Job 24

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →

1ทำไมพระองค์ผู้ทรงฤทธิ์ถึงไม่ได้กำหนดวันต่างๆที่จะตัดสินคดีต่างๆ ทำไมคนเหล่านั้นที่รู้จักพระองค์ถึงมองไม่เห็นวันเหล่านั้นที่พระองค์ลงโทษคนชั่ว

2คนชั่วย้ายหลักเขตที่ดิน พวกเขาขโมยฝูงแพะแกะไปรวมเข้ากับฝูงตัวเอง

3เขาต้อนเอาลาของเด็กกำพร้าไป และยึดเอาวัวตัวผู้ของแม่หม้ายเป็นประกัน

4เขาผลักคนขัดสนไปจากถนนหนทาง คนยากจนของแผ่นดินต่างต้องไปซ่อนตัวไว้

5คนยากจนต้องออกไปทำงานหนัก คุ้ยหาอาหารให้ลูกกินในที่รกร้างว่างเปล่าเหมือนลาป่าในทะเลทราย

6พวกเขาต้องไปเก็บเกี่ยวในทุ่งนาของคนอื่น และเก็บเศษผลองุ่นในสวนองุ่นของคนชั่ว

7ในตอนกลางคืน พวกเขาต้องนอนตัวเปลือยเปล่า ไม่มีเสื้อผ้าใส่ ไม่มีผ้าห่มกันหนาว

8ฝนจากเทือกเขาทำให้พวกเขาเปียก พวกเขายึดเอาซอกหินเพราะไม่มีที่อื่นที่จะไปหลบ

9พวกคนชั่วกระชากเด็กที่กำพร้าพ่อไปจากอกแม่ และเอาทารกของคนยากจนเป็นประกัน

10พวกคนจนเหล่านั้นเดินเปลือยเปล่า ไม่มีเสื้อผ้าใส่ พวกเขาต้องแบกฟ่อนข้าวให้กับคนอื่น ทั้งๆที่ตัวเองหิวโซไม่มีอะไรจะกิน

11พวกเขาต้องคั้นน้ำมันมะกอกในสวนของคนชั่ว และต้องเหยียบย่ำองุ่นอยู่ในบ่อทั้งๆที่ตัวเองกระหายไม่มีอะไรจะดื่ม

12ส่วนในเมืองนั้น คนที่กำลังจะตายต่างร้องครวญคราง และลำคอของผู้บาดเจ็บร่ำร้องขอความช่วยเหลือ แต่พระเจ้าก็ไม่ได้สนใจต่อคำร้องขอของพวกเขา

13มีบางคนที่เกลียดแสงสว่างในตอนกลางวัน พวกเขาไม่คุ้นกับหนทางที่มีแสงสว่าง และไม่ชอบอยู่บนเส้นทางทั้งหลายที่มีแสงสว่าง

14ฆาตกรลุกขึ้นมาตอนใกล้ค่ำ เพื่อไปฆ่าคนจนและคนขัดสน แล้วในกลางคืนเขาก็ทำตัวเป็นขโมย

15สายตาของคนเล่นชู้นั้นก็เฝ้ารอให้ดวงอาทิตย์ตก และพูดว่า ‘ไม่มีสายตาไหนเห็นข้าหรอก’ และเขาก็ปิดบังหน้าของเขา

16ตอนมืดขโมยก็ขุดช่องเข้าไปในบ้านของคนอื่น ในตอนกลางวันขโมยพวกนี้ก็เก็บตัวไว้ พวกเขาไม่คุ้นกับแสงสว่าง

17สำหรับคนพวกนี้ ความมืดอันลึกล้ำนั้นก็เปรียบเหมือนเวลาเช้า พวกเขาเป็นเพื่อนกับเรื่องน่าสยดสยองทั้งหลายของความมืดมิดอันลึกล้ำ

18ขอให้คนชั่วเหล่านี้ลอยละลิ่วไปเหมือนฟางแห้งที่ลอยอยู่บนน้ำ ขอให้ทรัพย์สมบัติของเขาบนแผ่นดินถูกสาปแช่ง ขออย่าให้มีใครไปทำงานในสวนองุ่นของพวกเขา

19ขอให้แดนคนตายลักเอาคนที่ทำบาปเหล่านี้ไป เหมือนกับความแห้งแล้งและความร้อนระอุลักเอาน้ำที่ละลายจากหิมะไป

20ขอให้แม่ของพวกเขาลืมเขาไป ขอพวกหนอนมองพวกเขาเป็นของหวาน ขอให้คนลืมพวกเขาอย่างสนิท ขอให้คนชั่วช้าถูกหักลงเหมือนต้นไม้

21คนชั่วเอาเปรียบผู้หญิงที่ไม่มีลูก พวกเขาไม่ยอมช่วยเหลือแม่หม้าย

22แต่ว่าพระเจ้าใช้ฤทธิ์อำนาจของพระองค์ต่อชีวิตให้กับพวกผู้มีอิทธิพลเหล่านั้น ถึงแม้ในยามที่พวกเขาคิดว่าจะต้องตายแล้ว พวกเขาก็ยังลุกขึ้นมาใหม่ได้อีก

23พระเจ้าปกป้องและค้ำจุนพวกเขา พระองค์เฝ้าดูแลทุกย่างก้าวของพวกเขา

24แต่ถึงแม้พวกคนชั่วจะอยู่ในตำแหน่งสูงระยะหนึ่ง ขอให้เขาสูญสิ้นไป ขอให้เขาตกต่ำลง ขอให้เขาเหี่ยวแห้งไปอย่างวัชพืช ขอให้เขาเฉาตายไปอย่างยอดรวงข้าว

25เรื่องนี้ไม่มีใครพิสูจน์ได้หรอกว่าข้าโกหก ไม่มีใครชี้ได้หรอกว่าข้าพูดผิด”

← Chapter 23 Jump to: Chapter 25 →