Mark 1

Thai Tok

Jump to: Chapter 2 →

1ข่าว ประเสริฐ ของ พระ เยซู คริสต์ พระ บุตร ของ พระเจ้า เริ่ม ต้น ตรง นี้

2ตาม ที่ ได้ เขียน ไว้ ใน คำขอ ง ศาสดา พยากรณ์ ว่า ` ดูเถิด เรา ใช้ ทูต ของ เรา ไป ข้าง หน้า ท่าน ผู้ นั้น จะ เตรียม มรรคา ของ ท่าน ไว้ ข้าง หน้า ท่าน

3เสียง ผู้ ร้อง ใน ถิ่น ทุรกันดาร ว่า " จง เตรียม มรรคา แห่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า จง กระทำ หนทาง ของ พระองค์ ให้ ตรง ไป " '

4ยอ ห์น ให้ เขา รับ บัพ ติ ศ มา ใน ถิ่น ทุรกันดาร และ ประกาศ เรื่อง บัพ ติ ศ มา อัน สำแดง การก ลับ ใจ ใหม่ เพื่อ การ ยก โทษ ความ ผิด บาป

5คน ทั่ว แคว้น ยู เดียกับ ชาว กรุง เยรูซา เล็ม ได้ พา กัน ออก ไป หาย อห์น สารภาพ ความ ผิด บาป ของ ตน และ ได้ รับ บัพ ติ ศ มา จาก ท่าน ใน แม่น้ำ จอ ร์แดน

6ยอ ห์น แต่ง กาย ด้วย ผ้า ขน อูฐ และ ใช้ หนัง สัตว์ คาด เอว รับประทาน ตั๊กแตน และ น้ำผึ้ง ป่า

7ท่าน ประกาศ ว่า " ภายหลัง เรา จะ มี พระองค์ ผู้ หนึ่ง เสด็จ มาท รง เป็น ใหญ่ กว่า เรา อีก ซึ่ง เรา ไม่ คู่ควร แม้ จะ น้อม ตัว ลง แก้ สาย ฉลองพระบาท ให้ พระองค์

8จริงๆ แล้ว เรา ให้ เจ้า ทั้งหลาย รับ บัพ ติ ศ มา ด้วย น้ำ แต่ พระองค์ นั้น จะ ให้ เจ้า ทั้งหลาย รับ บัพ ติ ศ มา ด้วย พระ วิญญาณ บริสุทธิ์ "

9พระ เยซู ทรง รับ บัพ ติ ศ มา จาก ยอ ห์น ( มธ 3 : 13 - 17 ; ลก 3 : 21 - 22 ) ต่อ มา ใน คราว นั้น พระ เยซู เสด็จ มา จาก เมือง นา ซา เร็ธแคว้น กา ลิ ลี และ ได้ ทรง รับ บัพ ติ ศ มา จาก ยอ ห์น ใน แม่น้ำ จอ ร์แดน

10พอ พระองค์ เสด็จ ขึ้น มา จาก น้ำ ใน ทันใด นั้น ก็ ทอดพระเนตร เห็น ท้อง ฟ้า แหวก ออก และ พระ วิญญาณ ดุจ นกเขา เสด็จ ลง มาบ นพ ระ องค์

11แล้ว มี พระ สุรเสียง มา จาก ฟ้า สวรรค์ ว่า " ท่าน เป็น บุตร ที่รัก ของ เรา เรา ชอบใจ ใน ท่าน มาก "

12พญา มาร ทดลอง พระ เยซู ( มธ 4 : 1 - 11 ; ลก 4 : 1 - 13 ) ใน ทันใด นั้น พระ วิญญาณ จึง เร่งเร้า พระองค์ ให้ เสด็จ เข้าไป ใน ถิ่น ทุรกันดาร

13และ ซา ตาน ได้ ทดลอง พระองค์ อยู่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร นั้น ถึง สี่ สิบ วัน พระองค์ ทรง อยู่ ใน ที่ ของ สัตว์ ป่า และ มี พวก ทูต สวรรค์ มา ปรนนิบัติ พระองค์

14พระ เยซู ทรง เริ่ม เทศนา สั่งสอน ใน แคว้น กา ลิ ลี ( มธ 4 : 12 - 13 ; ลก 4 : 14 ) ครั้น ยอ ห์น ถูก ขัง ไว้ ใน คุก แล้ว พระ เยซู ได้ เสด็จ มายัง แคว้น กา ลิ ลี ทรง ประกาศ ข่าว ประเสริฐ แห่ง อาณาจักร ของ พระเจ้า

15และ ตรัส ว่า " เวลา กำหนด มา ถึง แล้ว และ อาณาจักร ของ พระเจ้า ก็ มา ใกล้ แล้ว ท่าน ทั้งหลาย จง กลับ ใจเสีย ใหม่ และ เชื่อ ข่าว ประเสริฐ เถิด "

16ทรง เรียก ซี โมน อัน ด รูว์ ยาก อบ และ ยอ ห์น ( มธ 4 : 18 - 32 ; ลก 5 : 10 - 11 ; ยน 1 : 35 - 42 ) ขณะ ที่ พระองค์ เสด็จ ไป ตาม ชายทะเล กา ลิ ลี พระองค์ ก็ ทรง ทอดพระเนตร เห็น ซี โมน และ อัน ด รู ว์น้อง ชาย ของ ซี โมน กำลัง ทอด อวน อยู่ ที่ ทะเล ด้วยว่า เขา เป็น ชาว ประมง

17พระ เยซู ตรัส กับ เขา ว่า " ท่าน จง ตาม เรา มา เถิด และ เรา จะ ตั้งท่า น ให้ เป็น ผู้ หา คน ดัง หา ปลา "

18เขา ก็ ละ อวน ตาม พระองค์ ไป ทันที

19ครั้น พระองค์ ทรง ดำเนิน ต่อ ไป อีก หน่อย หนึ่ง พระองค์ ก็ ทอดพระเนตร เห็น ยาก อบ บุตร ชาย เศเบดี กับ ยอ ห์น น้อง ชาย ของ เขา กำลัง ชุน อวน อยู่ ใน เรือ

20ใน ทันใด นั้น พระองค์ ได้ ทรง เรียก เขา เขา จึง ละ เศเบดี บิดา ของ เขา ไว้ ที่ เรือ กับ ลูกจ้าง และ ได้ ตาม พระองค์ ไป

21พระ เยซู ทรง ขับ ผี ใน เมือง คาเปอรนาอุม ( ลก 4 : 31 - 37 ) พระองค์ กับ พวก ของ พระองค์ จึง เข้าไป ใน เมือง คาเปอรนาอุม และ พอ ถึง วัน สะ บา โต พระองค์ ได้ เสด็จ เข้าไป ใน ธรรม ศาลา เทศนา สั่งสอน

22เขา ทั้งหลาย ก็ อัศจรรย์ ใจ ด้วย คำสั่ง สอน ของ พระองค์ เพราะว่า พระองค์ ได้ ทรง สั่งสอน เขา ด้วย สิทธิ อำนาจ หา เหมือน พวก ธร ร มา จาร ย์ไม่

23มี ชาย คน หนึ่ง ใน ธรรม ศาลา ของ เขา มี ผี โสโครก เข้า สิง มัน ได้ ร้อง ออก มา

24ว่า " พระ เยซู ชาว นา ซาเร็ธ ปล่อย เรา ไว้ เรา เกี่ยวข้อง อะไร กับ ท่าน เล่า ท่าน มา เพื่อ จะ ทำลาย เรา หรือ เรา รู้ ว่า ท่าน เป็น ผู้ ใด ท่าน คือ องค์ บริสุทธิ์ ของ พระเจ้า "

25พระ เยซู จึง ตรัส ห้าม มัน ว่า " เจ้า จง นิ่ง เสีย ออก มา จาก เขา ซิ "

26และ เมื่อ ผี โสโครก ทำให้ คน นั้น ชัก และ ร้อง เสียง ดัง แล้ว มัน ก็ ออก มา จาก เขา

27คน ทั้งปวง ก็ ประหลาด ใจ นัก จึง ถาม กัน ว่า " การ นี้ เป็น อย่างไร หนอ นี่ เป็น คำสั่ง สอน ใหม่ อะไร ท่าน สั่ง ผี โสโครก ด้วย สิทธิ อำนาจ และ มัน ก็ เชื่อฟัง ท่าน "

28ใน ขณะ นั้น กิตติศัพท์ ของ พระองค์ ได้ เลื่องลือ ไป ทั่ว แว่น แคว้น บ้านเมือง ที่ อยู่ รอบ แขวง กา ลิ ลี

29พระ เยซู ทรง รักษา แม่ยาย ของ ซี โมน เปโตร ( มธ 8 : 14 - 15 ; ลก 4 : 38 - 39 ) พอ ออก มา จาก ธรรม ศาลา พระองค์ กับ พวก ของ พระองค์ จึง เข้าไป ใน เรือน ของ ซี โมน และ อัน ด รูว์ พร้อม กับ ยาก อบ และ ยอ ห์น

30แม่ยาย ของ ซี โมน นอน ป่วย เป็น ไข้ อยู่ ใน ทันใด นั้น เขา จึง มา ทูล พระองค์ ให้ ทราบ ด้วย เรื่อง ของ นาง

31แล้ว พระองค์ ก็ เสด็จ ไป จับ มือ นาง พยุง ขึ้น และ ทันใด นั้น ไข้ ก็ หาย นาง จึง ปรนนิบัติ เขา ทั้งหลาย

32พระ เยซู ทรง รักษา คน เป็นอันมาก เวลา เย็น ( มธ 8 : 16 - 17 ; ลก 4 : 40 - 41 ) เวลา เย็น วัน นั้น ครั้น ตะวันตก แล้ว คน ทั้งหลาย พา บรรดา คน เจ็บป่วย และ คน ที่ มี ผี สิง มา หา พระองค์

33และ คน ทั้ง เมือง ก็ แตกตื่น มา ออ กัน อยู่ ที่ ประตู

34พระองค์ จึง ทรง รักษา คน เป็น โรค ต่างๆ ให้ หาย หลาย คน และ ได้ ทรง ขับ ผี ออก เสียหลาย ผี แต่ ผี เหล่า นั้น พระองค์ ทรง ห้าม มิ ให้ พูด เพราะว่า มัน รู้จัก พระองค์

35พระ เยซู ทรง อธิษฐาน และ ออก ไป ประกาศ ( ลก 4 : 42 - 44 ) ครั้น เวลา เช้ามืด พระองค์ ได้ ทรง ลุก ขึ้น เสด็จ ออก ไป ยัง ที่ เปลี่ยว และ ทรง อธิษฐาน ที่ นั่น

36ฝ่าย ซี โมน และ คน ทั้งหลาย ที่ อยู่ ด้วย ก็ตาม หา พระองค์

37เมื่อ พวก เขา พบ พระองค์ แล้ว เขา จึง ทูล พระองค์ ว่า " คน ทั้งปวง แสวง หา พระองค์ "

38พระองค์ ตรัส แก่ เขา ว่า " ให้ เรา ทั้งหลาย ไป ใน บ้านเมือง ใกล้ เคียง เพื่อ เรา จะ ได้ ประกาศ ที่ นั่น ด้วย ที่ เรา มา ก็ เพื่อ การ นั้น เอง "

39พระองค์ ได้ ประกาศ ใน ธรรม ศาลา ของ เขา ทั่ว แคว้น กา ลิ ลี และ ได้ ขับ ผี ออก เสียหลาย ผี

40พระ เยซู ทรง รักษา คน เป็น โรค เรื้อน ให้ หาย ( มธ 8 : 2 - 4 ; ลก 5 : 12 - 14 ) และ มีค น โรค เรื้อน คน หนึ่ง มา หา พระองค์ คุกเข่า ลง ต่อ พระองค์ และ ทูล วิงวอน พระองค์ ว่า " เพียง แต่ พระองค์ จะ โปรด พระองค์ ก็ จะ ทรง บันดาล ให้ ข้าพระ องค์ สะอาด ได้ "

41พระ เยซู ทรง สงสาร เขา จึง ทรง ยื่น พระ หัตถ์ ถูก ต้อง คน นั้น ตรัส แก่ เขา ว่า " เรา พอใจ แล้ว เจ้า จง สะอาด เถิด "

42พอ พระองค์ ตรัส แล้ว ใน ทันใด นั้น โรค เรื้อน ก็ หาย และ คน นั้น ก็ สะอาด

43ก่อน ให้ เขา ไป พระองค์ จึง กำชับ ผู้ นั้น

44ตรัส แก่ เขา ว่า " เจ้า อย่า บอก เล่า อะไร ให้ ผู้ ใด ฟัง เลย แต่ จง ไป สำแดง ตัว แก่ ปุโรหิต และ ถวาย เครื่องบูชา สำหรับ คน ที่ หาย โรค เรื้อน แล้ว ตาม ซึ่ง โมเสส ได้ สั่ง ไว้ เพื่อ เป็น หลักฐาน ต่อ คน ทั้งหลาย "

45แต่ คน นั้น เมื่อ ออก ไป แล้ว ก็ ตั้งต้น ป่าวร้อง มากมาย ให้ เลื่องลือ ไป จน พระ เยซู จะ เสด็จ เข้าไป ใน เมือง อย่าง เปิดเผย ต่อ ไป ไม่ ได้ แต่ ต้อง ประทับ ภายนอก ใน ที่ เปลี่ยว และ มีค น ทุกแห่ง ทุก ตำบล มา หา พระองค์

Jump to: Chapter 2 →