bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
/
Job 32
Job 32
Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
← Chapter 31
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 33 →
1
ดังนั้น ชายทั้งสามคนจึงหยุดโต้ตอบโยบ เพราะเห็นว่าโยบมั่นใจในความบริสุทธิ์ของตนเอง
2
แต่เอลีฮูลูกชายของบาราเคลคนบุชีจากตระกูลรามก็โกรธ เขาโกรธโยบเพราะว่าโยบอ้างว่าตนเองถูกและพระเจ้าผิด
3
เอลีฮูยังโกรธเพื่อนทั้งสามคนของโยบด้วย เพราะพวกเขาไม่สามารถหาคำตอบให้กับโยบ ซึ่งทำให้ดูเหมือนว่าพระเจ้าผิด
4
เอลีฮูคอยที่จะตอบโยบ เพราะเพื่อนๆของโยบทั้งสามคนนั้นมีอายุมากกว่าเขา
5
แต่เมื่อเอลีฮูเห็นว่าเพื่อนๆทั้งสามของโยบไม่มีคำตอบในปากให้กับโยบ เขาก็เลยโกรธ
6
แล้วเอลีฮูลูกชายของบาราเคลคนบุชีจึงพูดว่า “ผมยังอายุน้อยอยู่ แต่พวกท่านนั้นสูงอายุแล้ว ผมก็เลยไม่กล้าที่จะแสดงความคิดเห็นให้กับพวกท่าน
7
ผมบอกกับตัวเองว่า ‘ให้คนเหล่านั้นที่มีประสบการณ์พูด และให้ผู้สูงวัยสอนสติปัญญา’
8
แต่ความจริงแล้ว เป็นวิญญาณที่อยู่ในมนุษย์ คือลมหายใจของพระองค์ผู้ทรงฤทธิ์นั่นแหละที่ให้ความเข้าใจ
9
คนแก่ก็อาจจะไม่ฉลาดก็ได้ คนสูงอายุก็อาจจะยังไม่เข้าใจว่าอะไรถูกต้องก็ได้
10
ผมจึงพูดว่าช่วยฟังผมหน่อย ใช่แล้ว ผมจะบอกในสิ่งที่ผมรู้
11
ดูสิ ผมได้คอยฟังคำพูดของพวกท่านแล้ว ผมได้ฟังเหตุผลของพวกท่านแล้ว ในขณะที่ท่านวุ่นอยู่กับการหาคำมาพูด
12
ผมได้ให้ความสนใจกับสิ่งที่พวกท่านพูดมา แต่ไม่มีใครพิสูจน์ได้ว่าโยบผิด และในพวกท่านไม่มีใครตอบคำพูดของโยบ
13
พวกท่านอย่าเพิ่งพูดว่า “เขาฉลาดเกินไปสำหรับพวกเรา คงจะต้องเป็นพระเจ้าเองที่ชี้ความผิดให้กับเขาเห็น มนุษย์ทำไม่ได้หรอก”
14
แต่โยบพูดกับพวกท่านไม่ได้พูดกับผม แล้วผมก็จะไม่เอาคำพูดของพวกท่านไปตอบเขาหรอก
15
พวกเขาถึงกับนิ่งอึ้งไปและไม่ตอบอีก พวกเขาไม่เหลือคำพูดให้โต้แย้งอีกแล้ว
16
ผมคอยให้พวกเขาตอบอยู่ แต่พวกเขานิ่งเงียบ พวกเขายืนอยู่ตรงนั้นไม่พูดอะไร
17
ตอนนี้ถึงตาผมแล้วที่จะตอบ ผมจะบอกถึงสิ่งที่ผมรู้
18
ผมมีคำพูดมากมาย วิญญาณภายในผมบังคับให้ผมต้องพูด
19
ใช่แล้ว ใจผมเหมือนกับเหล้าองุ่นที่ปิดหมักอยู่ เหมือนถุงหนังเหล้าองุ่นใหม่ที่พร้อมจะระเบิดแล้ว
20
ผมต้องพูด จะได้บรรเทา ผมต้องเปิดริมฝีปาก และตอบเขาไป
21
ผมจะไม่ลำเอียงเข้าข้างใคร และจะไม่ประจบประแจงใคร
22
เพราะผมประจบประแจงไม่เป็น แล้วถ้าผมทำอย่างนั้น ผู้สร้างผมคงจะกำจัดผมในไม่ช้า
← Chapter 31
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 33 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42