bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
/
Job 19
Job 19
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
← Chapter 18
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 20 →
1
แล้วโยบจึงโต้ตอบว่า
2
“ท่านจะทรมานข้าไปนานแค่ไหน? จะใช้คำพูดเชือดเฉือนข้าไปนานเท่าใด?
3
สิบครั้งแล้วนะที่ท่านตำหนิติเตียนข้า ที่ท่านโจมตีข้าโดยไม่อาย
4
หากข้าหลงผิดไปจริงๆ ความผิดพลาดก็เป็นเรื่องของข้าคนเดียว
5
หากท่านจะยกตนข่มข้า และใช้ความตกต่ำของข้าปรักปรำข้า
6
ก็จงรู้เถิดว่าพระเจ้าทรงทำผิดต่อข้า และเหวี่ยงแหของพระองค์คลุมข้าไว้
7
“ถึงแม้ข้าร้องว่า ‘ทรงทำผิดต่อข้า!’ แต่ก็ไม่มีคำตอบ แม้ข้าร้องขอความช่วยเหลือ แต่ก็ไม่ได้รับความยุติธรรม
8
พระเจ้าทรงปิดกั้นหนทางของข้า ข้าจึงผ่านไปไม่ได้ พระองค์ทรงคลุมทางของข้าไว้ในความมืด
9
พระเจ้าทรงริบศักดิ์ศรีของข้าไป ทรงถอดมงกุฎจากศีรษะของข้า
10
พระองค์ทรงทำลายข้าทุกด้านจนย่อยยับ ทรงขุดรากถอนโคนความหวังของข้าไปเหมือนถอนต้นไม้
11
พระพิโรธของพระองค์เผาผลาญข้า ทรงถือว่าข้าเป็นศัตรูของพระองค์
12
กองกำลังของพระองค์ดาหน้าเข้ามา สร้างเชิงเทินเข้าประชิดข้า และตั้งค่ายล้อมเต็นท์ของข้า
13
“พระองค์ทรงให้พี่น้องห่างเหินข้า คนสนิทชิดเชื้อก็กลายเป็นคนแปลกหน้า
14
ญาติของข้าจากไป เพื่อนฝูงก็ลืมข้า
15
แขกเหรื่อและคนรับใช้ถือว่าข้าเป็นคนแปลกหน้า และมองว่าข้าเป็นคนต่างด้าว
16
ข้าเรียกคนใช้ของข้า แต่เขาไม่ตอบ แม้ข้าจะอ้อนวอนเขา
17
ลมหายใจของข้าเป็นที่รังเกียจของภรรยา ตัวข้าเป็นที่เกลียดชังของพี่น้องของข้าเอง
18
แม้แต่เด็กเล็กๆ ก็ดูหมิ่นเหยียดหยามข้า เมื่อข้าปรากฏตัว พวกเขาก็หัวเราะเยาะ
19
เพื่อนสนิททุกคนพากันขยะแขยงข้า บรรดาผู้ที่ข้ารักก็กลายเป็นศัตรูกับข้า
20
ข้าเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก ข้าเฉียดใกล้ความตายแค่เส้นยาแดง
21
“เพื่อนเอ๋ย! สงสารข้าเถิด เพราะพระหัตถ์ของพระเจ้าเล่นงานข้าแล้ว
22
ทำไมหนอพวกท่านถึงต้องไล่ล่าตัวข้าเหมือนอย่างที่พระเจ้าทรงกระทำ? จะแล่เนื้อเถือหนังของข้าไม่เลิกราเลยหรือ?
23
“อยากให้บันทึกถ้อยคำของข้าไว้ เขียนไว้ในหนังสือม้วน
24
ใช้เครื่องมือเหล็กจารึกไว้บนแผ่นตะกั่ว หรือสลักลงบนศิลาให้ถาวรเป็นนิตย์!
25
ข้ารู้ว่าพระผู้ไถ่ ของข้าทรงพระชนม์อยู่ และรู้ว่าในที่สุดพระองค์จะประทับยืนบนแผ่นดินโลก
26
และหลังจากที่ผิวหนังของข้าถูกทำลายไป แต่ ใน กายนี้ข้ายังจะเห็นพระเจ้า
27
ข้าเองจะเห็นพระเจ้ากับตา ไม่ใช่คนอื่น จิตใจของข้าโหยหาอยู่ภายใน!
28
“หากท่านว่า ‘เราจะเล่นงานเขาให้อยู่หมัด เพราะต้นตอปัญหาอยู่ที่เขา ’
29
ท่านเองก็ควรจะกลัวดาบนั้น เพราะพระพิโรธจะนำดาบมาลงโทษท่าน แล้วท่านจะรู้ว่าการพิพากษานั้นมีอยู่ ”
← Chapter 18
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 20 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42