bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Tok
/
Acts 22
Acts 22
Thai Tok
← Chapter 21
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 23 →
1
เปา โลเล่าให้ ฝูง ชน ชาติ ยิวฟัง ถึง การก ลับ ใจเสีย ใหม่ ของ ตน ( ก จ 9 : 1 - 18 ; 26 : 9 - 18 ) " ท่าน ทั้งหลาย พี่น้อง และ บรรดา ท่าน ผู้ อาวุโส ขอ ฟัง คำ ให้การ ซึ่ง ข้าพเจ้า จะ แก้ คดี ให้ท่า น ฟัง ณ บัดนี้ "
2
( ครั้น เขา ทั้งหลาย ได้ยิน ท่าน พูด ภาษา ฮีบรู เขา ก็ ยิ่ง เงียบ ลง กว่า ก่อน เปา โลจึงก ล่า ว ว่า )
3
" ที่จริง ข้าพเจ้า เป็นยิว เกิด ใน เมือง ทาร์ซัสแคว้น ซี ลีเซีย แต่ ได้ เติบโต ขึ้น ใน เมือง นี้ และ ได้ เล่าเรียน กับ ท่าน อาจารย์ กามา ลิเอล ตาม พระราชบัญญัติ ของ บรรพบุรุษ ของ เรา โดย ถี่ถ้วน ทุก ประการ จึง มี ใจร้อน รน ใน การ ปรนนิบัติ พระเจ้า เหมือน อย่าง ท่าน ทั้งหลาย ใน ทุกวันนี้
4
ข้าพเจ้า ได้ ข่มเหง คน ทั้งหลาย ที่ ถือ ใน ทาง นี้ จนถึง ตาย และ ได้ ผูกมัด เขา จำ ไว้ ใน คุก ทั้ง ชาย และ หญิง
5
ตาม ที่ มหา ปุโรหิต กับ สภา อาจ เป็น พยาน ให้ ข้าพเจ้า ได้ เพราะ ข้าพเจ้า ได้ ถือ หนังสือ จาก ท่าน ผู้ นั้น ไป ยัง พวก พี่น้อง และ ได้ เดินทาง ไป เมือง ดา มัสกัส เพื่อ จับ มัด คน ทั้งหลาย พา มายัง กรุง เยรูซา เล็ม ให้ ทำโทษ เสีย
6
ต่อ มา เมื่อ ข้าพเจ้า กำลัง เดินทาง ไป ใกล้ จะ ถึง เมือง ดา มัสกัส ประมาณ เวลา เที่ยง ใน ทันใด นั้น มี แสงสว่าง กล้า มา จาก ฟ้า ล้อม ข้าพเจ้า ไว้
7
ข้าพเจ้า จึง ล้ม ลง ที่ดิน และ ได้ยิน พระ สุรเสียง ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า ` เซาโล เซาโลเอ๋ย เจ้า ข่มเหง เรา ทำไม '
8
ข้าพเจ้า จึง ทูล ตอบ ว่า ` พระองค์เจ้า ข้า พระองค์ ทรง เป็น ผู้ ใด ' พระองค์ จึง ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า ` เรา คือ เยซู ชาว นา ซา เร็ธซึ่ง เจ้า ข่มเหง นั้น '
9
ฝ่าย คน ทั้งหลาย ที่ อยู่ กับ ข้าพเจ้า ได้ เห็น แสงสว่าง นั้น และ ตกใจ กลัว แต่ พระ สุรเสียง ที่ ตรัส กับ ข้าพเจ้า นั้น เขา หา ได้ยิน ไม่
10
ข้าพเจ้า จึง ทูล ถาม ว่า ` พระองค์เจ้า ข้า ข้าพเจ้า จะ ต้อง ทำ ประการ ใด ' องค์ พระผู้เป็นเจ้า จึง ตรัส แก่ ข้าพเจ้า ว่า ` เจ้า จง ลุก ขึ้น เข้าไป ใน เมือง ดา มัสกัส และ ที่ นั่น เขา จะ บอก เจ้า ให้ รู้ ถึง การ ทุก สิ่ง ซึ่ง ได้ กำหนด ไว้ ให้ เจ้า ทำ นั้น '
11
เมื่อ ข้าพเจ้า เห็น อะไร ไม่ ได้ เนื่องจาก พระ รัศมี อัน แรง กล้า นั้น คน ที่มา ด้วย กัน กับ ข้าพเจ้า ก็ จูงมือ พา ข้าพเจ้า เข้าไป ใน เมือง ดา มัสกัส
12
มีค น หนึ่ง ชื่อ อา นาเนีย เป็น คน มี ศรัทธา มาก ตาม พระราชบัญญัติ และ มีชื่อ เสียง ดี ท่ามกลาง พวก ยิวทั้งปวง ที่ อยู่ ที่ นั่น
13
ได้ มา หา ข้าพเจ้า และ ยืน อยู่ ใกล้ กล่าว แก่ ข้าพเจ้า ว่า ` พี่ เซาโลเอ๋ย จง เห็น ได้ อีก เถิด ' ข้าพเจ้า จึง เห็น ท่าน ได้ ใน เวลา นั้น
14
ท่าน จึง กล่าว ว่า ` พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เรา ได้ ทรง เลือก ท่าน ไว้ ประสงค์ จะ ให้ท่า น รู้จัก น้ำ พระทัย ของ พระองค์ ให้ท่า น เห็น พระองค์ ผู้ ชอบธรรม และ ให้ ได้ยิน พระ สุรเสียง จาก พระ โอษฐ์ ของ พระองค์
15
เพราะว่า ท่าน จะ เป็น พยาน ฝ่าย พระองค์ ให้ คน ทั้งปวง ทราบ ถึง เหตุการณ์ ซึ่ง ท่าน เห็น และ ได้ยิน นั้น
16
เดี๋ยวนี้ ท่าน จะ รอ ช้า อยู่ ทำไม จง ลุก ขึ้น รับ บัพ ติ ศ มา ด้วย ออก พระ นาม ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ลบล้าง ความ ผิด บาป ของ ท่าน เสีย '
17
พระเจ้า ทรง เตือน เปา โลให้อ อก ไป จาก กรุง เยรูซา เล็ม ต่อ มา เมื่อ ข้าพเจ้า กลับ มายัง กรุง เยรูซา เล็ม และ กำลัง อธิษฐาน อยู่ ใน พระ วิหาร ข้าพเจ้า ก็ เคลิ้ม ไป
18
และ ได้ เห็น พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า ` จง รีบ ออก ไป จาก กรุง เยรูซา เล็ม โดย เร็ว ด้วยว่า เขา จะ ไม่ รับคำ ของ เจ้า ซึ่ง อ้าง พยาน ถึง เรา '
19
ข้าพเจ้า จึง ทูล ว่า ` พระองค์เจ้า ข้า คน เหล่า นั้น ทราบ อยู่ ว่า ข้าพระ องค์ ได้ จับ คน ทั้งหลาย ที่ เชื่อ ใน พระองค์ ไป ใส่ คุก และ เฆี่ยน ตี ตาม ธรรม ศาลา ทุกแห่ง
20
และ เมื่อ เขา ทำให้ โลหิต ของ ส เท เฟนพยาน ผู้ ยอม ตาย เพื่อ พระองค์ ตก นั้น ข้าพระ องค์ ได้ ยืน อยู่ ใกล้ และ เห็น ชอบ ใน การ ประหาร เขา เสีย นั้น ด้วย และ ข้าพระ องค์ เป็น คน เฝ้า เสื้อ ผ้า ของ คน ที่ ฆ่า ส เท เฟนนั้น '
21
แล้ว พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า ` จง ไป เถิด เรา จะ ใช้ ให้ เจ้า ไป ไกล ไป หา คน ต่าง ชาติ ' "
22
เขา ทั้งหลาย ได้ ฟัง เปา โลก ล่า ว แค่ นี้ แล้ว ก็ ร้อง เสียง ดัง ว่า " เอา คน เช่น นี้ ไป จาก แผ่นดิน โลก ไม่ ควร จะ ให้ เขา มี ชีวิต อยู่ "
23
เมื่อ เขา ทั้งหลาย กำลัง โห่ ร้อง และ ถอด เสื้อ เอา ผงคลี ดิน ซัด ขึ้น ไป ใน อากาศ
24
เปา โลซึ่ง เป็น ชาติ โรม ได้ รอด พ้น การ เฆี่ยน นาย พัน จึง สั่ง ให้ พา เปา โลเข้าไป ในกรม ทหาร และ สั่ง ให้ ไต่สวน โดย การ เฆี่ยน เพื่อ จะ ได้ รู้ ว่า เขา ร้อง ปรักปรำ ท่าน ด้วย เหตุ ประการ ใด
25
ครั้น เอา เชือก หนัง มัด เปาโล ท่าน จึง ถาม นาย ร้อย ซึ่ง ยืน อยู่ ที่ นั่น ว่า " การ ที่ จะ เฆี่ยน คน สัญชาติ โรม ก่อน พิพากษา ปรับโทษ นั้น ถูก ต้องตา มก ฎ หมาย หรือ "
26
เมื่อ นาย ร้อย ได้ยิน แล้ว จึง ไป บอก นาย พัน ว่า " ท่าน จะ ทำ อะไร นั่น คน นั้น เป็น คน สัญชาติ โรม "
27
ฝ่าย นาย พัน จึง ไป หา เปาโลถามว่า " ท่าน เป็น คน สัญชาติ โรม หรือ จง บอก เรา เถิด " เปา โลจึง ตอบ ว่า " ใช่ แล้ว "
28
นาย พัน จึง ตอบ ว่า " ซึ่ง เรา เป็น คน สัญชาติ โรม ได้นั้น เรา ต้อง เสีย เงิน มาก " เปา โลจึง ตอบ ว่า " ข้าพเจ้า เป็น คน สัญชาติ โรม โดย กำเนิด "
29
ขณะ นั้น คน ทั้งหลาย ที่ จะ ไต่สวน เปา โลก็ได้ ละ ท่าน ไป ทันที และ นาย พัน เมื่อ ทราบ ว่า เปา โลเป็นค น สัญชาติ โรม ก็ ตกใจ กลัว เพราะ ได้ มัด ท่าน ไว้
30
ครั้น วัน รุ่ง ขึ้น นาย พัน อยาก รู้ แน่ ว่า พวก ยิวได้ กล่าวหา เปา โลด้วยเหตุใด จึง ได้ ถอด เครื่อง จำ เปาโล สั่ง ให้ พวก ปุโรหิต ใหญ่ กับ บรรดา สมาชิก สภา ประชุม กัน แล้ว พา เปา โลล ง ไป ให้ ยืน อยู่ ต่อหน้า เขา ทั้งหลาย
← Chapter 21
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 23 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28