Job 29

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →

1แล้วโยบก็เริ่มพูดต่ออีกครั้ง

2“ข้าอยากให้ชีวิตของข้าเป็นเหมือนเมื่อก่อน ตอนที่พระเจ้าเฝ้าดูแลข้า

3ตอนนั้นโคมไฟของพระองค์ได้ส่องอยู่เหนือหัวข้า และแสงสว่างของพระองค์นำทางข้าในความมืด

4ข้าอยากจะกลับไปอยู่ในช่วงที่ข้ารุ่งเรืองที่สุดเหลือเกิน ตอนที่พระเจ้าเป็นเพื่อนกับข้าและปกป้องเต็นท์ของข้า

5ตอนที่พระองค์ผู้ทรงฤทธิ์ยังอยู่กับข้า ตอนที่ลูกๆห้อมล้อมข้าอยู่

6ตอนที่ฝูงแพะแกะของข้าผลิตน้ำนมจนท่วมท้นทางเดิน และน้ำมันมะกอกไหลดั่งแม่น้ำจากแท่นหินที่คั้นมัน

7ตอนที่ข้าไปที่ประตูเมือง และนั่งในที่อันมีเกียรติของข้าตรงลานเมือง

8คนหนุ่มเห็นข้าและเปิดทางให้ คนแก่เฒ่าลุกยืนให้เกียรติข้า

9เจ้าหน้าที่พากันหยุดพูด พวกเขายกมือขึ้นปิดปากตนเอง

10เสียงของพวกขุนนางก็เงียบลง ลิ้นพวกเขาติดเพดานปาก

11เมื่อหูใครได้ยินข้า เขาก็บอกว่าข้านี้มีเกียรติจริงๆ เมื่อตาใครได้เห็นข้า เขาก็พูดว่าข้าดี

12เพราะข้าช่วยกู้คนยากจนที่ร้องให้ช่วย และเด็กกำพร้าที่ไม่มีที่พึ่ง

13คนใกล้ตายก็อวยพรข้าที่ช่วยเหลือพวกเขา และข้าทำให้หัวใจของหญิงหม้ายร้องเพลงอย่างเป็นสุข

14ข้าสวมใส่ความชอบธรรมและมันก็ห่อหุ้มตัวข้า ความยุติธรรมของข้า ก็เป็นเหมือนเสื้อคลุมและผ้าโพกหัว

15ข้าเป็นดวงตาให้กับคนตาบอด และเป็นเท้าให้กับคนง่อย

16ข้าเป็นพ่อของคนขัดสน ข้าช่วยสู้คดีให้แม้กับคนที่ข้าไม่รู้จัก

17ข้าหักเขี้ยวของคนชั่ว และทำให้เขาปล่อยเหยื่อออกจากปาก

18ข้าคิดว่า ‘วันเวลาของข้าจะทวีเหมือนเม็ดทราย ข้าจะตายในรังของข้า

19รากของข้าจะแผ่เลื้อยไปถึงน้ำ มีน้ำค้างจับอยู่บนกิ่งของข้าตลอดคืน

20จะมีเกียรติใหม่ๆมาสู่ข้าครั้งแล้วครั้งเล่า คันธนูในมือของข้าจะใหม่อยู่เสมอ’

21ตอนนั้น ผู้คนคอยฟังข้าอย่างตั้งใจ พวกเขาเงียบ คอยฟังคำแนะนำจากข้า

22พอข้าพูดจบ เรื่องทุกอย่างก็ยุติ คำพูดของข้าเหมือนฝนพร่างพรมลงมาบนตัวเขา

23พวกเขาคอยท่าข้าเหมือนคอยฝนและอ้าปากคอยดื่มคำพูดของข้า เหมือนแผ่นดินคอยดื่มน้ำฝนในฤดูใบไม้ผลิ

24ตอนนั้น เมื่อข้ายิ้มให้กับพวกเขา พวกเขาตื่นเต้นทำตัวไม่ถูก ใบหน้าอันอิ่มเอมของข้าทำให้พวกเขามีกำลังใจ

25ข้าเลือกทางให้กับพวกเขา ข้านั่งเป็นหัวหน้าอยู่ท่ามกลางพวกเขา ข้าอยู่อย่างกษัตริย์ในท่ามกลางกองทัพของตน และเป็นเหมือนผู้ปลอบโยนคนที่ทุกข์โศก

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →