวเทมานก็ตอบว่า

2“พระเจ้าจะได้ผลประโยชน์จากมนุษย์ได้หรือ แม้แต่คนที่ฉลาดที่สุดจะมาช่วยเหลือพระองค์ได้หรือ

3ถ้าเจ้าทำดี พระองค์ผู้ทรงฤทธิ์ได้อะไรพิเศษขึ้นมาหรือ ถ้าเจ้าทำตัวไม่มีที่ติ มันเพิ่มกำไรให้กับพระองค์หรือ

4ที่พระองค์ติเตียนเจ้า และฟ้องร้องเจ้าในศาลนี่นะ เป็นเพราะเจ้ายำเกรงพระเจ้าหรือ

5ไม่ใช่ เป็นเพราะความชั่วร้ายอันยิ่งใหญ่ และความผิดบาปที่ไม่มีที่สิ้นสุดของเจ้าต่างหาก

6เพราะเจ้ายึดของประกันจากพี่น้องด้วยกันโดยไม่มีเหตุ และเจ้ายังเปลื้องผ้าของคนที่ไม่มีอะไรจะใส่อยู่แล้ว

7เจ้าไม่ให้น้ำกับคนที่เหนื่อยล้าดื่ม และหน่วงเหนี่ยวขนมปังไว้ไม่ให้คนที่หิวโหยกิน

8เจ้ามองว่าแผ่นดินเป็นของผู้มีอำนาจ เจ้ามองว่าผู้มีอิทธิพลเท่านั้นที่มีสิทธิ์ถือครอง

9เจ้าไล่แม่หม้ายออกไปตัวเปล่าๆ และบดขยี้พวกเด็กกำพร้า

10นั่นเป็นเหตุที่มีกับดักอยู่รายล้อมตัวเจ้า อันตรายที่เจ้าคิดไม่ถึงทำให้เจ้ากลัวขึ้นมาอย่างจับจิตจับใจ

11แสงสว่างคือความมืดมิดสำหรับเจ้า เจ้าจึงมองไม่เห็น และมีน้ำท่วมท้นตัวเจ้า

12พระเจ้าอยู่ในที่สูงนั้นบนฟ้าสวรรค์ไม่ใช่หรือ มองดูหมู่ดาวที่อยู่สูงสุดพวกนั้นสิ มันสูงจริงๆ

13แต่เจ้ากลับพูดว่า ‘พระเจ้าจะรู้อะไร พระองค์จะมองทะลุผ่านเมฆอันมืดทึบนั้นลงมาตัดสินได้หรือ

14เมฆหนาทึบเหล่านั้นเป็นเหมือนผ้าคลุมหน้าพระองค์ไว้ ที่ทำให้พระองค์มองไม่เห็นอะไร ในขณะที่พระองค์เดินไปมาบนโดมแห่งฟ้าสวรรค์’

15เจ้ายังจะเดินตามเส้นทางเก่านั้น ที่คนชั่วเคยเดินมาแล้วหรือ

16คนชั่วพวกนั้นถูกกระชากไปก่อนเวลาของพวกมัน รากฐานของพวกเขาถูกน้ำท่วมซัดไป

17คนชั่วเหล่านั้นเคยพูดกับพระเจ้าว่า ‘ไปให้พ้นจากพวกเรา’ และ ‘พระองค์ผู้ทรงฤทธิ์จะทำอะไรกับพวกเราได้’

18ทั้งๆที่เป็นพระองค์เองที่ทำให้บ้านของพวกเขาเต็มไปด้วยของดีๆ เขาวางแผนชั่วยังไงพระองค์ก็ไม่สน

19คนดีจะเห็นความพินาศของคนชั่วและจะดีใจ คนบริสุทธิ์จะหัวเราะเยาะพวกเขา

20และพูดว่า ‘พวกศัตรูของเราโดนตัดไปแล้วแน่ ไฟได้เผาทุกอย่างที่พวกนั้นได้เหลือไว้’

21ให้ปรองดองกับพระเจ้าซะ และอยู่อย่างสงบสุข แล้วสิ่งดีๆก็จะเกิดกับเจ้า

22รับคำสั่งสอนจากปากของพระองค์เถิด และเก็บคำพูดของพระองค์ไว้ในใจ

23ถ้าเจ้ากลับมาหาพระองค์ผู้ทรงฤทธิ์ เจ้าจะถูกสร้างขึ้นใหม่ ถ้าเจ้านำสิ่งชั่วร้ายไปให้ห่างจากพวกเต็นท์ของเจ้า

24ถ้าเจ้าถือว่าทองคำเป็นฝุ่น และมองทองคำแห่งโอฟีร์ว่าเป็นหินกลางแม่น้ำ

25ถ้าเจ้าเอาพระองค์ผู้ทรงฤทธิ์เป็นทองคำของเจ้า และเป็นเงินกองพะเนินของเจ้า

26เมื่อนั้นเจ้าจะได้ชื่นชมยินดีในพระองค์ผู้ทรงฤทธิ์ และเจ้าจะได้เงยหน้าขึ้นหาพระเจ้า

27เจ้าจะอธิษฐานต่อพระองค์ และพระองค์จะฟังเจ้า และเจ้าจะได้แก้บนของเจ้า

28แล้วไม่ว่าเจ้าจะตัดสินใจทำอะไร เจ้าก็จะประสบผลสำเร็จ และแสงสว่างจะส่องลงมาบนเส้นทางทั้งหลายของเจ้า

29เมื่อคนอื่นๆตกต่ำ เจ้าจะได้พูดว่า ‘เชิดหน้าไว้’ และพระองค์ก็จะช่วยคนที่ถ่อมสุภาพให้รอดพ้น

30พระองค์ช่วยกู้แม้แต่คนที่มีความผิด และคนเหล่านั้นที่มีความผิดจะได้รับการช่วยกู้ผ่านทางมือที่สะอาดสะอ้านของเจ้า”

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →