Acts 21

Thai Tok

1พระ วิญญาณ บริสุทธิ์ ห้าม เปา โลไม่ให้ไป ยัง กรุง เยรูซา เล็ม ต่อ มา เมื่อ พวก เรา ลา เขา เหล่า นั้น แล้ว ก็ แล่น เรือ ตรง ไป ยัง เกาะ โข ส อีก วัน หนึ่ง ก็ มา ถึง เกาะ โร ดส์ เมื่อ ออก จาก ที่ นั่น ก็ มายัง เมือง ปา ทา รา

2เรา พบ เรือ ลำ หนึ่ง ที่ ไป เมืองฟินิเซีย จึง ลง เรือ ลำ นั้น แล่น ต่อ ไป

3ครั้น แล เห็น เกาะ ไซ ปรัสแล้ว เรา ก็ ผ่าน เกาะ นั้น ไป ข้าง ขวา แล่น ไป ยัง แคว้นซีเรีย จอด เรือ ที่ ท่า เมือง ไท ระ เพราะ จะ เอา ของ บรรทุก ขึ้น ท่า ที่ นั่น

4เมื่อ ไป หา พวก สาวก พบ แล้ว เรา จึง พัก อยู่ ที่ นั่น เจ็ด วัน สาวก ได้ เตือน เปา โลโดยพระ วิญญาณ มิ ให้ ขึ้น ไป ยัง กรุง เยรูซา เล็ม

5แต่ เมื่อ วัน เหล่า นั้น ล่วง ไป แล้ว พวก เรา ก็ ลา ไป สาวก ทั้งหลาย กับ ทั้ง ภรรยา และ บุตร ได้ ส่ง พวก เรา ออก จาก เมือง แล้ว เรา ทั้งหลาย ก็ได้ คุกเข่า ลง อธิษฐาน ที่ ชาย หาด

6และ คำนับ ลา ซึ่ง กันและกัน พวก เรา ก็ ลง เรือ และ เขา ก็ กลับ ไป บ้าน ของ เขา

7ครั้น พวก เรา แล่น เรือ มา จาก เมือง ไท ระ ถึง เมือง ทอ เลเมอิส แล้ว ก็ สิ้น ทาง ทะเล เรา จึง คำนับ พวก พี่น้อง และ พัก อยู่ กับ เขา หนึ่ง วัน

8ครั้น รุ่ง ขึ้น พวก เรา ที่ เป็น เพื่อน เดินทาง กับ เปา โลก็ลา ไป และ มา ถึง เมือง ซี ซา รี ยา เรา ก็ เข้าไป ใน บ้าน ของ ฟีลิป ผู้ ประกาศ ข่าว ประเสริฐ ซึ่ง เป็น คน หนึ่ง ใน จำพวก เจ็ด คน นั้น เรา ก็ อาศัย อยู่ กับ ท่าน

9ฟีลิป มี บุตร สาว พรหมจารี สี่ คน ซึ่ง ได้ พยากรณ์

10ผู้ พยากรณ์ อา กา บัสกล่าว ยืนยัน ถึง คำ ตักเตือน ของ พระ วิญญาณ บริสุทธิ์ ครั้น เรา อยู่ ที่ นั่น หลาย วัน แล้ว มี ผู้ พยากรณ์ คน หนึ่ง ลง มา จาก แคว้น ยู เดียชื่อ อา กาบัส

11ครั้น มา ถึง เรา เขา ก็ เอา เครื่อง คาด เอว ของ เปา โลผูก มือ และ เท้า ของ ตน กล่าว ว่า " พระ วิญญาณ บริสุทธิ์ ตรัส ดังนี้ ว่า ` พวก ยิวใน กรุง เยรูซา เล็ม จะ ผูกมัด คน ที่ เป็น เจ้าของ เครื่อง คาด เอว นี้ และ จะ มอบ เขา ไว้ ใน มือ ของ คน ต่าง ชาติ ' "

12ครั้น เรา ได้ยิน ดังนั้น เรา กับ คน ทั้งหลาย ที่ อยู่ ที่ นั่น จึง อ้อนวอน เปา โลมิให้ ขึ้น ไป ยัง กรุง เยรูซา เล็ม

13ฝ่าย เปา โลตอบ ว่า " เหตุ ไฉน ท่าน ทั้งหลาย จึง ร้องไห้ และ ทำให้ ข้าพเจ้า ช้ำใจ ด้วย ข้าพเจ้า เต็มใจ พร้อม ที่ จะ ไป ให้ เขา ผูกมัด ไว้ อย่าง เดียว ก็ หามิได้ แต่ เต็มใจ พร้อม จะ ตาย ที่ ใน กรุง เยรูซา เล็ม ด้วย เพราะ เห็นแก่ พระ นาม ของ พระ เยซู เจ้า "

14จาก เมือง ซี ซา รี ยา ไป ที่ กรุง เยรูซา เล็ม เมื่อ ท่าน ไม่ ยอม ฟัง ตาม คำ ชักชวน เรา ก็ หยุด พูด และ กล่าว ว่า " ขอ ให้ เป็น ไป ตาม พระทัย องค์ พระผู้เป็นเจ้า เถิด "

15ภายหลัง วัน เหล่า นั้น เรา ก็ จัดแจง ข้าวของ และ ขึ้น ไป ยัง กรุง เยรูซา เล็ม

16สาวก บาง คน ที่มา จาก เมือง ซี ซา รี ยา ก็ได้ ไป กับ เรา ด้วย เขา นำ เรา ไป หา คน หนึ่ง ชื่อ มนาสัน ชาว เกาะ ไซ ปรัส เป็น สาวก เก่า แก่ ให้ เรา อาศัย อยู่ กับ คน นั้น

17เมื่อ เรา มา ถึง กรุง เยรูซา เล็ม แล้ว พวก พี่น้อง ก็ รับรอง เรา ไว้ ด้วย ความ ยินดี

18เปา โลปฏิญาณ ตัว ไว้ ครั้น รุ่ง ขึ้น เปา โลกับเรา ทั้งหลาย จึง เข้าไป หา ยาก อบ และ พวก ผู้ ปกครอง ก็ อยู่ พร้อม กัน ที่ นั่น

19เมื่อ เปา โลคำนับ ท่าน เหล่า นั้น แล้ว จึง ได้ กล่าว ถึง เหตุการณ์ ทั้งปวง ตาม ลำดับ ซึ่ง พระเจ้า ทรง โปรด กระทำ ใน หมู่ คน ต่าง ชาติ โดย การ ปรนนิบัติ ของ ท่าน

20ครั้น คน ทั้งหลาย ได้ยิน จึง สรรเสริญ องค์ พระผู้เป็นเจ้า และ กล่าว แก่ เปาโลว่า " พี่ เอ๋ย ท่าน เห็น ว่า มี พวก ยิวสัก กี่ พัน คน ที่ เชื่อถือ และ ทุก คน ยัง มี ใจร้อน รน ใน การ ถือ พระราชบัญญัติ

21เขา ทั้งหลาย ได้ยิน ถึง ท่าน ว่า ท่าน ได้ สั่งสอน พวก ยิวทั้งปวง ที่ อยู่ ใน หมู่ ชน ต่าง ชาติ ให้ ละทิ้ง โมเสส และ ว่า ไม่ ต้อง ให้ บุตร ของ ตน เข้าสุหนัต หรือ ประพฤติ ตาม ธรรมเนียม เก่า นั้น

22เรื่อง นั้น เป็น อย่างไร คน เป็นอันมาก จะ ต้อง มา ประชุม กัน เพราะ เขา ทั้งหลาย จะ ได้ยิน ว่า ท่าน มา แล้ว

23เหตุ ฉะนั้น จง ทำ อย่าง นี้ ตาม ที่ เรา จะ บอก แก่ ท่าน คือ ว่า เรา มี ชาย สี่ คน ที่ ได้ ปฏิญาณ ตัว ไว้

24ท่าน จง พา คน เหล่า นั้น ไป ชำระ ตัว ด้วย กัน กับ เขา และ เสีย เงิน แทน เขา เพื่อ เขา จะ ได้ โกน ศีรษะ คน ทั้งหลาย จึง จะ รู้ ว่าความ ที่ เขา ได้ยิน ถึง ท่าน นั้น เป็นความ เท็จ แต่ ท่าน เอง ดำเนิน ชีวิต ให้ มี ระเบียบ และ รักษา พระราชบัญญัติ อยู่ ด้วย

25แต่ ฝ่าย คน ต่าง ชาติ ที่ เชื่อ นั้น เรา ได้ เขียน จดหมาย ตัดสิน มิ ให้ เขา ถือ เช่น นั้น แต่ ให้ เขา ทั้งหลาย งด ไม่ รับประทาน ของ ซึ่ง บูชา แก่ รูป เคารพ ไม่ รับประทาน เลือด ไม่ รับประทาน เนื้อ สัตว์ ที่ รัด คอ ตาย และ ไม่ ล่วงประเวณี "

26เปา โลจึง พา สี่ คน นั้น ไป และ วัน รุ่ง ขึ้น ได้ ชำระ ตัว ด้วย กัน กับ เขา แล้ว จึง เข้าไป ใน พระ วิหาร ประกาศ วัน ที่ การ ชำระ นั้น จะ สำเร็จ จนถึง วัน ที่ จะ นำ เครื่องบูชา มา ถวาย เพื่อ คน เหล่า นั้น ทุก คน

27เปา โลถูกพ วก ยิวที่ โกรธ แค้น จับกุม ใน พระ วิหาร ครั้น เกือบ จะ สิ้น เจ็ด วัน แล้ว พวก ยิวที่มา จาก แคว้น เอเชีย เมื่อ เห็น เปา โลในพ ระ วิหาร จึง ยุยง ประชาชน แล้ว จับ เปาโล

28ร้อง ว่า " ชน ชาติ อิส ราเอลเอ๋ย จง ช่วย กัน เถิด คน นี้ เป็น ผู้ ที่ ได้ สอน คน ทั้งปวง ทุก ตำบล ให้ เป็น ศัตรู ต่อ ชน ชาติ ของ เรา ต่อ พระราชบัญญัติ และ ต่อ สถาน ที่ นี้ และ ยิ่ง กว่า นั้น อีก เขา ได้ พา คน ชาว กรี ก เข้า มา ใน พระ วิหาร ด้วย จึง ทำให้ ที่ บริสุทธิ์ นี้ เป็น มลทิน "

29( เพราะ แต่ ก่อน คน เหล่า นั้น เห็น โต ร ฟีมัส ชาว เมือง เอ เฟซัสอ ยู่ กับ เปา โลใน เมือง เขา จึง คาด ว่า เปา โลได้พาคน นั้น เข้า มา ใน พระ วิหาร )

30แล้ว คน ทั้ง เมือง ก็ ฮือ กัน ขึ้น คน ทั้งหลาย ก็ วิ่ง เข้าไป รวม กัน และ จับ เปา โลลากอ อก จาก พระ วิหาร แล้ว ก็ ปิด ประตู เสีย ทันที

31เมื่อ เขา กำลัง หา ช่อง จะ ฆ่า เปาโล ข่าว นั้น ลือ ไป ยัง นาย พัน กองทัพ ว่า กรุง เยรูซา เล็ม เกิด การ วุ่นวาย ขึ้น ทั้ง เมือง

32ใน ทันใด นั้น นาย พัน จึง คุม พวก ทหาร กับ พวก นาย ร้อย วิ่ง ลง ไป ยัง คน ทั้งปวง เมื่อ เขา ทั้งหลาย เห็น นาย พัน กับ พวก ทหาร มา จึง หยุด ตี เปาโล

33นาย พัน ชน ชาติ โรม ได้ ใช้ โซ่ ล่าม เปา โลไว้นายพัน จึง เข้าไป ใกล้ แล้ว จับ เปา โลสั่ง ให้ เอา โซ่ สอง เส้น ล่าม ไว้ แล้ว ถาม ว่า ท่าน เป็น ใคร และ ได้ ทำ อะไร บ้าง

34บาง คนใน หมู่ คน เหล่า นั้น ร้อง ว่า อย่าง นี้ บาง คน ว่า อย่าง นั้น เมื่อ นาย พัน เอา ความ แน่นอน อะไร ไม่ ได้ เพราะ วุ่นวาย มาก จึง สั่ง ให้ พา เปา โลเข้าไป ในกรม ทหาร

35ครั้น มา ถึง บันได แล้ว พวก ทหาร จึง ยก เปา โลขึ้น เพราะ คน ทั้งปวง กำลัง คอย ทำร้าย

36ด้วย คน ทั้งปวง เหล่า นั้น ตาม ไป ร้อง ว่า " จง เอา เขา ไป ฆ่า เสีย "

37เมื่อ พวก ทหาร จะ พา เปา โลเข้าไป ในกรม ทหาร เปา โลจึงก ล่า ว แก่ นาย พัน ว่า " ข้าพเจ้า จะ พูด กับ ท่าน สัก หน่อย ได้ หรือ " นาย พัน จึง ถาม ว่า " เจ้า พูด ภาษา กรี ก เป็น หรือ

38เจ้า เป็น ชาว อี ยิปต์ซึ่ง ได้ ก่อการ กบฏ แต่ ก่อน และ พา พวก ฆาตกร สี่ พัน คน เข้าไป ใน ถิ่น ทุรกันดาร มิ ใช่ หรือ "

39แต่ เปา โลตอบ ว่า " ข้าพเจ้า เป็น คน ยิวซึ่ง เกิด ใน เมือง ทาร์ซัสแคว้น ซี ลีเซีย ไม่ ใช่ พลเมือง ของ เมือง ย่อม ๆ ข้าพเจ้า ขอ ท่าน อนุญาต ให้ พูด กับ คน ทั้งปวง สัก หน่อย "

40ครั้น นาย พัน อนุญาต แล้ว เปา โลจึง ยืน อยู่ ที่ บันได โบกมือ ให้ คน ทั้งปวง เมื่อ คน ทั้งปวง นิ่งเงียบ ลง แล้ว ท่าน จึง กล่าว แก่ เขา เป็น ภาษา ฮีบรู ว่า

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →