bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
/
Job 32
Job 32
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
← Chapter 31
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 33 →
1
เพื่อนทั้งสามเลิกโต้ตอบกับโยบ เพราะโยบเห็นว่าตนเป็นคนชอบธรรม
2
แต่เอลีฮูบุตรบาราเคลชาวบุซีในครอบครัวของรามโกรธเคืองโยบที่อ้างว่าตนเองเป็นฝ่ายถูกแทนที่จะเป็นพระเจ้า
3
และเอลีฮูก็โกรธเพื่อนทั้งสามของโยบด้วย เพราะพวกเขาพูดหักล้างโยบไม่ได้แต่ก็ยังปรักปรำโยบ
4
เอลีฮูรอที่จะพูดจนถึงขณะนี้ก็เพราะอายุน้อยกว่าคนอื่นๆ
5
เมื่อเห็นว่าเพื่อนทั้งสามของโยบหมดคำพูดแล้ว เอลีฮูก็โกรธเคืองยิ่งนัก
6
ดังนั้นเอลีฮูบุตรบาราเคลชาวบุซีจึงกล่าวว่า “ข้าพเจ้าอายุน้อย ส่วนท่านมีอาวุโส ฉะนั้นข้าพเจ้าจึงยับยั้งอยู่ ไม่กล้าบอกสิ่งที่ตัวเองรู้แก่ท่าน
7
ข้าพเจ้าคิดว่า ‘ควรให้ผู้อาวุโสพูด ผู้มีประสบการณ์นานปีควรสอนสติปัญญา’
8
แต่ที่จริงเป็นจิตวิญญาณ ในตัวมนุษย์ ลมปราณแห่งองค์ทรงฤทธิ์ทำให้เขามีความเข้าใจ
9
ไม่ใช่คนแก่ เท่านั้นที่มีปัญญา ไม่เพียงคนสูงอายุเท่านั้นที่เข้าใจว่าสิ่งใดถูกต้อง
10
“ฉะนั้นโปรดฟังข้าพเจ้าพูด ข้าพเจ้าจะบอกสิ่งที่ตัวเองรู้แก่ท่านด้วย
11
ข้าพเจ้าคอยอยู่ขณะที่ท่านพูด ข้าพเจ้าฟังเหตุผลของพวกท่าน ขณะที่พวกท่านกำลังสรรหาถ้อยคำมากล่าว
12
ข้าพเจ้าตั้งใจฟังเต็มที่ แต่ไม่มีผู้ใดในพวกท่านพิสูจน์ได้ว่าโยบผิด ไม่มีใครในพวกท่านตอบคำโต้แย้งของโยบได้
13
อย่าพูดว่า ‘เราได้พบสติปัญญาแล้ว ขอให้พระเจ้าเป็นผู้พิสูจน์ว่าเขาผิด ไม่ใช่มนุษย์’
14
แต่คำพูดของโยบไม่ได้มุ่งมาที่ข้าพเจ้า และข้าพเจ้าจะไม่ตอบโยบด้วยคำโต้แย้งของพวกท่าน
15
“พวกเขานั่งอับจนปัญญาไม่มีอะไรจะพูดอีกแล้ว หมดถ้อยคำที่จะโต้แย้ง
16
ข้าพเจ้าจะต้องคอยต่อไปอีกหรือในเมื่อพวกเขานิ่งเงียบ? ในเมื่อพวกเขายืนนิ่งไม่มีคำตอบ?
17
ข้าพเจ้าก็ขอพูดด้วย ขอบอกสิ่งที่ตัวเองรู้ด้วย
18
เพราะข้าพเจ้ามีถ้อยคำอยู่มากมาย จิตวิญญาณภายในเร่งเร้าให้ข้าพเจ้าพูด
19
ภายในข้าพเจ้าเหมือนเหล้าองุ่นที่ถูกกักเก็บไว้ เหมือนถุงหนังเหล้าองุ่นใหม่ที่กำลังจะปริ
20
ข้าพเจ้าจำเป็นต้องพูดเพื่อจะได้ผ่อนคลาย ข้าพเจ้าจำต้องเอ่ยปากตอบ
21
ข้าพเจ้าจะไม่ลำเอียงเข้าข้างใคร จะไม่ประจบสอพลอผู้ใด
22
เพราะหากข้าพเจ้าประจบสอพลอเก่ง องค์พระผู้สร้างจะทรงนำข้าพเจ้าออกไปในไม่ช้า
← Chapter 31
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 33 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42