Mark 8

Thai Tok

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1ทรง เลี้ยง อาหาร คน สี่ พัน ( มธ 15 : 32 - 39 ) คราว นั้น เมื่อ ฝูง ชน พา กัน มา มากมาย และ ไม่ มี อาหาร กิน พระ เยซู จึง ทรง เรียก เหล่า สาวก ของ พระองค์ มา ตรัส แก่ เขา ว่า

2" เรา สงสาร คน เหล่า นี้ เพราะ เขา ค้าง อยู่ กับ เรา ได้ สาม วัน แล้ว และ ไม่ มี อาหาร จะ กิน

3ถ้า เรา จะ ให้ เขา กลับ ไป บ้าน เมื่อ ยัง อด อาหาร อยู่ เขา จะ หิว โหย สิ้น แรง ตาม ทาง เพราะว่า บาง คน มา ไกล "

4เหล่า สาวก ของ พระองค์ จึง ทูล ตอบ พระองค์ ว่า " ใน ถิ่น ทุรกันดาร นี้ จะ หา อาหาร ให้ เขา กิน อิ่ม ได้ที่ ไหน "

5พระองค์ ตรัส ถาม เขา ว่า " พวก ท่าน มี ขนมปัง กี่ ก้อน " เขา ทูล ว่า " มี เจ็ด ก้อน "

6พระองค์ จึง ตรัส สั่ง ประชาชน ให้ นั่ง ลง ที่ พื้น ดิน แล้ว ทรง รับ ขนมปัง เจ็ด ก้อน นั้น ทรง ขอบพระคุณ แล้ว จึง ทรง หัก ส่ง ให้ เหล่า สาวก ให้ เขา แจก เหล่า สาวก จึง แจก ให้ ประชาชน

7และ เขา มี ปลา เล็ก ๆ อยู่ บ้าง พระองค์ จึง ขอบพระคุณ แล้ว สั่ง ให้ เอา ปลา นั้น แจก ด้วย

8คน ทั้งปวง ได้ รับประทาน จน อิ่ม และ เศษ อาหาร ที่ เหลือ นั้น เขา เก็บ ได้ เจ็ด กระบุง

9คน ที่ รับประทาน นั้น มี ประมาณ สี่ พัน แล้ว พระองค์ ตรัส สั่ง ให้ เขา ไป

10พวก ฟาริสี ทูล ขอ หมาย สำคัญ ทรง อธิบาย คำ อุปมา เกี่ยว กับ เชื้อ ขนม ( มธ 16 : 1 - 12 ) ใน ทันใด นั้น พระองค์ ก็ เสด็จ ลง เรือ กับ เหล่า สาวก ของ พระองค์ มา ถึง เขต เมือง ดาล มานูธา

11พวก ฟาริสี ออก มา และ เริ่ม โต้เถียง กับ พระองค์ ขอ พระองค์ แสดง หมาย สำคัญ จาก ฟ้า สวรรค์ หมาย จะ ทดลอง พระองค์

12พระองค์ ทรง ถอน พระทัย แล้ว ตรัส ว่า " คน ยุค นี้ แสวง หา หมาย สำคัญ ทำไม เรา บอก ความ จริง แก่ เจ้า ทั้งหลาย ว่า จะ ไม่ โปรด ให้ หมาย สำคัญ แก่ คน ยุค นี้ "

13แล้ว พระองค์ เสด็จ ไป จาก เขา และ ลง เรือ ข้าม ฟาก ไป อีก

14ฝ่าย เหล่า สาวก ลืม เอา ขนมปัง ไป และ ใน เรือ เขา มี ขนมปัง อยู่ ก้อน เดียว เท่านั้น

15พระองค์ ทรง กำชับ เหล่า สาวก ว่า " จง สังเกต และ ระวัง เชื้อ แห่ง พวก ฟาริสี และ เชื้อ แห่ง เฮ โร ด ให้ ดี "

16เหล่า สาวก จึง ปรึกษา กัน ว่า " เพราะ เหตุ ที่ เรา ไม่ มี ขนมปัง "

17เมื่อ พระ เยซู ทรง ทราบ จึง ตรัส แก่ เขา ว่า " เหตุ ไฉน พวก ท่าน จึง ปรึกษา กันและกัน ถึง เรื่อง ไม่ มี ขนมปัง ท่าน ยัง ไม่ รู้ และ ไม่ เข้าใจ หรือ ใจ ของ ท่าน ยัง แข็ง กระด้าง หรือ

18มี ตา แล้ว ยัง ไม่ เห็น หรือ มี หู แล้ว ยัง ไม่ ได้ยิน หรือ ท่าน ทั้งหลาย จำ ไม่ ได้ หรือ

19เมื่อ เรา หัก ขนมปัง ห้า ก้อน ให้ แก่ คน ห้า พัน คน นั้น ท่าน ทั้งหลาย เก็บ เศษ ที่ เหลือ นั้น ได้ กี่ กระบุง " เขา ทูล ตอบ พระองค์ ว่า " ได้ สิบ สอง กระบุง "

20" เมื่อ แจก ขนมปัง เจ็ด ก้อน ให้ แก่ คน สี่ พัน คน นั้น ท่าน ทั้งหลาย เก็บ เศษ ที่ เหลือ ได้ กี่ กระบุง " เขา ทูล ตอบ ว่า " ได้ เจ็ด กระบุง "

21พระองค์ จึง ตรัส แก่ เขา ว่า " เป็น ไฉน พวก ท่าน ยัง ไม่ เข้าใจ "

22พระ เยซู ทรง รักษา ชายตา บอด ใกล้ เมือง เบธไซ ดา พระองค์ จึง ไป ยัง เมือง เบธไซ ดา เขา พา ชายตา บอด คน หนึ่ง มา หา พระองค์ ทูล อ้อนวอน ขอ พระองค์ ให้ โปรด ถูก ต้อง คน นั้น

23พระองค์ ได้ ทรง จูงมือ คน ตาบอด ออก ไป นอก เมือง เมื่อ ได้ ทรง บ้วน น้ำลาย ลง ที่ ตา คน นั้น และ วาง พระ หัตถ์ บน เขา แล้ว พระองค์ จึง ตรัส ถาม เขา ว่า เขา เห็น สิ่ง ใด บ้าง หรือ ไม่

24คน นั้น เงย หน้า ดู แล้ว ทูล ว่า " ข้าพระ องค์ แล เห็น คน เหมือน ต้นไม้ เดิน ไป เดิน มา "

25พระองค์ จึง วาง พระ หัตถ์ บน ตา เขา อีก แล้ว ให้ เขา เงย หน้า ดู และ ตาขอ ง เขา ก็ หาย เป็น ปกติ แล เห็น คน ทั้งหลาย ได้ ชัดเจน

26พระองค์ จึง ตรัส สั่ง คน นั้น ให้ กลับ ตรง ไป ยัง บ้าน ของ ตน แล้ว กำชับ ว่า " อย่า เข้าไป ใน เมือง หรือ เล่า ให้ ใคร ใน เมือง นั้น ฟัง เลย "

27การ ยอม รับ ของ เปโตร ( มธ 16 : 13 - 16 ; ลก 9 : 18 - 20 ) พระ เยซู ได้ เสด็จ กับ เหล่า สาวก ของ พระองค์ ออก ไป ยัง เมือง ต่างๆ ใน แขวง ซี ซา รี ยา ฟีลิป ปี เมื่อ อยู่ ตาม ทาง นั้น พระองค์ ตรัส ถาม เหล่า สาวก ว่า " คน ทั้งหลาย พูด กัน ว่า เรา เป็น ผู้ ใด "

28เขา ทูล ตอบ ว่า " เขา ว่าเป็น ยอ ห์น ผู้ ให้ รับ บัพ ติ ศ มา แต่ บาง คน ว่าเป็น เอ ลียาห์ และ คน อื่น ว่าเป็น คน หนึ่ง ใน พวก ศาสดา พยากรณ์ "

29พระองค์ จึง ตรัส ถาม เขา ว่า " ฝ่าย พวก ท่าน เล่า ว่า เรา เป็น ผู้ ใด " เปโตร ทูล ตอบ พระองค์ ว่า " พระองค์ ทรง เป็น พระ คริสต์ "

30แล้ว พระองค์ ทรง กำชับ ห้าม เหล่า สาวก ไม่ ให้ บอก ผู้ ใด ถึง พระองค์

31พระองค์ จึง ทรง เริ่ม กล่าว สอน สาวก ว่า บุตร มนุษย์ จะ ต้อง ทน ทุกข์ ทรมาน หลาย ประการ พวก ผู้ใหญ่ พวก ปุโรหิต ใหญ่ และ พวก ธร ร มา จาร ย์จะ ปฏิเสธ พระองค์ และ พระองค์ จะ ต้อง ถูก ประหารชีวิต แต่ ใน วัน ที่ สาม พระองค์ จะ ทรง เป็น ขึ้น มา ใหม่

32คำ เหล่า นี้ พระองค์ ตรัส อย่าง เปิดเผย ฝ่ายเปโตร จึง จับ พระองค์ แล้ว เริ่ม ทูล ห้าม พระองค์

33พระองค์ จึง ทรง หัน พระ พักตร์ ดู เหล่า สาวก ของ พระองค์ แล้ว ทรง ติ เปโตร ว่า " อ้าย ซา ตาน จง ถอย ไป ข้าง หลัง เรา เพราะ เจ้า มิได้ คิด ตาม พระ ดำริ ของ พระเจ้า แต่ ตาม ความ คิด ของ มนุษย์ "

34ยอม แบก กางเขน หรือ มีค วาม ละอาย ใน การ ติดตาม พระ เยซู ( มธ 16 : 24 - 27 ; ลก 9 : 23 - 26 ) และ เมื่อ พระองค์ ทรง ร้อง เรียก ประชาชน กับ เหล่า สาวก ของ พระองค์ ให้ เข้า มา แล้ว จึง ตรัส แก่ เขา ว่า " ถ้า ผู้ ใด ใคร่ จะ ตาม เรา มา ให้ ผู้ นั้น เอาชนะ ตัว เอง และ รับ กางเขน ของ ตน แบก และ ตาม เรา มา

35เพราะว่า ผู้ ใด ใคร่ จะ เอาชีวิต รอด ผู้ นั้น จะ เสีย ชีวิต แต่ ผู้ ใด จะ เสีย ชีวิต เพราะ เห็นแก่ เรา และ ข่าว ประเสริฐ ผู้ นั้น จะ ได้ ชีวิต รอด

36เพราะ ถ้า ผู้ ใด จะ ได้ สิ่งของ สิ้น ทั้ง โลก แต่ ต้อง สูญ เสีย จิต วิญญาณ ของ ตน ผู้ นั้น จะ ได้ ประโยชน์ อะไร

37เพราะว่า ผู้ นั้น จะ นำ อะไร ไป แลก เอา จิต วิญญาณ ของ ตน กลับคืน มา

38เหตุ ฉะนั้น ถ้า ผู้ ใด มีค วาม อาย เพราะ เรา และ ถ้อยคำ ของ เรา ใน ชั่ว อายุ นี้ ซึ่ง ประกอบด้วย การ ล่วงประเวณี และ การ ผิด บาป บุตร มนุษย์ ก็ จะ มีค วาม อาย เพราะ ผู้ นั้น ใน เวลา เมื่อ พระองค์ จะ เสด็จ มา ด้วย สง่า ราศี แห่ง พระ บิดา ของ พระองค์ และ ด้วย เหล่า ทูต สวรรค์ ผู้ บริสุทธิ์ "

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →