Acts 25

Thai Tok

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →

1เฟสทัสฟัง พวก โจทก์ ของ เปา โลเมื่อ เฟสทัสเข้า รับ ตำแหน่ง ราชการ ได้ สาม วัน แล้ว จึง ออก จาก เมือง ซี ซา รี ยา ขึ้น ไป ยัง กรุง เยรูซา เล็ม

2มหา ปุโรหิต กับ คน สำคัญๆ ใน พวก ยิวมา ฟ้อง เปา โลต่อ ท่าน และ ได้ วิงวอน ท่าน

3ขอ ให้ กรุณา เขา โดย สั่ง ให้ ส่ง เปา โลมา ยัง กรุง เยรูซา เล็ม ด้วย เขา คิด จะ ซุ่ม คอย ฆ่า ท่าน เสีย กลาง ทาง

4ฝ่าย เฟสทัสจึง ตอบ ว่า เปา โลนั้นค ว ร จะ ถูก คุม ไว้ ใน เมือง ซี ซา รี ยา และ อีก หน่อย หนึ่ง ท่าน เอง ก็ จะ กลับ ไป ยัง เมือง นั้น

5ท่าน จึง ว่า " ถ้า เปา โลมีความ ผิด อย่าง หนึ่ง อย่าง ใด ให้ ผู้ ใด ใน พวก ท่าน ที่ สามารถ ลง ไป ด้วย กัน กับ เรา ยื่น ฟ้อง เอาเถิด "

6เมื่อ ท่าน พัก อยู่ ที่ นั่น เกิน กว่า สิบ วัน แล้ว ก็ได้ ลง ไป ยัง เมือง ซี ซา รี ยา ครั้น รุ่ง ขึ้น ท่าน จึง นั่ง บัลลังก์ พิพากษา และ สั่ง ให้ พา เปา โลเข้ามา

7ครั้น เปา โลเข้ามา แล้ว พวก ยิวที่ ลง มา จาก กรุง เยรูซา เล็ม ก็ ยืน ล้อม ไว้ รอบ และ กล่าว ความ อุกฉกรรจ์ ใส่ เปา โลหลายข้อ แต่ พิสูจน์ ไม่ ได้

8เปา โลจึง แก้ คดี เอง ว่า " ข้าพเจ้า ไม่ ได้ กระทำ อะไร ผิดก ฎ หมาย ของ พวกยิว หรือ ต่อ พระ วิหาร หรือ ต่อ ซีซาร์ "

9ฝ่าย เฟสทัสอยาก ได้ความ ชอบ จาก พวก ยิวจึง ถาม เปาโลว่า " เจ้า จะ ขึ้น ไป ยัง กรุง เยรูซา เล็ม ให้ เรา ชำระ ความ เรื่อง นี้ ที่ นั่น หรือ "

10เปา โลอุท ธรณ์ถึง ซีซาร์ เปา โลตอบ ว่า " ข้าพเจ้า ก็ กำลัง ยืน อยู่ ต่อหน้า บัลลังก์ พิพากษา ของ ซีซาร์ อยู่ แล้ว ก็ สมควร จะ พิพากษา ข้าพเจ้า เสีย ที่ นี่ ตาม ที่ ท่าน ทราบ ดี อยู่ แล้ว ว่า ข้าพเจ้า ไม่ ได้ กระทำ ผิด ต่อ พวกยิว

11เพราะ ถ้า ข้าพเจ้า เป็น ผู้ กระทำ ผิด หรือ ได้ กระทำ อะไร ที่ ควร จะ มี โทษ ถึง ตาย ข้าพเจ้า ก็ ยอม ตาย ไม่ ขัดขืน แต่ ถ้า เรื่อง ที่ เขา ฟ้อง ข้าพเจ้า นั้น ไม่ จริง แล้ว ไม่ มี ผู้ ใด มี อำนาจ จะ มอบ ข้าพเจ้า ให้ เขา ได้ ข้าพเจ้า ขอ อุทธรณ์ ถึง ซีซาร์ "

12ฝ่าย เฟสทัสเมื่อพูด กับ ที่ ปรึกษา แล้ว จึง ตอบ ว่า " เจ้า ได้ ขอ อุทธรณ์ ถึง ซีซาร์ แล้ว หรือ เจ้า ก็ จะ ต้อง ไป เฝ้า ซีซาร์ "

13อา ก ริ ป ปา และ เฟสทัสฟัง เปา โลครั้น ล่วง ไป หลาย วัน กษัตริย์ อา ก ริ ป ปา กับ พระนาง เบอร์ นิ ส ก็ เสด็จ มา เยี่ยม คำนับ เฟสทัสยัง เมือง ซี ซา รี ยา

14ขณะ ที่ ท่าน ค้าง อยู่ ที่ นั่น หลาย วัน เฟสทัสก็เล่า เรื่อง คดี ของ เปา โลให้กษัตริ ย์ฟัง ว่า " มี ชาย คน หนึ่งซึ่ง เฟลิก ซ์ได้ ขัง ทิ้ง ไว้

15เมื่อ ข้าพเจ้า ไป กรุง เยรูซา เล็ม พวก ปุโรหิต ใหญ่ กับ พวก ผู้ใหญ่ ของ พวก ยิวมา ฟ้อง ขอ ให้ ข้าพเจ้า ตัดสิน ลงโทษ เขา

16ข้าพเจ้า จึง ตอบ พวก เขา ว่า ไม่ ใช่ ธรรมเนียม ของ ชาว โรม ที่ จะ มอบ ตัว จำเลย ให้ ตาย ก่อน ที่ โจทก์ กับ จำเลย มา พร้อมหน้า กัน และ ให้ จำเลย มี โอกาส แก้ คดี ใน ข้อหา นั้น

17ครั้น พวก เขา มา ถึงที่ นี่ แล้ว ข้าพเจ้า จึง มิได้ รอ ช้า ใน วัน รุ่ง ขึ้น ข้าพเจ้า ได้ นั่ง บัลลังก์ พิพากษา และ สั่ง ให้ พา จำเลย เข้า มา

18เมื่อ พวก โจทก์ ยืน ขึ้น เขา มิได้ กล่าวหา จำเลย เหมือน ที่ ข้าพเจ้า คาด ไว้ นั้น

19เป็น แต่ เพียง ปัญหา เถียง กัน ด้วย เรื่อง ลัทธิ ศาสนา ของ เขา เอง และ ด้วย เรื่อง คน หนึ่ง ที่ ชื่อ เยซู ซึ่ง ตาย แล้ว แต่ เปา โลยืน ยัน ว่า ยัง เป็น อยู่

20เมื่อ ข้าพเจ้า ยัง งงงวย อยู่ ว่า จะ พิจารณา ปัญหา นั้น อย่างไร ดี จึง ถาม เปาโลว่า จะ ยอม ขึ้น ไป ยัง กรุง เยรูซา เล็ม ให้ ชำระ ความ นั้น ที่ นั่น หรือ ไม่

21แต่ เมื่อ เปา โลได้อุท ธรณ์ขอ ให้ ขัง ไว้ เพื่อให้ ออ กัสตัสตัดสิน ข้าพเจ้า จึง สั่ง ให้ คุม ขัง เขา ไว้ จนกว่า จะ ส่งตัว ไป ถึง ซีซาร์ ได้ "

22อา ก ริ ป ปา จึง กล่าว แก่เฟสทัสว่า " ข้าพเจ้า ใคร่ จะ ฟัง คน นั้น ด้วย " เฟสทัสจึงก ล่า ว ว่า " พรุ่งนี้ ท่าน จะ ได้ ฟัง เขา "

23ครั้น วัน รุ่ง ขึ้น อา ก ริ ป ปา กับ เบอร์ นิ ส เสด็จ มา พร้อม ด้วย ราช บริพาร เป็น ที่ สง่า ผ่าเผย มาก จึง เข้าไป ประทับ ใน ห้อง พิจารณา พร้อม กับ นาย พัน และ คน สำคัญๆ ทั้งหลาย ใน นคร นั้น แล้ว เฟสทัสจึง สั่ง ให้ พา เปา โลเข้ามา

24เฟสทัสจึงก ล่า ว ว่า " ท่าน กษัตริย์ อา ก ริ ป ปา และ ท่าน ทั้งหลาย ที่ อยู่ ด้วย กัน ที่ นี่ ท่าน ทั้งหลาย เห็น ชาย คน นี้ ที่ บรรดา พวก ยิวได้ วิงวอน ข้าพเจ้า ทั้ง ใน กรุง เยรูซา เล็ม และ ที่ นี่ ด้วย ร้อง ว่า เขา ไม่ ควร จะ มี ชีวิต อยู่ ต่อ ไป

25แต่ ข้าพเจ้า เห็น ว่า เขา ไม่ ได้ ทำ ผิด สิ่ง ไร ที่ ควร จะ ต้อง ตาย และ เพราะ เขา เอง ได้ อุทธรณ์ ถึง ออกัสตัส ข้าพเจ้า ตกลง ใจ ว่า จะ ส่ง เขา ไป

26ข้าพเจ้า ไม่ มี รายงาน อะไร แน่ชัด เรื่อง คน นี้ ที่ จะ ถวาย เจ้านาย ของ ข้าพเจ้า เหตุ ฉะนั้น ข้าพเจ้า จึง พา เขา ออก มา ต่อหน้า ท่าน ทั้งหลาย และ โดย เฉพาะ อย่าง ยิ่ง ต่อ พระ พักตร์ ของ พระองค์ โอ กษัตริย์ อา ก ริ ป ปา หวัง ว่า เมื่อ ไต่สวน แล้ว ข้าพเจ้า จะ มี เรื่อง พอที่ จะ ถวาย รายงาน ไป ได้ บ้าง

27เพราะ ข้าพเจ้า เห็น ว่า ที่ จะ ส่ง แต่ จำเลย ไป และ มิได้ ส่ง ข้อหา ไป ด้วย ก็ เป็นการ เหลวไหล ไม่ ได้ เรื่อง "

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →