bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
/
Job 24
Job 24
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
← Chapter 23
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 25 →
1
“ทำไมหนอองค์ทรงฤทธิ์จึงไม่ทรงกำหนดเวลาไว้เพื่อการพิพากษา? ทำไมบรรดาผู้ที่รู้จักพระองค์ต้องชะเง้อหาวันเวลาเช่นนั้นโดยเปล่าประโยชน์?
2
มีคนโยกย้ายหลักเขต พวกเขาขโมยฝูงสัตว์มาเลี้ยง
3
พวกเขาริบเอาลาของลูกกำพร้าพ่อ และยึดวัวของแม่ม่ายเป็นของค้ำประกัน
4
พวกเขาผลักไสคนขัดสนออกไปให้พ้นทาง และบีบบังคับคนยากไร้ให้ต้องหลบๆ ซ่อนๆ
5
ดั่งลาป่าในถิ่นกันดาร คนยากไร้ต้องตรากตรำ กระเสือกกระสนหาอาหารจากถิ่นกันดารเพื่อเลี้ยงลูก
6
เขาเก็บหญ้าแห้งตามท้องทุ่ง และเก็บของเหลือในสวนองุ่นของคนชั่ว
7
ยามค่ำคืนต้องนอนหนาวเหน็บไม่มีผ้าจะพันกาย ไม่มีผ้าห่มกันหนาว
8
กายของเขาเปียกโชกเพราะสายฝนแห่งภูเขา และเขาเกาะหินแน่นเพราะไม่มีที่กำบัง
9
ลูกกำพร้าพ่อถูกคร่าจากอกแม่ ทารกของคนยากไร้ถูกจับไปเพราะเป็นหนี้
10
พวกเขาจึงต้องระหกระเหินไปด้วยกายเปลือยเปล่า ต้องแบกฟ่อนข้าวทั้งๆ ที่หิวโซ
11
เขาคั้นน้ำมันมะกอกในดงมะกอก และย่ำน้ำองุ่นทั้งๆ ที่กำลังทุกข์ทรมานด้วยความกระหาย
12
เสียงครวญครางของคนใกล้ตายดังมาจากตัวเมือง วิญญาณของผู้บาดเจ็บร้องวิงวอนขอความช่วยเหลือ แต่พระเจ้าไม่เห็นเอาผิดกับใคร
13
“มีผู้กบฏต่อความสว่าง ผู้ไม่รู้จัก และไม่ยอมดำเนินในทางของความสว่างนั้น
14
เมื่อสิ้นแสงตะวันแล้ว ฆาตกรก็ลุกขึ้น สังหารคนยากไร้และคนขัดสน ยามค่ำคืนเขาลอบออกไปเหมือนขโมย
15
ตาของคนล่วงประเวณีจ้องรอคอยเวลาพลบค่ำ เขาคิดว่า ‘ไม่มีใครเห็นเรา’ และคลุมหน้าเพื่อพรางตาคน
16
ในความมืดมีคนแอบย่องเข้าไปในบ้าน แต่ตอนกลางวันเขาก็เก็บตัวอยู่ ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับความสว่าง
17
สำหรับพวกเขาทุกคน ความมืดสนิทเป็นยามเช้า เขาเป็นมิตรกับความมืดมนอันน่าสยดสยอง
18
“ถึงกระนั้นเขาก็เป็นฟองบนผิวน้ำ ที่ดินส่วนของเขาถูกสาปแช่ง จึงไม่มีใครไปที่สวนองุ่นของเขา
19
ความร้อนระอุแห้งแล้งดูดซับหิมะที่ละลายไปฉันใด แดนมรณาก็พรากผู้ที่ทำบาปไปฉันนั้น
20
ครรภ์มารดาก็ลืมเขา ตัวหนอนรุมกินเขา ไม่มีใครจดจำคนชั่วร้ายอีกต่อไป แต่พวกเขาถูกโค่นลงเหมือนต้นไม้
21
เพราะพวกเขาเอารัดเอาเปรียบหญิงที่เป็นหมันและหญิงที่ไม่มีลูกๆ ดูแล เขาไม่ปรานีหญิงม่าย
22
แต่พระเจ้าทรงลากผู้ยิ่งใหญ่ไปด้วยฤทธิ์อำนาจของพระองค์ แม้พวกเขาเป็นปึกแผ่น แต่ก็ไม่มีความมั่นคงในชีวิต
23
พระองค์อาจจะปล่อยให้เขาพักอยู่ด้วยความรู้สึกมั่นคงปลอดภัย แต่ทรงจับตาดูวิถีทางของเขา
24
เขาได้รับการยกย่องเทิดทูนอยู่ชั่วครู่หนึ่ง แล้วก็ผ่านพ้นไป พวกเขาต้องตกต่ำลงและถูกรวบไปเหมือนคนอื่นๆ เขาถูกตัดออกเหมือนยอดรวงข้าว
25
“ถ้าไม่ได้เป็นอย่างนี้ ใครจะพิสูจน์ได้ว่าข้าพูดผิด และทำให้เห็นว่าสิ่งที่ข้ากล่าวมานี้ไม่เป็นความจริง”
← Chapter 23
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 25 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42