bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
/
Job 33
Job 33
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
← Chapter 32
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 34 →
1
“โยบเอ๋ย บัดนี้โปรดตั้งใจฟัง จงเอาใจใส่ทุกถ้อยคำของข้าพเจ้าเถิด
2
ข้าพเจ้าพร้อมแล้วที่จะเอ่ยปาก คำพูดมารออยู่ที่ปลายลิ้นของข้าพเจ้าแล้ว
3
ถ้อยคำของข้าพเจ้ามาจากใจที่เที่ยงธรรม ริมฝีปากของข้าพเจ้าพูดในสิ่งที่ข้าพเจ้ารู้อย่างจริงใจ
4
พระวิญญาณของพระเจ้าได้สร้างข้าพเจ้า ลมปราณขององค์ทรงฤทธิ์ให้ชีวิตแก่ข้าพเจ้า
5
ฉะนั้นจงตอบข้าพเจ้ามาเถิด หากท่านตอบได้ จงเตรียมตัวของท่านและเผชิญหน้ากับข้าพเจ้า
6
ข้าพเจ้าก็เป็นเหมือนท่านต่อหน้าพระเจ้า ข้าพเจ้าเองก็เกิดมาจากดินเช่นกัน
7
ท่านไม่ต้องตื่นกลัวข้าพเจ้า และข้าพเจ้าก็ไม่ใช่ผู้ที่จะเล่นงานท่านอย่างหนัก
8
“แต่ท่านได้พูดให้ข้าพเจ้าได้ยิน ข้าพเจ้าได้ฟังคำที่ท่านกล่าวนั้น
9
ท่านกล่าวว่า ‘ข้าพเจ้าบริสุทธิ์ปราศจากบาป ข้าพเจ้าเป็นคนสะอาดและไม่มีความผิด
10
ถึงกระนั้นพระเจ้าก็เอาผิดข้าพเจ้า พระองค์ทรงนับว่าข้าพเจ้าเป็นศัตรู
11
พระองค์ทรงจับข้าพเจ้าใส่ขื่อคา และทรงเฝ้าดูทุกหนทางของข้าพเจ้าอย่างใกล้ชิด’
12
“แต่ข้าพเจ้าขอบอกว่าท่านผิดในข้อนี้ เพราะพระเจ้าทรงยิ่งใหญ่กว่ามนุษย์
13
ทำไมท่านบ่นต่อว่าพระองค์ ว่าไม่ทรงตอบมนุษย์?
14
ที่จริงพระเจ้าตรัสด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง แม้ว่ามนุษย์ไม่สามารถประจักษ์ได้
15
ในความฝัน ในนิมิตยามค่ำคืน เมื่อมนุษย์หลับสนิท ขณะเคลิ้มอยู่บนที่นอน
16
พระองค์อาจจะตรัสข้างหูของเขา และตักเตือนว่ากล่าวให้เขากลัว
17
เพื่อหันเหมนุษย์ไม่ให้ทำผิด และไม่ให้หยิ่งจองหอง
18
เพื่อรักษาจิตวิญญาณของเขาจากเหวลึก และเพื่อไม่ให้เขาพินาศด้วยคมดาบ
19
“หรือทรงตีสอนมนุษย์โดยให้เขานอนจมอยู่ในความเจ็บปวด ให้เขาเจ็บปวดรวดร้าวในกระดูกอยู่เนืองๆ
20
จนตัวเขาเองเอียนอาหาร และจิตใจของเขาเกลียดอาหารอันโอชะที่สุด
21
จนเขาซูบผอม เหลือแต่หนังหุ้มกระดูก
22
วิญญาณของเขาเฉียดใกล้เหวลึก และชีวิตของเขาเข้าใกล้ทูตแห่งความตาย
23
“ถึงกระนั้นหากมีทูตของพระเจ้าจากหนึ่งในพันอยู่เคียงข้างเขา ทำหน้าที่เป็นคนกลางให้ เพื่อแจ้งสิ่งที่ถูกต้องแก่เขา
24
เพื่อเมตตาสงสารเขาและทูลว่า ‘ขอทรงโปรดไว้ชีวิตเขาไม่ให้ลงไปยังเหวลึก ข้าพระองค์ได้พบค่าไถ่สำหรับเขาแล้ว’
25
เมื่อนั้นเนื้อหนังของเขาจะกลับฟื้นคืนสภาพดีเหมือนกายเด็ก และได้กำลังวังชาในวัยหนุ่มคืนมาอีก
26
เขาอธิษฐานต่อพระเจ้าและได้รับความโปรดปรานจากพระองค์ เขาได้เห็นพระพักตร์พระเจ้าและโห่ร้องด้วยความชื่นชมยินดี พระองค์ทรงรับเขาคืนสู่ฐานะผู้ชอบธรรม
27
เขาจะกลับมาบอกเพื่อนพ้องว่า ‘ข้าได้ทำบาปและได้บิดเบือนความถูกต้อง แต่ก็ยังไม่ต้องรับโทษอันสาสม
28
พระเจ้าทรงไถ่จิตวิญญาณของข้าไว้ ไม่ให้ต้องลงสู่เหวลึก ข้าจะมีชีวิตอยู่ชื่นชมความสว่างต่อไป’
29
“พระเจ้าทรงกระทำสิ่งเหล่านี้ต่อมนุษย์ ถึงสองครั้ง หรือถึงสามครั้ง
30
เพื่อช่วยกู้จิตวิญญาณของเขาจากเหวลึก ให้เขาได้รับแสงสว่างแห่งชีวิต
31
“โยบเอ๋ย โปรดตั้งใจฟังข้าพเจ้าเถิด ขอให้นิ่งสงบ และข้าพเจ้าจะพูด
32
หากท่านมีอะไรจะพูดก็ขอให้บอก พูดออกมาเถิด เพราะข้าพเจ้าอยากให้ท่านได้รับความกระจ่าง
33
แต่หากไม่มี ก็จงฟังข้าพเจ้า โปรดเงียบ และข้าพเจ้าจะสอนสติปัญญาแก่ท่าน”
← Chapter 32
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 34 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42