Acts 7

Thai Tok

1มหา ปุโรหิต จึง ถาม ว่า " เรื่อง นี้ จริง หรือ "

2ส เท เฟนได้ เล่า ถึง การ ที่ พระเจ้า ได้ ทรง กระทำ ไว้ กับ ชน ชาติ อิส รา เอลฝ่ายสเท เฟนจึง ตอบ ว่า " ท่าน ทั้งหลาย พี่น้อง และ บรรดา ท่าน ผู้ อาวุโส ขอ ฟัง เถิด พระเจ้า แห่ง สง่า ราศี ได้ ปรากฏ แก่ อับ รา ฮัมบิดา ของ เรา เมื่อ ท่าน ยัง อยู่ ใน ประเทศ เม โสโปเต เมีย ก่อน ที่ ไป อาศัย อยู่ ใน เมือง ฮา ราน

3และ ได้ ตรัส กับ ท่าน ว่า ` เจ้า จง ออก ไป จาก ประเทศ ของ เจ้า จาก ญาติ พี่น้อง ของ เจ้า ไป ยัง แผ่นดิน ที่ เรา จะ ชี้ ให้ เจ้า เห็น '

4อับ รา ฮัมจึง ออก จาก แผ่นดิน ของ ชาว เคลเดียไป อาศัย อยู่ ที่ เมือง ฮา ราน หลังจาก ที่ บิดา ของ ท่าน สิ้นชีพ แล้ว พระองค์ ทรง ให้ท่า นอ อก จาก ที่ นั่น มา อยู่ ใน แผ่นดิน นี้ ที่ ท่าน ทั้งหลาย อาศัย อยู่ ทุกวันนี้

5แต่ พระองค์ ไม่ ทรง โปรด ให้ อับ รา ฮัมมี มรดก ใน แผ่นดิน นี้ แม้ เท่า ฝ่า เท้า ก็ ไม่ ได้ และ ขณะ เมื่อ ท่าน ยัง ไม่ มี บุตร พระองค์ ทรง สัญญา ไว้ ว่า จะ ให้ แผ่นดิน นี้ เป็น กรรมสิทธิ์ ของ ท่าน และ เชื้อสาย ของ ท่าน ที่มา ภายหลัง ท่าน

6พระเจ้า ตรัส ดังนี้ ว่า เชื้อสาย ของ ท่าน จะ ไป อาศัย อยู่ ใน ต่าง ประเทศ และ ชาว ประเทศ นั้น จะ เอา เขา เป็น ทาส และ จะ ข่มเหง เขา เป็น เวลา สี่ ร้อย ปี

7พระเจ้า ตรัส ว่า ` และ เรา จะ พิพากษา ประเทศ ที่ เขา จะ เป็น ทาส นั้น ภายหลัง เขา จะ ออก มา และ ปรนนิบัติ เรา ณ สถาน ที่ นี้ '

8พระองค์ ได้ ทรง ตั้ง พัน ธ สัญญา พิธี เข้าสุหนัต ไว้ กับ อับ ราฮัม เหตุ ฉะนั้น เมื่อ อับ รา ฮัมให้ กำเนิด บุตร ชื่อ อิสอัค จึง ให้ เข้าสุหนัต ใน วัน ที่ แปด อิส อัคให้กำเนิดบุตร ชื่อ ยา โค บ และ ยา โค บ ให้ กำเนิด บุตร สิบ สอง คน ซึ่ง เป็น บรรพบุรุษ ของ เรา

9ฝ่าย บรรพบุรุษ เหล่า นั้น คิด อิจฉา โย เซ ฟจึง ขาย เขา ไป ยัง ประเทศ อียิปต์ แต่ พระเจ้า ทรง สถิต กับ โยเซฟ

10ทรง โปรด ช่วย โย เซ ฟให้พ้น จาก ความ ทุกข์ ลำบาก ทั้งสิ้น และ ทรง ให้ท่า น เป็น ที่ โปรดปราน และ มี สติปัญญา ใน สาย พระ เนตร ของฟาโรห์ กษัตริย์ ของ ประเทศ อียิปต์ ท่าน จึง ตั้ง โย เซ ฟให้เป็น ผู้ ปกครอง ประเทศ อี ยิปต์กับ ทั้ง พระราช สำนัก ของ ท่าน

11แล้ว บังเกิด การ กันดาร อาหาร ทั่ว แผ่นดิน อี ยิปต์และ แผ่นดิน คา นา อัน และ มีค วาม ลำบาก มาก บรรพบุรุษ ของ เรา จึง ไม่ มี อาหาร

12ฝ่าย ยา โค บ เมื่อ ได้ยิน ว่า มี ข้าว อยู่ ใน ประเทศ อียิปต์ จึง ใช้ บรรพบุรุษ ของ เรา ไป เป็น ครั้ง แรก

13พอ คราว ที่ สอง โย เซ ฟก็สำแดง ตัว ให้ พี่น้อง รู้จัก และ ให้ ฟาโรห์รู้จัก วงศ์ ญาติ ของ ตน ด้วย

14ฝ่าย โย เซ ฟจึง ได้ เชิญ ยา โค บ บิดา กับ บรรดา ญาติ ของ ตน เจ็ด สิบ ห้า คน ให้ มา หา

15ยา โค บ ได้ ลง ไป ยัง ประเทศ อียิปต์ แล้ว ท่าน กับ พวก บรรพบุรุษ ของ เรา ได้ สิ้นชีพ

16เขา จึง ได้ นำ ศพ ไป ฝัง ไว้ ใน เมือง เชเคม ใน อุโมงค์ ที่ อับ รา ฮัมเอา เงิน จำนวน หนึ่ง ซื้อ จาก บุตร ชาย ของ ฮา โมร์บิดา ของ เชเคม

17เมื่อ ใกล้ เวลา ตาม พระ สัญญา ซึ่ง พระเจ้า ได้ ปฏิญาณ ไว้ กับ อับ ราฮัม ชน ชาติ อิส รา เอลได้ทวี มาก ขึ้น ใน ประเทศ อียิปต์

18จนกระทั่ง กษัตริย์ องค์ หนึ่งซึ่ง ไม่ รู้จัก โย เซ ฟได้ขึ้น เสวย ราชย์

19กษัตริย์ องค์ นั้น ได้ ทรง ออก อุบาย ทำ กับ ญาติ ของ เรา ข่มเหง บรรพบุรุษ ของ เรา บังคับ ให้ ทิ้ง ลูก อ่อน ของ เขา เสีย ไม่ ให้ มี ชีวิต รอด อยู่ ได้

20คราว นั้น โมเสส เกิด มา มี รูปร่าง งดงาม เขา จึง ได้ เลี้ยง ไว้ ใน บ้าน บิดา จน ครบ สาม เดือน

21และ เมื่อ ลูก อ่อน นั้น ถูก ทิ้ง ไว้ นอก บ้าน แล้ว ราช ธิดา ของ ฟาโรห์จึง รับ มา เลี้ยง ไว้ ต่าง บุตร ชาย ของ ตน

22ฝ่าย โมเสส จึง ได้ เรียน รู้ ใน วิชาการ ทุก อย่าง ของ ชาว อียิปต์ มีค วาม เฉียบแหลม มาก ใน การ พูด และ กิจการ ต่างๆ

23แต่ ครั้น โมเสส มีอายุ ได้ สี่ สิบ ปี เต็ม แล้ว ก็ นึก อยาก จะ ไป เยี่ยม ญาติ พี่น้อง ของ ตน คือ ชน ชาติ อิส ราเอล

24เมื่อ ท่าน ได้ เห็น คน หนึ่ง ถูก ข่มเหง จึง เข้าไป ช่วย โดย ฆ่า ชาว อี ยิปต์ซึ่ง เป็น ผู้ กดขี่ นั้น เป็นการ แก้แค้น

25ด้วย คาด ว่า ญาติ พี่น้อง คง เข้าใจ ว่า พระเจ้า จะ ทรง ช่วย เขา ให้ รอด ด้วย มือ ของ ตน แต่ เขา หา เข้าใจ ดังนั้น ไม่

26วัน รุ่ง ขึ้น โมเสส ได้ เข้า มา พบ เขา ขณะ วิวาท กัน ก็ อยาก จะ ให้ เขา กลับ ดี กัน อีก จึง กล่าว ว่า ` เพื่อน เอ๋ย ท่าน เป็น พี่น้อง กัน ไฉน จึง ทำร้าย กัน เล่า '

27ฝ่าย คน ที่ ข่มเหง เพื่อน นั้น จึง ผลัก โมเสส ออก ไป และ กล่าว ว่า ` ใคร แต่งตั้ง เจ้า ให้ เป็น ผู้ ครอบครอง และ ผู้ พิพากษา พวก เรา

28เจ้า จะ ฆ่า เรา เสีย เหมือน ฆ่า ชาว อี ยิปต์เมื่อ วาน นี้ หรือ '

29เมื่อ โมเสส ได้ยิน คำ นั้น จึง หนี ไป อาศัย อยู่ ที่ แผ่นดิน มีเดียน และ ให้ กำเนิด บุตร ชาย สอง คน ที่ นั่น

30ครั้น ล่วง ไป ได้ สี่ สิบ ปี แล้ว ทูต สวรรค์ องค์ หนึ่ง ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า มา ปรากฏ แก่ โมเสส ใน เปลว ไฟ ที่ พุ่ม ไม้ ใน ถิ่น ทุรกันดาร แห่ง ภูเขา ซี นาย

31เมื่อ โมเสส เห็น ก็ ประหลาด ใจ ด้วย เรื่อง นิมิต นั้น ครั้น เข้าไป ดู ใกล้ ๆ ก็ มี พระ สุรเสียง ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส กับ เขา

32ว่า ` เรา เป็น พระเจ้า ของ บรรพบุรุษ ของ เจ้า เป็น พระเจ้า ของ อับ ราฮัม เป็น พระเจ้า ของ อิสอัค และ เป็น พระเจ้า ของ ยา โค บ ' โมเสส จึง กลัว จน ตัว สั่น ไม่ อาจม อง ดู

33ฝ่าย องค์ พระผู้เป็นเจ้า จึง ตรัส กับ โมเสส ว่า ` จง ถอด รองเท้า ของ เจ้า ออก เสีย เพราะว่า ที่ ซึ่ง เจ้า ยืน อยู่ นี้ เป็น ที่ บริสุทธิ์

34ดูเถิด เรา ได้ เห็น ความ ทุกข์ ของ ชน ชาติ ของ เรา ที่ อยู่ ใน ประเทศ อี ยิปต์แล้ว และ เรา ได้ยิน เสียง คร่ำครวญ ของ เขา และ เรา ลง มา เพื่อ จะ ช่วย เขา ให้ รอด จง มา เถิด เรา จะ ใช้ เจ้า ไป ยัง ประเทศ อียิปต์ '

35โมเสส ผู้ นี้ ซึ่ง ถูก เขา ปฏิเสธ โดย กล่าว ว่า ` ใคร แต่งตั้ง เจ้า ให้ เป็น ผู้ ครอบครอง และ ผู้ พิพากษา พวก เรา ' โดย มือ ของ ทูต สวรรค์ ซึ่ง ได้ ปรากฏ แก่ ท่าน ที่ พุ่ม ไม้ พระเจ้า ทรง ใช้ โมเสส คน นี้ แหละ ให้ เป็น ทั้ง ผู้ ครอบครอง และ ผู้ ช่วย ให้ พ้น

36คน นี้ แหละ เป็น ผู้ นำ เขา ทั้งหลาย ออก มา โดยที่ ได้ ทำ การ มหัศจรรย์ และ หมาย สำคัญ ต่างๆ ใน แผ่นดิน อียิปต์ ที่ ทะเล แดง และ ใน ถิ่น ทุรกันดาร สี่ สิบ ปี

37โมเสส คน นี้ แหละ ได้ กล่าว แก่ ชน ชาติ อิส รา เอลว่า ` องค์ พระผู้เป็นเจ้า ผู้ เป็น พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย จะ ทรง โปรด ประทาน ศาสดา พยากรณ์ ผู้ หนึ่ง เหมือน อย่าง เรา ให้ แก่ ท่าน จาก จำพวก พี่น้อง ของ ท่าน ท่าน ทั้งหลาย จง เชื่อฟัง ผู้ นั้น '

38โมเสส นี้ แหละ ได้ อยู่ กับ พล ไพร่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร กับ ทูต สวรรค์ ซึ่ง ได้ ตรัส แก่ ท่าน ที่ ภูเขา ซี นาย และ อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ เรา ที่ ได้ รับ พระ ดำรัส อัน ทรง ชีวิต มา ให้ เรา ทั้งหลาย

39บรรพบุรุษ ของ เรา ไม่ ยอม เชื่อฟัง โมเสส ผู้ นี้ แต่ ได้ ผลัก ไส ท่าน ให้ ไป จาก เขา ด้วย มี ใจ ปรารถนา จะ กลับ ไป ยัง แผ่นดิน อียิปต์

40จึง กล่าว แก่ อา โร น ว่า ` ขอ สร้าง พระ ให้ แก่ พวก ข้าพเจ้า ซึ่ง จะ นำ พวก ข้าพเจ้า ไป ด้วยว่า โมเสส คน นี้ ที่ ได้ นำ ข้าพเจ้า ออก มา จาก ประเทศ อี ยิปต์เป็น อะไร ไป เสีย แล้ว ข้าพเจ้า ไม่ ทราบ '

41ใน คราว นั้น เขา ทั้งหลาย ได้ ทำ รูป โค หนุ่ม และ ได้ นำ เครื่อง สัต ว บูชา มา ถวาย แก่ รูป นั้น และ มี ใจ ยินดี ใน สิ่ง ซึ่ง มือ ของ ตน เอง ได้ ทำ ขึ้น

42แต่ พระเจ้า ทรง หัน พระ พักตร์ ไป เสีย และ ปล่อย ให้ เขา นมัสการ หมู่ ดาว ใน ท้อง ฟ้า ตาม ที่ มี เขียน ไว้ ใน พระ คัมภีร์ แห่ง ศาสดา พยากรณ์ ว่า ` โอ วงศ์วาน อิส ราเอลเอ๋ย เจ้า ได้ ฆ่า สัต ว บูชา เรา และ ถวาย เครื่องบูชา ให้ แก่ เรา ใน ถิ่น ทุรกันดาร ถึง สี่ สิบ ปี หรือ

43แล้ว เจ้า ทั้งหลาย ได้ หาม พลับพลา ของ พระโมเลค และ ได้ เอา ดาว พ ระเร ฟาน รูป พระ ที่ เจ้า ได้ กระทำ ขึ้น เพื่อ กราบ นมัสการ รูป นั้น ต่างหาก เรา จึง จะ กวาด เจ้า ทั้งหลาย ให้ ไป อยู่ พ้น เมือง บา บิ โลน อีก '

44บรรพบุรุษ ของ เรา เมื่อ อยู่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร ก็ มี พลับพลา แห่ง สักขี พยาน ตาม ที่ พระองค์ ทรง สั่ง ไว้ เมื่อ ตรัส กับ โมเสส ว่า ให้ ทำ พลับพลา ตาม แบบ ที่ ได้ เห็น

45ฝ่าย บรรพบุรุษ ของ เรา ที่มา ภายหลัง เมื่อ ได้ รับ พลับพลา นั้น จึง ขน ตาม เยซู ไป เมื่อ ได้ เข้า ยึด แผ่นดิน ของ บรรดา ประชาชาติ ซึ่ง พระเจ้า ได้ ทรง ขับ ไล่ ไป ให้ พ้น หน้า บรรพบุรุษ ของ เรา พลับพลา นั้น ก็ มี สืบ มา จนถึง สมัย ดา วิด

46ดา วิด นั้น มีค วาม ชอบ จำเพาะ พระ พักตร์ พระเจ้า และ มี ใจ ปรารถนา ที่ จะ หา พระ นิเวศ สำหรับ พระเจ้า ของ ยา โค บ

47แต่ ซา โลม อ น เป็น ผู้ ได้ สร้าง พระ นิเวศ สำหรับ พระองค์

48ถึง กระนั้น ก็ดี องค์ ผู้ สูง สุด หา ได้ ประทับ ใน พระ วิหาร ซึ่ง มือ มนุษย์ ได้ ทำ ไว้ ไม่ ตาม ที่ ศาสดา พยากรณ์ ได้ กล่าว ไว้ ว่า

49` องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส ว่า สวรรค์ เป็น บัลลังก์ ของ เรา และ แผ่นดิน โลก เป็น แท่น รองเท้า ของ เรา เจ้า จะ สร้าง นิเวศ อะไร สำหรับ เรา หรือ ที่ พำนัก ของ เรา อยู่ ที่ไหน

50สิ่ง เหล่า นี้ มือ ของ เรา ได้ กระทำ ทั้งสิ้น มิ ใช่ หรือ '

51ท่าน คน ชาติ หัวแข็ง ใจ ดื้อ หูตึง ท่าน ทั้งหลาย ขัดขวาง พระ วิญญาณ บริสุทธิ์ อยู่ เสมอ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ทำ อย่างไร ท่าน ก็ ทำ อย่าง นั้น ด้วย

52มี ใคร บ้าง ใน พวก ศาสดา พยากรณ์ ซึ่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน มิได้ ข่มเหง และ เขา ได้ ฆ่า บรรดา คน ที่ พยากรณ์ ถึง การ เสด็จ มา ของ องค์ ผู้ ชอบธรรม ซึ่ง ท่าน ทั้งหลาย เป็น ผู้ ทรยศ และ ผู้ ฆาตกรรม พระองค์ นั้น เสีย

53คือ ท่าน ทั้งหลาย ผู้ ที่ ได้ รับ พระราชบัญญัติ จาก เหล่า ทูต สวรรค์ แต่ หา ได้ รักษา พระราชบัญญัติ นั้น ไม่ "

54พวก เขา ได้ เอา หิน ขว้าง ส เท เฟนเมื่อ เขา ทั้งหลาย ได้ยิน ดังนั้น ก็ รู้สึก บาดใจ และ ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน เข้าใส่ ส เทเฟน

55ฝ่าย ส เท เฟนประกอบด้วย พระ วิญญาณ บริสุทธิ์ ได้ เขม้น ดู สวรรค์ เห็น สง่า ราศี ของ พระเจ้า และ พระ เยซู ทรง ยืน อยู่ เบื้อง ขวา พระ หัตถ์ ของ พระเจ้า

56แล้ว ท่าน ได้ กล่าว ว่า " ดูเถิด ข้าพเจ้า เห็น ท้อง ฟ้า แหวก เป็น ช่อง และ บุตร มนุษย์ ยืน อยู่ เบื้อง ขวา พระ หัตถ์ ของ พระเจ้า "

57แต่ เขา ทั้งปวง ร้อง เสียง ดัง และ อุด หู วิ่ง กรู กัน เข้าไป ยัง ส เทเฟน

58แล้ว ขับ ไล่ ท่าน ออก จาก กรุง และ เอา หิน ขว้าง ฝ่าย คน ที่ เป็น พยาน ปรักปรำ ส เท เฟนได้ ฝาก เสื้อ ผ้า ของ ตน วาง ไว้ ที่ เท้า ของ ชาย หนุ่ม คน หนึ่ง ชื่อ เซาโล

59เขา จึง เอา หิน ขว้าง ส เท เฟนเมื่อ กำลัง อ้อนวอน พระเจ้า อยู่ ว่า " ข้า แต่ พระ เยซู เจ้า ขอ ทรง โปรด รับ จิต วิญญาณ ของ ข้าพระ องค์ ด้วย "

60ส เท เฟนก็ คุกเข่า ลง ร้อง เสียง ดัง ว่า " พระองค์เจ้า ข้า ขอ โปรด อย่า ทรง ถือ โทษ เขา เพราะ บาป นี้ " เมื่อ กล่าว เช่น นี้ แล้ว ก็ ล่วง หลับ ไป

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →