Mark 14

Thai Tok

1พวก ปุโรหิต ใหญ่ วาง อุบาย ที่ จะ ฆ่า พระ เยซู ( มธ 26 : 2 - 5 ; ลก 22 : 1 - 2 ) ยัง อีก สอง วัน จะ ถึง เทศกาล ปัสกาและ เทศกาล กิน ขนมปัง ไร้ เชื้อ พวก ปุโรหิต ใหญ่ และ พวก ธร ร มา จาร ย์ก็ หา ช่อง ที่ จะ จับ พระองค์ ด้วย อุบาย และ จะ ฆ่า เสีย

2แต่ พวก เขา พูด กัน ว่า " ใน วัน เลี้ยง อย่า เพ่อ ทำ เลย กลัว ว่า ประชาชน จะ เกิด วุ่นวาย "

3มา รี ย์แห่ง หมู่ บ้าน เบธานีชโลม พระ เยซู ( มธ 26 : 6 - 13 ; ยน 12 : 1 - 8 ) ใน เวลา ที่ พระองค์ ประทับ อยู่ ที่ หมู่ บ้านเบธานี ใน เรือน ของ ซี โมน คน โรค เรื้อน ขณะ เมื่อ ทรง เอน พระ กาย ลง เสวย อยู่ มี หญิง ผู้ หนึ่ง ถือ ผอบ น้ำมัน หอม นา ระดา ที่ มี ราคา มาก มา เฝ้า พระองค์ และ นาง ทำให้ ผอบ นั้น แตก แล้ว ก็ เท น้ำมัน นั้น ลง บน พระ เศียร ของ พระองค์

4แต่ มี บาง คน ไม่ พอใจ พูด กัน ว่า " เหตุ ใด จึง ทำให้ น้ำมัน นี้ เสีย เปล่า

5เพราะว่า น้ำมัน นี้ ถ้า ขาย ก็ คง ได้ เงิน กว่า สาม ร้อย เหรียญ เด นา ริ อัน แล้ว จะ แจก ให้ คน จน ก็ได้ " เขา จึง บ่น ว่าผู้ หญิง นั้น

6ฝ่าย พระ เยซู ตรัส ว่า " อย่า ว่า เขา เลย กวน ใจ เขา ทำไม เขา ได้ กระทำ การ ดี แก่ เรา

7ด้วยว่า คน ยากจน มี อยู่ กับ ท่าน เสมอ และ ท่าน จะ ทำ การ ดี แก่ เขา เมื่อ ไรก็ ทำได้ แต่ เรา จะ ไม่ อยู่ กับ ท่าน เสมอ ไป

8ซึ่ง ผู้หญิง นี้ ได้ กระทำ ก็ เป็นการ สุดกำลัง ของ เขา เขา มา ชโลม กาย ของ เรา ก่อน เพื่อ การ ศพ ของ เรา

9เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า ที่ไหน ๆ ทั่ว โลก ซึ่ง ข่าว ประเสริฐ นี้ จะ ประกาศ ไป การ ซึ่ง ผู้หญิง นี้ ได้ กระทำ ก็ จะ ลือ ไป เป็น ที่ ระลึก ถึง เขา ที่ นั่น "

10ยู ดา สตก ลง ทรยศ พระ เยซู ( มธ 26 : 14 - 16 ; ลก 22 : 3 - 6 ) ฝ่าย ยู ดา ส อิส คา ริ โอ ท เป็น คน หนึ่ง ใน พวก สาวก สิบ สอง คน ได้ ไป หา พวก ปุโรหิต ใหญ่ เพื่อ จะ ทรยศ พระองค์ ให้ เขา

11ครั้น เขา ได้ยิน อย่าง นั้น ก็ดี ใจ และ สัญญา ว่า จะ ให้ เงิน แก่ ยู ดา ส แล้ว ยู ดา ส จึง คอย หา ช่อง ที่ จะ ทรยศ พระองค์ ให้ แก่ เขา

12เหล่า สาวก ตระเตรียม การ สำหรับ เทศกาลปัสกา ( มธ 26 : 17 - 19 ; ลก 22 : 7 - 13 ) เมื่อ วัน ต้น เทศกาล กิน ขนมปัง ไร้ เชื้อ ถึง เวลา เขา เคย ฆ่า ลูก แกะ สำหรับ ปัสกานั้น พวก สาวก ของ พระองค์ มา ทูล ถาม พระองค์ ว่า " พระองค์ ทรง ปรารถนา จะ ให้ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย ไป จัด เตรียม ปัสกาให้ พระองค์ เสวย ที่ไหน "

13พระองค์ จึง ทรง ใช้ สาวก สอง คน ไป สั่ง เขา ว่า " จง เข้าไป ใน กรุง นั้น แล้ว จะ มี ชาย คน หนึ่ง ทูน หม้อน้ำ มา พบ ท่าน จง ตาม คน นั้น ไป

14เขา จะ เข้าไป ใน ที่ ใด ท่าน จง บอก เจ้าของ เรือน นั้น ว่า พระ อาจารย์ ถาม ว่า ` ห้อง ที่ เรา จะ กิน ปัสกากับ เหล่า สาวก ของ เรา ได้นั้น อยู่ ที่ไหน '

15เจ้าของ เรือน จะ ชี้ ให้ท่า น เห็น ห้อง ใหญ่ ชั้น บน ที่ ตกแต่ง ไว้ แล้ว ที่ นั่นแหละ จง จัด เตรียม ไว้ สำหรับ พวก เรา เถิด "

16สาวก สอง คน นั้น จึง ออก เดิน เข้าไป ใน กรุง และ พบ เหมือน พระ ดำรัส ที่ พระองค์ ได้ ตรัส แก่ เขา แล้ว ได้ จัด เตรียม ปัสกาไว้ พร้อม

17พระ เยซู ทรง พยากรณ์ ถึง การ ทรยศ พระองค์ ( มธ 26 : 20 - 24 ; ลก 22 : 14 , 21 - 23 ; ยน 13 : 18 - 19 ) ครั้น ถึง เวลา ค่ำ แล้ว พระองค์ จึง เสด็จ มา กับ สาวก สิบ สอง คน

18เมื่อ กำลัง เอนกาย ลง รับประทาน อาหาร อยู่ พระ เยซู จึง ตรัส ว่า " เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า คน หนึ่ง ใน พวก ท่าน จะ ทรยศ เรา คือ คน หนึ่ง ที่ รับประทาน อาหาร อยู่ กับ เรา นี่แหละ "

19ฝ่าย พวก สาวก ก็ เริ่ม พา กัน เป็น ทุกข์ และ ทูล ถาม พระองค์ ที ละ คน ว่า " คือ ข้าพระ องค์ หรือ " และ อีก คน หนึ่ง ถาม ว่า " คือ ข้าพระ องค์ หรือ "

20พระองค์ จึง ตรัส ตอบ เขา ว่า " เป็น คน หนึ่ง ใน สาวก สิบ สอง คน นี้ คือ เป็น คน จิ้ม ใน จาน เดียวกัน กับ เรา

21เพราะ บุตร มนุษย์ จะ เสด็จ ไป ตาม ที่ ได้ มี คำ เขียน ไว้ ถึง พระองค์ นั้น จริง แต่ วิบัติ แก่ ผู้ ที่ ทรยศ บุตร มนุษย์ ถ้า คน นั้น มิได้ บังเกิด มา ก็ จะ เป็นการ ดี ต่อ คน นั้น เอง "

22การ เริ่ม ต้น แห่ง พิธี ศีล ระลึก ( มธ 26 : 26 - 29 ; ลก 22 : 17 - 20 ; 1 ค ร 11 : 23 - 26 ) ระหว่าง อาหาร มื้อ นั้น พระ เยซู ทรง หยิบ ขนมปัง มา ทรง ขอบพระคุณ แล้ว หัก ส่ง ให้ แก่ เหล่า สาวก ตรัส ว่า " จง รับ กิน เถิด นี่ เป็น กาย ของ เรา "

23แล้ว พระองค์ จึง ทรง หยิบ ถ้วย ขอบพระคุณ และ ส่ง ให้ เขา เขา ก็ รับ ไป ดื่ม ทุก คน

24แล้ว พระองค์ ตรัส แก่ เขา ว่า " นี่ เป็น โลหิต ของ เรา อันเป็น โลหิต แห่ง พัน ธ สัญญา ใหม่ ซึ่ง ต้อง หลั่ง ออก เพื่อ คน เป็นอันมาก

25เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า เรา จะ ไม่ ดื่ม น้ำ ผล แห่ง เถา องุ่น นี้ ต่อ ไป อีก จน วัน นั้น มา ถึง คือ วัน ที่ เรา จะ ดื่ม ใหม่ ใน อาณาจักร ของ พระเจ้า "

26เปโตร จะ ปฏิเสธ พระ เยซู ( มธ 26 : 31 - 35 ; ลก 22 : 31 - 34 ; ยน 13 : 36 - 38 ) เมื่อ ร้องเพลง สรรเสริญ แล้ว พระองค์ กับ เหล่า สาวก ก็ พา กัน ออก ไป ยัง ภูเขา มะกอก เทศ

27พระ เยซู จึง ตรัส กับ เหล่า สาวก ว่า " ท่าน ทั้งหลาย จะ สะดุดใจ เพราะ เรา ใน คืน นี้ เอง ด้วย มี คำ เขียน ไว้ ว่า ` เรา จะ ตี ผู้ เลี้ยง แกะ และ แกะ ฝูง นั้น จะ กระจัดกระจาย ไป '

28แต่ เมื่อ ทรง ชุบ ให้ เรา ฟื้น ขึ้น มา แล้ว เรา จะ ไป ยัง แคว้น กา ลิ ลี ก่อน หน้า ท่าน "

29เปโตร ทูล พระองค์ ว่า " แม้ คน ทั้งปวง จะ สะดุดใจ ข้าพระ องค์ จะ ไม่ สะดุดใจ "

30พระ เยซู จึง ตรัส กับ เขา ว่า " เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ว่า ใน วัน นี้ คือ คืน นี้ เอง ก่อน ไก่ จะ ขัน สอง หน ท่าน จะ ปฏิเสธ เรา สาม ครั้ง "

31แต่ เปโตร ทูล แข็งแรง ทีเดียว ว่า " ถึง แม้ ข้าพระ องค์ จะ ต้อง ตาย กับ พระองค์ ข้าพระ องค์ ก็ จะ ไม่ ปฏิเสธ พระองค์ เลย " เหล่า สาวก ก็ ทูล เช่น นั้น เหมือน กัน ทุก คน

32พระ เยซู ทรง ปวดร้าว ทรมาน ใน สวน เก ท เสมนี ( มธ 26 : 36 - 46 ; ลก 22 : 39 - 46 ; ยน 18 : 1 ) พระ เยซู กับ เหล่า สาวก มายัง ที่ แห่ง หนึ่ง ชื่อ เก ท เสมนี และ พระองค์ ตรัส แก่ สาวก ของ พระองค์ ว่า " จง นั่ง อยู่ ที่ นี่ ขณะ เมื่อ เรา อธิษฐาน "

33พระองค์ ก็ พา เปโตร ยาก อบ และ ยอ ห์น ไป ด้วย แล้ว พระองค์ ทรง เริ่ม วิตก ยิ่ง และ หนัก พระทัย นัก

34จึง ตรัส กับ เหล่า สาวก ว่า " ใจ เรา เป็น ทุกข์ แทบ จะ ตาย จง เฝ้า อยู่ ที่ นี่ เถิด "

35แล้ว พระองค์ เสด็จ ดำเนิน ไป อีก หน่อย หนึ่ง ซบ พระ กาย ลง ที่ดิน อธิษฐาน ว่า ถ้า เป็นได้ ให้ เวลา นั้น ล่วงพ้น ไป จาก พระองค์

36พระองค์ ทูล ว่า " อับ บา พระ บิดา เจ้าข้า พระองค์ ทรง สามารถ กระทำ สิ่ง ทั้งปวง ได้ ขอ เอา ถ้วย นี้ เลื่อน พ้น ไป จาก ข้าพระ องค์ เถิด แต่ว่า อย่า ให้ เป็น ตามใจ ปรารถนา ของ ข้าพระ องค์ แต่ ให้ เป็น ไป ตาม พระทัย ของ พระองค์ "

37พระองค์ จึง เสด็จ กลับ มาท รง พบ เหล่า สาวก นอน หลับ อยู่ และ ตรัส กับ เปโตร ว่า " ซี โมน เอ๋ย ท่าน นอน หลับ หรือ จะ คอย เฝ้า อยู่ สัก ชั่ว เวลา หนึ่ง ไม่ ได้ หรือ

38ท่าน ทั้งหลาย จง เฝ้า ระวัง และ อธิษฐาน เพื่อ ท่าน จะ ไม่ ต้อง ถูก การ ทดลอง จิตใจ พร้อม แล้ว ก็ จริง แต่ เนื้อ หนัง ยัง อ่อน กำลัง "

39พระองค์ จึง เสด็จ ไป อธิษฐาน อีก ครั้ง หนึ่ง ทรง กล่าว คำ เหมือน คราว ก่อน

40ครั้น พระองค์ เสด็จ กลับ มา ก็ ทรง พบ สาวก นอน หลับ อยู่ อีก ( เพราะ ตา เขา ลืม ไม่ ขึ้น ) และ เขา ไม่ รู้ ว่า จะ ทูล ประการ ใด

41เมื่อ เสด็จ กลับ มา ครั้ง ที่ สาม พระองค์ จึง ตรัส แก่ เขา ว่า " เดี๋ยวนี้ ท่าน จง นอน ต่อ ไป ให้ หาย เหนื่อย พอ เถอะ ดูเถิด เวลา ซึ่ง บุตร มนุษย์ ต้อง ถูก ทรยศ ให้ ตก อยู่ ใน มือ ของ คน บาป นั้น มา ถึง แล้ว

42ลุก ขึ้น ไป กัน เถิด ดูเถิด ผู้ ที่ จะ ทรยศ เรา มา ใกล้ แล้ว "

43ยู ดา ส ทรยศ พระ เยซู ให้ เขา จับ ตัว ไป ( มธ 26 : 47 - 56 ; ลก 22 : 47 - 53 ; ยน 18 : 3 - 11 ) พระองค์ ตรัส ยัง ไม่ทัน ขาดคำ ใน ทันใด นั้น ยู ดา ส ซึ่ง เป็น คน หนึ่ง ใน เหล่า สาวก สิบ สอง คน นั้น กับ หมู่ ชน เป็นอันมาก ถือ ดาบ ถือ ไม้ ตะบอง ได้ มา จาก พวก ปุโรหิต ใหญ่ พวก ธร ร มา จารย์ และ พวก ผู้ใหญ่

44ผู้ ที่ จะ ทรยศ พระองค์ นั้น ได้ ให้ สัญญาณ แก่ เขา ว่า " เรา จุบ ผู้ ใด ก็ เป็น ผู้ นั้น แหละ จง จับกุม เขา ไป ให้ มั่นคง "

45และ ทันที ที่ ยู ดา สมา ถึง เขา ตรง เข้า มา หา พระองค์ ทูล ว่า " พระ อาจารย์ เจ้าข้า พระ อาจารย์ เจ้าข้า " แล้ว จุบ พระองค์

46คน เหล่า นั้น ก็ จับกุม พระองค์ ไป

47ดาบ ของ เปโตร เหล่า สาวก ละทิ้ง พระ เยซู ( มธ 26 : 51 - 56 ) คน หนึ่ง ใน พวก เหล่า นั้น ที่ ยืน อยู่ ใกล้ ๆ ได้ ชัก ดาบ ออก ฟัน ผู้ รับ ใช้ คน หนึ่ง ของ มหา ปุโรหิต ถูก หู ของ เขา ขาด

48พระ เยซู จึง ตรัส ถาม พวก เหล่า นั้น ว่า " ท่าน ทั้งหลาย เห็น เรา เป็น โจร หรือ จึง ถือ ดาบ ถือ ตะบอง ออก มา จับ เรา

49เรา ได้ อยู่ กับ ท่าน ทั้งหลาย ทุก วัน สั่งสอน ใน พระ วิหาร ท่าน ก็ หา ได้ จับ เรา ไม่ แต่ จะ ต้อง สำเร็จ ตาม พระ คัมภีร์ "

50แล้ว สาวก ทั้งหมด ได้ ละทิ้ง พระองค์ ไว้ และ พา กัน หนี ไป

51มี ชาย หนุ่ม คน หนึ่ง ห่ม ผ้าป่า น ผืน หนึ่ง คลุม ร่างกาย ที่ เปลือย เปล่า ของ ตน ติดตาม พระองค์ ไป พวก หนุ่ม ๆ ก็ จับ เขา ไว้

52แต่ เขา ได้ สลัด ผ้าป่า น ผืน นั้น ทิ้ง เสีย แล้ว เปลือยกาย หนี ไป

53พระ เยซู ทรง เผชิญหน้า กับ มหา ปุโรหิต และ สภา ( มธ 25 : 57 - 68 ; ยน 18 : 12 - 14 , 19 - 24 ) เขา พา พระ เยซู ไป หาม หา ปุโรหิต และ มี บรรดา พวก ปุโรหิต ใหญ่ พวก ผู้ใหญ่ และ พวก ธร ร มา จาร ย์ชุมนุม พร้อม กัน อยู่ ที่ นั่น

54ฝ่ายเปโตร ได้ ติดตาม พระองค์ ไป ห่าง ๆ จน เข้าไป ถึง คฤหาสน์ ของ มหา ปุโรหิต และ นั่ง ผิง ไฟ อยู่ กับ พวก คนใช้

55พวก ปุโรหิต ใหญ่ กับ บรรดา สมาชิก สภา ได้ หา พยาน มา เบิก ปรักปรำ พระ เยซู เพื่อ จะ ประหาร พระองค์ เสีย แต่ หา หลักฐาน ไม่ ได้

56ด้วยว่า มี หลาย คน เป็น พยาน เท็จ ปรักปรำ พระองค์ แต่ คำขอ ง เขา แตก ต่าง กัน

57มี บาง คน ยืน ขึ้น เบิกความ เท็จ ปรักปรำ พระองค์ ว่า

58" ข้าพเจ้า ได้ยิน คน นี้ ว่า ` เรา จะ ทำลาย พระ วิหาร นี้ ที่ สร้าง ไว้ ด้วย มือ มนุษย์ และ ใน สาม วัน จะ สร้าง ขึ้น อีก วิหาร หนึ่งซึ่ง ไม่ สร้าง ด้วย มือ มนุษย์ เลย ' "

59แต่ คำ พยาน ของ คน เหล่า นั้น เอง ก็ ยัง แตก ต่าง ไม่ ถูก ต้องกัน

60มหา ปุโรหิต จึง ลุก ขึ้น ยืน ท่ามกลาง ที่ ชุมนุม ถาม พระ เยซู ว่า " ท่าน ไม่ ตอบ อะไร บ้าง หรือ ซึ่ง เขา เบิกความ ปรักปรำ ท่าน นั้น จะ ว่า อย่างไร "

61แต่ พระองค์ ทรง นิ่ง อยู่ มิได้ ตอบ ประการ ใด ท่าน มหา ปุโรหิต จึง ถาม พระองค์ อีก ว่า " ท่าน เป็น พระ คริสต์ พระ บุตร ของ ผู้ทรง บรม สุข หรือ "

62พระ เยซู ทรง ตอบ ว่า " เรา เป็น และ ท่าน ทั้งหลาย จะ ได้ เห็น บุตร มนุษย์ นั่ง ข้าง ขวา ของ ผู้ทรง ฤทธา นุ ภาพ และ เสด็จ มา ใน เมฆ แห่ง ฟ้า สวรรค์ "

63ท่าน มหา ปุโรหิต จึง ฉีก เสื้อ ของ ตน แล้ว กล่าว ว่า " เรา ต้องการ พยาน อะไร อีก เล่า

64ท่าน ทั้งหลาย ได้ยิน เขา พูด หมิ่นประมาท แล้ว ท่าน ทั้งหลาย คิดเห็น อย่างไร " คน ทั้งปวง จึง เห็น พร้อม กัน ว่า ควร จะ มี โทษ ถึง ตาย

65บาง คน ก็ เริ่ม ถ่ม น้ำลาย รด พระองค์ ปิด พระ พักตร์ พระองค์ ตี พระองค์ แล้ว ว่า แก่ พระองค์ ว่า " พยากรณ์ ซิ " และ พวก คนใช้ ก็ เอา ฝ่า มือ ตบ พระองค์

66เปโตร ปฏิเสธ พระ เยซู ( มธ 26 : 69 - 75 ; ลก 22 : 56 - 62 ; ยน 18 : 16 - 18 , 25 - 27 ) และ ขณะ ที่ เปโตร อยู่ ใต้ คฤหาสน์ ข้าง ล่าง นั้น มี หญิง คน หนึ่ง ใน พวก สาว ใช้ ของ ท่าน มหา ปุโรหิต เดิน มา

67เมื่อ เห็น เปโตร ผิง ไฟ อยู่ เขา เขม้น ดู แล้ว พูด ว่า " เจ้า ได้ อยู่ กับ เยซู ชาว นา ซา เร็ธด้วย "

68แต่ เปโตร ปฏิเสธ ว่า " ที่ เจ้า ว่า นั้น ข้า ไม่ รู้ เรื่อง และ ไม่ เข้าใจ " เปโตร จึง ออก ไป ที่ ระเบียง บ้าน แล้ว ไก่ ก็ ขัน

69อีก ครั้ง หนึ่ง สาว ใช้ คน หนึ่ง ได้ เห็น เปโตร แล้ว เริ่ม บอก กับ คน ที่ ยืน อยู่ ที่ นั่น ว่า " คน นี้ แหละ เป็น พวก เขา "

70แต่ เปโตร ก็ ปฏิเสธ อีก แล้ว อีก สัก ครู่ หนึ่ง คน ทั้งหลาย ที่ ยืน อยู่ ที่ นั่น ได้ ว่า แก่ เปโตร ว่า " เจ้า เป็น คน หนึ่ง ใน พวก เขา แน่ แล้ว ด้วยว่า เจ้า เป็น ชาว กา ลิ ลี และ สำเนียง ของ เจ้า ก็ ส่อ ไป ทาง เดียวกัน ด้วย "

71แต่ เปโตร เริ่ม สบถ และ สาบาน ว่า " คน ที่ เจ้า ว่า นั้น ข้า ไม่ รู้จัก "

72แล้ว ไก่ ก็ ขัน เป็น ครั้ง ที่ สอง เปโตร จึง ระลึก ถึง คำ ที่ พระ เยซู ตรัส ไว้ แก่ เขา ว่า " ก่อน ไก่ ขัน สอง หน ท่าน จะ ปฏิเสธ เรา สาม ครั้ง " เมื่อ เปโตร หวน คิด ขึ้น ได้ ก็ ร้องไห้

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →