Mark 6

Thai Tok

1พระ เยซู ทรง กลับ ไป เยี่ยม เมือง นา ซาเร็ธ ( มธ 13 : 54 - 58 ; ลก 4 : 16 - 30 ) ฝ่าย พระองค์ ได้ เสด็จ ออก จาก ที่ นั่น ไป ยัง บ้านเมือง ของ พระองค์ และ เหล่า สาวก ของ พระองค์ ก็ตาม พระองค์ ไป

2พอ ถึง วัน สะ บา โต พระองค์ ทรง ตั้งต้น สั่งสอน ใน ธรรม ศาลา และ คน เป็นอันมาก ที่ ได้ยิน พระองค์ ก็ ประหลาด ใจ นัก พูด กัน ว่า " คน นี้ ได้ความ คิด นี้ มา จาก ไหน สติปัญญา ที่ ได้ ประทาน แก่ คน นี้ เป็น ปัญญา อย่าง ใด จึง ทำ การ มหัศจรรย์ อย่าง นี้ สำเร็จ ด้วย มือ ของ เขา

3คน นี้ เป็น ช่าง ไม้ บุตร ชาย นาง มา รี ย์มิ ใช่ หรือ ยาก อบ โย เส ส ยู ดา ส และ ซี โมน เป็น น้อง ชาย มิ ใช่ หรือ และ น้อง สาว ทั้งหลาย ของ เขา ก็ อยู่ ที่ นี่ กับ เรา มิ ใช่ หรือ " เขา ทั้งหลาย จึง หมางใจ ใน พระองค์

4ฝ่าย พระ เยซู ตรัส กับ เขา ว่า " ศาสดา พยากรณ์ จะ ไม่ ขาด ความ นับถือ เว้นแต่ ใน บ้านเมือง ของ ตน ท่ามกลาง ญาติ พี่น้อง ของ ตน และ ใน วงศ์วาน ของ ตน "

5พระองค์ จะ กระทำ การ มหัศจรรย์ ที่ นั่น ไม่ ได้ เว้นแต่ ได้ วาง พระ หัตถ์ ถูก ต้อง คน เจ็บ บาง คน ให้ หาย โรค

6พระองค์ ก็ ประหลาด พระทัย เพราะ เขา ไม่ มีค วาม เชื่อ แล้ว พระองค์ จึง เสด็จ ไป สั่งสอน ตาม หมู่ บ้าน โดย รอบ

7ทรง ใช้ อัครสาวก ทั้ง สิบ สอง คน ออก ไป เทศนา สั่งสอน ( มธ 10 : 1 - 42 ; ลก 9 : 1 - 6 ) พระองค์ ทรง เรียก สาวก สิบ สอง คน มา แล้ว ทรง เริ่ม ใช้ เขา ให้ออก ไป เป็น คู่ ๆ ทรง ประทาน อำนาจ ให้ เขา ขับ ผี โสโครก ออก ได้

8และ ตรัส กำชับ เขา ไม่ ให้ เอา อะไร ไป ใช้ ตาม ทาง เว้นแต่ ไม้เท้า สิ่ง เดียว ห้าม มิ ให้ เอา อาหาร หรือ ย่าม หรือ หา สตางค์ ใส่ ไถ้ ไป

9แต่ ให้ สวม รองเท้า และ ไม่ ให้ สวม เสื้อ สอง ตัว

10แล้ว พระองค์ ตรัส สั่ง เขา ว่า " ถ้า ไป แห่ง ใด เมื่อ เข้า อาศัย ใน เรือน ไหน ก็ อาศัย ใน เรือน นั้น จนกว่า จะ ไป จาก ที่ นั่น

11และ ถ้า ผู้ ใด ไม่ ต้อนรับ ไม่ ฟัง ท่าน ทั้งหลาย เมื่อ จะ ไป จาก ที่ นั่น จง สะบัด ผงคลี ใต้ ฝ่า เท้า ของ ท่าน ออก เป็น สักขี พยาน ต่อ เขา เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ว่า ใน วัน พิพากษา นั้น โทษ ของ เมือง โสโดมและ เมือง โกโมราห์จะ เบา กว่า โทษ ของ เมือง นั้น "

12ฝ่าย เหล่า สาวก ก็ ออก ไป เทศนา ประกาศ ให้ คน ทั้งปวง กลับ ใจเสีย ใหม่

13เขา ได้ ขับ ผี ให้ออก เสียหลาย ผี และ ได้ เอา น้ำมัน ชโลม คน เจ็บป่วย หลาย คน ให้ หาย โรค

14เฮ โร ด ทรง สั่ง ให้ ตัด ศีรษะ ยอ ห์น ผู้ ให้ รับ บัพ ติ ศ มา ( มธ 14 : 1 - 12 ; ลก 9 : 7 - 9 ) ฝ่าย กษัตริย์ เฮ โร ด ทรง ได้ยิน เรื่อง ของ พระองค์ ( เพราะว่า พระ นาม ของ พระองค์ ได้ เลื่องลือ ไป ) แล้ว ท่าน ตรัส ว่า " ยอ ห์น ผู้ ให้ รับ บัพ ติ ศ มา เป็น ขึ้น มา จาก ความ ตาย แล้ว เหตุ ฉะนั้น จึง ทำ การ มหัศจรรย์ ได้ "

15แต่ คน อื่น ว่า " เป็น เอ ลียาห์ " และ คน อื่นๆ ว่า " เป็น ศาสดา พยากรณ์ คน หนึ่ง หรือ เหมือน คน หนึ่ง ใน พวก ศาสดา พยากรณ์ "

16ฝ่าย เฮ โร ด เมื่อ ทรง ได้ยิน แล้ว จึง ตรัส ว่า " คือ ยอ ห์น นั้น เอง ที่ เรา ได้ ตัด ศีรษะ เสีย ท่าน ได้ เป็น ขึ้น มา จาก ความ ตาย "

17ด้วยว่า เฮ โร ด ได้ ใช้ คน ไป จับ ยอ ห์น และ ล่าม โซ่ ขัง คุก ไว้ เพราะ เห็นแก่ นาง เฮ โรเดียสภรรยา ฟีลิป น้อง ชาย ของ ตน ด้วย เฮ โร ด ได้ รับ นาง นั้น เป็น ภรรยา ของ ตน

18เพราะ ยอ ห์น ได้ เคย ทูล เฮ โร ด ว่า " ท่าน ผิด พระราชบัญญัติ ที่ รับ ภรรยา ของ น้อง ชาย มา เป็น ภรรยา ของ ตน "

19นาง เฮ โรเดียสจึง ผูก พยาบาท ยอ ห์น และ ปรารถนา จะ ฆ่า ท่าน เสีย แต่ ฆ่า ไม่ ได้

20เพราะ เฮ โร ด ยำเกรง ยอ ห์น ด้วย รู้ ว่า ท่าน เป็น คน ชอบธรรม และ บริสุทธิ์ จึง ได้ ป้องกัน ท่าน ไว้ เมื่อ เฮ โร ด ได้ยิน คำสั่ง สอน ของ ท่าน ก็ ปฏิบัติ ตาม หลาย สิ่ง และ ยินดี รับ ฟัง ท่าน

21ครั้น อยู่ มา วัน หนึ่ง เป็น โอกาส ดี คือ เป็น วัน ฉลอง วัน กำเนิด ของ เฮ โร ด เฮ โร ด ให้ จัดการ เลี้ยง ขุนนาง กับ นาย ทหาร ชั้น ผู้ใหญ่ และ คน สำคัญๆ ทั้งปวง ใน แคว้น กา ลิ ลี

22เมื่อ บุตร สาว ของ นาง เฮ โรเดียสเข้า มา เต้นรำ ทำให้ เฮ โร ด และ แขก ทั้งปวง ซึ่ง เอนกาย ลง อยู่ ด้วย กัน นั้น ชอบใจ กษัตริย์ จึง ตรัส กับ หญิง สาว นั้น ว่า " เธอ จะ ขอ สิ่ง ใด จาก เรา เรา ก็ จะ ให้ สิ่ง นั้น แก่ เธอ "

23และ กษัตริย์ จึง ทรง ปฏิญาณ ตัว ไว้ กับ หญิง สาว นั้น ว่า " เธอ จะ ขอ สิ่ง ใดๆ จาก เรา เรา จะ ให้ สิ่ง นั้น แก่ เธอ จนถึง ครึ่ง ราช สมบัติ ของ เรา "

24หญิง สาว นั้น จึง ออก ไป ถาม มารดา ว่า " ฉัน จะ ขอ สิ่ง ใด ดี " มารดา จึง ตอบ ว่า " จง ขอ ศีรษะ ยอ ห์น ผู้ ให้ รับ บัพ ติ ศ มา เถิด "

25ใน ทันใด นั้น หญิง สาว ก็ รีบ เข้าไป เฝ้า กษัตริย์ ทูล ว่า " หม่อมฉัน ขอ ศีรษะ ยอ ห์น ผู้ ให้ รับ บัพ ติ ศ มา ใส่ ถาด มา ให้ หม่อมฉัน เดี๋ยวนี้ เพคะ "

26กษัตริย์ ทรง เป็น ทุกข์ นัก แต่ เพราะ เหตุ ได้ ทรง ปฏิญาณ ไว้ และ เพราะ เห็นแก่หน้า แขก ทั้งปวง ซึ่ง เอนกาย ลง อยู่ ด้วย กัน ก็ ปฏิเสธ ไม่ ได้

27ใน ขณะ นั้น กษัตริย์ จึง รับสั่ง เพชฌฆาต ให้ ไป ตัด ศีรษะ ยอ ห์น มา เพชฌฆาต ก็ ไป ตัด ศีรษะ ยอ ห์น ใน คุก

28เอา ศีรษะ ของ ยอ ห์น ใส่ ถาด มา ให้ แก่ หญิง สาว นั้น หญิง สาว นั้น ก็ เอา ไป ให้ แก่ มารดา ของ ตน

29เมื่อ สาวก ของ ยอ ห์น รู้ เหตุ แล้ว ก็ พา กัน มา รับ เอา ศพ ของ ท่าน ไป ฝัง ไว้ ใน อุโมงค์

30อัครสาวก กลับ มา พักผ่อน ( ลก 9 : 10 ) ฝ่าย อัครสาวก พา กัน มา หา พระ เยซู และ ได้ ทูล ถึง บรรดา การ ซึ่ง เขา ได้ กระทำ และ ได้ สั่งสอน

31แล้ว พระองค์ ตรัส แก่ เขา ว่า " ท่าน ทั้งหลาย จง ไป หา ที่ เปลี่ยว หยุด พัก หาย เหนื่อย สัก หน่อย หนึ่ง " เพราะว่า มีค น ไป มา เป็นอันมาก จน ไม่ มี เวลา ว่าง จะ รับประทาน อาหาร ได้

32ทรง เลี้ยง อาหาร คน ห้า พัน ( มธ 14 : 13 - 21 ; ลก 9 : 10 - 17 ; ยน 6 : 5 - 13 ) พระองค์ จึง เสด็จ ลง เรือ กับ สาวก ไป ยัง ที่ เปลี่ยว แต่ ลำพัง

33คน เป็นอันมาก เห็น พระองค์ กับ สาวก กำลัง ไป และ มี หลาย คน จำ พระองค์ ได้ จึง พา กัน วิ่ง ออก จาก บ้านเมือง ทั้งปวง ไป ถึง ก่อน และ พา กัน เฝ้า พระองค์

34ครั้น พระ เยซู เสด็จ ขึ้น จาก เรือ แล้ว ก็ ทอดพระเนตร เห็น ประชาชน หมู่ ใหญ่ และ พระองค์ ทรง สงสาร เขา เพราะว่า เขา เป็น เหมือน ฝูง แกะ ไม่ มี ผู้ เลี้ยง พระองค์ จึง เริ่ม สั่งสอน เขา เป็น หลาย ข้อ หลาย ประการ

35เมื่อ เวลา ล่วง ไป มาก แล้ว พวก สาวก ของ พระองค์ มา ทูล พระองค์ ว่า " ที่ นี่ กันดาร อาหาร นัก และ บัดนี้ เวลา ก็ เย็น ลง มาก แล้ว

36ขอ ให้ ประชาชน ไป เสียเถิด เพื่อ เขา จะ ได้ ไป ซื้อ อาหาร รับประทาน ตาม บ้าน ไร่ บ้าน นา ที่ อยู่ แถบ นี้ เพราะ เขา ไม่ มี อะไร ที่ จะ รับประทาน เลย "

37แต่ พระองค์ ตรัส ตอบ แก่ เหล่า สาวก ว่า " พวก ท่าน จง เลี้ยง เขา เถิด " เขา ทูล พระองค์ ว่า " จะ ให้ พวก ข้าพระ องค์ ไป ซื้อ อาหาร สัก สอง ร้อย เหรียญ เด นา ริ อัน ให้ เขา รับประทาน หรือ "

38พระองค์ ตรัส ตอบ เขา ว่า " พวก ท่าน มี ขนมปัง อยู่ กี่ ก้อน ไป ดูซิ " เมื่อ รู้ แล้ว เขา จึง ทูล ว่า " มี ขนมปัง ห้า ก้อน กับ ปลา สอง ตัว "

39พระองค์ จึง ตรัส สั่ง พวก สาวก ให้ จัด คน ทั้งปวง ให้ นั่ง รวม กัน ที่ หญ้า สด เป็น หมู่ ๆ

40ประชาชน ก็ได้ นั่ง รวม กัน เป็น หมู่ ๆ หมู่ ละ ร้อย คน บ้าง ห้า สิบ บ้าง

41เมื่อ พระองค์ ทรง รับ ขนมปัง ห้า ก้อน กับ ปลา สอง ตัว นั้น แล้ว ก็ แหงน พระ พักตร์ ดู ฟ้า สวรรค์ ขอบพระคุณ แล้ว หัก ขนมปัง นั้น ให้ เหล่า สาวก ให้ เขา แจก แก่ คน ทั้งปวง และ ปลา สอง ตัว นั้น พระองค์ ทรง แบ่ง ให้ ทั่ว กัน ด้วย

42เขา ได้ กิน อิ่ม ทุก คน

43ส่วน เศษ ขนมปัง และ ปลา ที่ เหลือ นั้น เขา เก็บ ไว้ ได้ ถึง สิบ สอง กระบุง เต็ม

44และ ใน จำนวน คน ที่ ได้ รับประทาน ขนมปัง นั้น มี ผู้ชาย ประมาณ ห้า พัน คน

45พระ เยซู ทรง ดำเนิน มาบ น ทะเล ( มธ 14 : 22 - 32 ; ยน 6 : 15 - 21 ) และ ทันใด นั้น พระองค์ ได้ ตรัส ให้ เหล่า สาวก ของ พระองค์ ลง ใน เรือ ข้าม ไป ยัง อีก ฟาก หนึ่ง ถึง เมือง เบธไซ ดา ก่อน ส่วน พระองค์ ทรง รอ ส่ง ประชาชน กลับ บ้าน

46เมื่อ พระองค์ ทรง ลา เขา ทั้งหลาย แล้ว ก็ เสด็จ ขึ้น ภูเขา เพื่อ อธิษฐาน ที่ นั่น

47เมื่อ ค่ำ ลง แล้ว เรือ ของ เหล่า สาวก อยู่ กลาง ทะเล ส่วน พระองค์ อยู่ บน ฝั่ง แต่ ผู้ เดียว

48แล้ว พระองค์ ทอดพระเนตร เห็น เหล่า สาวก ตีกรรเชียง ลำบาก เพราะ ทวน ลม อยู่ ครั้น เวลา สาม ยาม เศษ พระองค์ จึง ทรง ดำเนิน บน น้ำ ทะเล ไป ยัง เหล่า สาวก และ ทรง ดำเนิน ดัง จะ เลย เขา ไป

49เมื่อ เหล่า สาวก เห็น พระองค์ ทรง ดำเนิน บน ทะเล เขา สำคัญ ว่า ผี แล้ว พา กัน ร้อง อึง ไป

50เพราะว่า ทุก คน เห็น พระองค์ แล้ว ก็ กลัว แต่ ใน ทันใด นั้น พระองค์ ตรัส แก่ เขา ว่า " จง ชื่น ใจ เถิด คือ เรา เอง อย่า กลัว เลย "

51พระองค์ จึง เสด็จ ขึ้น ไป หา เขา บน เรือ แล้ว ลม ก็ เงียบ ลง เหล่า สาวก ก็ ประหลาด อัศจรรย์ ใจ เหลือ ประมาณ

52ด้วยว่า การ อัศจรรย์ เรื่อง ขนมปัง นั้น เขา ยัง ไม่ เข้าใจ เพราะ ใจ เขา ยัง แข็ง กระด้าง

53พระ เยซู ทรง รักษา ประชาชน ที่ แคว้นเยนเนซาเรท ( มธ 14 : 34 - 36 ) ครั้น ข้าม ฟาก ไป แล้ว เขา จอด เรือ ที่ แคว้นเยนเนซาเรท

54เมื่อ ขึ้น จาก เรือ แล้ว คน ทั้งปวง ก็ จำ พระองค์ ได้ ทันที

55และ เขา รีบ ไป ทั่ว ตลอด แว่น แคว้น ล้อม รอบ เริ่ม เอา คน เจ็บป่วย ใส่ แคร่ หาม มายัง ที่ เขา ได้ยิน ข่าว ว่า พระองค์ อยู่ นั้น

56แล้ว พระองค์ เสด็จ ไป ที่ไหน ๆ ไม่ ว่า ใน หมู่ บ้าน ใน ตำบล หรือ ใน เมือง เขา ก็ เอา คน เจ็บป่วย มา วาง ตาม ถนน ทูล อ้อนวอน ขอ พระองค์ โปรด ให้ คน เจ็บป่วย แตะต้อง แต่ ชาย ฉลองพระองค์ และ ผู้ ใด ได้ แตะต้อง พระองค์ แล้ว ก็ หาย ป่วย ทุก คน

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →