bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
/
Job 15
Job 15
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 16 →
1
เอลีฟัสชาวเทมานโต้ตอบว่า
2
“ควรหรือที่คนฉลาดจะตอบอย่างไร้ความคิด หรืออัดลมตะวันออกที่ร้อนระอุไว้เต็มท้อง?
3
ควรหรือที่เขาจะโต้แย้งด้วยถ้อยคำที่ไร้ประโยชน์ ด้วยวาจาที่ไร้แก่นสาร?
4
ท่านได้บ่อนทำลายความยำเกรงพระเจ้า และหยุดยั้งการยอมจำนนต่อพระองค์
5
บาปของท่านยุให้ปากท่านพูด ท่านรับเอาลิ้นของคนเจ้าเล่ห์
6
ปากของท่านกล่าวโทษท่านเอง ไม่ใช่ปากของข้า ริมฝีปากของท่านปรักปรำท่านเอง
7
“ท่านเป็นมนุษย์คนแรกที่เกิดมาหรือ? ท่านเกิดก่อนที่ภูเขาถูกสร้างขึ้นหรือ?
8
ท่านนั่งฟังอยู่ในสภาของพระเจ้าหรือ? ท่านผูกขาดสติปัญญาไว้คนเดียวหรือ?
9
อะไรบ้างที่ท่านรู้แล้วเราไม่รู้? อะไรบ้างที่ท่านเข้าใจโดยที่เราไม่เข้าใจ?
10
บรรดาผู้อาวุโสก็อยู่ฝ่ายเรา คนเหล่านั้นแก่ยิ่งกว่าบิดาของท่านเสียอีก
11
คำปลอบโยนจากพระเจ้าไม่เพียงพอสำหรับท่านหรือ? ถ้อยคำอ่อนหวานไม่เพียงพอหรือ?
12
เหตุใดจิตใจของท่านพาท่านเตลิดไปเช่นนี้? ทำไมตาของท่านจึงลุกเป็นไฟ?
13
ท่านถึงได้เกรี้ยวกราดต่อพระเจ้า และให้ถ้อยคำอย่างนี้พรั่งพรูออกมาจากปากของท่าน
14
“มนุษย์เป็นอะไรเล่าที่จะบริสุทธิ์ได้? ผู้ถือกำเนิดจากสตรีเป็นใครเล่าที่จะชอบธรรมได้?
15
หากพระเจ้ายังไม่ทรงวางพระทัยในบรรดาทูตสวรรค์ของพระองค์ ถ้าแม้แต่ฟ้าสวรรค์ก็ยังไม่บริสุทธิ์ในสายพระเนตรของพระองค์
16
แล้วมนุษย์ผู้ชั่วช้าและเสื่อมทราม ผู้เสพความชั่วร้ายเหมือนดื่มน้ำจะยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด!
17
“ฟังนะ แล้วข้าจะสาธยายให้ท่านฟัง ถึงประสบการณ์ที่เห็นมา
18
ซึ่งปราชญ์ได้แจ้งไว้ ไม่ปิดบังสิ่งใดๆ ที่บรรพบุรุษได้ถ่ายทอดให้
19
(ผู้ได้รับมอบดินแดนแต่พวกเดียว ไม่มีคนต่างด้าวแปลกปนในหมู่พวกเขา)
20
คนชั่วร้ายทนทุกข์ทรมานตลอดชีวิต คนอำมหิตทุกข์ทนตลอดอายุขัยของเขา
21
เสียงข่มขวัญดังเต็มหูของเขา และเมื่อเหตุการณ์ดูราบรื่นดี ผู้ทำลายก็บุกจู่โจมเขา
22
เขาหมดหวังที่จะหนีให้พ้นความมืดมน เขาถูกหมายหัวให้เป็นเหยื่อคมดาบ
23
เขาร่อนเร่หาอาหารเหมือนแร้ง รู้ว่าวันอันมืดมนอยู่แค่เอื้อม
24
ความทุกข์ระทมทำให้เขาหวาดหวั่น มันถาโถมใส่เขาเหมือนกษัตริย์บุกเข้าโจมตี
25
เพราะเขาชูกำปั้นใส่พระเจ้า และหยิ่งอหังการต่อองค์ทรงฤทธิ์
26
เขาถือโล่หนาใหญ่ตรงเข้ามา ร้องท้าทายพระองค์
27
“แม้ว่าหน้าของเขาอวบด้วยไขมัน และเอวหนาอ้วนพี
28
เขาก็จะอาศัยในเมืองที่ปรักหักพัง ในบ้านร้าง บ้านซึ่งกลายเป็นกองขยะ
29
เขาจะไม่ร่ำรวยอีกต่อไป ทรัพย์สมบัติของเขาไม่คงอยู่ และไม่ได้เพิ่มพูนขึ้นในแผ่นดิน
30
เขาจะหนีไม่พ้นความมืดมน เปลวไฟทำให้หน่อของเขาเหี่ยวแห้งไป ลมพระโอษฐ์ของพระเจ้าจะพัดเขาปลิวไป
31
อย่าให้เขาหลอกตัวเองโดยไว้วางใจสิ่งที่ไร้ค่า เพราะจะไม่ได้อะไรตอบแทน
32
ก่อนสิ้นอายุขัยเขาจะได้รับการคืนสนองอย่างเต็มที่ กิ่งก้านสาขาของเขาจะไม่งอกงาม
33
เขาจะเหมือนเถาองุ่นที่ผลร่วงกราวตั้งแต่ยังดิบ เหมือนต้นมะกอกที่ดอกร่วงหล่นตั้งแต่เพิ่งผลิบาน
34
เพราะหมู่คนอธรรมนั้นจะเริศร้าง และไฟจะเผาผลาญเต็นท์ของผู้ที่รักสินบน
35
พวกเขาตั้งท้องความเดือดร้อนและคลอดความชั่วออกมา ท้องของเขามีแต่การหลอกลวง”
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 16 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42