Mark 9

Thai Tok

1การ จำแลง พระ กาย ของ พระ คริสต์ ( มธ 17 : 1 - 8 ; ลก 9 : 28 - 36 ) พระองค์ ยัง ตรัส แก่ เขา ว่า " เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า ใน พวก ท่าน ที่ ยืน อยู่ ที่ นี่ มี บาง คน ที่ จะ ไม่ รู้ รส ความ ตาย จนกว่า จะ ได้ เห็น อาณาจักร ของ พระเจ้า มา ด้วย ฤทธา นุ ภาพ "

2ครั้น ล่วง ไป ได้ หก วัน แล้ว พระ เยซู ทรง พา เปโตร ยาก อบ และ ยอ ห์น ขึ้น ภูเขา สูง แต่ ลำพัง แล้ว พระ กาย ของ พระองค์ ก็ เปลี่ยน ไป ต่อหน้า เขา

3และ ฉลองพระองค์ ก็ ส่อง ประกาย ขาว ดุจ หิมะ จะ หา ช่าง ฟอกผ้า ทั่ว แผ่นดิน โลก ฟอก ให้ ขาว อย่าง นั้น ก็ ไม่ ได้

4แล้ว เอ ลี ยาห์กับ โมเสส ก็ ปรากฏ แก่ พวก สาวก เหล่า นั้น และ เฝ้า สนทนา กับ พระ เยซู

5ฝ่ายเปโตร ทูล พระ เยซู ว่า " พระ อาจารย์ เจ้าข้า ซึ่ง เรา อยู่ ที่ นี่ ก็ดี ให้ พวก ข้าพระ องค์ ทำ พลับพลา สาม หลัง สำหรับ พระองค์ หลัง หนึ่ง สำหรับ โมเสส หลัง หนึ่ง สำหรับ เอ ลี ยาห์หลัง หนึ่ง "

6ที่ เปโตร พูด อย่าง นั้น ก็ เพราะ ไม่ รู้ จะ ว่า อย่างไร ด้วย เขา ทั้งหลาย กำลัง กลัว นัก

7แล้ว มี เมฆ มาปก คลุม เขา ไว้ และ มี พระ สุรเสียง ออก มา จาก เมฆ นั้น ว่า " ท่าน ผู้ นี้ เป็น บุตร ที่รัก ของ เรา จง ฟัง ท่าน เถิด "

8ทันใด นั้น เมื่อ สาวก แล ดู รอบ ก็ ไม่ เห็น ผู้ ใด เห็น แต่ พระ เยซู ทรง อยู่ กับ เขา

9เมื่อ กำลัง ลง มา จาก ภูเขา พระองค์ ตรัส กำชับ เหล่า สาวก ไม่ ให้ นำ สิ่ง ที่ ได้ เห็น นั้น ไป บอก แก่ ผู้ ใด เลย จนกว่า บุตร มนุษย์ จะ เป็น ขึ้น มา จาก ความ ตาย

10เหตุการณ์ นั้น เหล่า สาวก ก็ เก็บงำ ไว้ แต่ ซัก ถาม กัน ว่า ที่ ตรัส ว่า จะ เป็น ขึ้น มา จาก ความ ตาย นั้น จะ หมายความ ว่า อย่างไร

11เขา จึง ทูล ถาม พระองค์ ว่า " เหตุ ไฉน พวก ธร ร มา จาร ย์จึง ว่า เอ ลี ยาห์จะ ต้อง มา ก่อน "

12พระองค์ ตรัส ตอบ เขา ว่า " เอ ลี ยาห์ต้อง มา ก่อน จริง และ ทำให้ สิ่ง ทั้งปวง คืน สู่ สภาพ เดิม อนึ่ง มี คำ เขียน ไว้ อย่างไร ถึง บุตร มนุษย์ ว่า พระองค์ จะ ต้อง ทน ทุกข์ เวทนา หลาย ประการ และ คน จะ ดูหมิ่น ละทิ้ง พระองค์ เสีย

13แต่ เรา บอก แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า เอ ลี ยาห์นั้น ได้ มา แล้ว และ ซึ่ง เขา ใคร่ จะ ทำ แก่ ท่าน อย่างไร เขา ก็ได้ กระทำ แล้ว ตาม ที่ มี คำ เขียน กล่าว ไว้ ถึง ท่าน "

14อัครสาวก เก้า คน ที่ ขาด ฤทธิ์ อำนาจ ( มธ 17 : 14 - 21 ; ลก 9 : 37 - 42 ) เมื่อ พระองค์ ได้ เสด็จ มายัง เหล่า สาวก ก็ ทอดพระเนตร เห็น ฝูง ชน เป็นอันมาก อยู่ ล้อม รอบ เขา และ พวก ธร ร มา จาร ย์กำลัง ซักไซ้ ไล่เลียง เขา อยู่

15ใน ทันใด นั้น เมื่อ บรรดา ประชาชน เห็น พระองค์ ก็ ประหลาด ใจ นัก จึง วิ่ง เข้า มา เคารพ พระองค์

16พระองค์ จึง ตรัส ถาม พวก ธร ร มา จาร ย์ว่า " ท่าน ซักไซ้ ไล่เลียง กับ เขา ด้วย ข้อความ อัน ใด "

17มีค น หนึ่ง ใน หมู่ ประชาชน ทูล ตอบ ว่า " อาจารย์ เจ้าข้า ข้าพระ องค์ ได้ พา บุตร ชาย ของ ข้าพระ องค์ มา หา พระองค์ เพราะ ผี ใบ้ เข้า สิง

18ผี พา เขา ไป ที่ไหน ๆ ก็ ทำให้ ล้ม ชัก ดิ้น ไป มี อาการ น้ำลาย ฟูม ปาก และ ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน แล้ว ก็ อ่อน ระโหย ข้าพระ องค์ ได้ ขอ เหล่า สาวก ของ พระองค์ ให้ ขับ ผี นั้น ออก เสีย แต่ เขา ขับ ให้ออก ไม่ ได้ "

19พระองค์ จึง ตรัส แก่ คน นั้น ว่า " โอ คนใน ยุค ที่ ขาด ความ เชื่อ เรา จะ ต้อง อยู่ กับ เจ้า นาน เท่าใด เรา จะ ต้อง อดทน กับ เจ้า นาน เท่าใด จง พา เด็ก นั้น มา หา เรา เถิด "

20เขา ก็ พา เด็ก นั้น มา หา พระองค์ และ เมื่อ เห็น พระองค์ แล้ว ใน ทันใด นั้น ผี นั้น จึง ทำให้ เขา ชัก ล้ม ลง กลิ้งเกลือก ที่ดิน มี น้ำลาย ฟูม ปาก

21พระองค์ จึง ตรัส ถาม บิดา นั้น ว่า " เป็น อย่าง นี้ มา นาน สัก เท่าไร " บิดา ทูล ตอบ ว่า " ตั้งแต่ เป็น เด็ก เล็ก ๆ มา

22และ ผี ก็ ทำให้ เด็ก ตกใน ไฟ และ ใน น้ำ บ่อยๆ หมาย จะ ฆ่า เสีย ให้ ตาย แต่ ถ้า พระองค์ สามารถ ทำได้ ขอ โปรด กรุณา และ ช่วย เรา เถิด "

23พระ เยซู จึง ตรัส แก่ บิดา นั้น ว่า " ถ้า ท่าน เชื่อ ได้ ใคร เชื่อ ก็ ทำให้ ได้ ทุก สิ่ง "

24ทันใด นั้น บิดา ของ เด็ก ก็ ร้อง ทูล ด้วย น้ำตา ไหล ว่า " ข้าพระ องค์ เชื่อ พระองค์เจ้า ข้า ที่ ข้าพระ องค์ ยัง ขาด ความ เชื่อ นั้น ขอ พระองค์ ทรง โปรด ช่วย ให้ เชื่อ เถิด "

25เมื่อ พระ เยซู ทอดพระเนตร เห็น ประชาชน กำลัง วิ่ง เข้า มา พระองค์ ตรัส สำทับ ผี โสโครก นั้น ว่า " อ้าย ผี ใบ้ หู หนวก เรา สั่ง เจ้า ให้ออก มา จาก เขา อย่า ได้ กลับ เข้า สิง เขา อีก เลย "

26ผี นั้น จึง ร้อง อื้ออึง ทำให้ เด็ก นั้น ชัก ดิ้น เป็นอันมาก แล้ว ก็ ออก มา เด็ก นั้น ก็ แน่นิ่ง เหมือน คน ตาย จน มี หลาย คน กล่าว ว่า " เขา ตาย แล้ว "

27แต่ พระ เยซู ทรง จับ มือ พยุง เด็ก นั้น เด็ก นั้น ก็ ยืน ขึ้น

28เมื่อ พระองค์ เสด็จ เข้า ใน เรือน แล้ว เหล่า สาวก ของ พระองค์ มา ทูล ถาม พระองค์ เป็น ส่วนตัว ว่า " เหตุ ไฉน พวก ข้าพระ องค์ ขับ ผี นั้น ออก ไม่ ได้ "

29พระองค์ ตรัส ตอบ เขา ว่า " ผี อย่าง นี้ จะ ขับ ให้ออก ไม่ ได้ เลย เว้นแต่ โดย การ อธิษฐาน และ การ อด อาหาร "

30พระ เยซู ทรง พยากรณ์ ถึง การ สิ้นพระชนม์ และ การ ฟื้น คืน พระ ชนม์ ( มธ 17 : 22 - 23 ; ลก 9 : 43 - 45 ) พระองค์ กับ เหล่า สาวก จึง ออก ไป จาก ที่ นั่น ดำเนิน ไป ใน แคว้น กา ลิ ลี แต่ พระองค์ ไม่ ประสงค์ จะ ให้ ผู้ ใด รู้

31ด้วยว่า พระองค์ ตรัส พร่ำ สอน สาวก ของ พระองค์ ว่า " บุตร มนุษย์ จะ ต้อง ถูก มอบ ไว้ ใน เงื้อมมือ ของ คน ทั้งหลาย และ เขา จะ ประหาร ท่าน เสีย เมื่อ ประหาร แล้ว ใน วัน ที่ สาม ท่าน จะ เป็น ขึ้น มา ใหม่ "

32แต่ ถ้อยคำ นี้ เหล่า สาวก หา เข้าใจ ไม่ ครั้น จะ ทูล ถาม พระองค์ ก็ เกรงใจ

33สาวก คน ไหน จะ เป็น ใหญ่ กว่า ( มธ 18 : 1 - 6 ; ลก 9 : 46 - 48 ) พระองค์ จึง เสด็จ มายัง เมือง คาเปอรนาอุม และ เมื่อ เข้าไป ใน เรือน แล้ว พระองค์ ตรัส ถาม เหล่า สาวก ว่า " เมื่อ มา ตาม ทาง นั้น ท่าน ทั้งหลาย ได้ โต้แย้ง กัน ด้วย ข้อความ อัน ใด "

34เหล่า สาวก ก็ นิ่ง อยู่ เพราะ เมื่อ มา ตาม ทาง นั้น เขา ได้ เถียง กัน ว่า คน ไหน จะ เป็น ใหญ่ กว่า กัน

35พระองค์ ได้ ประทับ นั่ง แล้ว ทรง เรียก สาวก สิบ สอง คน นั้น มา ตรัส แก่ เขา ว่า " ถ้า ผู้ ใด ใคร่ จะ ได้ เป็น คน ต้น ก็ ให้ ผู้ นั้น เป็น คน ท้าย สุด และ เป็น ผู้ รับ ใช้ ของ คน ทั้งปวง "

36พระองค์ จึง ทรง เอา เด็ก เล็ก ๆ คน หนึ่ง มา ให้ ยืน ท่ามกลาง เหล่า สาวก แล้ว ทรง อุ้ม เด็ก นั้น ไว้ ตรัส แก่ เหล่า สาวก ว่า

37" ถ้า ผู้ ใด จะ รับ เด็ก เล็ก ๆ เช่น นี้ คน หนึ่ง ใน นาม ของ เรา ผู้ นั้น ก็ รับ เรา และ ผู้ ใด ได้ รับ เรา ผู้ นั้น ก็ มิ ใช่ รับ เรา แต่ รับ พระองค์ ผู้ทรง ใช้ เรา มา "

38ทรง ว่ากล่าว สาวก ที่ ชอบ วิพากษ์วิจารณ์ ( ลก 9 : 49 - 50 ) ยอ ห์น จึง ทูล พระองค์ ว่า " พระ อาจารย์ เจ้าข้า พวก ข้าพระ องค์ ได้ เห็น คน หนึ่ง ขับ ผี ออก โดย พระ นาม ของ พระองค์ ซึ่ง คน นั้น มิได้ ตาม พวก เรา มา และ พวก ข้าพระ องค์ ได้ ห้าม เขา เพราะ เขา มิได้ ตาม พวก เรา มา "

39พระ เยซู จึง ตรัส ว่า " อย่า ห้าม เขา เลย เพราะว่า ไม่ มี ผู้ ใด จะ กระทำ การ อัศจรรย์ ใน นาม ของ เรา แล้ว อีก ประเดี๋ยว หนึ่ง อาจ กลับ พูด ประณาม เรา

40เพราะ ผู้ ใด ไม่ เป็น ฝ่าย ต่อสู้ เรา ผู้ นั้น ก็ เป็น ฝ่าย เรา แล้ว

41เพราะ เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ว่า ผู้ ใด จะ เอา น้ำ ถ้วย หนึ่ง ให้ พวก ท่าน ดื่ม ใน นาม ของ เรา เพราะ ท่าน ทั้งหลาย เป็น ฝ่าย พระ คริสต์ ผู้ นั้น จะ ขาด บำเหน็จ ก็ หามิได้

42ทรง เตือน ถึง นรก แต่ ผู้ ใด จะ ทำ ผู้ เล็กน้อย เหล่า นี้ คน หนึ่ง ที่ เชื่อ ใน เรา ให้ หลง ผิด ถ้า เอา หิน โม่ ก้อน ใหญ่ ผูก คอ ผู้ นั้น ถ่วง เสีย ใน ทะเล ก็ดี กว่า

43และ ถ้า มือ ของ ท่าน ทำให้ ท่าน หลง ผิด จง ตัด มัน ทิ้ง เสีย ซึ่ง จะ เข้า สู่ ชีวิต ด้วย มือ ด้วน ยัง ดี กว่า มี สอง มือ และ ต้อง ตก นรก ใน ไฟ ที่ ไม่ มี วันดับ

44ใน ที่ นั้น ตัว หนอน ก็ ไม่ ตาย และ ไฟ ก็ ไม่ ดับ เลย

45ถ้า เท้า ของ ท่าน ทำให้ ท่าน หลง ผิด จง ตัด มัน ทิ้ง เสีย ซึ่ง จะ เข้า สู่ ชีวิต ด้วย เท้า ด้วน ยัง ดี กว่า มี เท้า สอง เท้า และ ต้อง ถูก ทิ้ง ลง ใน นรก ใน ไฟ ที่ ไม่ มี วันดับ

46ใน ที่ นั้น ตัว หนอน ก็ ไม่ ตาย และ ไฟ ก็ ไม่ ดับ เลย

47ถ้า ตาขอ ง ท่าน ทำให้ ท่าน หลง ผิด จง ควัก ออก ทิ้ง เสีย ซึ่ง จะ เข้า ใน อาณาจักร ของ พระเจ้า ด้วย ตา ข้าง เดียว ยัง ดี กว่า มี สอง ตา และ ต้อง ถูก ทิ้ง ใน ไฟ นรก

48ใน ที่ นั้น ตัว หนอน ก็ ไม่ ตาย และ ไฟ ก็ ไม่ ดับ เลย

49ด้วยว่า คน ทั้งปวง จะ ต้อง ถูก ชำระ ด้วย ไฟ และ เครื่องบูชา ทุก อย่าง จะ ต้อง ถูก ชำระ ด้วย เกลือ

50เกลือ เป็น ของดี แต่ ถ้า เกลือ หมด รส เค็ม แล้ว จะ ทำให้ กลับ เค็ม อีก อย่างไร ได้ ท่าน ทั้งหลาย จง มี เกลือ ใน ตัว และ จง อยู่ สงบ สุข ซึ่ง กันและกัน "

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →