Acts 23

Thai Tok

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →

1เปา โลต่อห น้า สภา ฝ่าย เปา โลจึง เพ่ง ดู พวก สมาชิก สภา แล้ว กล่าว ว่า " ท่าน พี่น้อง ทั้งหลาย ข้าพเจ้า ได้ ประพฤติ ต่อ พระ พักตร์ พระเจ้า ล้วน แต่ ตามใจ วินิจฉัย ผิด ชอบ อัน ดี จนถึง ทุกวันนี้ "

2อา นา เนียผู้เป็น มหา ปุโรหิต จึง สั่ง คน ที่ ยืน อยู่ ใกล้ ให้ ตบ ปาก เปาโล

3เปา โลจึงก ล่า ว แก่ ท่าน ว่า " พระเจ้า จะ ทรง ตบ เจ้า ผู้ เป็น ผนัง ที่ ฉาบ ด้วย ปูนขาว เจ้า นั่ง พิพากษา ข้า ตาม พระราชบัญญัติ และ ยัง สั่ง ให้ เขา ตบ ข้า ซึ่ง เป็นการ ผิด พระราชบัญญัติ หรือ "

4คน ทั้งหลาย ที่ ยืน อยู่ ที่ นั่น จึง ถาม ว่า " เจ้า พูด หยาบคาย ต่อม หา ปุโรหิต ของ พระเจ้า หรือ "

5เปา โลจึง ตอบ ว่า " พี่น้อง ทั้งหลาย ข้าพเจ้า ไม่ ทราบ ว่า ท่าน เป็น มหา ปุโรหิต ด้วย มี คำ เขียน ไว้ แล้ว ว่า ` อย่า พูด หยาบช้า ต่อ ผู้ ปกครอง ชน ชาติ ของ เจ้า เลย ' "

6ครั้น เปา โลเห็น ว่า ผู้ ที่ อยู่ ใน ประชุม สภา นั้น เป็น พวก สะ ดู สี ส่วน หนึ่ง และ พวก ฟาริสี ส่วน หนึ่ง ท่าน จึง ร้อง ขึ้น ต่อหน้า ที่ ประชุม ว่า " ท่าน พี่น้อง ทั้งหลาย ข้าพเจ้า เป็น พวก ฟาริสี และ เป็น บุตร ชาย ของ พวก ฟาริสี ที่ ข้าพเจ้า ถูก พิจารณา พิพากษา นี้ ก็ เพราะ เรื่อง ความ หวัง ว่า มี การ เป็น ขึ้น มา จาก ความ ตาย "

7เมื่อ ท่าน กล่าว อย่าง นั้น แล้ว พวก ฟาริสี กับ พวก สะ ดู สี ก็ เกิด เถียง กัน ขึ้น และ ที่ ประชุม ก็ แตก เป็น สอง พวก

8ด้วย พวก สะ ดู สี ถือว่า การ ที่ เป็น ขึ้น มา จาก ความ ตาย นั้น ไม่ มี และ ทูต สวรรค์ หรือ วิญญาณ ก็ ไม่ มี แต่ พวก ฟาริสี ถือว่า มี ทั้งนั้น

9เปา โลก่อ ให้ เกิด การ แตกแยก ใน พวก ฟาริสี และ พวก สะ ดู สี แล้ว ก็ อื้ออึง เกิด โกลาหล และ พวก ธร ร มา จาร ย์บาง คน ที่ อยู่ ฝ่าย พวก ฟาริสี ก็ ลุก ขึ้น เถียง ว่า " เรา ไม่ เห็น ว่า คน นี้ มีค วาม ผิด อะไร แต่ ถ้า วิญญาณ ก็ดี หรือ ทูต สวรรค์ ก็ดี ได้ พูด กับ เขา พวก เรา อย่า ต่อสู้ กับ พระเจ้า เลย "

10เมื่อ การ โต้เถียง กัน รุนแรง ขึ้น นาย พัน กลัว ว่า เขา จะ ยื้อ แย่ง จับ เปา โลฉีก เสีย ท่าน จึง สั่ง พวก ทหาร ให้ ลง ไป รับ เปา โลออก จาก หมู่ พวก นั้น พา เข้าไป ไว้ ในกรม ทหาร

11องค์ พระผู้เป็นเจ้า ได้ ให้ เปา โลเกิด ความ มั่นใจ ว่า ท่าน จะ เป็น พยาน ใน กรุง โรม ใน เวลา กลางคืน วัน นั้น เอง องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ยืน อยู่ กับ เปาโลตรัสว่า " เปาโลเอ๋ย เจ้า จง มี ใจ กล้า เถิด เพราะว่า เจ้า ได้ เป็น พยาน ฝ่าย เรา ใน กรุง เยรูซา เล็ม ฉันใด เจ้า จะ ต้อง เป็น พยาน ใน กรุง โรม ด้วย ฉันนั้น "

12สี่ สิบ คน ให้ สัตย์ ปฏิญาณ ว่า จะ ฆ่า เปา โลครั้น เวลา รุ่งเช้า พวก ยิวบาง คน ได้ สมทบ กัน ปฏิญาณ ตัว ว่า เขา ทั้งหลาย จะ ไม่ กิน จะ ไม่ ดื่ม อะไร กว่า จะ ได้ ฆ่า เปาโลเสีย

13คน ที่ ร่วม กัน ปอง ร้าย นั้น มี กว่า สี่ สิบ คน

14คน เหล่า นั้น จึง ไป หา พวก ปุโรหิต ใหญ่ กับ พวก ผู้ใหญ่ กล่าว ว่า " พวก ข้าพเจ้า ได้ ปฏิญาณ ตัวอย่าง แข็งแรง ว่า จะ ไม่ รับประทาน อาหาร จนกว่า จะ ได้ ฆ่า เปาโลเสีย

15ฉะนั้น บัดนี้ ท่าน ทั้งหลาย กับ พวก สมาชิก สภา จง พูด ให้ นาย พัน เข้าใจ ว่า พวก ท่าน ต้องการ ให้ พา เปา โลล ง มา หา ท่าน ทั้งหลาย พรุ่งนี้ เพื่อ จะ ได้ ซัก ถาม ความ ให้ ถ้วนถี่ ยิ่ง กว่า แต่ ก่อน ฝ่าย พวก ข้าพเจ้า จะ ได้ เตรียมตัว ไว้ พร้อม ที่ จะ ฆ่า เปา โลเสียเมื่อยัง ไม่ทัน จะ มา ถึง "

16แต่ บุตร ชาย ของ น้อง สาว เปา โลได้ยิน เรื่อง ซึ่ง เขา คอย ทำร้าย นั้น จึง เข้า มา ในกรม ทหาร บอก แก่ เปาโล

17เปา โลจึง เรียก นาย ร้อย คน หนึ่ง มาก ล่า ว ว่า " ขอ พา ชาย หนุ่ม คน นี้ ไป หา นาย พัน ด้วย เพราะ เขา มี เรื่อง ที่ จะแจ้ง ให้ ทราบ "

18เหตุ ฉะนั้น นาย ร้อย จึง รับ ตัว ชาย หนุ่ม คน นั้น ไป หา นาย พัน กล่าว ว่า " เปา โลผู้ถูก ขัง อยู่ นั้น เรียก ข้าพเจ้า ขอ ให้ พา ชาย หนุ่ม คน นี้ มา หา ท่าน เพราะ เขา มี เรื่อง ที่ จะแจ้ง ให้ท่า นท ราบ "

19นาย พัน จึง จูงมือ ชาย นั้น ไป แต่ ลำพัง แล้ว ถาม ว่า " เจ้า จะแจ้ง ความ อะไร แก่ เรา "

20เขา จึง ตอบ ว่า " พวก ยิวตกลง กัน จะ ขอ ท่าน ให้ พา เปา โลล ง ไป ยัง สภา เวลา พรุ่งนี้ ทำ เสมือน ว่า จะ ไต่สวน เรื่อง เขา ให้ ถ้วนถี่ ยิ่ง กว่า แต่ ก่อน

21แต่ ท่าน อย่า ฟัง เขา เพราะว่า ใน พวก เขา นั้น มี กว่า สี่ สิบ คน คอย ปอง ร้าย ต่อ เปาโล และ ได้ ปฏิญาณ ตัว ว่า จะ ไม่ กิน หรือ ดื่ม อะไร จนกว่า จะ ได้ ฆ่า เปาโลเสีย และ เดี๋ยวนี้ เขา พร้อม แล้ว กำลัง คอย รับคำ สัญญา จาก ท่าน "

22นาย พัน จึง ให้ ชาย หนุ่ม นั้น ไป กำชับ ว่า " อย่า บอก ผู้ ใด ให้ รู้ ว่า เจ้า ได้ แจ้งความ เรื่อง นี้ แก่ เรา "

23เขา ลอบ นำ เปา โลไป ยัง เมือง ซี ซา รี ยา ฝ่าย นาย พัน จึง เรียก นาย ร้อย สอง คน มา สั่ง ว่า " จง จัด พล ทหาร สอง ร้อย กับ ทหาร ม้า เจ็ด สิบ คน และ ทหาร หอก สอง ร้อย ให้ พร้อม ใน เวลา สาม ทุ่ม คืน วัน นี้ จะ ไป ยัง เมือง ซี ซา รี ยา

24และ จง จัด สัตว์ ให้ เปาโลขี่ จะ ได้ ป้องกัน ส่ง ไป ยัง เฟลิกส์ผู้ ว่า ราชการ เมือง "

25แล้ว นาย พัน จึง เขียน จดหมาย มี ใจความ ดัง ต่อ ไป นี้

26" คลา ว ดิอัส ลี เซียสเรียน เจ้าคุณเฟลิกส์ ท่าน ผู้ ว่า ราชการ ทราบ

27พวก ยิวได้ จับ คน นี้ ไว้ และ เกือบ จะ ฆ่า เขา เสีย แล้ว แต่ ข้าพเจ้า พา พวก ทหาร ไป ช่วย เขา ไว้ ได้ ด้วย ข้าพเจ้า ได้ เข้าใจ ว่า เขา เป็น คน สัญชาติ โรม

28ข้าพเจ้า อยาก จะ ทราบ เหตุ ที่ พวก ยิวฟ้อง เขา ข้าพเจ้า จึง พา เขา ไป ยัง สภา ของ พวกยิว

29ข้าพเจ้า เห็น ว่า เขา ถูก ฟ้อง ใน เรื่อง อัน เกี่ยว กับ กฎหมาย ของ พวกยิว แต่ ไม่ มี ข้อหา ที่ เขา ควร จะ ตาย หรือ ควร จะ ต้อง จำ ไว้

30เมื่อ มีค นบ อก ข้าพเจ้า ให้ ทราบ ว่า พวก ยิวมี การ ปอง ร้าย คน นี้ ข้าพเจ้า จึง ส่ง เขา มา หา ท่าน ทีเดียว แล้ว ได้ สั่ง ให้ พวก โจทก์ ไป ว่าความ กับ เขา ต่อหน้า ท่าน สวัสดี "

31ดังนั้น ใน เวลา กลางคืน พวก ทหาร จึง พา เปา โลไป ถึง เมือง อัน ทิปาตรีส์ตาม คำสั่ง

32ครั้น รุ่งเช้า เขา ให้ ทหาร ม้า ไป ส่ง เปาโล แล้ว เขา ก็ กลับ ไป ยัง กรม ทหาร

33ครั้น ทหาร ม้า ไป ถึง เมือง ซี ซา รี ยา แล้ว จึง ส่ง จดหมาย ให้ แก่ ผู้ ว่า ราชการ เมือง และ ได้ มอบ เปา โลไว้ให้ท่าน ด้วย

34เมื่อ ผู้ ว่า ราชการ เมือง ได้ อ่าน จดหมาย แล้ว จึง ถาม ว่า เปา โลมา จาก แคว้น ไหน เมื่อ ท่าน ทราบ ว่า มา จาก ซี ลีเซีย

35ท่าน จึง กล่าว ว่า " เมื่อ พวก โจทก์ มา พร้อม กัน แล้ว เรา จะ ฟัง คำ ให้การ ของ เจ้า " ท่าน จึง สั่ง ให้ คุม เปา โลไป ไว้ ที่ ศาล ป รี โท เรียม ของ เฮ โร ด

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →