Acts 13

Thai Tok

1พระ วิญญาณ บริสุทธิ์ ทรง เรียก เซา โลกับบา ร นา บัสคราว นั้น ใน ค ริ สต จักร ที่ อยู่ ใน เมือง อัน ทิโอก มี บาง คน ที่ เป็น ผู้ พยากรณ์ และ อาจารย์ มี บา ร นาบัส สิ เม โอน ที่ เรียก ว่า นิ เกอร์ กับ ลูสิอัสชาว เมือง ไซ รี น มา นา เอน ผู้ ได้ รับ การ เลี้ยงดู เติบโต ขึ้น ด้วย กัน กับ เฮ โร ด เจ้า เมือง และ เซาโล

2เมื่อ คน เหล่า นั้น กำลัง รับ ใช้ องค์ พระผู้เป็นเจ้า และ ถือ อด อาหาร อยู่ พระ วิญญาณ บริสุทธิ์ ได้ ตรัส สั่ง ว่า " จง ตั้ง บา ร นา บัสกับ เซา โลไว้สำหรับการ ซึ่ง เรา เรียก ให้ เขา ทำ นั้น "

3เมื่อ ถือ อด อาหาร และ อธิษฐาน และ วางมือ บน บา ร นา บัสกับ เซาโลแล้ว เขา ก็ ใช้ ท่าน ไป

4เหตุ ฉะนั้น ท่าน ทั้ง สอง ที่ ได้ รับ ใช้ จาก พระ วิญญาณ บริสุทธิ์ จึง ลง ไป เมือง เซลูเคีย และ ได้ แล่น เรือ จาก ที่ นั่น ไป ยัง เกาะ ไซปรัส

5ครั้น มา ถึง เมือง ซา ลา มิ ส ท่าน ได้ ประกาศ พระ วจนะ ของ พระเจ้า ใน ธรรม ศาลา ของ พวกยิว ยอ ห์น ก็ อยู่ ช่วย ด้วย

6เอ ลี มาส โต้เถียง กับ เปา โลและ ได้ กลาย เป็น คน ตาบอด ไป เมื่อ ได้ เดิน ตลอด เกาะ นั้น ไป ถึง เมือง ปา โฟสแล้ว ก็ได้ พบ คน หนึ่ง เป็น คน ทำ เวทมนตร์ เป็น ผู้ ทำนาย เท็จ เป็น พวก ยิวชื่อว่า บา ร เยซู

7อยู่ กับ ผู้ ว่า ราชการ เมือง ชื่อ เส อร์จี อัสเปาโล เป็น คน ฉลาด รอบรู้ ผู้ ว่า ราชการ เมือง จึง เชิญ บา ร นา บัสกับ เซา โลมา ปรารถนา จะ ฟัง พระ วจนะ ของ พระเจ้า

8แต่ เอ ลี มาส คน ทำ เวทมนตร์ ( เพราะ ชื่อ ของ เขา มีค วาม หมาย อย่าง นั้น ) ได้ คัดค้าน ขัดขวาง บา ร นา บัสกับ เซาโล หวัง จะ ไม่ ให้ ผู้ ว่า ราชการ เมือง เชื่อ

9แต่ เซาโล ( ที่ มีชื่อ อีก ว่า เปาโล ) ประกอบด้วย พระ วิญญาณ บริสุทธิ์ เขม้น ดู เอ ลี มาส

10และ พูด ว่า " โอ เจ้า เป็น คน เต็ม ไป ด้วย อุบาย และ ใจร้าย ทุก อย่าง ลูก ของ พญา มาร เป็น ศัตรู ต่อ บรรดา ความชอบ ธรรม เจ้า จะ ไม่ หยุด พยายาม ทำ ทาง ตรง ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ให้ เขว ไป หรือ

11ดูเถิด บัดนี้ พระ หัตถ์ ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ก็ อยู่ บน เจ้า เจ้า จะ เป็น คน ตาบอด ไม่ เห็น ดวง อาทิตย์ จนถึง เวลา กำหนด " ทันใด นั้น ความ มืดมัว ก็ บังเกิด แก่ เอ ลี มาส เอ ลี มาส จึง คลำ หา คน ให้ จูงมือ ไป

12ครั้น ผู้ ว่า ราชการ เมือง ได้ เห็น เหตุการณ์ ที่ เกิด ขึ้น นั้น จึง เชื่อถือ และ อัศจรรย์ ใจ ด้วย พระ ดำรัส สอน ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า

13แล้ว เปา โลกับพวก ของ ท่าน ก็ แล่น เรือ ออก จาก เมือง ปา โฟสไป ยัง เมือง เปอร์กาใน แคว้น ปัมฟีเลีย ยอ ห์น ได้ ละ พวก นั้น ไว้ แล้ว กลับ มายัง กรุง เยรูซา เล็ม

14เปา โลเทศ นา ที่ เมือง อัน ทิโอก ใน แคว้น ปิสิเดียแต่พวก นั้น เดินทาง ต่อ ไป จาก เมือง เปอร์กาถึง เมือง อัน ทิโอก ใน แคว้นปิสิเดีย แล้ว ได้ เข้าไป นั่ง ลง ใน ธรรม ศาลา ใน วัน สะ บา โต

15เมื่อ อ่าน พระราชบัญญัติ กับ คำขอ ง ศาสดา พยากรณ์ แล้ว บรรดา นาย ธรรม ศาลา จึง ใช้ คน ไป บอก เปา โลกับบา ร นา บัสว่า " ท่าน พี่น้อง ทั้งหลาย ถ้า ท่าน มี คำ กล่าว เตือนสติ แก่ คน ทั้งปวง ก็ เชิญ กล่าว เถิด "

16ฝ่าย เปา โลจึง ยืน ขึ้น โบกมือ แล้ว กล่าว ว่า " ท่าน ที่ เป็น ชน ชาติ อิส รา เอลและ ท่าน ทั้งหลาย ที่ เกรง กลัว พระเจ้า จง ฟัง เถิด

17พระเจ้า ของ ชน ชาติ อิส รา เอ ลนี้ได้ ทรง เลือก บรรพบุรุษ ของ เรา ไว้ และ ได้ ให้ เขา เจริญ ขึ้น ครั้ง เมื่อ ยัง เป็น คน ต่างด้าว ใน ประเทศ อียิปต์ และ ได้ ทรง นำ เขา ออก จาก ประเทศ นั้น ด้วย พระ กร อัน ทรง ฤทธิ์

18พระองค์ ได้ ทรง อดทน ต่อ ความ ประพฤติ ของ เขา ใน ถิ่น ทุรกันดาร ประมาณ สี่ สิบ ปี

19เมื่อ พระองค์ ได้ ทรง ล้างผลาญ ชน เจ็ด ชาติ ออก เสีย จาก แผ่นดิน คา นา อัน แล้ว พระองค์ ก็ ทรง แบ่ง แผ่นดิน ของ ชน ชาติ เหล่า นั้น ให้ เขา โดย การ จับ ฉลาก

20ภายหลัง พระองค์ ทรง ประทาน พวก ผู้ วินิจฉัย แก่ เขา เป็น เวลา ประมาณ สี่ ร้อย ห้า สิบ ปี จนถึง ซา มูเอลศาส ดา พยากรณ์

21คราว นั้น เขา ทั้งหลาย ได้ ขอ ให้ มี กษัตริย์ พระเจ้า จึง ได้ ทรง ประทาน ซา อู ลบุตร ชาย คีชจาก ตระกูล เบน ยา มิ น ให้ เป็น กษัตริย์ ครบ สี่ สิบ ปี

22ครั้น ถอด ซา อู ลแล้วพระ องค์ ได้ ทรง ตั้ง ดา วิด ขึ้น เป็น กษัตริย์ ของ เขา และ ทรง เป็น พยาน กล่าว ถึง ดา วิด ว่า ` เรา ได้ พบ ดา วิด บุตร ชาย ของ เจ ส ซี เป็น คน ที่ เรา ชอบใจ เป็น ผู้ ที่ จะ ทำให้ ความ ประสงค์ ของ เรา สำเร็จ ทุก ประการ '

23จาก เชื้อสาย ของ ดา วิด พระเจ้า ได้ ทรง โปรด ให้ ผู้ ช่วย ให้ รอด คือ พระ เยซู เกิด ขึ้น แก่ ชาติ อิส รา เอลตามพระ สัญญา ของ พระองค์

24ก่อน ที่ พระองค์ เสด็จ มา ยอ ห์น ได้ ประกาศ บัพ ติ ศ มา อัน สำแดง การก ลับ ใจ ใหม่ ให้ แก่ บรรดา ชน ชาติ อิส ราเอล

25เวลา ที่ ยอ ห์น ทำ การ ตาม หน้าที่ ของ ตน เกือบ จะ สำเร็จ ท่าน จึง ถาม ว่า ` ท่าน ทั้งหลาย คิดเห็น ว่า ข้าพเจ้า คือ ผู้ ใด ข้าพเจ้า เป็น พระองค์ นั้น หามิได้ แต่ ดูเถิด จะ มี พระองค์ ผู้ หนึ่ง มา ภายหลัง ข้าพเจ้า ซึ่ง ข้าพเจ้า ไม่ คู่ควร จะ แก้ สาย รัด ฉลองพระบาท ของ พระองค์ '

26ท่าน พี่น้อง ทั้งหลาย ผู้ สืบ เชื้อสาย ของ อับ ราฮัม และ ผู้ ใด ใน พวก ท่าน ซึ่ง เกรง กลัว พระเจ้า ข่าว เรื่อง ความ รอด นี้ ได้ ทรง ประทาน มา ถึง ท่าน ทั้งหลาย แล้ว

27ฝ่าย ชาว กรุง เยรูซา เล็ม กับ พวก ขุนนาง มิได้ รู้จัก พระองค์ หรือ เข้าใจ คำขอ ง ศาสดา พยากรณ์ ทั้งหลาย ซึ่ง เคย อ่าน กัน ทุก วัน สะ บา โต จึง ทำให้ สำเร็จ ตาม คำ เหล่า นั้น โดย พิพากษา ลงโทษ พระองค์

28ถึง แม้ ว่า มิได้ พบ ความ ผิด ประการ ใด ใน พระองค์ ที่ ควร จะ ให้ ตาย พวก เขา ยัง ขอ ปี ลา ต ให้ ปลง พระ ชนม์ พระองค์ เสีย

29ครั้น ทำ จน สำเร็จ ทุก อย่าง ตาม ซึ่ง มี เขียน ไว้ แล้ว ว่า ด้วย พระองค์ เขา จึง เชิญ พระ ศพ ของ พระองค์ ลง จาก ต้นไม้ ไป ประดิษฐาน ไว้ ใน อุโมงค์

30แต่ พระเจ้า ได้ ทรง ให้ พระองค์ คืน พระ ชนม์

31พระองค์ ทรง ปรากฏ แก่ คน ทั้งหลาย ที่ ตาม พระองค์ จาก แคว้น กา ลิ ลี ไป ยัง กรุง เยรูซา เล็ม เป็น หลาย วัน บัดนี้ คน เหล่า นั้น เป็น พยาน ข้าง พระองค์ แก่ คน ทั้งหลาย

32เรา นำ ข่าว ประเสริฐ นี้ มา แจ้ง แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า พระ สัญญา ซึ่ง ทรง ประทาน แก่ บรรพบุรุษ ของ เรา

33พระเจ้า ได้ ทรง ให้ สำเร็จ ตาม นั้น แก่ เรา ผู้ เป็น ลูก หลาน ของ คน เหล่า นั้น คือ ใน การ ที่ พระองค์ ทรง ให้ พระ เยซู กลับคืน พระ ชนม์ เหมือน มี คำ เขียน ไว้ ใน หนังสือ สดุดี บท ที่ สอง ว่า ` ท่าน เป็น บุตร ของ เรา วัน นี้ เรา ได้ ให้ กำเนิด แก่ ท่าน แล้ว '

34ส่วน ข้อ ที่ พระเจ้า ได้ ทรง ให้ พระองค์ คืน พระ ชนม์ มิ ให้ กลับ เปื่อย เน่า อีก เลย พระองค์ จึง ตรัส อย่าง นี้ ว่า ` เรา จะ ให้ ความ เมตตา อัน แน่นอน ของ เรา ซึ่ง ได้ สัญญา ไว้ กับ ดา วิด ให้ แก่ ท่าน '

35เพราะ พระองค์ ตรัส ไว้ ใน สดุดี อื่น ว่า ` พระองค์ จะ ไม่ ทรง ให้ องค์ บริสุทธิ์ ของ พระองค์ เปื่อย เน่า ไป '

36ฝ่าย ดา วิด เมื่อ ได้ ปฏิบัติ ใน คราว อายุ ของ ท่าน ตาม พระทัย ของ พระเจ้า และ ได้ ล่วง หลับ ไป แล้ว และ ต้อง ฝัง ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ก็ เปื่อย เน่า ไป

37แต่ พระองค์ ซึ่ง พระเจ้า ได้ ทรง ให้ เป็น ขึ้น มา นั้น มิได้ ประสบ ความ เปื่อย เน่า เลย

38เหตุ ฉะนั้น ท่าน พี่น้อง ทั้งหลาย จง เข้าใจ เถิด ว่า โดย พระองค์ นั้น แหละ จึง ได้ ประกาศ การ ยก ความ ผิด แก่ ท่าน ทั้งหลาย

39และ โดย พระองค์ นั้น ทุก คน ที่ เชื่อ จะ พ้น โทษ ได้ ทุก อย่าง ซึ่ง จะ พ้น ไม่ ได้โดย พระราชบัญญัติ ของ โมเสส

40เหตุ ฉะนั้น จง ระวัง ให้ ดี เกลือก ว่า คำ ซึ่ง พวก ศาสดา พยากรณ์ ได้ กล่าว ไว้ นั้น จะ ได้แก่ ท่าน ทั้งหลาย คือ ว่า

41` ดูก่อน ให้ เจ้า ทั้งหลาย ผู้ ประมาท หมิ่น ประหลาด ใจ และ ถึง พินาศ ด้วยว่า เรา กระทำ การ ใน กาล สมัย ของ เจ้า เป็นการ ที่ แม้แต่ มี ผู้ มาบ อก แล้ว เจ้า ก็ จะ ไม่ เชื่อ เลย ' "

42เมื่อ พวก ยิวได้ ออก ไป จาก ธรรม ศาลา แล้ว พวก คน ต่าง ชาติ ก็ อ้อนวอน ให้ ประกาศ คำ เหล่า นั้น ให้ เขา ฟัง ใน วัน สะ บา โต หน้า

43ครั้น คน ที่ ประชุม กัน นั้น ต่าง คน ต่าง ไป จาก ธรรม ศาลา แล้ว พวก ยิวหลาย คน กับ คน เข้า จารีต ที่ เกรง กลัว พระเจ้า ได้ ตาม เปา โลและ บา ร นา บัสไป ท่าน ทั้ง สอง จึง พูด กับ เขา ชวน ให้ เขา ตั้ง มั่นคง อยู่ ใน พระ คุณ ของ พระเจ้า

44พวก ยิวไม่ พอใจ ที่ เปา โลเทศ นา แก่ คน ต่าง ชาติ ครั้น ถึง วัน สะ บา โต หน้า คน เกือบ สิ้น ทั้ง เมือง ได้ ประชุม กัน ฟัง พระ วจนะ ของ พระเจ้า

45แต่ เมื่อ พวก ยิวเห็น คน มากมาย ก็ มี ใจ อิจฉา อย่าง ยิ่ง ได้ พูด คัดค้าน คำขอ ง เปา โลถึง โต้แย้ง กับ พูด คำ สบประมาท

46แล้ว เปา โลกับบา ร นา บัสมี ใจ กล้า ได้ กล่าว ว่า " จำเป็น ที่ จะ ต้อง กล่าว พระ วจนะ ของ พระเจ้า ให้ท่า น ทั้งหลาย ฟัง ก่อน แต่ เมื่อ ท่าน ทั้งหลาย ปัด เสีย และ ตัดสิน ว่า ตน ไม่ สมควร ที่ จะ ได้ ชีวิตนิรันดร์ ดูเถิด พวก เรา จะ บ่ายหน้า ไป หา คน ต่าง ชาติ

47ด้วย องค์ พระผู้เป็นเจ้า ได้ ตรัส สั่ง เรา อย่าง นี้ ว่า ` เรา ได้ ตั้ง เจ้า ไว้ ให้ เป็นความ สว่าง ของ คน ต่าง ชาติ เพื่อ เจ้า จะ เป็น เหตุ ให้ คน ทั้งหลาย รอด ถึงที่ สุด ปลาย แผ่นดิน โลก ' "

48ฝ่าย คน ต่าง ชาติ เมื่อ ได้ยิน อย่าง นั้น ก็ มีค วาม ยินดี และ ได้ สรรเสริญ พระ วจนะ ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า และ คน ทั้งหลาย ที่ ทรง หมาย ไว้ แล้ว เพื่อให้ ได้ ชีวิต นิรันดร์ก็ได้ เชื่อถือ

49พระ วจนะ ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า จึง แพร่ ไป ตลอด ทั่ว เขตแดน นั้น

50ฝ่าย ตรง ข้าม ได้ ขับ ไล่ เปา โลและ บา ร นา บัสไป เสีย แต่ พวก ยิวได้ ยุยง พวก สตรี มี ศักดิ์ ที่ ถือ พระเจ้า กับ ทั้ง ผู้ชาย ที่ เป็น ใหญ่ ใน เมือง นั้น ให้ เคี่ยวเข็ญ และ ไล่ เปา โลกับบา ร นา บัสออก จาก เมือง ของ เขา

51ฝ่าย เปา โลกับบา ร นา บัสจึง สะบัด ผงคลี ดิน จาก เท้า ของ ท่าน ออก เพื่อ ต่อว่า พวก เขา แล้ว ก็ ไป ยัง เขต เมือง อิโคนียูม

52แต่ พวก สาวก ก็ เต็ม ไป ด้วย ความ ชื่นชมยินดี และ ด้วย พระ วิญญาณ บริสุทธิ์

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →