bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Tok
/
Mark 7
Mark 7
Thai Tok
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 8 →
1
ทรง ตำหนิ ธรรมเนียม ของ พวก ฟาริสี ( มธ 15 : 1 - 20 ) ครั้ง นั้น พวก ฟาริสี กับ พวก ธร ร มา จาร ย์บาง คน ซึ่ง ได้ มา จาก กรุง เยรูซา เล็ม พา กัน มา หา พระองค์
2
เมื่อ เขา ได้ เห็น เหล่า สาวก ของ พระองค์ บาง คน รับประทาน อาหาร ด้วย มือ ที่ เป็น มลทิน คือ มือ ที่ ไม่ ได้ ล้าง ก่อน เขา ก็ ถือว่า ผิด
3
เพราะว่า พวก ฟาริสี กับ พวก ยิวทั้งสิ้น ถือ ตาม ประเพณี สืบ ทอด มา จาก บรรพบุรุษ ว่า ถ้า มิได้ ล้างมือ ตาม พิธี โดย เคร่งครัด เขา ก็ ไม่ รับประทาน อาหาร เลย
4
และ เมื่อ เขา มา จาก ตลาด ถ้า มิได้ ล้าง ก่อน เขา ก็ ไม่ รับประทาน อาหาร และ ธรรมเนียม อื่นๆ อีก หลาย อย่าง เขา ก็ ถือ คือ ล้าง ถ้วย เหยือก ภาชนะ ทองเหลือง และ โต๊ะ
5
พวก ฟาริสี กับ พวก ธร ร มา จาร ย์จึง ทูล ถาม พระองค์ ว่า " ทำไม พวก สาวก ของ ท่าน ไม่ ดำเนิน ชีวิต ตาม ประเพณี สืบ ทอด มา จาก บรรพบุรุษ แต่ รับประทาน อาหาร โดย มิได้ ล้างมือ เสีย ก่อน "
6
พระองค์ ตรัส ตอบ เขา ว่า " อิส ยาห์ได้ พยากรณ์ ถึง พวก เจ้า คน หน้า ซื่อ ใจ คด ก็ ถูก ตาม ที่ ได้ เขียน ไว้ ว่า ` ประชาชน นี้ ให้ เกียรติ เรา ด้วย ริมฝีปาก ของ เขา แต่ ใจ ของ เขา ห่าง ไกล จาก เรา
7
เขา นมัสการ เรา โดย หา ประโยชน์ มิได้ ด้วย เอา บทบัญญัติ ของ มนุษย์ มา อวดอ้าง ว่า เป็น พระ ดำรัส สอน '
8
เจ้า ทั้งหลาย ละ พระ บัญญัติ ของ พระเจ้า และ กลับ ไป ถือ ตาม ประเพณี ของ มนุษย์ คือ การ ล้าง ถ้วย เหยือก และ สิ่ง อื่นๆ เช่น นี้ อีก หลาย สิ่ง เจ้า ทั้งหลาย ก็ ทำ อยู่ "
9
พระองค์ ตรัส แก่ เขา ว่า " เหมาะ จริง นะ ที่ เจ้า ทั้งหลาย ได้ ละทิ้ง พระ บัญญัติ ของ พระเจ้า เพื่อ จะ ได้ ถือ ตาม ประเพณี ของ พวก ท่าน
10
เพราะ โมเสส ได้ สั่ง ไว้ ว่า ` จง ให้ เกียรติ แก่ บิดา มารดา ของ ตน ' และ ` ผู้ ใด แช่ง ด่า บิดา มารดา ผู้ นั้น ต้อง ถูก ปรับโทษ ถึง ตาย '
11
แต่ พวก เจ้า กลับ สอน ว่า ` ผู้ ใด จะ กล่าว แก่ บิดา มารดา ว่า " สิ่ง ใด ของ ข้าพเจ้า ซึ่ง อาจ เป็น ประโยชน์ แก่ ท่าน สิ่ง นั้น เป็น โกระบัน " ' แปล ว่าเป็น ของ ถวาย แล้ว
12
เจ้า ทั้งหลาย จึง ไม่ อนุญาต ให้ ผู้ นั้น ทำ สิ่ง ใด ต่อ ไป เป็น ที่ ช่วย บำรุง บิดา มารดา ของ ตน
13
เจ้า ทั้งหลาย จึง ทำให้ พระ วจนะ ของ พระเจ้า เป็น หมัน ไป ด้วย ประเพณี ของ พวก ท่าน ซึ่ง พวก ท่าน ได้ สอน ไว้ และ สิ่ง อื่นๆ เช่น นี้ อีก หลาย สิ่ง เจ้า ทั้งหลาย ก็ ทำ อยู่ "
14
แล้ว เมื่อ พระองค์ ได้ ทรง เรียก ประชาชน ทั้งหลาย เข้า มา ก็ ตรัส กับ เขา ว่า " ท่าน ทั้งหลาย จง ฟัง เรา และ เข้าใจ เถิด
15
ไม่ มี สิ่ง ใด ภายนอก ที่ เข้าไป ภายใน มนุษย์ จะ กระทำ ให้ มนุษย์ เป็น มลทิน ได้ แต่ สิ่ง ซึ่ง ออก มา จาก ภายใน มนุษย์ สิ่ง นั้น แหละ กระทำ ให้ มนุษย์ เป็น มลทิน
16
ใคร มี หู ฟังได้ จง ฟัง เถิด "
17
ครั้น พระองค์ ได้ เสด็จ เข้าไป ใน เรือน พ้น ประชาชน แล้ว เหล่า สาวก ของ พระองค์ ก็ได้ ทูล ถาม พระองค์ ถึง คำ อุปมา นั้น
18
พระองค์ จึง ตรัส แก่ เขา ว่า " ถึง ท่าน ทั้งหลาย ก็ ยัง ไม่ เข้าใจ หรือ ท่าน ยัง ไม่ เห็น หรือ ว่า สิ่ง ใดๆ แต่ ภายนอก ที่ เข้าไป ภายใน มนุษย์ จะ กระทำ ให้ มนุษย์ เป็น มลทิน ไม่ ได้
19
เพราะว่า สิ่ง นั้น มิได้ เข้า ใน ใจ แต่ ลง ไป ใน ท้อง แล้ว ก็ ถ่าย ออก ลง ส้วม ไป ทำให้ อาหาร ทุก อย่าง ปราศจาก มลทิน "
20
พระองค์ ตรัส ว่า " สิ่ง ที่ ออก มา จาก ภายใน มนุษย์ สิ่ง นั้น แหละ ทำให้ มนุษย์ เป็น มลทิน
21
เพราะว่า จาก ภายใน มนุษย์ คือ จาก ใจ มนุษย์ มีค วาม คิด ชั่ว ร้าย การ ล่วงประเวณี การ ผิด ผัว ผิดเมีย การ ฆาตกรรม
22
การ ลัก ขโมย การ โลภ ความ ชั่ว การ ล่อลวง เขา ราคะ ตัณหา แวว ตา อัน ชั่ว ร้าย การ หมิ่นประมาท ความ เย่อหยิ่ง ความ โฉด
23
สารพัด การ ชั่ว นี้ เกิด มา จาก ภายใน และ ทำให้ มนุษย์ เป็น มลทิน "
24
ทรง รักษา ลูก สาว ของ หญิง ชาติ ซีเรียฟีนิ เซียที่ถูก ผี สิง ( มธ 15 : 21 - 28 ) พระองค์ จึง ทรง ลุก ขึ้น จาก ที่ นั่น ไป ยัง เขตแดน เมือง ไท ระ และ เมือง ไซ ดอน แล้ว เข้าไป ใน เรือน แห่ง หนึ่ง ประสงค์ จะ มิ ให้ ผู้ ใด รู้ แต่ พระองค์ จะ ซ่อน อยู่ มิได้
25
เพราะ ผู้หญิง คน หนึ่งซึ่ง มี ลูก สาว ที่ มี ผี โสโครก สิง เมื่อ ได้ยิน ข่าว ถึง พระองค์ ก็ มาก ราบ ลง ที่ พระ บาท ของ พระองค์
26
ผู้หญิง นั้น เป็น ชาว กรี ก ชาติ ซีเรียฟีนิเซีย และ นาง ทูล อ้อนวอน ขอ พระองค์ ให้ ขับ ผี ออก จาก ลูก สาว ของ ตน
27
ฝ่าย พระ เยซู ตรัส แก่ นาง นั้น ว่า " ให้ พวก ลูก กิน อิ่ม เสีย ก่อน เพราะว่า ซึ่ง จะ เอา อาหาร ของ ลูกโยน ให้ แก่ สุนัข ก็ ไม่ ควร "
28
แต่ นาง ทูล ตอบ พระองค์ ว่า " จริง ด้วย พระองค์เจ้า ข้า แต่ สุนัข ที่ อยู่ ใต้ โต๊ะ นั้น ย่อม กิน เดน อาหาร ของ ลูก "
29
แล้ว พระองค์ ตรัส แก่ นาง ว่า " เพราะ เหตุ ถ้อยคำ นี้ จง กลับ ไป เถิด ผี ออก จาก ลูก สาว ของ เจ้า แล้ว "
30
ฝ่าย หญิง นั้น เมื่อ ไป ยัง เรือน ของ ตน ได้ เห็น ลูก นอน อยู่ บน ที่นอน และ ทราบ ว่า ผี ออก แล้ว
31
ทรง รักษา ชาย ที่ หู หนวก และ เป็น ใบ้ ( มธ 15 : 29 - 31 ) ต่อ มา พระองค์ จึง เสด็จ จาก เขตแดน เมือง ไท ระ และ เมือง ไซ ดอน ดำเนิน ตาม ทาง แคว้น ทศ บุรี มายัง ทะเล กา ลิ ลี
32
เขา พา ชาย หู หนวก พูด ติดอ่าง คน หนึ่ง มา หา พระองค์ แล้ว ทูล อ้อนวอน ขอ พระองค์ ให้ ทรง วาง พระ หัตถ์ บน คน นั้น
33
พระองค์ จึง ทรง นำ คน นั้น ออก จาก ประชาชน ไป อยู่ ต่างหาก ทรง เอา นิ้ว พระ หัตถ์ ยอน เข้าที่ หู ของ ชาย ผู้ นั้น และ ทรง บ้วน น้ำลาย เอา นิ้ว พระ หัตถ์ จิ้ม แตะ ลิ้น คน นั้น
34
แล้ว พระองค์ ทรง แหงน พระ พักตร์ ดู ฟ้า สวรรค์ ทรง ถอน พระทัย ตรัส แก่ คน นั้น ว่า " เอฟฟาธา " แปล ว่า " จง เปิด ออก "
35
แล้ว ใน ทันใด นั้น หู คน นั้น ก็ ปกติ สิ่ง ที่ ขัด ลิ้น นั้น ก็ หลุด และ เขา พูด ได้ ชัด
36
พระองค์ ทรง ห้ามปราม คน ทั้งหลาย มิ ให้ แจ้งความ นี้ แก่ ผู้ ใด เลย แต่ พระองค์ ยิ่ง ทรง ห้ามปราม พวก เขา เขา ก็ ยิ่ง เล่าลือ ไป มาก
37
พวก เขา ก็ ประหลาด ใจ เหลือเกิน พูด กัน ว่า " พระองค์ ทรง กระทำ ล้วน แต่ ดี ทั้งนั้น ทรง กระทำ คน หู หนวก ให้ ได้ยิน คน ใบ้ ให้ พูด ได้ "
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 8 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16