Acts 17

Thai Tok

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1มี หลาย คน ได้ รับ ความ รอด ที่ เมือง เธสะโลนิกา ผู้ คัดค้าน ก่อการ จลาจล ครั้น เปา โลกับสิลา ส ข้าม เมือง อัม ฟีบุรี และ เมือง อป อลโลเนียแล้ว จึง มายัง เมือง เธสะโลนิกา ที่ นั่น มี ธรรม ศาลา ของ พวกยิว

2เปา โลจึง เข้าไป ร่วม กับ พวก เขา ตาม อย่าง เคย และ ท่าน ได้ อ้าง ข้อความ ใน พระ คัมภีร์ โต้ตอบ กับ เขา ทั้ง สาม วัน สะ บา โต

3และ ไขข้อ ความ ชี้แจง ให้ เห็น ว่า จำเป็น ที่ พระ คริสต์ ต้อง ทน ทุกข์ ทรมาน แล้ว ทรง คืน พระ ชนม์ และ กล่าว ต่อ ไป ว่า " พระ เยซู องค์ นี้ ที่ เรา ประกาศ แก่ ท่าน ทั้งหลาย คือ พระ คริสต์ "

4บาง คนใน พวก เขา ก็ เชื่อ และ สมัคร เข้า เป็น พรรคพวก กับ เปา โลและ สิลา ส รวม ทั้ง ชาว กรี ก เป็น จำนวน มาก ที่ เกรง กลัว พระเจ้า และ สุภาพสตรี ที่ เป็น คน สำคัญๆ ก็ ไม่ น้อย

5แต่ พวก ยิวที่ ไม่ เชื่อ ก็ อิจฉา ไป คบคิด กับ คน พาล ตาม ตลาด รวบรวม กัน มา เป็นอันมาก ก่อการ จลาจล ใน บ้านเมือง เข้า บุก บ้าน ของ ยา โสน ตั้งใจ จะ พา ท่าน ทั้ง สอง ออก มา ให้ คน ทั้งปวง

6ครั้น ไม่ พบ จึง ฉุด ลาก ยา โสน กับ พวก พี่น้อง บาง คน ไป หา เจ้าหน้าที่ ผู้ ครอง เมือง ร้อง ว่า " คน เหล่า นั้น ที่ เป็น พวก คว่ำ แผ่นดิน ได้ มา ที่ นี่ ด้วย

7ยา โสน รับรอง เขา ไว้ และ บรรดา คน เหล่า นี้ ได้ กระทำ ผิด คำสั่ง ของ ซีซาร์ โดย เขา สอน ว่า มี กษัตริย์ อีก องค์ หนึ่ง คือ พระ เยซู "

8เมื่อ ประชาชน และ เจ้าหน้าที่ ผู้ ครอง เมือง ได้ยิน ดังนั้น ก็ ร้อน ใจ

9จึง เรียก ประกัน ตัว ยา โสน กับ คน อื่นๆ แล้ว ก็ ปล่อย ไป

10เปา โลที่เมือง เบโร อา พอ ค่ำ ลง พวก พี่น้อง จึง ส่ง เปา โลกับสิลา ส ไป ยัง เมือง เบโร อา ครั้น ถึง แล้ว ท่าน จึง เข้าไป ใน ธรรม ศาลา ของ พวกยิว

11ชาว เมือง นั้น สุภาพ กว่า ชาว เมือง เธสะโลนิกา ด้วย เขา ได้ รับ พระ วจนะ ด้วย ความ เต็มใจ และ ค้น ดู พระ คัมภีร์ ทุก วัน หวัง จะ รู้ ว่า ข้อความ เหล่า นั้น จะ จริง ดัง กล่าว หรือ ไม่

12เหตุ ฉะนั้น มี หลาย คนใน พวก เขา ได้ เชื่อถือ กับ สตรี ผู้ มี ศักดิ์ ชาติ กรี ก ทั้ง ผู้ชาย ไม่ น้อย

13แต่ เมื่อ พวก ยิวที่ อยู่ ใน เมือง เธสะโลนิกา ทราบ ว่า เปา โลได้กล่า ว สั่งสอน พระ วจนะ ของ พระเจ้า ใน เมือง เบโร อา เหมือน กัน เขา ก็ มายุ ยง ประชาชน ที่ นั่น ด้วย

14ขณะ นั้น พวก พี่น้อง จึง ส่ง เปา โลออก ไป ตาม ทาง ที่ จะ ไป ทะเล แต่ สิลา ส กับ ทิโมธียัง อยู่ ที่ นั่น

15เปา โลที่กรุง เอ เธนส์คน ที่ ไป ส่ง เปา โลนั้น ได้ ไป ส่ง ท่าน ถึง กรุง เอเธนส์ และ เมื่อ ได้ รับคำ สั่ง ของ ท่าน ให้ บอก สิลา ส กับ ทิโมธีให้ รีบ ไป หา ท่าน แล้ว เขา ก็ จาก ไป

16เมื่อ เปา โลกำลัง คอย สิลา ส กับ ทิโมธีอยู่ ใน กรุง เอ เธนส์นั้น ท่าน มีค วาม เดือดร้อน วุ่นวาย ใจ เพราะ ได้ เห็น รูป เคารพ เต็ม ไป ทั้ง เมือง

17เหตุ ฉะนั้น ท่าน จึง โต้ตอบ ใน ธรรม ศาลา กับ พวกยิว และ กับ คน ที่ เกรง กลัว พระเจ้า และ กับ คน ทั้งหลาย ซึ่ง มา พบ ท่าน ที่ ตลาด ทุก วัน

18นัก ปรัชญา บาง คนใน พวก เอ ปี กู เรียว และ ใน พวก ส โต อิก ได้ มา พบ ท่าน บาง คน กล่าว ว่า " คน พูด เพ้อเจ้อ อย่าง นี้ ใคร่ จะ มา พูด อะไร ให้ เรา ฟัง อีก เล่า " คน อื่น กล่าว ว่า " ดูเหมือน เขา เป็น คน นำ พระ ต่าง ประเทศ เข้า มา เผยแพร่ " เพราะ เปา โลได้ประกา ศ เรื่อง พระ เยซู และ เรื่อง การ เป็น ขึ้น มา จาก ความ ตาย

19เขา จึง จับ เปา โลพาไป ยัง สภา อา เรโอ ปา กัสแล้ว ถาม ว่า " เรา ขอ รู้ ได้ หรือ ไม่ ว่า คำ สอน อย่าง ใหม่ ที่ ท่าน กล่าว นั้น เป็น อย่างไร

20เพราะว่า ท่าน นำ เรื่อง แปลก ประหลาด มา ถึง หู ของ เรา เหตุ ฉะนั้น เรา อยาก ทราบ ว่า เรื่อง เหล่า นี้ มีค วาม หมาย ว่า อย่างไร "

21( เพราะ ชาว เอ เธนส์กับ ชาว ต่าง ประเทศ ซึ่ง อาศัย อยู่ ที่ นั่น ไม่ ได้ ใช้ เวลา ว่าง ใน การ อื่น นอกจาก จะ กล่าว หรือ ฟัง สิ่ง ใหม่ ๆ )

22การ เทศนา ของ เปา โลบน เขา อา เรโอ ฝ่าย เปา โลจึง ยืน ขึ้น กลาง เนิน เขา อา เรโอ แล้ว กล่าว ว่า " ท่าน ชาว กรุง เอเธนส์ ข้าพเจ้า เห็น ว่า ท่าน ทั้งหลาย เชื่อถือ โชค ลาง เกินไป ใน ทุก เรื่อง

23เพราะว่า เมื่อ ข้าพเจ้า เดินทาง มา สังเกต ดู สิ่ง ที่ ท่าน นมัสการ นั้น ข้าพเจ้า ได้ พบ แท่น แท่น หนึ่ง มี คำ จารึก ไว้ ว่า ` แด่ พระเจ้า ที่ ไม่ รู้จัก ' เหตุ ฉะนั้น ข้าพเจ้า จึง มา ประกาศ และ แสดง ให้ท่า น ทั้งหลาย ทราบ ถึง พระเจ้า ที่ ท่าน ไม่ รู้จัก แต่ ยัง นมัสการ อยู่

24พระเจ้า ผู้ทรง สร้าง โลก กับ สิ่ง ทั้งปวง ที่ มี อยู่ ใน นั้น พระองค์ ทรง เป็น เจ้า แห่ง ฟ้า สวรรค์ และ แผ่นดิน โลก มิได้ ทรง สถิต ใน ปูชนียสถาน ซึ่ง มือ มนุษย์ ได้ กระทำ ไว้

25การ ที่ มือ มนุษย์ ปฏิบัติ นมัสการ พระองค์ นั้น จะ หมาย ว่า พระเจ้า ต้อง ประสงค์ สิ่ง หนึ่ง สิ่ง ใด จาก เขา ก็ หามิได้ เพราะ พระองค์ ทรง เป็น ผู้ ประทาน ชีวิต และ ลม หายใจ และ สิ่ง สารพัด แก่ คน ทั้งปวง ต่างหาก

26พระองค์ ได้ ทรง สร้าง มนุษย์ ทุก ชาติ สืบสาย โลหิต อัน เดียวกัน ให้ อยู่ ทั่ว พื้น พิภพ โลก และ ได้ ทรง กำหนด เวลา และ เขตแดน ให้ เขา อยู่

27เพื่อ เขา จะ ได้ แสวง หา องค์ พระผู้เป็นเจ้า และ หาก เขา จะ คลำ หา ก็ จะ ได้ พบ พระองค์ ด้วย พระองค์ มิ ทรง อยู่ ห่าง ไกล จาก เรา ทุก คน เลย

28ด้วยว่า ` เรา มี ชีวิต และ ไหวตัว และ เป็น อยู่ ใน พระองค์ ' ตาม ที่ กวี บาง คนใน พวก ท่าน ได้ กล่าว ว่า ` เรา ทั้งหลาย เป็น เชื้อสาย ของ พระองค์ '

29เหตุ ฉะนั้น เมื่อ เรา เป็น เชื้อสาย ของ พระเจ้า แล้ว เรา ก็ ไม่ ควร ถือว่า พระเจ้า ทรง เป็น เหมือน ทอง เงิน หรือ หิน ซึ่ง ได้ แกะ สลัก ด้วย ศิลปะ และ ความ คิด ของ มนุษย์

30ใน เวลา เมื่อ มนุษย์ ยัง โฉด เขลา อยู่ พระเจ้า ทรง มอง ข้าม ไป เสีย แต่ เดี๋ยวนี้ พระองค์ ได้ ตรัส สั่ง แก่ มนุษย์ ทั้งปวง ทั่ว ทุกแห่ง ให้ กลับ ใจ ใหม่

31เพราะ พระองค์ ได้ ทรง กำหนด วัน หนึ่ง ไว้ ใน วัน นั้น พระองค์ จะ ทรง พิพากษา โลก ตาม ความชอบ ธรรม โดย ให้ท่า น องค์ นั้น ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง เลือก ไว้ เป็น ผู้ พิพากษา และ พระองค์ ได้ ให้ พยาน หลักฐาน แก่ คน ทั้งปวง แล้ว ว่า ได้ ทรง โปรด ให้ท่า น องค์ นั้น คืน พระ ชนม์ "

32ครั้น คน ทั้งหลาย ได้ยิน ถึง เรื่อง การ ซึ่ง เป็น ขึ้น มา จาก ความ ตาย แล้ว บาง คน ก็ เยาะ เย้ย แต่ คน อื่นๆ ว่า " เรา จะ ฟัง ท่าน กล่าว เรื่อง นี้ อีก ต่อ ไป "

33แล้ว เปา โลจึงอ อก ไป จาก เขา

34แต่ มี ชาย บาง คน ติดตาม เปา โลไป และ ได้ เชื่อถือ ใน คน เหล่า นั้น มี ดิโอ นิ สิ อัสผู้เป็น สมาชิก สภา อา เรโอ ปากัส กับ หญิง คน หนึ่ง ชื่อ ดา มาริ ส และ คน อื่นๆ ด้วย

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →