Mark 12

Thai Tok

1คำ อุปมา เรื่อง เจ้าของ สวน ที่ ต้องการ พืช ผล ( อสย 5 : 1 - 7 ; มธ 21 : 33 - 46 ; ลก 20 : 9 - 19 ) พระองค์ จึง เริ่ม ตรัส แก่ เขา เป็น คำ อุปมา ว่า " ยัง มี ชาย คน หนึ่ง ได้ ทำ สวน องุ่น แล้ว ล้อม รั้ว ต้นไม้ ไว้ รอบ เขา ได้ สกัด บ่อ เก็บ น้ำ องุ่น และ สร้าง หอ เฝ้า ให้ พวก ชาว สวน เช่า แล้ว ก็ ไป เมือง ไกล

2ครั้น ถึง ฤดู ผล องุ่น เขา จึง ใช้ ผู้ รับ ใช้ คน หนึ่ง ไป หา คน เช่า สวน นั้น เพื่อ เขา จะ ได้ รับ ส่วน ผล ของ สวน องุ่น จาก คน เช่า สวน

3ฝ่าย คน เหล่า นั้น ก็ จับ ผู้ รับ ใช้ นั้น เฆี่ยน ตี แล้ว ไล่ ให้ กลับ ไป มือ เปล่า

4อีก ครั้ง หนึ่ง เจ้าของ สวน ใช้ ผู้ รับ ใช้ อีก คน หนึ่ง ไป หา คน เช่า สวน คน เช่า สวน นั้น ก็ เอา หิน ขว้าง ผู้ รับ ใช้ นั้น ศีรษะ แตก และ ไล่ ให้ กลับ ไป อย่าง น่า อัปยศ

5อีก ครั้ง หนึ่ง เจ้าของ ใช้ ผู้ รับ ใช้ ไป อีก คน หนึ่ง เขา ก็ ฆ่า ผู้ รับ ใช้ นั้น เสีย แล้ว ยัง ใช้ ผู้ รับ ใช้ ไป อีก หลาย คน เขา ก็ เฆี่ยน ตี บ้าง ฆ่า เสีย บ้าง

6เจ้าของ สวน ยัง มี บุตร ชาย ที่รัก คน หนึ่ง จึง ใช้ บุตร คน นั้น ไป เป็น ครั้ง สุดท้าย พูด ว่า ` พวก เขา คง จะ เคารพ บุตร ชาย ของ เรา '

7แต่ คน เช่า สวน พูด กัน ว่า ` คน นี้ แหละ เป็น ทายาท มา เถิด ให้ เรา ฆ่า เขา เสีย แล้ว มรดก นั้น จะ ตก อยู่ กับ เรา '

8เขา จึง พา กัน จับ บุตร นั้น ฆ่า เสีย และ เอา ศพ ทิ้ง ไว้ นอก สวน องุ่น

9เหตุ ฉะนั้น เจ้าของ สวน องุ่น จะ ทำ ประการ ใด ท่าน ก็ จะ มา ฆ่า คน เช่า สวน เหล่า นั้น เสีย แล้ว จะ เอา สวน องุ่น นั้น ให้ ผู้ อื่น เช่า

10ท่าน ทั้งหลาย อ่าน พระ คัมภีร์ ตอน นี้ แล้ว มิ ใช่ หรือ ซึ่ง ว่า ` ศิลา ซึ่ง ช่าง ก่อ ได้ ปฏิเสธ เสีย ได้ กลับกลาย เป็น ศิลา มุม เอก แล้ว

11การ นี้ เป็น มา จาก องค์ พระผู้เป็นเจ้า เป็นการ มหัศจรรย์ ประจักษ์ แก่ ตา เรา ' "

12ฝ่าย เขา จึง อยาก จะ จับ พระองค์ แต่ว่า เขา กลัว ประชาชน ด้วย เขา รู้อยู่ ว่า พระองค์ ได้ ตรัส คำ อุปมา นี้ กระทบ พวก เขา เอง แล้ว เขา ก็ ไป จาก พระองค์

13คำ ถาม เกี่ยว กับ การ ส่ง ส่วย ( มธ 22 : 15 - 22 ; ลก 20 : 19 - 26 ) เขา จึง ใช้ บาง คนใน พวก ฟาริสี และ พวก เฮ โร ด ไป หา พระองค์ เพื่อ จะ คอย จับผิด ใน พระ ดำรัส ของ พระองค์

14ครั้น มา ถึง แล้ว ก็ ทูล พระองค์ ว่า " อาจารย์ เจ้าข้า ข้าพเจ้า ทั้งหลาย ทราบ อยู่ ว่า ท่าน เป็น คน ซื่อสัตย์ และ มิได้ เอาใจ ผู้ ใด เพราะ ท่าน มิได้ เห็นแก่หน้า ผู้ ใด แต่ สั่งสอน ทาง ของ พระเจ้า จริงๆ การ ที่ จะ ส่ง ส่วย ให้ แก่ ซีซาร์ นั้น ถูก ต้อง ตาม พระราชบัญญัติ หรือ ไม่

15เรา จะ ส่ง ดี หรือ ไม่ ส่ง ดี " แต่ พระองค์ ทรง ทราบ อุบาย ของ เขา จึง ตรัส แก่ เขา ว่า " ท่าน ทั้งหลาย มาท ดล อง เรา ทำไม จง เอา เงินตรา เหรียญ หนึ่ง มา ให้ เรา ดู "

16เขา ก็ เอา มา ให้ พระองค์ จึง ตรัส ถาม เขา ว่า " รูป และ คำ จารึก นี้ เป็น ของ ใคร " เขา ทูล ตอบ พระองค์ ว่า " ของ ซีซาร์ "

17พระ เยซู จึง ตรัส แก่ เขา ว่า " ของ ของ ซีซาร์ จง ถวาย แก่ ซีซาร์ และ ของ ของ พระเจ้า จง ถวาย แด่ พระเจ้า " ฝ่าย เขา ก็ ประหลาด ใจ ใน พระองค์

18พระ เยซู ตรัส ตอบ พวก สะ ดู สี เกี่ยว กับ การ เป็น ขึ้น มา จาก ความ ตาย ( มธ 22 : 23 - 33 ; ลก 20 : 27 - 38 ) มี พวก สะ ดู สีมา หา พระองค์ พวก นี้ เป็น ผู้ ที่ กล่าว ว่าการ ฟื้น ขึ้น มา จาก ความ ตาย นั้น ไม่ มี เขา ทูล ถาม พระองค์ ว่า

19" อาจารย์ เจ้าข้า โมเสส ได้ เขียน สั่ง ข้าพเจ้า ทั้งหลาย ไว้ ว่า ` ถ้า ชาย ผู้ ใด ตาย และ ภรรยา ยัง อยู่ แต่ ไม่ มี บุตร ก็ ให้ น้อง ชาย รับ พี่ สะใภ้ นั้น ไว้ เป็น ภรรยา ของ ตน เพื่อ สืบ เชื้อสาย ของ พี่ ชาย ไว้ '

20ยัง มี พี่น้อง ผู้ชาย เจ็ด คน พี่ หัวปี มี ภรรยา แล้ว ตาย ไม่ มี เชื้อสาย

21น้อง ที่ หนึ่ง จึง รับ หญิง นั้น มา เป็น ภรรยา แล้ว ก็ ตาย ยัง ไม่ มี เชื้อสาย และ น้อง ที่ สอง ที่ สาม ก็ ทำ เช่น กัน

22พี่น้อง ทั้ง เจ็ด คน นี้ ก็ได้ รับ ผู้หญิง นั้น ไว้ เป็น ภรรยา และ ไม่ มี เชื้อสาย ที่สุด ผู้หญิง นั้น ก็ ตาย ด้วย

23เหตุ ฉะนั้น ใน วัน ที่ จะ ฟื้น ขึ้น มา จาก ความ ตาย เมื่อ เขา ทั้ง เจ็ด เป็น ขึ้น มา แล้ว หญิง นั้น จะ เป็น ภรรยา ของ ใคร ด้วย นาง ได้ เป็น ภรรยา ของ ชาย ทั้ง เจ็ด แล้ว "

24พระ เยซู จึง ตรัส ตอบ เขา ว่า " พวก ท่าน คิด ผิด เสีย แล้ว เพราะ ท่าน ทั้งหลาย ไม่ รู้ พระ คัมภีร์ หรือ ฤทธิ์ เดช ของ พระเจ้า

25ด้วยว่า เมื่อ มนุษย์ จะ ฟื้น ขึ้น มา จาก ความ ตาย นั้น เขา จะ ไม่ มี การ สมรส หรือ ยก ให้ เป็น สามี ภรรยา กัน อีก แต่ จะ เป็น เหมือน ทูต สวรรค์ ใน ฟ้า สวรรค์

26และ เรื่อง คน ซึ่ง ตาย แล้ว ที่ เขา จะ ถูก ชุบ ให้ เป็น ขึ้น อีก นั้น ท่าน ทั้งหลาย ยัง ไม่ ได้ อ่าน คัมภีร์ ของ โมเสส ตอน เรื่อง พุ่ม ไม้ หรือ ซึ่ง พระเจ้า ได้ ตรัส ไว้ กับ โมเสส ว่า ` เรา เป็น พระเจ้า ของ อับ ราฮัม เป็น พระเจ้า ของ อิสอัค และ เป็น พระเจ้า ของ ยา โค บ '

27พระองค์ มิได้ เป็น พระเจ้า ของ คน ตาย แต่ ทรง เป็น พระเจ้า ของ คน เป็น ท่าน ทั้งหลาย จึง ผิด มาก ทีเดียว "

28พระ บัญญัติ ข้อ ใหญ่ ที่สุด ( มธ 22 : 34 - 40 ; ลก 10 : 25 - 37 ) มี ธร ร มา จาร ย์คน หนึ่ง เมื่อ มา ถึง ได้ยิน เขา ไล่เลียง กัน และ เห็น ว่า พระองค์ ทรง ตอบ เขา ได้ ดี จึง ทูล ถาม พระองค์ ว่า " พระ บัญญัติ ข้อ ใด เป็น เอก เป็น ใหญ่ กว่า บัญญัติ ทั้งปวง "

29พระ เยซู จึง ตรัส ตอบ คน นั้น ว่า " พระ บัญญัติ ซึ่ง เป็น เอก เป็น ใหญ่ กว่า บัญญัติ ทั้งปวง นั้น คือ ว่า ` โอ คน อิส ราเอล จง ฟัง เถิด องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ของ เรา ทั้งหลาย เป็น องค์ พระผู้เป็นเจ้า องค์ เดียว

30และ พวก ท่าน จงรัก องค์ พระผู้เป็นเจ้า ผู้ เป็น พระเจ้า ของ ท่าน ด้วย สุดจิต สุดใจ ของ ท่าน ด้วย สิ้นสุด ความ คิด และ ด้วย สิ้นสุด กำลัง ของ ท่าน ' นี่ เป็น พระ บัญญัติ ที่ เป็น เอก เป็น ใหญ่

31และ พระ บัญญัติ ที่ สอง นั้น ก็ เป็น เช่น กัน คือ ` จงรัก เพื่อนบ้าน เหมือน รัก ตน เอง ' พระ บัญญัติ อื่น ที่ ใหญ่ กว่า พระ บัญญัติ ทั้ง สอง นี้ ไม่ มี "

32ฝ่าย ธร ร มา จาร ย์คน นั้น ทูล พระองค์ ว่า " ดีแล้ว อาจารย์ เจ้าข้า ท่าน กล่าว ถูก จริง ว่า พระเจ้า มี แต่ พระองค์ เดียว และ นอกจาก พระองค์ แล้ว พระเจ้า อื่น ไม่ มี เลย

33และ ซึ่ง จะ รัก พระองค์ ด้วย สุดใจ สุด ความ เข้าใจ สุดจิต และ สิ้นสุด กำลัง และ รัก เพื่อนบ้าน เหมือน รัก ตน เอง ก็ ประเสริฐ กว่า เครื่อง เผา บูชา และ เครื่อง สัต ว บูชา ทั้งสิ้น "

34เมื่อ พระ เยซู ทรง เห็น แล้ว ว่า คน นั้น พูด โดย ใช้ ความ คิด จึง ตรัส แก่ เขา ว่า " ท่าน ไม่ ไกล จาก อาณาจักร ของ พระเจ้า " ตั้งแต่ นั้น ไป ไม่ มี ใคร กล้า ถาม พระองค์ ต่อ ไป อีก

35พระ เยซู ทรง คัดค้าน พวก ฟาริสี ( มธ 22 : 41 - 46 ; ลก 20 : 41 - 44 ) เมื่อ พระ เยซู ทรง สั่งสอน อยู่ ใน พระ วิหาร ได้ ตรัส ถาม ว่า " ที่ พวก ธร ร มา จาร ย์ว่า พระ คริสต์ เป็น บุตร ของ ดา วิด นั้น เป็นได้ อย่างไร

36ด้วยว่า ดา วิด เอง ทรง กล่าว โดย เดช พระ วิญญาณ บริสุทธิ์ ว่า ` องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส กับ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ของ ข้าพเจ้า ว่า จง นั่ง ที่ ขวา มือ ของ เรา จนกว่า เรา จะ กระทำ ให้ ศัตรู ของ ท่าน เป็น แท่น รองเท้า ของ ท่าน '

37ดา วิด เอง ยัง ได้ เรียก ท่าน ว่า เป็น องค์ พระผู้เป็นเจ้า ท่าน จะ เป็น บุตร ของ ดา วิด อย่างไร ได้ " ฝ่าย ประชาชน ทั่วไป ฟัง พระองค์ ด้วย ความ ยินดี

38พระ เยซู ตรัส สอน เขา ใน คำ สอน ของ พระองค์ ว่า " จง ระวัง พวก ธร ร มา จาร ย์ให้ ดี ผู้ ที่ ชอบ สวม เสื้อ ยาว เดิน ไป มา และ ชอบ ให้ คน คำนับ กลาง ตลาด

39ชอบ นั่ง ที่ สูง ใน ธรรม ศาลา และ ที่ อัน มี เกียรติ ใน การ เลี้ยง

40เขา ริบ เอา เรือน ของ หญิง ม่าย และ แสร้ง อธิษฐาน เสีย ยืด ยาว คน เหล่า นี้ จะ ได้ รับ พระ อาชญา มาก ยิ่ง ขึ้น "

41หญิง ม่าย ที่ ถวาย ทองแดง สอง แผ่น ( ลก 21 : 1 - 4 ) พระ เยซู ได้ เสด็จ ประทับ ตรง หน้า ตู้ เก็บ เงิน ถวาย ทรง ทอดพระเนตร สังเกต ประชาชน เอา เงิน มา ใส่ ไว้ ใน ตู้ นั้น และ คน มั่งมี หลาย คน เอา เงิน มาก มา ใส่ ใน ที่ นั้น

42มี หญิง ม่าย คน หนึ่ง เป็น คน จน เอา เหรียญ ทองแดง สอง อัน มี ค่า ประมาณ สลึง หนึ่ง มา ใส่ ไว้

43พระองค์ จึง ทรง เรียก เหล่า สาวก ของ พระองค์ มา ตรัส แก่ เขา ว่า " เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า หญิง ม่าย จน คน นี้ ได้ ใส่ ไว้ ใน ตู้ เก็บ เงิน ถวาย มาก กว่า คน ทั้งปวง ที่ ใส่ ไว้ นั้น

44เพราะว่า คน ทั้งปวง นั้น ได้ เอา เงิน เหลือใช้ ของ เขา มา ใส่ ไว้ แต่ ผู้หญิง นี้ ขัดสน ที่สุด ยัง ได้ เอา เงิน ที่ มี อยู่ สำหรับ เลี้ยง ชีวิต ของ ตน มา ใส่ จน หมด "

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →