Mark 15

Thai Tok

1พระ เยซู ทรง ถูก นำ ไป อยู่ ต่อหน้า ปี ลา ต ( มธ 27 : 1 - 2 , 11 - 15 ; ลก 23 : 1 - 7 , 13 - 18 ; ยน 18 : 28 - 40 ; 19 : 1 - 16 ) พอ รุ่งเช้า พวก ปุโรหิต ใหญ่ กับ พวก ผู้ใหญ่ และ พวก ธร ร มา จาร ย์และ บรรดา สมาชิก สภา ได้ ปรึกษา กัน แล้ว จึง มัด พระ เยซู พา ไป มอบ ไว้ แก่ ปี ลา ต

2ปี ลา ต จึง ถาม พระองค์ ว่า " ท่าน เป็น กษัตริย์ ของ พวก ยิวหรือ " พระองค์ ตรัส ตอบ ท่าน ว่า " ท่าน ว่า แล้ว นี่ "

3ฝ่าย พวก ปุโรหิต ใหญ่ ได้ ฟ้อง กล่าวโทษ พระองค์ เป็น หลาย ประการ แต่ พระองค์ ไม่ ตรัส ตอบ ประการ ใด

4ปี ลา ต จึง ถาม พระองค์ อีก ว่า " ท่าน ไม่ ตอบ อะไร หรือ ดูเถิด เขา กล่าว ความ ปรักปรำ ท่าน หลาย ประการ ทีเดียว "

5แต่ พระ เยซู มิได้ ตรัส ตอบ ประการ ใด อีก ปี ลา ต จึง อัศจรรย์ ใจ

6ใน เทศกาล เลี้ยง นั้น ปี ลา ต เคย ปล่อย นักโทษ คน หนึ่ง ให้ เขา ตาม ที่ เขา ขอ

7ปล่อยตัว บา รับบัส ตรึง พระ เยซู บน กางเขน ( มธ 27 : 16 - 26 ; ลก 23 : 16 - 25 ; ยน 18 : 40 ) มีค น หนึ่ง ชื่อ บา รับ บัสซึ่ง ต้อง จำ อยู่ ใน จำพวก คน กบฏ ผู้ ที่ ได้ กระทำ การ ฆาตกรรม ใน การก บฏ นั้น

8ประชาชน จึง ได้ ร้อง เสียง ดัง เริ่ม ขอ ปี ลา ต ให้ ทำ ตาม ที่ ท่าน เคย ทำให้ เขา นั้น

9ปี ลา ต ได้ ถาม เขา ว่า " ท่าน ทั้งหลาย ปรารถนา จะ ให้ เรา ปล่อย กษัตริย์ ของ พวก ยิวหรือ "

10เพราะ ท่าน รู้อยู่ แล้ว ว่า พวก ปุโรหิต ใหญ่ ได้ มอบ พระองค์ ไว้ ด้วย ความ อิจฉา

11แต่ พวก ปุโรหิต ใหญ่ ยุยง ประชาชน ให้ ขอ ปี ลา ต ปล่อย บา รับ บัสแทน พระ เยซู

12ฝ่าย ปี ลา ต จึง ถาม เขา อีก ว่า " ท่าน ทั้งหลาย จะ ให้ เรา ทำ อย่างไร แก่ คน นี้ ซึ่ง ท่าน ทั้งหลาย เรียก ว่า กษัตริย์ ของ พวกยิว "

13เขา ทั้งหลาย ร้อง ตะโกน อีก ว่า " ตรึง เขา เสีย ที่ กางเขน เถิด "

14ปี ลา ต จึง ถาม เขา ทั้งหลาย ว่า " ตรึง ทำไม เขา ได้ ทำ ผิด ประการ ใด " แต่ ประชาชน ยิ่ง ร้อง ว่า " ตรึง เขา เสีย ที่ กางเขน เถิด "

15ปี ลา ต ปรารถนา จะ เอาใจ ประชาชน จึง ปล่อย บา รับ บัสให้ เขา และ เมื่อ ได้ ให้ โบย ตี พระองค์ แล้ว ก็ มอบ พระ เยซู ให้ เขา เอา ไป ตรึง ไว้ ที่ กางเขน

16พวก ทหาร จึง นำ พระองค์ ไป ข้าง ใน ราช สำนัก คือ ที่ เรียก ว่า ศาล ป รี โท เรียม แล้ว เรียก พวก ทหาร ทั้ง กอง ให้ มา ประชุม กัน

17พระ เยซู ถูก สวม มงกุฎ หนาม ( มธ 27 : 27 - 31 ) เขา เอา เสื้อ สี ม่วง มา สวม พระองค์ เอา หนาม สาน เป็น มงกุฎ สวม พระ เศียร พระองค์

18แล้ว เริ่ม คำนับ พระองค์ พูด ว่า " กษัตริย์ ของ พวก ยิวเจ้าข้า ขอ ทรง พระ เจริญ "

19แล้ว เขา ได้ เอา ไม้ อ้อ ตี พระ เศียร พระองค์ และ ได้ ถ่ม น้ำลาย รด พระองค์ แล้ว คุกเข่า ลง นมัสการ พระองค์

20เมื่อ เยาะ เย้ย พระองค์ แล้ว เขา ถอด เสื้อ สี ม่วง นั้น ออก แล้ว เอา ฉลองพระองค์ เอง สวม ให้ และ นำ พระองค์ ออก ไป เพื่อ จะ ตรึง เสีย ที่ กางเขน

21มีค น หนึ่ง ชื่อ ซี โมน ชาว ไซ รี น เป็น บิดา ของ อ เล็ก ซาน เด อร์และ รูฟัส เดิน มา จาก บ้านนอก ตาม ทาง นั้น เขา ก็ เกณฑ์ ซี โมน ให้ แบก กางเขน ของ พระองค์ ไป

22เขา พา พระองค์ มา ถึง สถาน ที่ แห่ง หนึ่ง ชื่อ กลโกธา แปล ว่า สถาน ที่ กะโหลก ศีรษะ

23แล้ว เขา เอา น้ำ องุ่น ระคน กับ มดยอบ ให้ พระองค์ เสวย แต่ พระองค์ ไม่ รับ

24การ ตรึง บน ไม้กางเขน ( มธ 27 : 33 - 56 ; ลก 23 : 33 - 49 ; ยน 19 : 17 - 37 ) ครั้น เขา ตรึง พระองค์ ที่ กางเขน แล้ว เขา ก็ เอา ฉลองพระองค์ จับ ฉลาก แบ่งปัน กัน เพื่อ จะ รู้ ว่า ใคร จะ ได้ อะไร

25เมื่อ เขา ตรึง พระองค์ ไว้ นั้น เป็น เวลา เช้า สาม โมง

26มี ข้อหา ที่ ลงโทษ พระองค์ เขียน ไว้ ข้าง บน ว่า " กษัตริย์ ของ พวกยิว "

27เขา เอา โจร สอง คน ตรึง ไว้ พร้อม กับ พระองค์ ข้าง ขวา พระ หัตถ์ คน หนึ่ง และ ข้าง ซ้าย อีก คน หนึ่ง

28คำ ซึ่ง เขียน ไว้ ใน พระ คัมภีร์ แล้ว นั้น จึง สำเร็จ คือ ที่ ว่า ` ท่าน ถูก นับ เข้า กับ บรรดา ผู้ ละเมิด '

29ฝ่าย คน ทั้งหลาย ที่ เดิน ผ่าน ไป มา นั้น ก็ ด่า ว่า พระองค์ สั่น ศีรษะ ของ เขา กล่าว ว่า " เฮ้ย เจ้า ผู้ จะ ทำลาย พระ วิหาร และ สร้าง ขึ้น ใน สาม วันน่ะ

30จง ช่วย ตัว เอง ให้ รอด และ ลง มา จาก กางเขน เถิด "

31พวก ปุโรหิต ใหญ่ กับ พวก ธร ร มา จาร ย์ก็ เยาะ เย้ย พระองค์ ใน ระหว่าง พวก เขา เอง เหมือน กัน ว่า " เขา ช่วย คน อื่น ให้ รอด ได้ แต่ ช่วย ตัว เอง ไม่ ได้

32ให้ เจ้า พระ คริสต์ กษัตริย์ แห่ง อิส ราเอล ลง มา จาก กางเขน เดี๋ยวนี้ เถอะ เพื่อ เรา จะ ได้ เห็น และ เชื่อ " และ สอง คน นั้น ที่ ถูก ตรึง ไว้ กับ พระองค์ ก็ กล่าว คำ หยาบช้า ต่อ พระองค์

