Acts 20

Thai Tok

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1เปา โลก ลับ ไป ที่ แคว้น มา ซิ โด เนียครั้น การ วุ่นวาย นั้น สงบ แล้ว เปา โลจึง ให้ ไป ตาม พวก สาวก มาก อด กัน แล้ว ก็ ลา เขา ไป ยัง แคว้น มา ซิ โดเนีย

2เมื่อ ได้ ข้าม ที่ นั้น ไป แล้ว และ ได้ สั่ง เตือนสติ เขา มาก ท่าน ก็ มายัง ประเทศ กรี ก

3พัก อยู่ ที่ นั่น สาม เดือน และ เมื่อ ท่าน จวน จะ ลง เรือ ไป ยัง แคว้นซีเรีย พวก ยิวก็ คิด ร้าย ต่อ ท่าน ท่าน จึง ตั้งใจ กลับ ไป ทาง แคว้น มา ซิ โดเนีย

4คน ที่ ไป ยัง แคว้น เอเชีย กับ เปา โลคือ โสปาเทอร์ชาว เมือง เบโร อา อา ริ ส ทา ร คัสกับ เส คุ น ดัสชาว เมือง เธสะโลนิกา กาย อัสชาว เมือง เด อร์บี และทิโมธี ที คิกัส กับ โต ร ฟีมัส ชาว แคว้น เอเชีย

5แต่ คน เหล่า นั้น ได้ เดินทาง ล่วงหน้า ไป คอย พวก เรา อยู่ ที่ เมือง โต ร อัสก่อ น

6เปา โลที่เมือง โต ร อัสครั้น วัน เทศกาล ขนมปัง ไร้ เชื้อ ล่วง ไป แล้ว เรา ทั้งหลาย จึง ลง เรือ ออก จาก เมือง ฟีลิป ปี และ ต่อ มา ห้า วัน ก็ มา ถึง พวก นั้น ที่ เมือง โต รอัส และ ยับยั้ง อยู่ ที่ นั่น เจ็ด วัน

7ใน วัน ต้น สัปดาห์ เมื่อ พวก สาวก ประชุม กัน ทำ พิธี หัก ขนมปัง เปา โลก็กล่าว สั่งสอน เขา เพราะว่า วัน รุ่ง ขึ้น จะ ลา ไป จาก เขา แล้ว ท่าน ได้ กล่าว ยืด ยาว ไป จน เที่ยง คืน

8มี ตะเกียง หลาย ดวง ใน ห้อง ชั้น บน ที่ เขา ประชุม กัน นั้น

9ชาย หนุ่ม คน หนึ่ง ชื่อ ยุ ทิกัส นั่ง อยู่ ที่ หน้าต่าง ง่วง นอน เต็มที และ เมื่อ เปา โลสั่ง สอน ช้านาน ไป อีก คน นั้น ก็ โงก พลัด ตก จาก หน้าต่าง ชั้น ที่ สาม เมื่อย ก ขึ้น ก็ เห็น ว่า ตาย เสีย แล้ว

10ฝ่าย เปา โลจึง ลง ไป ก้ม ตัว กอด ผู้ นั้น ไว้ แล้ว ว่า " อย่า ตกใจ เลย ด้วยว่า ชีวิต ยัง อยู่ ใน ตัว เขา "

11ครั้น เปา โลขึ้น ไป ห้อง ชั้น บน หัก ขนมปัง และ รับประทาน แล้ว ก็ สนทนา ต่อ ไป อีก ช้านาน จน สว่าง ท่าน ก็ ลา เขา ไป

12คน ทั้งหลาย จึง พา คน หนุ่ม ผู้ ยัง เป็น อยู่ ไป และ ก็ ปลื้ม ใจ ยินดี ไม่ น้อย เลย

13การ เดินทาง โดย เรือ ไป ที่ เมือง มิ เลทัส ฝ่าย พวก เรา ก็ ลง เรือ แล่น ไป ยัง เมือง อัสโสส ก่อน ตั้งใจ ว่า จะ รับ เปา โลที่นั่น ด้วย ท่าน สั่ง ไว้ อย่าง นั้น เพราะ ท่าน หมาย ว่า จะ ไป ทาง บก

14ครั้น ท่าน พบ กับ เรา ที่ เมือง อัสโสส เรา ก็ รับ ท่าน แล้ว มายัง เมือง มิทิเลนี

15ครั้น แล่น เรือ ออก จาก ที่ นั่น ได้ วัน หนึ่ง ก็ มายัง ที่ ตรง ข้าม เกาะ คิโอส วัน ที่ สอง ก็ มา ถึง เกาะ สาม อส และ หยุด พัก ที่ โต ร กิเลียม และ อีก วัน หนึ่ง ก็ มา ถึง เมือง มิ เลทัส

16ด้วยว่า เปา โลได้ตั้ง ใจ ว่า จะ แล่น เลย เมือง เอ เฟซัส ไป เพื่อ จะ ไม่ ต้อง ค้าง อยู่ นาน ใน แคว้น เอเชีย เพราะ ท่าน รีบ ให้ ถึง กรุง เยรูซา เล็ม ถ้า เป็นได้ ให้ ทัน วัน เทศกาล เพ็นเทคอสต์

17เปา โลก ล่า ว คำ ปราศรัย แก่ ผู้ ปกครอง ค ริ สต จักร ที่ เมือง เอ เฟซัส เปา โลจึง ใช้ คน จาก เมือง มิ เลทัส ไป ยัง เมือง เอ เฟซัส ให้ เชิญ พวก ผู้ ปกครอง ใน ค ริ สต จักร นั้น มา

18ครั้น เขา ทั้งหลาย มา ถึง เปาโลแล้ว เปา โลจึงก ล่า ว แก่ เขา ว่า " ท่าน ทั้งหลาย ย่อม ทราบ อยู่ เอง ว่า ข้าพเจ้า ได้ ประพฤติ ต่อ ท่าน อย่างไร ทุก เวลา ตั้งแต่ วัน แรก ที่ ข้าพเจ้า เข้า มา ใน แคว้น เอเชีย

19ข้าพเจ้า ได้ ปรนนิบัติ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ด้วย ความ ถ่อม ใจ ด้วย น้ำตา ไหล เป็นอันมาก และ ด้วย การ ถูก ทดลอง ซึ่ง มา ถึง ข้าพเจ้า เพราะ พวก ยิวคิด ร้าย ต่อ ข้าพเจ้า

20และ สิ่ง หนึ่ง สิ่ง ใด ซึ่ง เป็น คุณ ประโยชน์ แก่ ท่าน ทั้งหลาย ข้าพเจ้า มิได้ ปิด ซ่อน ไว้ แต่ ได้ ชี้แจง ให้ท่า น เห็น กับ ได้ สั่งสอน ท่าน ต่อหน้า คน ทั้งปวง และ ตาม บ้านเรือน

21ทั้ง เป็น พยาน แก่ พวก ยิวและ พวก กรี ก ถึง เรื่อง การก ลับ ใจ ใหม่ เฉพาะ พระเจ้า และ ความ เชื่อ ใน พระ เยซู คริสต์ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ของ เรา

22ดูเถิด บัดนี้ พระ วิญญาณ พัน ผูก ข้าพเจ้า จึง จำเป็น จะ ต้อง ไป ยัง กรุง เยรูซา เล็ม ไม่ ทราบ ว่า จะ มี อะไร เกิด ขึ้น กับ ข้าพเจ้า ที่ นั่น บ้าง

23เว้น ไว้ แต่ พระ วิญญาณ บริสุทธิ์ ทรง เป็น พยาน ใน ทุก บ้าน ทุก เมือง ว่า เครื่อง จองจำ และ ความ ยาก ลำบาก คอยท่า ข้าพเจ้า อยู่

24แต่ สิ่ง เหล่า นี้ ไม่ ได้ เปลี่ยนแปลง ข้าพเจ้า เลย ข้าพเจ้า มิได้ ถือว่า ชีวิต ของ ข้าพเจ้า เป็น สิ่ง ประเสริฐ แก่ ข้าพเจ้า แต่ ใน ชีวิต ของ ข้าพเจ้า ขอ ทำ หน้าที่ ให้ สำเร็จ ด้วย ความ ปีติ ยินดี และ ทำ การ ปรนนิบัติ ที่ ได้ รับ มอบหมาย จาก พระ เยซู เจ้า คือ ที่ จะ เป็น พยาน ถึง ข่าว ประเสริฐ แห่ง พระ คุณ ของ พระเจ้า นั้น

25ดูเถิด ข้าพเจ้า เที่ยว ป่าวประกาศ อาณาจักร ของ พระเจ้า ใน หมู่ พวก ท่าน บัดนี้ ข้าพเจ้า ทราบ อยู่ ว่า ท่าน ทั้งหลาย จะ ไม่ เห็น หน้า ข้าพเจ้า อีก

26เหตุ ฉะนั้น วัน นี้ ข้าพเจ้า ยืนยัน ต่อ ท่าน ทั้งหลาย ว่า ข้าพเจ้า หมด ราคี จาก โลหิต ของ ทุก คน

27เพราะว่า ข้าพเจ้า มิได้ ย่อท้อ ใน การก ล่า ว เรื่อง พระ ดำริ ของ พระเจ้า ทั้งสิ้น ให้ท่า น ทั้งหลาย ฟัง

28เพราะฉะนั้น ท่าน ทั้งหลาย จง ระวัง ตัว ให้ ดี และ จง รักษา ฝูง แกะ ที่ พระ วิญญาณ บริสุทธิ์ ได้ ทรง ตั้งท่า น ไว้ ให้ เป็น ผู้ ดูแล และ เพื่อ จะ ได้ บำรุง เลี้ยง ค ริ สต จักร ของ พระเจ้า ที่ พระองค์ ทรง ไถ่ ด้วย พระ โลหิต ของ พระองค์ เอง

29ข้าพเจ้า ทราบ อยู่ ว่า เมื่อ ข้าพเจ้า ไป แล้ว จะ มี สุนัข ป่า อัน ร้าย เข้า มา ใน หมู่ พวก ท่าน และ จะ ไม่ ละเว้น ฝูง แกะ ไว้ เลย

30จะ มี บาง คนใน หมู่ พวก ท่าน เอง ขึ้น กล่าว บิดเบือน ความ จริง เพื่อ จะ ชักชวน พวก สาวก ให้ หลง ตาม เขา ไป

31เหตุ ฉะนั้น จง ตื่นตัว อยู่ และ จำ ไว้ ว่า ข้าพเจ้า ได้ สั่งสอน เตือนสติ ท่าน ทุก คน ด้วย น้ำตา ไหล ทั้ง กลางวัน กลางคืน ตลอด สาม ปี มิได้ หยุดหย่อน

32พี่น้อง ทั้งหลาย บัดนี้ ข้าพเจ้า ฝาก ท่าน ไว้ กับ พระเจ้า และ กับ พระ ดำรัส แห่ง พระ คุณ ของ พระองค์ ซึ่ง มี ฤทธิ์ ก่อสร้าง ท่าน ขึ้น ได้ และ ให้ท่า น มี มรดก ด้วย กัน กับ บรรดา ผู้ ที่ ทรง แยก ตั้ง ไว้

33ข้าพเจ้า มิได้ โลภ เงิน หรือ ทอง หรือ เสื้อ ผ้า ของ ผู้ ใด

34แล้ว ท่าน ทั้งหลาย ทราบ ว่า มือ ของ ข้าพเจ้า เอง นี้ ได้ จัดหา สิ่ง ที่ จำเป็น สำหรับ ตัว ข้าพเจ้า กับ คน ที่ อยู่ กับ ข้าพเจ้า

35ข้าพเจ้า ได้ วาง แบบอย่าง ไว้ ให้ท่า น ทุก อย่าง แล้ว ให้ เห็น ว่า โดย ทำ งาน เช่น นี้ ควร จะ ช่วย คน ที่ มี กำลัง น้อย และ ให้ ระลึก ถึง พระ วจนะ ของ พระ เยซู เจ้า ซึ่ง พระองค์ ตรัส ว่า ` การ ให้ เป็น เหตุ ให้ มีค วาม สุข ยิ่ง กว่า การ รับ ' "

36ครั้น เปา โลก ล่า วอ ย่าง นั้น แล้ว จึง คุกเข่า ลง อธิษฐาน กับ คน เหล่า นั้น

37เขา ทั้งหลาย จึง ร้องไห้ มากมาย และ กอด คอ ของ เปาโล จุบ ท่าน

38เขา เป็น ทุกข์ มาก ที่สุด เพราะ เหตุ ถ้อยคำ ที่ ท่าน กล่าว ว่า เขา จะ ไม่ เห็น หน้า ท่าน อีก แล้ว เขา ก็ พา ท่าน ไป ส่ง ที่ เรือ

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →