bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
/
Job 41
Job 41
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
← Chapter 40
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 42 →
1
“เจ้าจับเลวีอาธาน ด้วยเบ็ดได้หรือ? เอาบ่วงคล้องลิ้นมันได้หรือเปล่า?
2
เจ้าสามารถเอาเชือกสนตะพายจมูกของมัน เอาตะขอแทงขากรรไกรของมันได้หรือ?
3
มันจะวอนขอความเมตตาจากเจ้าหรือ? จะพูดกับเจ้าอย่างนุ่มนวลหรือ?
4
มันจะตกลงยินยอม เป็นทาสรับใช้ของเจ้าตลอดชีวิตหรือ?
5
เจ้าจะสามารถเลี้ยงดูมันเหมือนนก และยกมันให้เป็นเพื่อนเล่นของลูกสาวของเจ้าหรือ?
6
พ่อค้าจะมาต่อราคาซื้อมัน และแบ่งขายกันหรือ?
7
หลาวจะระคายผิวของมันหรือ? ฉมวกจะระคายหัวของมันหรือ?
8
หากเจ้าลงมือจับมันสักครั้ง เจ้าจะจดจำการต่อสู้และเข็ดขยาดไม่กล้าทำอีกเลย!
9
เป็นความหวังลมๆ แล้งๆ ที่คิดจะปราบมัน แค่เห็นมันก็ใจฝ่อแล้ว
10
ไม่มีใครดุร้ายพอที่จะไปยั่วมัน ก็แล้วใครเล่ากล้ายืนขึ้นต่อหน้าเรา?
11
ใครเล่าจะมาเอ่ยอ้างฟ้องร้องเราซึ่งเราต้องชดใช้ให้? ทุกสิ่งภายใต้ฟ้าสวรรค์เป็นของเรา
12
“เราจะไม่งดกล่าวถึงแข้งขา กำลังและเรือนร่างอันสง่างามของมัน
13
ใครสามารถถลกผิวหนังของมัน? ใครสามารถคล้องบังเหียนให้มัน?
14
ใครจะกล้าเปิดปากของมัน ซึ่งมีฟันน่ากลัวเรียงรายอยู่?
15
หลังของมันมีเกล็ดเหมือนโล่ ซ้อนถี่แนบกันเป็นแถว
16
ผนึกเรียงกันแน่น จนอากาศผ่านเข้าไม่ได้
17
มันเกาะติดกันสนิท ยึดแน่นจนไม่อาจแยกจากกันได้
18
เวลามันจาม มีแสงแวบวาบออกมา ดวงตาของมันดั่งแสงอรุณ
19
เปลวเพลิงพ่นออกจากปากของมัน มีประกายไฟแลบออกมา
20
ควันคละคลุ้งจากรูจมูกของมัน เหมือนไอพวยพุ่งจากกาน้ำเดือดซึ่งใช้ต้นกกเป็นฟืน
21
ลมหายใจของมันจุดถ่านหินให้ลุกโชน และเปลวไฟพุ่งขึ้นมาจากปากของมัน
22
คอของมันมีกำลังมหาศาล ความอกสั่นขวัญแขวนนำหน้ามันไป
23
เนื้อของมันเกาะติดกันแน่น แข็งหนาและขยับไม่ได้
24
หน้าอกของมันแข็งดั่งศิลา แกร่งดั่งแท่นของหินโม่
25
เมื่อมันลุกขึ้น คนแข็งแรงที่สุดก็ขวัญหนีดีฝ่อ พอมันขยับตัว พวกเขาก็ถอยหนี
26
ดาบ หอก หลาว แหลน อาวุธใดๆ ไม่มีผลต่อมัน
27
สำหรับมัน เหล็กก็ไม่ต่างอะไรกับฟาง และทองสัมฤทธิ์คือไม้ผุๆ
28
ลูกศรไม่สามารถทำให้มันหนีเตลิด สำหรับมัน หินสลิงก็เหมือนแกลบ
29
กระบองก็เป็นเพียงฟางเส้นหนึ่ง และมันหัวเราะเยาะหอกที่พุ่งเข้าใส่
30
ท้องของมันปกคลุมด้วยเกล็ดแหลมเหมือนเศษหม้อแตก ทิ้งรอยไว้ในโคลนเหมือนเลื่อนนวดข้าว
31
มันทำให้ห้วงลึกปั่นป่วนเหมือนหม้อน้ำเดือด ท้องทะเลพลุ่งพล่านเหมือนหม้อน้ำมันเดือด
32
มันทิ้งระลอกฟองผุดประกายอยู่ข้างหลัง ใครเห็นคงนึกว่าทะเลมีผมหงอก
33
ไม่มีอะไรอื่นอีกแล้วในโลกที่เหมือนมัน เป็นสัตว์ซึ่งไม่รู้จักความกลัว
34
มันดูถูกสัตว์ที่เย่อหยิ่งทั้งปวง มันเป็นราชาเหนือสรรพสิ่งที่ทรนง”
← Chapter 40
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 42 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42