bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
/
Job 22
Job 22
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
← Chapter 21
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 23 →
1
แล้วเอลีฟัสชาวเทมานตอบว่า
2
“มนุษย์จะมีประโยชน์อันใดสำหรับพระเจ้าได้? แม้แต่คนเฉลียวฉลาดก็จะเป็นประโยชน์อะไรสำหรับพระองค์ได้?
3
หากท่านชอบธรรม นั่นจะทำให้องค์ทรงฤทธิ์พอพระทัยตรงไหน? หากท่านดีพร้อม จะมีประโยชน์อันใดสำหรับพระองค์?
4
“เพราะคุณธรรมของท่านหรือ พระองค์จึงทรงตำหนิและตั้งข้อหาท่าน?
5
ไม่ใช่เพราะท่านชั่วร้ายมากหรือ? ไม่ใช่เพราะบาปที่ไม่สิ้นสุดของท่านหรือ?
6
ท่านได้เรียกร้องของค้ำประกันจากพี่น้องโดยไม่มีเหตุผล ท่านทำให้ผู้คนหมดเนื้อหมดตัว
7
ท่านไม่ได้ให้น้ำแก่ผู้อิดโรย และไม่แบ่งปันอาหารแก่ผู้หิวโหย
8
แม้ว่าท่านจะมีอิทธิพล เป็นเจ้าของที่ดิน มีคนนับหน้าถือตาและอาศัยในที่แห่งนั้น
9
ท่านขับไล่ไสส่งแม่ม่ายออกไปมือเปล่า และริดรอนกำลังของลูกกำพร้าพ่อ
10
ด้วยเหตุนี้กับดักหลุมพรางจึงอยู่รายรอบท่าน หายนะฉับพลันทำให้ท่านขวัญหนีดีฝ่อ
11
ความมืดมนจึงทำให้ท่านมองไม่เห็น และกระแสน้ำท่วมมิดท่าน
12
“พระเจ้าไม่ได้ประทับที่เบื้องสูงแห่งฟ้าสวรรค์หรือ? ดูเถิดว่าหมู่ดาวเบื้องบนอยู่สูงเพียงใด?
13
ถึงกระนั้นท่านก็กล่าวว่า ‘พระเจ้ารู้อะไร? พระองค์จะสามารถพิพากษาผ่านความมืดทึบนี้ได้หรือ?
14
เพราะเมฆหนาทึบบังพระองค์ไว้ เมื่อพระองค์เสด็จไปมาเหนือฟ้ากว้าง พระองค์จึงไม่ทรงเห็นเรา’
15
ท่านจะเดินบนทางสายเก่า ที่คนชั่วได้เดินย่ำมานั้นหรือ?
16
พวกเขาถูกคร่าไปก่อนกำหนด รากฐานของเขาถูกน้ำท่วมกวาดล้างไป
17
เขาพูดกับพระเจ้าว่า ‘อย่ามายุ่งกับเรา! องค์ทรงฤทธิ์จะทำอะไรเราได้?’
18
แต่พระเจ้านี่แหละทำให้บ้านของเขามีแต่ของดีๆ ฉะนั้นข้าจึงไม่ใส่ใจคำแนะนำของคนชั่วร้าย
19
“บรรดาคนชอบธรรมเห็นความย่อยยับของพวกเขาแล้วก็ชื่นชมยินดี ผู้บริสุทธิ์เย้ยหยันพวกเขาว่า
20
‘แน่นอนว่าศัตรูของเราย่อมถูกทำลายล้าง และไฟเผาผลาญทรัพย์สมบัติของพวกเขา’
21
“ยอมจำนนต่อพระเจ้าเถิด คืนดีกับพระองค์ แล้วความเจริญรุ่งเรืองจะมาถึงท่าน
22
จงน้อมรับคำสั่งสอนจากพระโอษฐ์ของพระองค์ และเก็บพระวจนะของพระองค์ไว้ในดวงใจของท่าน
23
หากท่านกลับมาหาองค์ทรงฤทธิ์ ท่านก็จะกลับสู่ความปกติสุข หากท่านขจัดความชั่วร้ายให้ห่างไกลจากเรือนของท่าน
24
หากท่านละทิ้งแร่ทองคำของท่านไว้ในธุลีดิน และโยนทองแห่งโอฟีร์ของท่านทิ้งหุบเหวไป
25
เมื่อนั้นองค์ทรงฤทธิ์เองจะทรงเป็นทองของท่าน เป็นเงินเนื้อดีของท่าน
26
แน่นอนว่าท่านจะชื่นชมยินดีในองค์ทรงฤทธิ์ และเงยหน้าขึ้นหาพระเจ้า
27
ท่านจะอธิษฐานต่อพระเจ้า และพระองค์จะทรงฟังท่าน แล้วท่านจะทำตามที่ถวายปฏิญาณไว้
28
สิ่งที่ท่านตัดสินใจจะสัมฤทธิ์ผล และแสงสว่างจะส่องทางให้ท่าน
29
เมื่อมีคนถูกทำให้ตกต่ำลงและท่านทูลว่า ‘ขอทรงโปรดยกชูเขา!’ แล้วพระองค์ก็จะทรงช่วยกู้ผู้ที่ต่ำต้อยนั้น
30
พระองค์จะทรงกอบกู้แม้แต่ผู้ที่ทำผิด มืออันบริสุทธิ์ของท่านจะช่วยกู้เขา”
← Chapter 21
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 23 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42