33ครั้น เวลา เที่ยง ก็ บังเกิด ความ มืด ทั่ว ทั้ง แผ่นดิน จนถึง บ่าย สาม โมง

34พอ บ่าย สาม โมง แล้ว พระ เยซู ทรง ร้อง เสียง ดัง ว่า " เอโลอี เอโลอี ลา มา สะบัก ธานี " แปล ว่า " พระเจ้า ของ ข้าพระ องค์ พระเจ้า ของ ข้าพระ องค์ ไฉน พระองค์ ทรง ทอดทิ้ง ข้าพระ องค์ เสีย "

35บาง คนใน พวก ที่ ยืน อยู่ ที่ นั่น เมื่อ ได้ยิน ก็ พูด ว่า " ดูเถิด เขา เรียก เอ ลียาห์ "

36มีค น หนึ่ง วิ่ง ไป เอา ฟองน้ำ ชุบ น้ำ องุ่น เปรี้ยว เสียบ ปลาย ไม้ อ้อ ส่ง ให้ พระองค์ เสวย แล้ว ว่า " อย่า เพิ่ง ให้ เรา คอย ดู ว่า เอ ลี ยาห์จะ มา ปลด เขา ลง หรือ ไม่ "

37ฝ่าย พระ เยซู ทรง ร้อง เสียง ดัง แล้ว ทรง ปล่อย พระ วิญญาณ จิต ออก ไป

38ขณะ นั้น ม่าน ใน พระ วิหาร ก็ ขาด ออก เป็น สอง ท่อน ตั้งแต่ บน ตลอด ล่าง

39ส่วน นาย ร้อย ที่ ยืน อยู่ ตรง พระ พักตร์ พระองค์ เมื่อ เห็น ว่า พระองค์ ทรง ร้อง เสียง ดัง และ ทรง ปล่อย พระ วิญญาณ จิต ออก ไป แล้ว จึง พูด ว่า " แท้จริง ท่าน ผู้ นี้ เป็น พระ บุตร ของ พระเจ้า "

40มี พวก ผู้หญิง มอง ดู อยู่ แต่ ไกล ใน พวก ผู้หญิง นั้น มี มา รี ย์ชาว มัก ดา ลา มา รี ย์มารดา ของ ยาก อบ น้อย และ ของ โย เส ส และ นาง สะโลเม

41( ผู้หญิง เหล่า นั้น ได้ ติดตาม และ ปรนนิบัติ พระองค์ เมื่อ พระองค์ ยัง อยู่ ใน แคว้น กา ลิ ลี ) และ ผู้หญิง อื่น อีก หลาย คน ที่ ได้ ขึ้น มายัง กรุง เยรูซา เล็ม กับ พระองค์ ได้ อยู่ ที่ นั่น

42พระ เยซู ทรง ถูก ฝัง ไว้ ใน อุโมงค์ ฝัง ศพ ของ โย เซฟ ( มธ 27 : 57 - 61 ; ลก 23 : 50 - 56 ; ยน 19 : 38 - 42 ) ครั้น ถึง เวลา พลบ ค่ำ เหตุ ที่ วัน นั้น เป็น วัน เตรียม คือ วัน ก่อน วัน สะ บา โต

43โย เซ ฟเป็น ชาว บ้าน อา ริ มาเธีย ซึ่ง อยู่ ใน พวก สมาชิก สภา และ เป็น ที่ นับถือ ของ คน ทั้งปวง ทั้ง กำลัง คอยท่า อาณาจักร ของ พระเจ้า ด้วย จึง กล้า เข้าไป หา ปี ลา ต ขอ พระ ศพ พระ เยซู

44ปี ลา ต ก็ ประหลาด ใจ ที่ พระองค์ สิ้นพระชนม์ แล้ว จึง เรียก นาย ร้อย มา ถาม เขา ว่า พระองค์ ตาย แล้ว หรือ

45เมื่อ ได้ รู้ เรื่อง จาก นาย ร้อย แล้ว ท่าน จึง มอบ พระ ศพ ให้ แก่ โยเซฟ

46ฝ่าย โย เซ ฟได้ซื้อ ผ้าป่า น เนื้อ ละเอียด และ เชิญ พระ ศพล ง มา เอา ผ้าป่า น พัน หุ้ม ไว้ แล้ว เชิญ พระ ศพ ไป ประดิษฐาน ไว้ ใน อุโมงค์ ซึ่ง ได้ สกัด ไว้ ใน ศิลา แล้ว กลิ้ง ก้อน หิน ปิดปาก อุโมงค์ ไว้

47ฝ่าย มา รี ย์ชาว มัก ดา ลา และ มา รี ย์มารดา ของ โย เส ส ได้ เห็น ที่ ที่ พระ ศพ บรรจุ ไว้

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →