Acts 5

Thai Tok

1อา นา เนียและ สัปฟีรา ถึง แก่ ความ ตาย แต่ มี ชาย คน หนึ่ง ชื่อ อา นา เนียกับ ภรรยา ชื่อ สัปฟีรา ได้ ขาย ที่ดิน ของ ตน

2และ เงิน ค่าที่ ดิน ส่วน หนึ่ง เขา ยัก เก็บ ไว้ ภรรยา ของ เขา ก็ รู้ ด้วย และ อีก ส่วน หนึ่ง เขา นำ มา วาง ไว้ ที่ เท้า ของ อัครสาวก

3ฝ่ายเปโตร จึง ถาม ว่า " อา นาเนีย เหตุ ไฉน ซา ตาน จึง ทำให้ ใจ ของ เจ้า เต็ม ไป ด้วย การ มุสา ต่อ พระ วิญญาณ บริสุทธิ์ และ ทำให้ เจ้า เก็บ ค่าที่ ดิน ส่วน หนึ่ง ไว้

4เมื่อ ที่ดิน ยัง อยู่ ก็ เป็น ของ เจ้า มิ ใช่ หรือ เมื่อ ขาย แล้ว เงิน ก็ ยัง อยู่ ใน อำนาจ ของ เจ้า มิ ใช่ หรือ มี เหตุ อะไร เกิด ขึ้น ให้ เจ้า คิด ใน ใจ เช่น นั้น เล่า เจ้า มิได้ มุสา ต่อ มนุษย์ แต่ ได้ มุสา ต่อ พระเจ้า "

5เมื่อ อา นา เนียได้ยิน คำ เหล่า นั้น ก็ ล้ม ลง ตาย และ เมื่อ คน ทั้งปวง ได้ยิน เรื่อง ก็ พา กัน สะดุ้ง ตกใจ กลัว อย่าง ยิ่ง

6พวก คน หนุ่ม ก็ ลุก ขึ้น ห่อ ศพ เขา ไว้ แล้ว หาม เอา ไป ฝัง

7หลังจาก นั้น ประมาณ สาม ชั่วโมง ภรรยา ของ เขา ยัง ไม่ ทราบ เหตุการณ์ ที่ เกิด ขึ้น จึง เข้าไป

8ฝ่ายเปโตร ถาม นาง ว่า " เจ้า ขาย ที่ดิน ได้ ราคา เท่านั้น หรือ จง บอก เรา เถิด " หญิง นั้น จึง ตอบ ว่า " ได้ เท่านั้น เจ้า ค่ะ "

9เปโตร จึง ถาม นาง ว่า " ไฉน เจ้า ทั้ง สอง ได้ พร้อม ใจ กัน ทดลอง พระ วิญญาณ ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า เล่า จง ดูเถิด เท้า ของ พวก คน ที่ ฝัง ศพ สามี ของ เจ้า ก็ อยู่ ที่ ประตู และ เขา จะ หาม ศพ ของ เจ้า ออก ไป ด้วย "

10ใน ทันใด นั้น นาง ก็ ล้ม ลง ตาย แทบ เท้า ของ เปโตร และ พวก คน หนุ่ม ได้ เข้า มา เห็น ว่า หญิง นั้น ตาย แล้ว จึง ได้ หาม ศพ ออก ไป ฝัง ไว้ ข้าง สามี ของ นาง

11ความ เกรง กลัว อย่าง ยิ่ง เกิด ขึ้น ใน ค ริ สต จักร และ ใน หมู่ คน ทั้งปวง ที่ ได้ยิน เหตุการณ์ นั้น

12คน จำนวน มาก หาย จาก โรค ต่างๆ มี หมาย สำคัญ และ การ มหัศจรรย์ หลาย อย่าง ซึ่ง อัครสาวก ได้ ทำ ด้วย มือ ของ ตน ใน หมู่ ประชาชน ( พวก สาวก อยู่ พร้อม ใจ กัน ใน เฉลียง ของ ซา โลม อ น

13และ คน อื่นๆ ไม่ อาจ เข้า มา อยู่ ด้วย แต่ ประชาชน เคารพ พวก เขา มาก

14มี ชาย หญิง เป็นอันมาก ที่ เชื่อถือ ได้ เข้า มา เป็น สาวก ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า มาก กว่า ก่อน )

15จน เขา หาม คน เจ็บป่วย ออก ไป ที่ ถนน วาง บน ที่นอน และ แคร่ เพื่อ เมื่อ เปโตร เดิน ผ่าน ไป อย่าง น้อย เงา ของ ท่าน จะ ได้ ถูก เขา บาง คน

16ประชาชน ได้ ออก มา จาก เมือง ที่ อยู่ ล้อม รอบ กรุง เยรูซา เล็ม พา คน ป่วย และ คน ที่ มี ผี โสโครก เบียดเบียน มา และ ทุก คน ก็ หาย

17คริสเตียน ถูก ข่มเหง กักขัง และ การ ข่มขู่ ฝ่าย มหา ปุโรหิต และ พรรคพวก ของ ท่าน ก็ ลุก ขึ้น ( คือ พวก สะ ดู สี ) มีค วาม โกรธ อย่าง ยิ่ง

18จึง ได้ จับ พวก อัครสาวก จำ ไว้ ใน คุก หลวง

19แต่ ใน เวลา กลางคืน ทูต สวรรค์ ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ได้ มา เปิด ประตู คุก พา อัครสาวก ออก ไป บอก ว่า

20" จง ไป ยืน ใน พระ วิหาร ประกาศ บรรดา ข้อความ แห่ง ชีวิต นี้ ให้ ประชาชน ฟัง "

21เมื่อ อัครสาวก ได้ยิน อย่าง นั้น พอ เวลา รุ่งเช้า จึง เข้าไป สั่งสอน ใน พระ วิหาร ฝ่าย มหา ปุโรหิต กับ พรรคพวก ของ ท่าน ได้ เรียก ประชุม สภา พร้อม กับ บรรดา ผู้ เฒ่า ทั้งหมด ของ ชน อิส ราเอล แล้ว ใช้ คน ไป ที่ คุก ให้ พา อัครสาวก ออก มา

22แต่ เมื่อ เจ้าพนักงาน ไป ถึง ก็ ไม่ พบ พวก อัครสาวก ใน คุก จึง กลับ มา รายงาน

23ว่า " ข้าพเจ้า ทั้งหลาย เห็น คุก ปิด อยู่ มั่นคง และ คน เฝ้า ก็ ยืน อยู่ หน้า ประตู ครั้น เปิด ประตู แล้ว ก็ ไม่ เห็น ผู้ ใด อยู่ ข้าง ใน "

24เมื่อ มหา ปุโรหิต และ นาย ทหาร รักษา พระ วิหาร กับ พวก ปุโรหิต ใหญ่ ได้ยิน คำ เหล่า นี้ ก็ ฉงน สนเท่ห์ ใน เรื่อง ของ อัครสาวก ว่า จะ เป็น อย่างไร ต่อ ไป

25มีค น หนึ่ง มาบ อก เขา ว่า " ดูเถิด คน เหล่า นั้น ซึ่ง ท่าน ทั้งหลาย ได้ จำ ไว้ ใน คุก กำลัง ยืน สั่งสอน คน ทั้งปวง อยู่ ใน พระ วิหาร "

26แล้ว นาย ทหาร รักษา พระ วิหาร กับ พวก เจ้าพนักงาน จึง ได้ ไป พา พวก อัครสาวก มา โดย ดี เพราะ กลัว ว่า คน ทั้งปวง จะ เอา หิน ขว้าง

27เมื่อ เขา ได้ พา พวก อัครสาวก มา แล้ว ก็ ให้ ยืน หน้า สภา มหา ปุโรหิต จึง ถาม

28ว่า " เรา ได้ กำชับ พวก เจ้า อย่าง แข็งแรง มิ ให้ สอน ออกชื่อ นี้ ก็ ดูเถิด เจ้า ได้ ให้ คำ สอน ของ เจ้า แพร่ ไป ทั่ว กรุง เยรูซา เล็ม และ ปรารถนา ให้ ความ ผิด เนื่องด้วย โลหิต ของ ผู้ นั้น ตก อยู่ กับ เรา "

29เปโตร ได้ ฟ้อง สภา ฝ่ายเปโตร กับ อัครสาวก อื่นๆ ตอบ ว่า " ข้าพเจ้า ทั้งหลาย จำ ต้อง เชื่อฟัง พระเจ้า ยิ่ง กว่า เชื่อฟัง มนุษย์

30พระ เยซู ซึ่ง ท่าน ทั้งหลาย ได้ ฆ่า เสีย โดย แขวน ไว้ ที่ ต้นไม้ นั้น พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เรา ได้ ทรง บันดาล ให้ เป็น ขึ้น มา ใหม่

31พระเจ้า ได้ ทรง ตั้ง พระองค์ ไว้ ด้วย พระ หัตถ์ เบื้อง ขวา ของ พระองค์ ให้ เป็น เจ้า ชาย และ องค์ พระ ผู้ ช่วย ให้ รอด เพื่อ จะ ให้ ชน อิส รา เอ ลก ลับ ใจ ใหม่ แล้ว จะ ทรง โปรด ยก ความ ผิด บาป ของ เขา

32เรา ทั้งหลาย จึง เป็น พยาน ของ พระองค์ ถึง เรื่อง เหล่า นี้ และ พระ วิญญาณ บริสุทธิ์ ซึ่ง พระเจ้า ได้ ทรง ประทาน ให้ ทุก คน ที่ เชื่อฟัง พระองค์ นั้น ก็ เป็น พยาน ด้วย "

33เมื่อ เขา ทั้งหลาย ได้ยิน อย่าง นี้ ก็ รู้สึก บาดใจ คิด กัน ว่า จะ ฆ่า พวก อัครสาวก เสีย

34กามา ลิ เอลเข้า ขัดขวาง ทำให้ พวก อัครสาวก ไม่ ถูก ฆ่า ตาย แต่ คน หนึ่ง ชื่อ กามา ลิ เอลเป็นพ วก ฟาริสี และ เป็น ธร ร มา จาร ย์ฝ่าย พระราชบัญญัติ เป็น ที่ นับถือ ของ ประชาชน ได้ ยืน ขึ้น ใน สภา แล้ว สั่ง ให้ พา พวก อัครสาวก ออก ไป เสีย ภายนอก ครู่ หนึ่ง

35ท่าน จึง ได้ กล่าว แก่ เขา ว่า " ท่าน ชน ชาติ อิส ราเอล ซึ่ง ท่าน หวัง จะ ทำ แก่ คน เหล่า นี้ จง ระวัง ตัว ให้ ดี

36เมื่อ คราว ก่อน มีค น หนึ่ง ชื่อ ธุดาสอ ว ด ตัว ว่าเป็น ผู้วิเศษ มี ผู้ชาย ติดตาม ประมาณ สี่ ร้อย คน แต่ ธุดาส ถูก ฆ่า เสีย คน ทั้งหลาย ซึ่ง ได้ เชื่อฟัง เขา ก็ กระจัดกระจาย สาบสูญ ไป

37ภายหลัง ผู้ นี้ มี อีก คน หนึ่ง ชื่อ ยู ดา ส เป็น ชาว กา ลิ ลี ได้ ปรากฏ ขึ้น ใน คราว จด บัญชี สำมะโนครัว และ ได้ เกลี้ยกล่อม ผู้คน ให้ ติดตาม ตัว ไป เป็นอันมาก ผู้ นั้น ก็ พินาศ ด้วย และ คน ทั้งหลาย ที่ ได้ เชื่อฟัง เขา ก็ กระจัดกระจาย ไป

38ใน กรณี นี้ ข้าพเจ้า จึง ว่า แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า จง ปล่อย คน เหล่า นี้ ไป ตาม เรื่อง อย่า ทำ อะไร แก่ เขา เลย เพราะว่า ถ้า ความ คิด หรือ กิจการ นี้ มา จาก มนุษย์ ก็ จะ ล้มละลาย ไป เอง

39แต่ ถ้า มา จาก พระเจ้า ท่าน ทั้งหลาย จะ ทำลาย เสีย ก็ ไม่ ได้ เกลือก ว่า ท่าน กลับ จะ เป็น ผู้ สู้ รบ กับ พระเจ้า "

40สาวก ที่ ถูก ข่มเหง ยัง คง ยินดี และ เป็น พยาน ฝ่าย พระ คริสต์ เขา ทั้งหลาย จึง ยอม เห็น ด้วย กับ กามา ลิเอล และ เมื่อ ได้ เรียก พวก อัครสาวก เข้า มา แล้ว จึง เฆี่ยน และ กำชับ ไม่ ให้ออก พระ นาม ของ พระ เยซู แล้ว ก็ ปล่อย ไป

41พวก อัครสาวก จึง ออก ไป ให้ พ้น หน้า สภา ด้วย ความ ยินดี ที่ เห็น ว่า ตน สม จะ ได้ รับ การ หลู่ เกียรติ เพราะ พระ นาม ของ พระองค์ นั้น

42ที่ ใน พระ วิหาร และ ตาม บ้านเรือน เขา ได้ สั่งสอน และ ประกาศ ข่าว ประเสริฐ ของ พระ เยซู คริสต์ ทุกๆ วัน มิได้ ขาด

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →