bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
/
Job 21
Job 21
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 22 →
1
แล้วโยบตอบว่า
2
“ขอให้ตั้งใจฟังคำของข้า ขอให้นี่เป็นการปลอบใจที่ท่านให้ข้า
3
ขอให้อดทนฟังขณะที่ข้าพูด แล้วหลังจากนั้นเชิญถากถางต่อไปได้
4
“ข้าบ่นต่อว่าเรื่องมนุษย์หรือ? ทำไมข้าจะต้องอดกลั้นไว้?
5
จงมองดูข้า แล้วตกตะลึง และเอามือปิดปากไว้
6
เมื่อข้าคิดเรื่องนี้ ข้าเองยังอกสั่นขวัญแขวน กายข้าก็สั่นสะท้าน
7
ทำไมหนอคนชั่วร้ายอยู่ไปจนแก่เฒ่า และเรืองอำนาจขึ้นเรื่อยๆ?
8
เขาอยู่เห็นลูกหลานมั่นคงเป็นปึกแผ่นรายล้อมตัวเขา ลูกหลานของเขาอยู่ต่อหน้าเขา
9
บ้านของเขาปลอดภัยและไม่ต้องหวาดกลัวสิ่งใด ไม่ต้องพานพบไม้เรียวของพระเจ้า
10
วัวผู้ของเขาผสมพันธุ์ไม่มีขาด แม่วัวของเขาตกลูกและไม่เคยแท้ง
11
เขามีลูกหลานมากมายเหมือนฝูงแพะแกะ เด็กๆ ของเขาก็ร้องเล่นเต้นรำ
12
พวกเขาร้องเพลงคลอเสียงพิณและรำมะนา รื่นเริงกับเสียงปี่
13
เขาใช้ชีวิตอย่างเจริญรุ่งเรือง และเข้าสู่แดนมรณาด้วยความสงบสุข
14
ถึงกระนั้นเขาก็พูดกับพระเจ้าว่า ‘อย่ามายุ่งกับเรา! เราไม่อยากรู้วิถีทางของพระองค์
15
องค์ทรงฤทธิ์เป็นใครกันเราจึงต้องรับใช้พระองค์? เราจะอธิษฐานต่อพระองค์ไปเพื่ออะไร?’
16
แต่ความเจริญรุ่งเรืองของพวกเขาไม่ได้อยู่ในมือของพวกเขาเอง ข้าจึงไม่ใส่ใจคำแนะนำของคนชั่ว
17
“กี่ครั้งที่ตะเกียงของคนชั่วร้ายถูกดับไป? กี่ครั้งที่ภัยพิบัติเกิดกับเขา? นั่นคือชะตากรรมที่พระพิโรธของพระเจ้าบันดาลให้เป็นไป
18
กี่ครั้งที่เขาเหมือนฟางปลิวตามลม เหมือนแกลบที่ถูกพายุพัดไป?
19
กล่าวกันว่า ‘พระเจ้าทรงสะสมโทษทัณฑ์ไว้ให้ลูกหลานของเขา’ ขอให้พระเจ้าทรงลงโทษตัวคนนั้นเองเพื่อเขาจะได้รู้สำนึก!
20
ขอให้ตาของเขาเห็นความพินาศย่อยยับของตัวเอง ขอให้เขาดื่มพระพิโรธขององค์ทรงฤทธิ์
21
เพราะเมื่อชีวิตของเขามาถึงจุดจบที่กำหนดไว้แล้ว เขาจะแยแสอะไรกับครอบครัวที่เขาทิ้งไว้เบื้องหลัง?
22
“ใครเล่าจะสั่งสอนพระเจ้า ในเมื่อพระองค์ทรงพิพากษาแม้แต่คนที่สูงส่งที่สุด?
23
คนหนึ่งตายไปขณะที่ยังแข็งแรง สุขสมบูรณ์และสบายเต็มที่
24
ร่างกาย ได้รับการบำรุงเลี้ยงอย่างดี และกระดูกของเขาแข็งแกร่ง
25
อีกคนหนึ่งตายไปอย่างขมขื่นใจ ไม่เคยได้ชื่นชมสิ่งดีงามใดๆ
26
ทั้งสองนอนเคียงข้างกันในธุลีดิน และถูกปกคลุมด้วยหนอน
27
“ข้ารู้ดีว่าท่านกำลังคิดอะไรอยู่ แผนการที่พวกท่านจะเล่นงานข้า
28
ท่านพูดว่า ‘ไหนล่ะคฤหาสน์ของเจ้าใหญ่นายโตคนนั้น? เต็นท์ที่พักของคนชั่วไปไหนเสียแล้ว?’
29
ท่านไม่เคยถามผู้ที่ท่องเที่ยวไปมาหรือ? ท่านไม่สนใจคำบอกเล่าของเขาบ้างหรือว่า
30
คนชั่วมักรอดพ้นในวันแห่งหายนะ เขาได้รับการช่วยเหลือให้พ้น วันแห่งพระพิโรธ
31
ใครบ้างประณามความประพฤติของเขาซึ่งๆ หน้า? ใครสนองการกระทำของเขา?
32
เมื่อเขาถูกหามไปยังที่ฝังศพ ก็ยังมียามเฝ้าอุโมงค์ให้เขา
33
ดินในหุบเขานุ่มสบายสำหรับเขา คนทั้งปวงติดตามเขาไป และผู้คนที่ไป ก่อนหน้าเขาก็นับไม่ถ้วน
34
“ท่านจะปลอบโยนข้าด้วยคำเหลวไหลได้อย่างไร? คำตอบของท่านไม่มีอะไรนอกจากคำลวง!”
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 22 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42