bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
/
Job 29
Job 29
Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
← Chapter 28
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 30 →
1
แล้วโยบก็เริ่มพูดต่ออีกครั้ง
2
“ข้าอยากให้ชีวิตของข้าเป็นเหมือนเมื่อก่อน ตอนที่พระเจ้าเฝ้าดูแลข้า
3
ตอนนั้นโคมไฟของพระองค์ได้ส่องอยู่เหนือหัวข้า และแสงสว่างของพระองค์นำทางข้าในความมืด
4
ข้าอยากจะกลับไปอยู่ในช่วงที่ข้ารุ่งเรืองที่สุดเหลือเกิน ตอนที่พระเจ้าเป็นเพื่อนกับข้าและปกป้องเต็นท์ของข้า
5
ตอนที่พระองค์ผู้ทรงฤทธิ์ยังอยู่กับข้า ตอนที่ลูกๆห้อมล้อมข้าอยู่
6
ตอนที่ฝูงแพะแกะของข้าผลิตน้ำนมจนท่วมท้นทางเดิน และน้ำมันมะกอกไหลดั่งแม่น้ำจากแท่นหินที่คั้นมัน
7
ตอนที่ข้าไปที่ประตูเมือง และนั่งในที่อันมีเกียรติของข้าตรงลานเมือง
8
คนหนุ่มเห็นข้าและเปิดทางให้ คนแก่เฒ่าลุกยืนให้เกียรติข้า
9
เจ้าหน้าที่พากันหยุดพูด พวกเขายกมือขึ้นปิดปากตนเอง
10
เสียงของพวกขุนนางก็เงียบลง ลิ้นพวกเขาติดเพดานปาก
11
เมื่อหูใครได้ยินข้า เขาก็บอกว่าข้านี้มีเกียรติจริงๆ เมื่อตาใครได้เห็นข้า เขาก็พูดว่าข้าดี
12
เพราะข้าช่วยกู้คนยากจนที่ร้องให้ช่วย และเด็กกำพร้าที่ไม่มีที่พึ่ง
13
คนใกล้ตายก็อวยพรข้าที่ช่วยเหลือพวกเขา และข้าทำให้หัวใจของหญิงหม้ายร้องเพลงอย่างเป็นสุข
14
ข้าสวมใส่ความชอบธรรมและมันก็ห่อหุ้มตัวข้า ความยุติธรรมของข้า ก็เป็นเหมือนเสื้อคลุมและผ้าโพกหัว
15
ข้าเป็นดวงตาให้กับคนตาบอด และเป็นเท้าให้กับคนง่อย
16
ข้าเป็นพ่อของคนขัดสน ข้าช่วยสู้คดีให้แม้กับคนที่ข้าไม่รู้จัก
17
ข้าหักเขี้ยวของคนชั่ว และทำให้เขาปล่อยเหยื่อออกจากปาก
18
ข้าคิดว่า ‘วันเวลาของข้าจะทวีเหมือนเม็ดทราย ข้าจะตายในรังของข้า
19
รากของข้าจะแผ่เลื้อยไปถึงน้ำ มีน้ำค้างจับอยู่บนกิ่งของข้าตลอดคืน
20
จะมีเกียรติใหม่ๆมาสู่ข้าครั้งแล้วครั้งเล่า คันธนูในมือของข้าจะใหม่อยู่เสมอ’
21
ตอนนั้น ผู้คนคอยฟังข้าอย่างตั้งใจ พวกเขาเงียบ คอยฟังคำแนะนำจากข้า
22
พอข้าพูดจบ เรื่องทุกอย่างก็ยุติ คำพูดของข้าเหมือนฝนพร่างพรมลงมาบนตัวเขา
23
พวกเขาคอยท่าข้าเหมือนคอยฝนและอ้าปากคอยดื่มคำพูดของข้า เหมือนแผ่นดินคอยดื่มน้ำฝนในฤดูใบไม้ผลิ
24
ตอนนั้น เมื่อข้ายิ้มให้กับพวกเขา พวกเขาตื่นเต้นทำตัวไม่ถูก ใบหน้าอันอิ่มเอมของข้าทำให้พวกเขามีกำลังใจ
25
ข้าเลือกทางให้กับพวกเขา ข้านั่งเป็นหัวหน้าอยู่ท่ามกลางพวกเขา ข้าอยู่อย่างกษัตริย์ในท่ามกลางกองทัพของตน และเป็นเหมือนผู้ปลอบโยนคนที่ทุกข์โศก
← Chapter 28
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 30 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42